چرا مرغ طعمش را از دست داد و شش گام برای بازگرداندن آن
بسیاری شکایت میکنند که مرغ هرقدر هم ادویه بخورد، بیمزه است. مطلبی از محمد صلاح در الجزیره نت خواندم که علتها را توضیح میدهد و شش گام عملی پیشنهاد میکند. خلاصهاش را اینجا میآورم.
نویسنده ابتدا میگوید سینهٔ مرغ بدون استخوان و پوست، با وجود قیمت بالا، پرتقاضاترین بخش مرغ در جهان است؛ که بخشی از آن به کمپین بازاریابی دههٔ ۸۰ برمیگردد که آن را انتخابی سالم و بدون چربی معرفی میکرد. علت عمیقتر، پرورش صنعتی و فشرده است. نژادهای امروزی در فضای تنگ پرورش مییابند و با خوراکی تغذیه میشوند که برای حداکثر رشد در چند هفته طراحی شده است. در نتیجه چربی بینعضلانی که بخش عمدهٔ طعم را حمل میکند کم میشود و میزان آب افزایش مییابد. گوشت آبکی میشود و هنگام پخت مایع زیادی آزاد میکند.
نویسنده ران، بال و ساق را توصیه میکند؛ چون ارزانترند، طعم بهتری دارند و با هر روش پخت آبدار میمانند. شش گام اینهاست. یک: مرغِ پرورش سنتی را انتخاب کنید، ترجیحاً پرورشیافته در مرتع، و قطعات را با استخوان و پوست بپزید. دو: از قبل و بهفراوانی با نمک، فلفل سیاه، سیر، پاپریکای دودی، زنجبیل، ماست، روغن زیتون، آب لیمو و آویشن مزهدار کنید. سه: ۳۰ دقیقه تا ۳ ساعت در یخچال در مارینادِ اسیدی بخوابانید. چهار: پیش از پخت نمک بزنید، زیرا نمک به حفظ رطوبت کمک میکند و پاشیدن ادویه پس از پخت این اثر را ندارد. پنج: چربی اضافه کنید، مانند روغن زیتون، ماست پرچرب طبیعی، ارده کامل یا یک تکه کره. شش: روش پخت را درست انتخاب کنید. جوشاندن یا بخارپز کردن طعم را کم میکند؛ بهتر است سطح را سرخ کنید و تا دمای داخلی حدود ۷۵ درجهٔ سانتیگراد بپزید و سپس کمی استراحت دهید.
اگر غذایی بیمزه شد، مطلب پیشنهاد میکند با سس یا آبگوشت غلیظ نجاتش دهید، در کاری یا تاجین خردش کنید، با پستو مخلوط کنید، یا به پاستای خامهای یا تاکو اضافه کنید. این توصیه را دوست داشتم، چون ساده است و به تجهیزات خاصی نیاز ندارد.
منبع: الجزیره نت
نویسنده ابتدا میگوید سینهٔ مرغ بدون استخوان و پوست، با وجود قیمت بالا، پرتقاضاترین بخش مرغ در جهان است؛ که بخشی از آن به کمپین بازاریابی دههٔ ۸۰ برمیگردد که آن را انتخابی سالم و بدون چربی معرفی میکرد. علت عمیقتر، پرورش صنعتی و فشرده است. نژادهای امروزی در فضای تنگ پرورش مییابند و با خوراکی تغذیه میشوند که برای حداکثر رشد در چند هفته طراحی شده است. در نتیجه چربی بینعضلانی که بخش عمدهٔ طعم را حمل میکند کم میشود و میزان آب افزایش مییابد. گوشت آبکی میشود و هنگام پخت مایع زیادی آزاد میکند.
نویسنده ران، بال و ساق را توصیه میکند؛ چون ارزانترند، طعم بهتری دارند و با هر روش پخت آبدار میمانند. شش گام اینهاست. یک: مرغِ پرورش سنتی را انتخاب کنید، ترجیحاً پرورشیافته در مرتع، و قطعات را با استخوان و پوست بپزید. دو: از قبل و بهفراوانی با نمک، فلفل سیاه، سیر، پاپریکای دودی، زنجبیل، ماست، روغن زیتون، آب لیمو و آویشن مزهدار کنید. سه: ۳۰ دقیقه تا ۳ ساعت در یخچال در مارینادِ اسیدی بخوابانید. چهار: پیش از پخت نمک بزنید، زیرا نمک به حفظ رطوبت کمک میکند و پاشیدن ادویه پس از پخت این اثر را ندارد. پنج: چربی اضافه کنید، مانند روغن زیتون، ماست پرچرب طبیعی، ارده کامل یا یک تکه کره. شش: روش پخت را درست انتخاب کنید. جوشاندن یا بخارپز کردن طعم را کم میکند؛ بهتر است سطح را سرخ کنید و تا دمای داخلی حدود ۷۵ درجهٔ سانتیگراد بپزید و سپس کمی استراحت دهید.
اگر غذایی بیمزه شد، مطلب پیشنهاد میکند با سس یا آبگوشت غلیظ نجاتش دهید، در کاری یا تاجین خردش کنید، با پستو مخلوط کنید، یا به پاستای خامهای یا تاکو اضافه کنید. این توصیه را دوست داشتم، چون ساده است و به تجهیزات خاصی نیاز ندارد.
منبع: الجزیره نت
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو