Pixelblog 61: tworzenie izometrycznych sprite'ów taktycznych mechów w 32x32

Jeden z wiosennych tutoriali Pixelbloga Raymonda Schlittera dotyczy czegoś, co zawsze uważałem za trudne: turowej gry o mechach w stylu Front Mission, rysowanej na siatce izometrycznej. To koncepcja o charakterze edukacyjnym, a nie prawdziwy projekt, i odnosi się do wcześniejszych wpisów o projekcji izometrycznej.

Mechy rysuje się mniej więcej w rozmiarze 32x32 px, czyli mniejszym niż zwykłe 64x64 i większe, więc detale trzeba uprościć do bardzo niewielkiej liczby pikseli. Jego metoda polega na tym, że każda część zaczyna się od prostych figur geometrycznych, a najpierw buduje się korpus. Tułów powinien wysuwać się do przodu jak przednia część czołgu, barki są masywne i ustawione wyżej niż głowa, a głowa pozostaje niska i smukła, z jednym lub dwoma jasnymi pikselami na optykę. Stopy projektuje się pod kątem stabilności, czerpiąc inspirację z pazurów, szczypiec i kopyt, bo zwykłe ludzkie stopy w tym stylu wyglądają niezgrabnie. Paski akcentujące dodaje się na końcu i tylko tam, gdzie wzmacniają kształty.

Szkicuje trzy typy jednostek: piechotę o zaokrąglonych kształtach, artylerię z gigantycznym działem zrośniętym z głową oraz myśliwce z ostrymi trójkątami i nogami o odwróconym zgięciu, każdą z krótką notką taktyczną.

Część dotycząca otoczenia jest równie przydatna. Podstawowy kafelek to sześcian 32x32, którego górny romb ma narożniki po 2 px, a sąsiednie kafelki trzeba nakładać w spójnej kolejności, by tekstury przylegały równo. Kafelki naturalne zaczynają się od kafelka ziemi z różnymi teksturami trawy na wierzchu. Woda ma mniej więcej połowę wysokości zwykłego sześcianu, a jej animacja zapętla się w 16 klatkach: tekstura linii przesuwa się o 1 px w dół w każdej klatce, a refleksy na przemian zmieniają się.

Moja ulubiona myśl to przypomnienie, że powtarzane kafelki muszą dobrze wyglądać, gdy są powtórzone na całej mapie, dlatego warto samemu przetestować nakładanie warstw.

Źródło: SLYNYRD Pixelblog