Ik heb al lang een zwak voor Speyburn. Een distilleerderij die je jarenlang alleen even kon zien als je net buiten Rothes voorbijreed, maar die nu eindelijk haar deuren voor bezoekers heeft geopend. Toen ik het interview van Allt om Whisky met distilleerderijmanager Euan Henderson las, herkende ik mezelf er meteen in.
Henderson zegt precies wat ik al dacht: Speyburn is een van de verborgen parels van Speyside, een beetje zoals buurman Longmorn, waar hij zelf eerder heeft gewerkt. Een kleine distilleerderij met veel karakter en een fantastisch distillaat, die stilletjes onder de radar werkt. "A blender's dream", noemt hij het.
Wat het verhaal extra mooi maakt, is de familieband. Euans vader is Iain Henderson, een bekende naam in de Schotse whisky en nauw verbonden met Laphroaig. Euan groeide zo goed als op bij distilleerderijen als Glenlivet en Bladnoch, en hielp zijn vader al toen hij negen was.
De whisky zelf draait vooral om groene appels, oude worm tubs en een mouterij die nieuwe ideeën heeft losgemaakt. Hebben jullie Speyburn nog niet geproefd, dan vind ik echt dat je hem een kans moet geven – zeker als je van frisse, appelige Speyside houdt voor een vriendelijke prijs.
De Internationale Whiskydag wordt sinds 2012 elk jaar op de derde zaterdag van mei gevierd. Hij is bedacht door de Schotse schrijver en proever Blair Bowman. Ter gelegenheid daarvan publiceerde Infobae een reportage met meningen van verschillende Argentijnse barmannen over hoe de band van jongeren met deze drank verandert.
Het kernpunt is dat whisky niet langer alleen met oudere mensen wordt geassocieerd. Wie hem nu drinkt, doet dat met meer kennis, hecht waarde aan kwaliteit en geniet op verschillende manieren: puur, met spa, of in cocktails. Volgens de geïnterviewden zijn cocktails de belangrijkste brug naar whisky. Emilio Torres van Enero Costanera zegt dat ze diepte, structuur en identiteit aan de drankjes geven.
Tot de genoemde klassiekers behoren de Old Fashioned, de Manhattan, de Whisky Sour, de Rob Roy en de Penicillin, die honing, gember en citroen combineert. Ezequiel Cunzolo van Porte Bar wijst er bovendien op dat sommige distilleerderijen moutwhisky's maken die 12, 15, 18 en zelfs 25 jaar in sherryvaten rijpen.
Ik vond dit een prettig stuk omdat het whisky niet plechtig behandelt. Beginnen met een cocktail en dan de moed hebben om hem puur te proberen, lijkt me een heel redelijke weg, en waarschijnlijk zijn velen van ons zo begonnen.
Belastingen zijn niet het meest glamoureuze whiskyonderwerp, maar dit bepaalt wel wat er in de schappen en in het glas terechtkomt. In september riep de Schotse premier John Swinney de Britse regering publiekelijk op om de accijns op sterke drank in de herfstbegroting te verlagen, na een gesprek met de raad van lidbedrijven van de Scotch Whisky Association (SWA).
In haar begrotingsvoorstel aan de Schatkist vroeg de SWA kanselier John Healey om de accijns op sterke drank te verlagen. Volgens de SWA belast het huidige systeem Scotch en andere sterke drank tot wel vier keer zwaarder dan bier, cider en wijn, en noemt ze dat "een kapot model voor Schotland". Ook stelt de organisatie dat een stijging van de accijns met 17% in drie jaar de belastinginkomsten heeft verlaagd en de druk op producenten heeft vergroot.
De SWA wijst erop dat horecabedrijven 38% van hun totale winst uit sterke drank halen, en dat het verzoek deel uitmaakt van een bredere oproep van drankproducenten in het hele Verenigd Koninkrijk. Swinney zei dat het duidelijk is dat accijnsverhogingen de sector onnodig onder druk hebben gezet. SWA-directeur Mark Kent zei dat een verlaging een tastbaar effect zou hebben op grote én kleine producenten.
De sector was ook blij met de verbeteringen in de markttoegang tot de Verenigde Staten en India in 2026. Zelf let ik de begroting goed in de gaten: of de accijns echt daalt, zegt veel over hoe serieus het pleidooi van de sector wordt genomen.
Vlak voor de Britse herfstbegroting, die volgende maand wordt gepresenteerd, heeft de Scotch Whisky Association haar inbreng naar de Britse schatkist gestuurd. De boodschap is kort: verlaag de belastingen, verhoog de opbrengst en help het land vooruit.
Directeur Mark Kent van de vereniging pleit voor drie zaken. Ten eerste een verlaging van de accijns op sterke drank. Ten tweede het rechttrekken van het belastingverschil tussen sterke drank en andere alcoholische dranken zoals bier en cider, een verschil dat volgens Kent de afgelopen jaren groter is geworden. Ten derde steun voor groei en investeringen in de binnenlandse productie, zodat de sector kansen op export kan benutten. Indië, de VS en China worden genoemd als belangrijke markten.
Kent noemt de huidige belasting op sterke drank een 'supertaks'. De gepubliceerde inbreng bevat geen concrete tarieven of cijfers over banen, dus het is meer een richtinggevende verklaring dan een gedetailleerde berekening.
Hoe je er ook over denkt, het verhaal laat zien dat de prijs van een fles whisky niet alleen bepaald wordt door wat erin zit. Belasting maakt een groot deel uit van wat je betaalt, en beslissingen uit een begrotingsrede kunnen tot in de barkast doorwerken. Ik ben benieuwd wat er uiteindelijk in de begroting terechtkomt.
Op 8 oktober brachten de Scotch Whisky Association, de Irish Whiskey Association en de Welsh Whisky Association een gezamenlijke verklaring uit waarin staat dat er beroep is ingesteld tegen de goedkeuring van een geografische aanduiding (GI) voor Engelse whisky.
De drie verenigingen zeggen dat ze hadden gehoopt op een oplossing die de integriteit van de categorie single malt beschermt, maar de Engelse GI toch laat doorgaan. Volgens de verklaring hebben ze onderweg zelfs compromissen aangeboden aan de English Whisky Guild.
Hun resterende zorg gaat niet over de Engelse GI als zodanig, maar over de manier waarop die is goedgekeurd. Ze wijzen op inconsistenties in het proces en op wat dat voor de toekomstige praktijk kan betekenen, en ze willen dat de categorie single malt wordt onderbouwd door definities van hoge kwaliteit.
Ik vind dit onderwerp interessant, omdat het laat zien hoeveel een paar woorden op een etiket betekenen. Voor een drinker voelt de term 'single malt' vanzelfsprekend aan, terwijl de regels van elk land stilletjes kunnen bepalen wat er uiteindelijk in de fles zit. Ik ga volgen hoe het beroep verloopt, en ik hoor graag hoe mensen in andere whiskylanden over regionale definities denken.
De Deanston-distilleerderij in de Schotse Highlands wordt 60 en viert dat met een hele week aan activiteiten. In 1966 werd het terrein omgebouwd van katoenspinnerij tot whiskydistilleerderij, en juist dit ongewone verhaal maakt Deanston voor mij zo aantrekkelijk.
De festiviteiten lopen van 11 tot en met 17 oktober 2026. Op woensdag 14 oktober is er een Community Day met gratis rondleidingen en proeverijen voor bewoners van Deanston, Doune en Callander, oud-collega's en lokale groepen. Daarnaast is er een grote open dag voor iedereen; controleer de exacte datum vooraf op de website van de distilleerderij.
Het programma bestaat uit achter-de-schermentours, proeverijen, live muziek, een Master Distillers-proeverij die vier tijdperken van de distilleerderij doorloopt, en rondleidingen met huidige en voormalige managers. Ook de voormalige weverij, waar Deanston sinds 1966 whisky laat rijpen, kan worden bezocht. Er zijn gelimiteerde jubileumbottelingen te koop.
Voor iedereen die in 2026 60 wordt, is er een leuke actie: tot 21 maart 2027 mag je een gast meenemen naar een gratis rondleiding of proeverij. Tickets koop je via de website van de distilleerderij; sommige evenementen hebben beperkte plaatsen.
Volgens een bericht van het Central News Agency van 4 juni bracht Grand Hotel op 1 juni een gelimiteerde ‘2026 Yuanshan Staatsbanket Whisky’ uit, en binnen vier dagen was meer dan 60 procent verkocht. Er blijven vragen komen, zowel aan de balie als online.
De whisky is geïnspireerd op de Gouden Draakkamers, die in 2026 na een renovatie weer zijn geopend, en wil het verhaal en de cultuur van Taiwan delen met internationale gasten. De basis is een OMAR single malt van de distilleerderij in Nantou van de Taiwan Tobacco and Liquor Corporation, geblend met verschillende soorten eikenhouten vaten. De kern bestaat uit bourbonvaten uit Schotland en Nederland, aangevuld met Ierse bourbonvaten en nieuw Australisch eikenhout. Passievruchtvaten uit Puli en lychee-likeurvaten uit Changhua zorgen voor fruitige tonen, terwijl 10 jaar oude bourbonvaten en 15 jaar oude PX-sherryvaten extra diepte geven.
Het etiket draait om de Gouden Draakfontein, met gouden dakrandversieringen, wolk- en watermotieven en afbeeldingen van dennen en vogels. Daarnaast heeft duty-freeaanbieder Sheng Heng Chang samen met de kaoliangstokerij van Kinmen twee kaoliang uit Kinmen uitgebracht, exclusief voor duty-freewinkels. Het thema is ‘Het azuurblauwe uitspansel verfijnen, wolkenzeeën die opstuwen’, en een van de twee is samengesteld met sterke drank die ruim tien jaar heeft gerijpt.
Wat ik interessant vind, is dat deze whisky niet zomaar de Schotse methode kopieert. Hij gebruikt lokale Taiwanese fruitvaten om het karakter van de plek rechtstreeks in de drank te brengen. Nu Taiwanese whisky internationaal steeds meer aandacht krijgt, verdienen initiatieven die een hotel, een distilleerderij en lokaal fruit verbinden het in de gaten te houden.
Het Hioki-Kanosuke Distilleriefestival 2026, georganiseerd door Kosho Brewing en de Kanosuke-distilleerderij in de stad Hioki in de prefectuur Kagoshima, vindt plaats op zondag 25 oktober. Het duurt van 10.00 tot 16.00 uur en gaat door, ook als het regent.
De locaties zijn het distillatiemagazijn van Kosho Brewing in Hioki en de Kanosuke-distilleerderij. De toegang is gratis. Op elke locatie kun je gratis één proefje nemen. Er zijn whiskyseminars, een cocktailbar, foodtrucks, live muziek, rondleidingen door de distilleerderij en een workshop waarbij je zelf flessen vult. Ook wordt een speciaal programma georganiseerd waarbij het rijpingsmagazijn van Kanosuke voor het publiek opengaat.
Het hoogtepunt is de gelimiteerde fles. De 'Kanosuke Single Malt Distilleriefestival 2026 limited bottle' van 700 ml kost 16.500 yen (inclusief belasting) en wordt via loting verkocht. Aanmelden kan van 11 tot en met 25 oktober, de uitslag wordt op 1 november bekendgemaakt en je mag maximaal twee flessen per persoon kopen. Dit jaar verschijnt voor het eerst ook een minifles van 200 ml, voor 4.950 yen (inclusief belasting). Die wordt op de dag zelf bij de Kanosuke-distilleerderij verkocht, op basis van wie er het eerst is, in beperkte aantallen en maximaal één per persoon.
Vanaf station JR Ijuin rijden gratis shuttlebussen, en er is een rondrijdende bus die de twee locaties met elkaar verbindt. Wie zelf rijdt, moet weten dat er dan niet geproefd kan worden.
Evenementen waarbij je rustig Japanse ambachtelijke distilleerderijen kunt bezoeken, zijn niet zo vaak. Dat er nu een minifles komt, vind ik persoonlijk leuk. Een formaat dat makkelijk mee te nemen is, lijkt ook geschikt voor wie Kanosuke voor het eerst wil proeven.
Bron: Hokkaido Shimbun Digital (verspreid via PR TIMES)
Het einde van een distilleerderijproject is altijd een beetje triest. Owl Distillery, producent van de Belgian Owl Single Malt, laat zijn voorraad in meerdere online veilingen verkopen via het Antwerpse veilinghuis Auctim. De distilleerderij werd in 2004 opgericht en zette in op Belgische gerst, het terroir van de Hesbaye en traditionele single malt-productie.
Vooral twee koperen ketels uit 1898 vallen op. Ze komen oorspronkelijk uit de voormalige Caperdonich Distillery in Speyside en hebben een inhoud van ongeveer 11.000 en 8.000 liter. Ook de originele spirit safe van Caperdonich hoort erbij.
De apparatuur wordt geveild van 29 oktober tot en met 12 november 2026. Het gaat om moutsilo's, een walsmolen, maisch- en opslagtanks, koelstabilisatie en filtratie, een CIP-reinigingssysteem, een stoomketel en een volledige automatische vul-, etiketterings- en verpakkingslijn uit 2016.
De whiskyveiling bestaat uit bijna 3.000 loten met ongeveer 20.600 flessen, waaronder 5- en 10-jarige single malts, Pedro Ximénez-afwerkingen en single cask-bottlings. Ook die start op 29 oktober. Details over meer dan 3.500 vaten volgen apart.
Volgens het bericht is er geen koper gevonden voor het hele bedrijf, daarom worden de activa nu afzonderlijk verkocht. Voor verzamelaars is de veiling waarschijnlijk een zeldzame kans.
Volgens de Scotch Whisky Association zijn de heffingen op export van Scotch whisky naar de Verenigde Staten op 24 juli 2026 afgeschaft. Het ging om een vrijstelling die in april was aangekondigd.
De VS vormen met een waarde van 933 miljoen pond in 2025 de meest waardevolle exportmarkt voor Scotch ter wereld, dus de verandering is voor producenten erg belangrijk. De internationale directeur van de vereniging, Ian Duddy, zei dat de terugkeer van handel zonder heffingen bedrijven aan beide zijden van de Atlantische Oceaan ten goede komt en hen meer vertrouwen geeft om te investeren en hun export uit te breiden.
Hij wees ook op de bredere keten die van deze spirit afhankelijk is: kuipers, boeren, horeca en detailhandel, zowel in Schotland als in de VS. De vereniging bedankte iedereen die betrokken was, waaronder koning Charles III, wiens recente staatsbezoek volgens de vereniging had geholpen. Ze willen deze vooruitgang samen met partners in beide landen verder uitbouwen.
Als iemand die gewoon graag over whisky leest, vind ik het een opluchting om eens goed handelsnieuws te zien. Heffingen komen zelden voor in proefnotities, maar ze bepalen uiteindelijk wat er in de schappen ligt en wat het kost. Ik ben benieuwd of het aanbod aan Scotch in Amerikaanse bars deze herfst verandert.
Dit is een distilleerderij die ik met interesse zal volgen. Kythe, gelegen in het Schotse Perthshire, is begonnen met de productie en heeft als doel de kenmerken te herstellen die de oprichters waarderen in oudere Highland whisky.
De eerste drank stroomde op 2 juli 2026, na de start van de bouw in 2024. De distilleerderij is gevestigd op de Hills of Bendochy Farm, nabij Blairgowrie, in twee omgebouwde landbouwgebouwen. Achter dit project staan Angus MacRaild, Jonny McMillan en Aaron Chan, en hun gemeenschappelijke interesse in oudere whisky heeft de hele installatie vorm gegeven.
Enkele details die mijn aandacht trokken:
- Geplande productie van ongeveer 60.000 liter pure alcohol per jaar, met een maisvat voor één ton gerst en ketels van respectievelijk 6.000 en 4.000 liter.
- Gemoute Maris Otter, voornamelijk verbouwd op de boerderij.
- Hergebruikte gist van Belhaven, samen met distilleergist van het M-type met wortels uit de jaren 1950. De fermentatie vindt plaats in houten vaten en duurt normaal gesproken drie tot zeven dagen, met ruimte voor experimenten tot twee weken.
- Een wash still met directe houtvuurverwarming, terwijl de spirit still wordt verwarmd met stoom. Beide zijn verbonden met traditionele koeltanks.
De vaten zullen bourbon- en sherryvaten zijn, met op de lange termijn de nadruk op vaten die al eerder zijn gebruikt, zodat de smaak van de distilleerderij tot zijn recht komt. Het vatprogramma vanaf 2025 omvatte echter al zowel nieuwe bourbonvaten, gebruikte vaten, vaten die eerder oloroso hebben bevat en vervolgens cream sherry, en oude sherryvaten uit solera-opslag. De eerste officiële botteling staat gepland over ongeveer acht jaar, en de opslag vindt plaats op de distilleerderij.
Er is nog geen voltooide whisky beschikbaar om te proeven, alleen de keuze van grondstoffen, gist, apparatuur en vaten om te beoordelen. Maar juist daarom is het spannend: hoeveel van de gewenste, oude Highland-karakteristieken blijft behouden wanneer het eerste glas wordt geschonken?
Een cijfer uit het huidige Craft Spirits Data Project gaf me stof tot nadenken: eind augustus 2026 waren er in de VS 2.131 actieve ambachtelijke distilleerderijen, 6,6 procent minder dan een jaar eerder (2.282). Voor het eerst sloten er meer bedrijven dan er openden.
De American Craft Spirits Association (ACSA) en Park Street presenteerden de cijfers tijdens hun jaarlijkse economische briefing in Washington, D.C. Ze hebben betrekking op kalenderjaar 2025 en zijn tussen juni en augustus 2026 rechtstreeks bij producenten verzameld.
Het volume daalde met 8,0 procent naar 11,7 miljoen kisten van negen liter, de waarde met 3,7 procent naar 7,3 miljard dollar. Ambachtelijke spirits zijn goed voor 4,2 procent van het volume en 7,3 procent van de waarde. De export kelderde met 13,4 procent naar 123.000 kisten, en het aantal voltijdbanen daalde met 25,6 procent naar 21.285.
Als redenen noemen de branche-organisaties kleinere assortimenten bij groothandels die hun voorraden afbouwen, exportmarkten die door tarieven krimpen en het verbod op directe verzending naar consumenten in de meeste staten. Opvallend vind ik dat het aandeel van de proeflokalen in de omzet van ambachtelijke producenten is gestegen van 14 procent (2015) naar 26 procent (2025).
Voor whiskyliefhebbers is dit geen puur brancheverhaal. Veel kleine distilleerderijen die we graag proeven, staan blijkbaar onder druk.
