De laatste tijd ben ik helemaal in de ban van het branden van specialty koffie, en toevallig las ik een artikel over een Vietnamese brander waarover ik meteen aantekeningen moest maken. Phạm Thanh Tùng, hoofdbrander van branderij 9 Minutes to Miracle, zit al bijna 5 jaar in het vak en brengt zijn hele dag door in een brandruimte van amper zo'n 40 m2.
Wat mij het meest raakte, is hoe hij over zijn vak praat: koffie branden is vuur en lucht vakkundig sturen om ruwe groene bonen te veranderen in een kop specialty koffie. Om het label specialty te mogen dragen, moeten de bonen voldoen aan de normen van de wereldwijde Specialty Coffee Association (SCA): weinig defecte bonen en een cuppingscore tussen 80 en 100.
Ik heb ook meer geleerd over de opslag: geïmporteerde bonen worden in vier lagen zakken verpakt om ze te beschermen tegen stoten en schimmel, waarbij de laatste laag een Grain Pro-zak volgens de norm is om de groene koffie goed te bewaren. Tùng brandt elke dag ongeveer 17 batches, en de hoeveelheid per batch hangt af van de bestellingen.
In Vietnam trekt specialty koffie pas sinds een jaar of 7-8 de aandacht van jongeren, maar ik merk dat het echt hard groeit. Ben je ook nieuwsgierig? Zoek dan eens een branderij bij jou in de buurt, koop wat versgebrande bonen en zet ze heel rustig – de smaak is echt heel anders dan gewone koffie.
Bron: VnExpress
Daily Coffee News heeft een fotoreportage gepubliceerd over de Roast Summit 2026, georganiseerd door het tijdschrift Roast in The Redd aan Salmon Street in Portland, Oregon. Het evenement van twee dagen was uitverkocht en bracht honderden mensen uit de branderij-, groene koffie- en apparatenwereld samen, met koffiepauzes, lunch en 's avonds een happy hour en een pubcrawl.
In de lezingen deelde Nicki Amouri van Caffè Amouri experimenten met variabelen zoals de laadtemperatuur en de eindtemperatuur van het branden. Laila Ghambari, eigenaar van Guilder Coffee, besprak hoe cafés en branderijen winstgevender kunnen worden, en Scott Merle van La Minita Coffee leidde een proeverij over hoe verwerkingsmethoden de kop veranderen.
Het mooiste vind ik het buitengedeelte: live branddemonstraties op productiebranders van San Franciscan, Loring, Diedrich en Sivetz, plus proefbranders zoals Roest, Aillio, Nucleus Link en Ikawa. Verschillende machines naast elkaar zien werken, dat krijg je nergens anders zo.
De Roast Summit begon in 2020 in Portland en werd sindsdien gehouden in Seattle, in de buurt van Chicago en in Melbourne. De volgende staat gepland voor 2 en 3 maart 2027 in Melbourne. Ik zou er ooit graag bij willen zijn, want praktijkevenementen als deze lijken veel nuttiger dan het lezen van specificatieblaadjes.
Bron: Daily Coffee News, via Roast
Ik kwam een artikel van Forbes Belgique tegen dat me blij maakte: België heeft het wereldkampioenschap koffiebranden gewonnen, zes jaar na de vorige deelname. De titel ging naar Benjamin Brassart, op 27 juni 2026 op de World Coffee-beurs in Brussel, voor de nationale kampioenen van andere landen.
Wat me vooral trof, is zijn traject. Nog maar twee jaar geleden startte hij Boo Coffee Roasters met zijn compagnon Benoît Desmaretz in het industriegebied van Anderlecht. Een kleine onafhankelijke branderij die samenwerkt met geëngageerde producenten staat nu op de top van de wereld. Het maakt je zin om in kleine initiatieven te geloven.
In het artikel komen ook twee vakmensen aan het woord. Thomas Wyngaard, oprichter van OK Coffee Studio, denkt dat de titel specialty coffee in de Belgische horeca (hotels, restaurants en cafés) meer gehoor geeft. Maxime Lemploy van Cuprima, de specialtytak van importeur Efico, verbindt deze koffie met de slow-foodbeweging: schaarste, een eigen smaak, traceerbaarheid.
Enkele cijfers zetten het in perspectief. Specialty coffee vormt maar ongeveer 2% van de wereldmarkt, al groeit het veel sneller dan de rest. In de Verenigde Staten drinkt volgens een onderzoek van de Specialty Coffee Association 47% van de volwassenen dagelijks deze koffie, tegenover 42% voor gewone koffie. In België zijn er geen betrouwbare consumptiecijfers, maar in Brussel, Antwerpen, Gent en in Wallonië blijven koffiezaken openen.
Wyngaard verwacht dat de markt zich zal polariseren tussen zeer goedkope koffie en topkwaliteit, met steeds minder ruimte in het midden. Persoonlijk vind ik dat een goede herinnering: achter een medaille zit een heel ecosysteem van branders, importeurs en producenten dat bepaalt wat er in onze kop belandt.
Bron: Forbes Belgique
Ik las het nieuws dat Yoshiyuki Nakamura (47), die de koffiezaak „Mame Porepore” in de stad Okinawa runt, het Japanse Koffiebrandkampioenschap heeft gewonnen. Het was zijn derde overwinning in deze nationale brandwedstrijd, die van december 2025 tot januari 2026 plaatsvond, en het grootste aantal titels dat ooit in deze wedstrijd is behaald.
In de wedstrijd wordt getest hoe goed je groene bonen brandt in een voorgeschreven brander. De opdracht-bonen worden op de dag zelf bekendgemaakt, en de jury beoordeelt drie dingen: de analyse van de bonen, de kwaliteit van de gebrande koffie, en hoe dicht het resultaat bij de smaak komt die de deelnemer van tevoren had aangekondigd. Eerst in woorden de gewenste smaak uitspreken en die daarna echt weten na te maken, maakt een brandwedstrijd zo interessant.
Nakamura runt zijn zaak al 16 jaar. Op eerdere wereldkampioenschappen zou hij zelfs tweede zijn geworden. Hij zegt dat er bij het branden geen enkel juist antwoord bestaat, en dat het erom gaat de persoonlijkheid van de boon naar voren te brengen terwijl je de gebreken wegwerkt. Ook zegt hij dat je, als iets misgaat, juist de oorzaak moet analyseren om verder te komen. Als thuisbrander vond ik die woorden ongemakkelijk, maar ook bemoedigend.
In juni vertegenwoordigt hij Japan op het wereldkampioenschap in België, met het doel om bij zijn derde poging de eerste titel te winnen. Hij plant ook een reis naar het buitenland om te oefenen op dezelfde brander die in de finale gebruikt wordt. Zijn wens om „met een wereldtitel te laten zien hoe hoog het niveau van Okinawa-koffie is” bleef me ook bij.
Het is echt prettig om te lezen hoe het stille werk van het branden uitgroeit tot erkenning voor de koffie van een hele regio. Ik ben ook benieuwd naar de uitslag van het wereldkampioenschap.
Bron: Ryukyu Shimpo
Ik las een gids van Perfect Daily Grind Español over het consistent houden van branderijen naarmate het volume groeit, en de praktische insteek vond ik nuttig. Het kernidee is dat consistentie meer voortkomt uit een stabiele, gedisciplineerde routine dan uit zeer precieze profielen.
De auteur, Daniel Lancaster, die een branderij in Black Mountain (VS) runt, begint met voorverwarmen, dat altijd op dezelfde manier moet gebeuren, op dezelfde temperatuur en voor dezelfde duur. Daarna vraagt hij je om vocht, dichtheid en temperatuur van de groene koffie te beheersen, en ook de luchtvochtigheid en temperatuur in de branderruimte te noteren, omdat dat allemaal de warmteoverdracht verandert.
Een deel dat mij opviel is het protocol tussen de batches: de koeltrays controleren, het kaf verwijderen, de trommel inspecteren en de machine opnieuw starten. Volgens het artikel verklaart deze stap het grootste deel van de dagelijkse variatie, dus referentieprofielen moeten een reproduceerbaar protocol bevatten. Ook raadt hij aan de branders van de dag te ordenen van lichte, dichte koffies naar donkere, minder dichte koffies, het volume te voorspellen op basis van bevestigde bestellingen en de groene voorraad te roteren om die vers te houden.
Ook de grootte van de machine doet ertoe: een kleine dwingt batches achter elkaar zonder herstelmoment, een grote maakt gedeeltelijke ladingen die anders reageren. Café Mokxa in Frankrijk ging van een branderij van 12 kg naar een van 60 kg en zag minder fouten dan bij zes batches van 10 kg. Het stuk raadt ook aan om aan het begin, midden en eind van de productie te cuppen.
Een kanttekening: het artikel wordt gesponsord door IMF Roasters en promoot hun apparatuur, dus lees dat deel met enige afstand. Het routine-advies geldt echter voor elke brander.
Bron: Perfect Daily Grind Español
Ik was blij met het nieuws dat het Producer & Roaster Forum (PRF) voor het eerst naar Mexico komt. De 12e editie vindt plaats op 18 en 19 maart 2027 in het Polyforum Chiapas in Tuxtla, en de Sourcing Trip-ervaring loopt van 14 tot en met 17 maart.
Er worden meer dan 4.500 professionals verwacht, met branders uit meer dan 45 landen, wat het de grootste PRF tot nu toe zou maken. De organisatoren schatten de zakelijke kansen op meer dan 15,5 miljoen dollar, waarvan minstens 1,82 miljoen in Chiapas zou blijven, plus meer dan 300 directe en indirecte banen.
Het programma omvat het zesde Global Roasting Championship, gesponsord door Cropster, het achtste Cold Brew Championship, het derde World Cupping Championship en de derde Suelo de Excelencia-wedstrijd van Belco, die zich richt op de gezondheid van de bodem. Er zijn ook sessies voor Producer-Roaster Matchmaking, lezingen en panels (aanmeldingen voor sprekers zijn open), en de finale van de Global Coffee Awards 2026, waarin regionale winnaars strijden om de titel beste brander ter wereld. De kampioen van 2025 was Vytautas Kratulis van Huracán Coffee. De Europese editie van de GCA wordt in oktober gehouden en monsters moeten vóór 21 oktober aankomen.
Ter context: Mexico is een van de elf grootste koffie-exporteurs ter wereld, en het USDA verwacht dat de productie in de oogst van 2026/27 stijgt naar 4,1 miljoen zakken van 60 kg. Persoonlijk zie ik dit als een goed teken voor kleine Latijns-Amerikaanse branders, die een ontmoetingsplek veel dichter bij huis krijgen.
Bron: Perfect Daily Grind Español
Ik las een nieuws dat me goed deed: Fábio Milan Pereira, roastmeester bij Epamig (het landbouwonderzoeksbedrijf van Minas Gerais), heeft het Braziliaanse roestkampioenschap 2026 gewonnen. De wedstrijd vond van 6 tot en met 8 mei plaats in het Koffiehandelscentrum van de staat Minas Gerais in Varginha en werd georganiseerd door de Braziliaanse vereniging voor specialty coffee (BSCA).
De jury koos hem omdat hij de specialty coffee met het beste sensorische profiel presenteerde en omdat hij het roostplan dat hij zelf had ingediend het trouwst volgde. Dat tweede criterium vind ik erg interessant. Het laat zien dat goed roosteren ook betekent dat je kunt plannen en wat je gepland hebt, kunt herhalen.
Het opvallendst is zijn leeftijd. Hij is 21, studeert landbouwkunde aan het federale instituut in Machado en werkt bijna drie jaar bij Epamig, waar hij alle koffie rooit die op het proefveld in Machado wordt geteeld. Het was pas zijn tweede wedstrijd; eind april werd hij tweede op het regionale kampioenschap in Andradas. Hij komt uit een koffietelersfamilie en dacht aanvankelijk aan diergeneeskunde, maar zijn interesse in koffiekwaliteit groeide in studiegroepen tijdens de technische opleiding.
Volgens hem combineert het werk van een roastmeester technische controle van de machine met het lezen van de kenmerken van de boon. Het plan omvat in- en uitlaattemperaturen, rendement, kleur en sensorische eigenschappen zoals zoetheid, zuurgraad en afdronk. Voordat hij het roostprofiel voor de wedstrijd ontwerpt, proeft hij de koffie minstens één keer.
De overwinning geeft hem een plek om Brazilië te vertegenwoordigen op het wereldkampioenschap roesten 2026 in Brussel in juni. Ik hoop dat er in de koffiewereld nog meer jonge mensen zoals hij komen.
Bron: Agrolink (Agricultura-MG)
Gambero Rosso heeft de gids Caffè e Torrefazioni d'Italia 2026 gepresenteerd, een bijgewerkte kaart van de sector die grote merken, middelgrote branderijen, ambachtelijke branderijen en specialty-laboratoria samenbrengt. Wat me het meest opviel, was de beoordelingsmethode.
Een panel van professionele proevers heeft duizenden producten geproefd in vier bereidingswijzen: espresso, moka, filter en single-serve. Elke koffie werd blind geproefd volgens gestandaardiseerde protocollen. Beoordelingen worden uitgedrukt in 'maalmolens': één molen betekent volledig tevredenstellende kwaliteit, twee een stap hoger en drie absolute excellentie. Elk product krijgt bovendien een uitgebreide kaart met een sensorische kaart.
De gids kent ook 15 Special Award Torrefazione-prijzen toe. Caffè Agust werd roastery van het jaar, vanwege de kwaliteit van het hele assortiment; Cafezal Specialty Coffee Roasters won als specialty-branderij voor de selectie en het branden van arabica; Ditta Artigianale is de branderij van excellentie en Caffè Putto werd erkend als ambachtelijke branderij. Lavazza ontving de duurzaamheidsprijs voor zijn 100% groene single-serve Tablì, en Caffè Pascucci de innovatieprijs dankzij een composteerbare capsule die meststof kan worden.
Tot de erkenningen die ik het leukst vind, behoren die voor Caffè Morettino, voor de eerste echte koffieplantage van Italië, en die voor Mokaflor, voor de Coffee Academies op alle continenten. Kimbo is de gourmet-branderij, Essse Caffè eert de traditie met de Masini-blend en Bialetti werd beloond als alternatieve koffie.
Ik vind het nuttig dat een gids reuzen en kleine ambachtslieden met duidelijke criteria op dezelfde lijst zet. Ik ben benieuwd hoe de beoordelingen zich in komende edities ontwikkelen.
Bron: QuiFinanza
Vroeger dacht ik dat koffie maken simpel was: bonen in de machine, wachten tot de tijd om is en eruit halen. Hoe meer ik erover leer, hoe meer ik besef dat dat een te simplistische benadering is.
Een roosterproces is in werkelijkheid een reeks opeenvolgende beslissingen: voorbereiding van de grondstoffen, vaststellen van het doel, toevoegen van de bonen, volgen van het proces, ontwikkelen van een profiel, beëindigen van het proces, afkoelen, controleren van het resultaat en registreren van de gegevens. Elke stap heeft invloed op het resultaat.
Wat ik het meest memorabel vond, was de vraag die gesteld wordt voordat de machine wordt ingeschakeld: waarvoor is deze roast bedoeld? Koffie voor espresso is anders dan koffie voor een filter, een basis voor een melkdrank is anders dan een zwarte koffie. Grotere bonen zijn niet automatisch beter; de uniformiteit, de conditie van de bonen en de manier van opslag moeten allemaal in overweging worden genomen. De koffiemachine is slechts een hulpmiddel en kan de inherente verschillen in de grondstoffen niet "repareren".
Daarom is er geen "standaard" temperatuur of tijd. Deze getallen zijn afhankelijk van het type machine, de hoeveelheid bonen en de gebruikte grondstoffen en kunnen gemakkelijk worden verkeerd geïnterpreteerd als een formule. In plaats van te vragen: "Hoeveel minuten moet ik de bonen roosteren?", is het beter om te vragen: "Met deze grondstoffen en dit doel, hoe moet dit roosterproces zich ontwikkelen?".
Nog twee punten die ik voor mezelf heb opgeschreven: het afkoelen is een integraal onderdeel van het proces, omdat de bonen nog steeds veranderen als ze niet op de juiste manier worden afgekoeld; en je kunt niet alleen naar de kleur van de bonen kijken om te concluderen dat twee batches hetzelfde zijn, omdat de temperatuurverloop ervoor mogelijk anders is geweest.
Voor iemand die thuis koffie roostert, zoals ik, is de belangrijkste les om zorgvuldig aantekeningen te maken van elke batch. Een goede roast is pas echt waardevol als je begrijpt waarom hij goed is en hoe je hem kunt herhalen.
Bron: C&C Coffee.
Forbes België schreef over een nieuws dat me opviel: na zes jaar afwezigheid heeft België weer de wereldtitel koffiebranden gewonnen. Benjamin Brassart werd op 27 juni 2026 wereldkampioen tijdens de vakbeurs World of Coffee in Brussel.
Brassart richtte nog geen twee jaar eerder samen met Benoît Desmaretz Boo Coffee Roasters op, een onafhankelijke branderij in de industriële wijk van Anderlecht. Ze werken met zorgvuldig geselecteerde bonen van geëngageerde producenten. Dat een zo jonge branderij meteen de wereldtop haalt, vind ik best bijzonder.
Het artikel laat ook twee mensen uit de sector aan het woord. Thomas Wyngaard van OK Coffee Studio zegt dat de titel specialty coffee meer gewicht geeft in de Belgische horeca, al blijft het economische effect beperkt. Maxime Lemploy van Cuprima, de specialty-divisie van importeur Efico, koppelt specialty coffee aan de slowfoodtrend: lokale producten, transparantie en eerlijke prijzen voor producenten.
De cijfers zetten alles in perspectief. Specialty coffee is wereldwijd goed voor ongeveer 2 procent van de koffiemarkt, maar groeit veel sneller dan de rest. Volgens een studie van de Specialty Coffee Association drinkt in de Verenigde Staten 47 procent van de volwassenen dagelijks specialty coffee, tegenover 42 procent die traditionele koffie drinkt. Voor België zijn er nog geen betrouwbare consumptiecijfers, maar de koffiebars blijven groeien, vooral in Brussel en Antwerpen.
Wyngaard verwacht een tweedeling: goedkope massakoffie aan de ene kant, topkwaliteit aan de andere, en een kleiner middensegment. Ook zien we dat traditionele importeurs steeds vaker specialty-importeurs overnemen. Ik ben benieuwd hoe dat de keuze in de kopjes de komende jaren gaat veranderen.
Bron: Forbes België
Een experiment in New Mexico roept een vraag op waar ik nooit over had nagedacht: kan een gewone trommelkoffiebrander draaien op zonne-energie die als warmte is opgeslagen? Daily Coffee News meldt dat de Sandia National Laboratories het idee hebben getest met de brander Michael Thomas Coffee uit Albuquerque.
De opzet werkt als volgt. Zonnepanelen wekken elektriciteit op, die wordt omgezet in warmte en opgeslagen in een bed van stenen. Wanneer dat nodig is, wordt de opgeslagen warmte in de braadtrommel afgegeven, een proces dat systeemingenieur Ken Armijo van Sandia indirecte zonnewarmte noemt. Het systeem brandde lichte, middelbare en donkere roasts, met temperaturen tot 600 graden Celsius, en het verkortte een donkere roast met enkele minuten.
Eigenaar Michael Sweeney wees op een snellere doorloop: het systeem laat de brander sneller opwarmen en afkoelen tussen de batches, wat de dagproductie kan verhogen. Het stenenbed kan warmte lang vasthouden, mogelijk dagen, zodat er ook zonder zon kan worden gebrand. Albuquerque is gekozen vanwege de ongeveer 300 zonnige dagen per jaar.
Het langetermijndoel is een pakket dat je kunt toevoegen aan bestaande aardgasbranders, zodat winkels hun machines niet hoeven te vervangen. Sandia noemt het project een proof of concept dat het gebruik van aardgas sterk zou kunnen verminderen. Eerder werk uit 2022 gebruikte geconcentreerd zonlicht om groene chilipeper te branden en halveerde volgens Sandia de brandtijd.
Het project wordt gefinancierd via het Technology Readiness Gross Receipts-initiatief van New Mexico en loopt onder een samenwerkingsovereenkomst voor onderzoek, met de in de VS gepatenteerde warmteopslagtechnologie van Sandia. Ik ben benieuwd hoe het de controle over het broodprofiel regelt, iets wat het artikel niet uitgebreid behandelt.
Bron: Daily Coffee News
Perfect Daily Grind schrijft over hoe branders een reputatie kunnen opbouwen buiten hun eigen markt, aan de hand van Huracán Coffee uit Vilnius in Litouwen. Huracán werd in 1999 opgericht als de eerste specialty-branderij van het land en werd in 2025 tijdens het wereldkampioenschap van de Global Coffee Awards in El Salvador uitgeroepen tot beste brander ter wereld. De wedstrijd ontving meer dan 2.000 monsters uit meer dan 125 landen, en slechts 30 branders uit 16 landen bereikten de finale, die blind werd beoordeeld.
Oprichter Vytautas Kratulis zegt dat de eerste stap is de eigen markt onder de knie krijgen, wat jaren kan duren, en de gemeenschap begrijpen terwijl je koffies introduceert die mensen nog niet hebben leren waarderen. Concurrenten kopiëren is niet genoeg; onderscheid komt voort uit een duidelijke visie, bijvoorbeeld door in te kopen bij minder bekende herkomsten. In zijn woorden geven wedstrijden internationale geloofwaardigheid, en evenementen zorgen voor internationale relaties.
Zes maanden na de overwinning vonden klanten uit Duitsland, Oostenrijk, Nederland, Noorwegen, Polen en Roemenië hun weg naar Huracán, en in het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Spanje en Portugal ontstonden contacten. De branderij werkt ook samen met partners zoals de druppelaarfabrikant Shelbru en verkoopt een oploskoffie die Huracán Scout heet.
Het risico dat hij noemt, is verwatering: kleine aanpassingen aan brandprofielen of het productassortiment kunnen een merk makkelijker verkoopbaar maken, maar lastiger herkenbaar. Ik vond die waarschuwing doordacht. Litouwen heeft maar zo'n dertig branders, dus het is duidelijk dat een kleine markt de ambities van een branderij niet hoeft te beperken.
Bron: Perfect Daily Grind
