Pixelblog 61: ساخت اسپرایت‌های ایزومتریک ربات‌های تاکتیکی ۳۲×۳۲

یکی از آموزش‌های بهار Pixelblog از Raymond Schlitter به موضوعی می‌پردازد که همیشه برایم دشوار بوده است: یک بازی نوبتی ربات‌های جنگی به سبک Front Mission که روی شبکه ایزومتریک کشیده شده. این یک ایده آموزشی است، نه پروژه واقعی، و به نوشته‌های قبلی او درباره تصویر ایزومتریک ارجاع می‌دهد.

ربات‌ها تقریباً ۳۲×۳۲ پیکسل کشیده می‌شوند، کوچک‌تر از ۶۴×۶۴ و بزرگ‌تر که معمولاً استفاده می‌کند، پس جزئیات باید به تعداد بسیار کمی پیکسل خلاصه شوند. روش او این است که هر بخش را از شکل‌های هندسی ساده شروع کند و ابتدا بدنه را بسازد. تنه باید مانند جلوی یک تانک به جلو بیرون بزند، شانه‌ها تنومند و بالاتر از سر قرار گیرند، و سر کم‌ارتفاع و صاف بماند با یکی دو پیکسل روشن برای حسگرهای نوری. پاها برای پایداری طراحی می‌شوند و از چنگال، گیره و سم الهام می‌گیرند، زیرا پای انسانی معمولی در این سبک نامتعادل به نظر می‌رسد. نوارهای تأکیدی آخر کار افزوده می‌شوند و فقط جایی که فرم‌ها را تقویت کنند.

او سه نوع واحد را طراحی می‌کند: پیاده‌نظام با فرم‌های گرد، توپخانه با توپی غول‌پیکر که به سر جوش خورده، و جنگنده‌ها با مثلث‌های تیز و پاهایی با مفصل معکوس، و برای هر کدام یادداشت تاکتیکی کوتاهی می‌نویسد.

بخش محیط هم به همان اندازه مفید است. کاشی پایه یک مکعب ۳۲×۳۲ است که لوزی بالایی آن گوشه‌های ۲ پیکسلی دارد و کاشی‌های مجاور باید به ترتیب ثابتی روی هم چیده شوند تا بافت‌ها درست بنشینند. کاشی‌های طبیعی از یک کاشی خاکی با بافت‌های مختلف چمن در بالای آن شروع می‌شوند. آب تقریباً نصف ارتفاع یک مکعب معمولی است و انیمیشنش در ۱۶ فریم تکرار می‌شود، با جابه‌جایی یک بافت خطی ۱ پیکسلی به پایین در هر فریم و تناوب هایلایت‌ها.

جمله موردعلاقه من یادآوری این نکته است که کاشی‌های تکراری باید وقتی روی کل نقشه تکرار می‌شوند هم خوب به نظر برسند، پس ارزش دارد که خودتان لایه‌بندی را آزمایش کنید.

منبع: SLYNYRD Pixelblog