کتاب و نویسندگی

خبرهای خوبی برای همه کسانی که به کتاب‌های مربوط به زبان علاقه دارند: کتاب "Superbrabants" اثر کریستل دورلائر، برنده جایزه "Taalboekenprijs" سال 2026 شده است. این کتاب به عنوان بهترین کتاب عامه‌پسند در زمینه (زبان هلندی) سال انتخاب شده است.

نام برنده این جایزه، روز شنبه صبح در برنامه رادیویی "De Taalstaat" اعلام شد. هیئت داوران، که شامل افرادی چون تان دن بون، پیتر دبِراباندره، متیلد یانسن، ویبکه روپر و گرتجه اسلانگن بودند، این کتاب را "بسیار خواندنی" و "بسیار سرگرم‌کننده" توصیف کردند.

آنچه بیشتر از همه در نظر هیئت داوران برای من جذاب بود، این است که این کتاب فضایی را برای گفت‌وگو بین دیدگاه‌های قدیمی و جدید در مورد لهجه‌ها فراهم می‌کند. اغلب، لهجه‌ها به عنوان چیزی متعلق به گذشته در نظر گرفته می‌شوند، بنابراین یک کتاب محبوب که نشان دهد چگونه این دیدگاه‌های قدیمی و جدید در مورد زبان‌های محلی در کنار هم وجود دارند، دقیقاً همان نوع کتابی است که من دوست دارم بخوانم.

دورلائر مبلغ 3000 یورو و یک تقدیرنامه دریافت خواهد کرد.

می‌توانید متن اعلام برنده را در اینجا گوش دهید: https://www.nporadio1.nl/fragmenten/de-taalstaat/01a12531-1368-7077-9…

منبع: Tzum

نوشتن یک رمان، رویایی است که برای بسیاری از ما وجود دارد، اما تبدیل یک ایده به یک داستان منسجم و زنده، یک چالش بزرگ است. من مدت‌ها به دور دفترچه‌هایم می‌چرخیدم و از شروع کردن می‌ترسیدم، تا اینکه فهمیدم که هم به خلاقیت و هم به روش نیاز است. همه چیز با یک ایده شروع می‌شود که شما را مجذوب خود کرده است – ایده‌ای که نمی‌توانید آن را فراموش کنید، احتمالاً همان ایده درست است.

سپس، به یک طرح داستانی قوی نیاز دارید. روش سه پرده به من بسیار کمک کرد: معرفی، رویارویی که در آن موانع انباشته می‌شوند، و سپس حل مسئله. هر صحنه باید دلیلی برای وجود داشته باشد. اما خوانندگان بیشتر به شخصیت‌های شما توجه می‌کنند، پس به آنها آرزوها، ترس‌ها و تحولاتی بدهید. یک شخصیت خوب، کامل نیست، بلکه انسانی است.

من همچنین یاد گرفتم که ریتم خود را پیدا کنم: یک هدف واقع‌بینانه، چند صد کلمه در روز، و یک روال. مهم این نیست که سریع بنویسید، بلکه این است که اغلب بنویسید. پس از اتمام پیش‌نویس اولیه، آن را برای مدتی کنار بگذارید، دوباره آن را بنویسید، و سپس از خوانندگان آزمایشی مهربان اما صادق بخواهید که آن را بخوانند.

امروزه، انتشار کتاب آسان‌تر از همیشه است: چه از طریق ناشران سنتی و چه از طریق خودانتشارات، چه در قالب چاپی، چه کتاب الکترونیکی، یا کتاب صوتی. اما مهم‌ترین چیز این است که شروع کنید. الهام در هنگام نوشتن به دست می‌آید، نه در انتظار آن.

منبع: نوشتن یک رمان.

نمایشگاه کتاب فرانکفورت که بزرگ‌ترین نمایشگاه کتاب جهان خوانده می‌شود، روز چهارشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۵ (۷ اکتبر ۲۰۲۶) رسماً در آلمان گشایش یافت. به گزارش آنتارا، بیش از ۴۰۰۰ ناشر از بیش از ۱۰۰ کشور و منطقه در این رویداد حضور دارند. این نمایشگاه تا یکشنبه ۱۹ مهر (۱۱ اکتبر) در مسنه فرانکفورت برگزار می‌شود و انتظار می‌رود بیش از ۲۳۰ هزار بازدیدکننده داشته باشد. این نمایشگاه نخستین بار در سال ۱۹۴۹ برگزار شد.

به گفته برگزارکنندگان، برنامه امسال بر چند موضوع تمرکز دارد: بحران‌ها و منازعات بین‌المللی، کاربرد و مقررات هوش مصنوعی، تجارت حق نشر، ادبیات کودک و نوجوان، و کتاب‌های صوتی. سمینارها، انجمن‌ها، اجراها، امضای کتاب و خوانش‌ها برگزار می‌شود تا ناشران، نویسندگان و رسانه‌ها بتوانند ایده‌ها را رد و بدل کنند و خوانندگان با نویسندگان دیدار حضوری داشته باشند.

گزارش به‌ویژه غرفه مشترک با چین به مساحت ۳۳۶ متر مربع را برجسته کرده است که بیش از ۳۰۰۰ عنوان و بیش از ۴۶۰۰ کتاب منتخب را عرضه می‌کند. این غرفه نمایش کتاب، مذاکرات حق نشر، تبادل فرهنگی و تجربه‌های تعاملی را با هم ترکیب می‌کند. نهادهای نشر و فرهنگی چین در جریان نمایشگاه ۵۵ رویداد برگزار خواهند کرد، از سمینارهای موضوعی و گفت‌وگو با نویسندگان تا امضای توافق‌نامه‌های همکاری در حق نشر و رونمایی از کتاب‌های تازه.

به‌عنوان خواننده‌ای که دنیای نوشتن را دنبال می‌کند، به دو موضوع علاقه‌مندم. نخست اینکه در نمایشگاهی که کار اصلی آن خرید و فروش حق نشر است، هوش مصنوعی چگونه میان ناشران و نویسندگان مطرح خواهد شد. دوم، توجه به ادبیات کودک و کتاب‌های صوتی که نشان می‌دهد شیوه لذت بردن مردم از داستان‌ها همچنان در حال تحول است. امیدوارم اندونزی هم در معرفی نویسندگانش در چنین رویدادهایی فعال‌تر شود.

منبع: ANTARA News

خبری از Observador ادبیات فرانسه را تکان داده است و شایستهٔ پیگیری است. در یکی از جمعه‌های سپتامبر، آکادمی گنکور اعلام کرد که رمان نویسندهٔ هائیتی‌تبار کانادایی، تلسون اورلین، از فهرست نامزدهای مهم‌ترین جایزهٔ ادبی فرانسه حذف خواهد شد. آکادمی دلیل این کار را حفظ یکپارچگی جایزه اعلام کرد و گفت با نوشتن متن با کمک هوش مصنوعی مخالف است. این آکادمی تا ۶ اکتبر، زمان اعلام نامزدهای نهایی، دوباره اظهارنظری نخواهد کرد.

نام کتاب «C'était ça ou mourir» است که در مارس توسط انتشارات Éditions du Boréal در کبک و در اوت توسط Éditions Grasset در فرانسه منتشر شد. این شبهه‌ها در ۲۱ سپتامبر مطرح شد، همان روزی که اورلین جایزهٔ Prix Fnac برای بهترین رمان را دریافت کرده بود. یک حساب ناشناس در X به نام «Balance ton Claude» ادعا کرد که متن تقریباً به‌طور کامل با هوش مصنوعی تولید شده و چند بخش در آشکارساز Pangram «۱۰۰٪ هوش مصنوعی» گرفته‌اند. Observador توضیح می‌دهد که این حساب در واقع گروهی است که از جمله مقاله‌نویس و ستون‌نویس Le Figaro، ساموئل فیتوسی را در بر می‌گیرد.

Grasset، از گروه Vivendi، این اتهامات را خبر جعلی خواند و استدلال کرد که خود آشکارسازهای هوش مصنوعی هم دچار خطا می‌شوند. نویسنده قاطعانه رد می‌کند: می‌گوید تکرارهای مورد اشاره بازتاب سنت ادبی هائیتی و کارائیب و شاعرانگی خود اوست، همیشه دوست داشته بنویسد، و با ویراستاران خود پرونده‌ای برای اثبات نویسندگی‌اش تهیه می‌کند. او همچنین گفته است از زمان مهاجرت به فرانسه مورد حملات نژادپرستانه قرار گرفته است.

جایزهٔ گنکور از سال ۱۹۰۳ توسط «Les Dix» اهدا می‌شود؛ ده نویسنده‌ای که هر سال بهترین رمان به زبان فرانسه را برمی‌گزینند. جایزهٔ نقدی آن نمادین است، اما می‌تواند فروش و ترجمه‌ها را چند برابر کند.

من راهی برای دانستن اینکه حق با کیست ندارم، و ابزارهای تشخیص واقعاً محل بحث‌اند. اما این ماجرا نشان می‌دهد که پرسش «این را چه کسی نوشته؟» چقدر در جوایز ادبی وزن پیدا کرده است.

منبع: Observador

آکادمی سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ به شاعر کانادایی این کارسون، ۷۶ ساله، تعلق گرفته است. به گزارش VnExpress، ارزش این جایزه ۱۲ میلیون کرون (حدود ۱٫۲ میلیون دلار آمریکا) است. او نوزدهمین زنی است که در ۱۲۵ سال این جایزه را می‌گیرد و پس از آلیس مونرو، دومین نویسنده زن کانادایی است.

آکادمی آثار او را جسورانه و خلاقانه توصیف کرده است؛ گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک که فرم‌های تازه‌ای برای ادبیات معاصر می‌آفریند. آندرش اولسون، رئیس کمیته نوبل، گفت آثار او در نقطه‌ی تلاقی شور زبان‌شناس نسبت به واژه‌ها و آرزوی شاعر برای یافتن معنای تازه قرار دارد.

او در ۱۹۵۰ در تورنتو به دنیا آمد، از دوران دبیرستان یونانی باستان آموخته و دکترای ادبیات کلاسیک دارد. از آثار یادشده می‌توان به Eros the Bittersweet (۱۹۸۶)، رمان منظوم Autobiography of Red (۱۹۹۸) که هیولای اساطیر یونان، گریون، را بازآفرینی می‌کند، ترجمه‌ی قطعات سافو با عنوان If Not, Winter (۲۰۰۲)، Nox (۲۰۱۰) یادنامه‌ای برای برادرش، و Float (۲۰۱۶) شامل ۲۲ جلد کوچک که می‌توان به هر ترتیبی خواند، اشاره کرد.

یکی دیگر از مطالب VnExpress با عنوان «نوشتن علیه کسالت» او را نویسنده‌ای توصیف می‌کند که فرم‌های متعارف ادبی را می‌شکند و کلاسیک با مدرن، عقل با احساس، و دانشگاهی با قابل‌فهم را درهم می‌آمیزد. او بر هومر، سافو، اوریپید، ویرجینیا وولف و مارسل پروست تکیه دارد، اما داستان‌های کهن را با معکوس کردن خوانش‌های آشنا بازگو می‌کند.

من آثار او را زیاد نخوانده‌ام، پس جزئیاتی که بیش از همه مرا کنجکاو می‌کند Float است؛ کتابی که به خواننده اجازه می‌دهد ترتیب خواندن را خودش انتخاب کند. اگر می‌خواهید با کارسون آشنا شوید، به نظر می‌رسد این کتاب دروازه‌ای جالب است.

منبع: VnExpress

خبر خوشی برای علاقه‌مندان به تاریخ کتاب: مجموعه شخصی ۵۲۵ اثر پروفسور اسماعیل ارونسال اکنون به‌صورت دیجیتال قابل دسترس است. به گزارش TRT Haber، وزیر فرهنگ و گردشگری محمد نوری ارسوی این خبر را اعلام کرده است.

ارونسال این مجموعه را در ۶ اوت به کتابخانه نسخ خطی سلیمانیه اهدا کرد. ارسوی او را چهره‌ای شناخته‌شده در مطالعات تاریخ کتاب و کتابخانه‌های عثمانی می‌داند و می‌گوید این اهدا میراث علمی و ادبی چندصدساله را به گنجینه‌ای تبدیل کرده که همه می‌توانند از آن بهره ببرند. ارونسال که این مجموعه را طی سال‌ها با امکانات شخصی خود گرد آورده، آثار را ارزشی ملی می‌داند که به منفعت عمومی سپرده شده، و می‌گوید آن‌ها را اهدا کرده تا بهتر حفظ شوند و پژوهشگران راحت‌تر به آن‌ها دسترسی داشته باشند.

آنچه توجه را جلب می‌کند سرعت کار است: در حدود دو ماه، حفاظت، مرمت، رقمی‌سازی و فهرست‌نویسی به پایان رسید و مجموعه به روی پژوهشگران گشوده شد. دسترسی به آن از طریق نشانی www.yek.gov.tr ممکن است.

گزارش نمونه‌هایی از محتوای مجموعه را هم ذکر کرده است. در ادبیات، دیوانی وجود دارد که شیخ غالب در هجده یا نوزده سالگی به خط خود نوشته است؛ این یکی از ۱۵ نسخه‌ی دست‌نویس مؤلف در این مجموعه است. کهن‌ترین نسخه‌ی مورخ، دیوان امیر شاهی مورخ ۱۵۲۳ است. همچنین دیوانی تاکنون ناشناخته از جزری قاسم پاشا، شاعر دوره‌ی بایزید دوم، و متون کمیاب از کشفی و اورفه‌لی مصطفی حتی در مجموعه هست. در حوزه‌ی اقتصاد و دیپلماسی، دفتر نرخ ۲۸۸ صفحه‌ای، منبعی مهم برای تاریخ قیمت‌های عثمانی، و سفارت‌نامه‌ی سیف‌الله آغا قرار دارد. «میرات‌الاشق» به‌عنوان منبعی مهم برای تاریخ ملامتیه در سده‌ی شانزدهم یاد شده است.

چنین خبرهایی مرا خوشحال می‌کند: نسخه‌های نادری که سال‌ها در قفسه‌ی یک نفر بودند، حالا با یک کلیک روی صفحه‌ی همه ظاهر می‌شوند.

منبع: TRT Haber

اگر رؤیای انتشار کتاب دارید، خبر شبکه SVT از جمعه گذشته را بخوانید. انجمن نویسندگان سوئد (Sveriges Författarförbund) بار دیگر نویسندگان را از امضای قرارداد با Bookea Group، شرکت مادر ناشر ترکیبی Lava förlag، برحذر داشت. این هشدار برای اعضا ارسال شده است.

دلیل آن این است که Bookea از تابستان امسال در بازسازی شرکتی (företagsrekonstruktion) قرار دارد و به گفته انجمن، این وضعیت ریسک مالی نویسندگان و مترجمان را بالا می‌برد. انجمن همچنین الگوی ترکیبی را واسطه‌ای مشکل‌ساز میان نویسندگان و ناشران می‌داند. در الگوی ترکیبی، نویسنده بخشی از هزینه‌های انتشار را تأمین می‌کند. انجمن معتقد است در این حالت نویسنده بخش عمده‌ای از ریسک مالی را می‌پذیرد، ممکن است به حقوقش وابسته شود و کنترل محدودی بر اثر داشته باشد.

SVT چند رقم ارائه کرده است. Lava خود را بزرگ‌ترین ناشر کتاب کشورهای شمال اروپا می‌نامد. در سال ۲۰۲۳ ۴۸۶ عنوان منتشر کرد و ۱۲٫۳ میلیون کرون سود برد. سال بعد زیان ۹٫۲ میلیون کرونی ثبت کرد. Bookea در درخواست خود به دادگاه بخش استکهلم نوشته که نمی‌تواند دستمزد و بدهی‌های تأمین‌کنندگان را بپردازد. انجمن در پاییز ۲۰۲۴ پیش‌تر درباره قراردادهای ناعادلانه و بندهای محرمانگی نامعقول هشدار داده بود، اما پس از گفت‌وگو با Lava آن هشدار را پس گرفت.

آنا برگیوس که در سال ۲۰۲۵ جانشین بنیان‌گذار، پیتر نورمان، شده بود، در ماه اوت از سمت مدیرعاملی کناره‌گیری کرد. مدیرعامل موقت، آن-شارلوت بودین، به SVT گفته که شرکت باید در برخی زمینه‌ها بهتر عمل کند و کار در این زمینه ادامه دارد. او از الگوی ترکیبی دفاع می‌کند و می‌گوید این الگو در صنعتی که ورود به آن دشوار است، نقش مهمی ایفا می‌کند.

به نظر من این یادآوری مفیدی است: پیش از پرداخت هزینه برای انتشار، قرارداد را با دقت بخوانید، گزینه‌ها را مقایسه کنید و ترجیحاً از انجمن نویسندگان مشورت بگیرید.

منبع: SVT Nyheter

«سفرنامه تایوان» در ماه مه جایزه بین‌المللی بوکر را برد، اما اخیراً خبرهایی منتشر شد مبنی بر نقض ترجمه انگلیسی آن. بر اساس گزارش خبرگزاری مرکزی، جین لینگ، مترجم انگلیسی کتاب، در ۶ اکتبر بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت یک ناشر اروپایی حقوق او بر نسخه انگلیسی را نقض کرده و او اقدام قانونی کرده است.

آژانسی که حقوق بین‌المللی کتاب را مدیریت می‌کند، یعنی Kwang Lei International Rights Agency، نیز شب ۷ اکتبر بیانیه‌ای داد. Kwang Lei توضیح داد که نماینده حقوق انتشارات Spring Hill است و به صدور مجوز برای ناشران خارجی جهت ترجمه و انتشار کتاب به زبان‌هایشان کمک می‌کند. در ژوئن امسال، آن ناشر اروپایی طرح جلد را برای بررسی فرستاد و در آن زمان Kwang Lei تأیید کرد که از ترجمه انگلیسی جین لینگ بدون اجازه او استفاده می‌کند. Kwang Lei بلافاصله خواست انتشار متوقف شود و روشن کرد که بدون مجوز نمی‌توان آن را منتشر کرد، اما پس از چند دور مکاتبه، ناشر تصمیم گرفت بدون مجوز منتشر کند.

Kwang Lei تأکید کرد که هرگز ترجمه انگلیسی جین لینگ را نمایندگی نکرده و قرارداد اولیه مجوز شامل حقوق نسخه انگلیسی نبوده است. این آژانس از اینکه در آن زمان بیشتر بررسی نکرده که آیا ناشر حقوق ترجمه انگلیسی را گرفته یا نه، ابراز تأسف می‌کند و می‌گوید روند کارش را بازنگری خواهد کرد، منبع و مجوز ترجمه‌ها را دقیق‌تر بررسی می‌کند و فرایندهای قرارداد و مجوز را سخت‌گیرانه‌تر می‌کند. اکنون از ناشر خواسته که انتشار را متوقف کند، از موضع Spring Hill در فسخ قرارداد حمایت می‌کند و موضوع را به وکلا سپرده است. از آنجا که پرونده وارد مرحله قضایی شده، می‌گوید فعلاً نمی‌تواند جزئیات بیشتری بگوید، و گزارش نامی از ناشر نمی‌برد.

این ماجرا به من یادآوری می‌کند که وقتی کتابی جایزه می‌گیرد و به دنیا راه پیدا می‌کند، باید هر حلقه از زنجیره ترجمه، مجوز و حقوق را با دقت بررسی کرد. کار مترجم هم باید به روشنی دیده شود، و امیدوارم نحوه رسیدگی به این موضوع توضیحی معقول به همه‌ی طرف‌های درگیر بدهد.

منبع: خبرگزاری مرکزی

امسال نمایشگاه بین‌المللی کتاب عربی بیروت در دوره شصت‌وهفتم خود برگزار می‌شود، از ۹ تا ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶. این خبر را در الجزیره نت خواندم و خواستم برای کسانی که به کتاب و نشر علاقه دارند خلاصه‌اش کنم. این نمایشگاه نخستین بار در سال ۱۹۵۶ برگزار شد.

امسال ۱۶۳ ناشر در آن شرکت دارند و حدود ۱۰۰ نشست برگزار می‌شود (در عنوان رویداد از بیش از ۹۰ نشست نام برده شده است) که حدود ۲۵۰ سخنران درباره تاریخ، جغرافیا، سیاست، اقتصاد، ادبیات، شعر، تئاتر، هوش مصنوعی و آموزش دانشگاهی در آن حرف می‌زنند.

آنچه توجهم را جلب کرد، زمینه ماجراست. این نمایشگاه پس از ویرانی‌هایی برگزار می‌شود که جنگ اسرائیل در جنوب لبنان به جا گذاشته، پس از بحران اقتصادی‌ای که از پاییز ۲۰۱۹ ادامه دارد و در سایه پیامدهای جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران. سلوی السنیوره بعاصیری، رئیس باشگاه فرهنگی عرب که نمایشگاه را سازمان‌دهی می‌کند، گفته برگزاری آن در این شرایط چالشی برای وضع موجود است، فرهنگ در بحران‌ها ضروری است و منطقه به گفت‌وگو نیاز دارد نه به جنگ.

برخی نشست‌ها بر میراثی متمرکز است که جنوب لبنان در حال از دست دادنش است، از جمله محوطه‌های باستانی و تاریخی. غسان سلامه، وزیر فرهنگ لبنان، گفته است سه تا از پنج قلعه‌ای که یونسکو در فهرست میراث در معرض خطر ثبت کرده زیر اشغال اسرائیل رفته و چهارمی آسیب دیده است. نمایشگاه بخش‌هایی هم درباره ساخت کتاب دارد، از تاریخ چاپ و جداسازی رنگ و صحافی گرفته تا طراحی حروف و جلد. هفت دانشگاه هم جلدهای کتابی را که دانشجویانشان طراحی کرده‌اند نمایش می‌دهند.

نمایشگاه در سال‌های ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ به دلایل مختلفی از جمله تظاهرات، انفجار بندر بیروت و کارهای بازسازی برگزار نشد و در مارس ۲۰۲۲ از سر گرفته شد. به نظر من ادامه یافتنش پیامی ساده دارد: حتی در سخت‌ترین روزها، کتاب جایی است که مردم در آن یکدیگر را ملاقات می‌کنند.

منبع: الجزیره نت

کتاب تصویری «きれてる» (بریده شده) اثر نوریتاکه سوزوکی به عنوان برنده جایزه بزرگ سی‌وششمین دوره جوایز دهکده کتاب‌های تصویری کنبوچی انتخاب شد. این خبر را در مقاله‌ای از Real Sound Book خواندم و چنان خوشحال شدم که خواستم آن را معرفی کنم.

چیزی که این جایزه را متمایز می‌کند این است که آرای خوانندگانی که به دهکده کتاب‌های تصویری کنبوچی در هوکایدو می‌روند تعیین‌کننده است، نه یک هیئت داوری متخصص. مقاله آن را جایزه‌ای گرم و نزدیک به زندگی روزمره توصیف می‌کند. امسال برنده از میان ۲۶۹ اثر شرکت‌کننده انتخاب شد.

کتاب «きれてる» (انتشارات پاپلار، اکتبر ۲۰۲۵) دومین کتاب از مجموعه «؟ و !» است. یک رول کیک خوش‌ظاهر به نظر بریده شده می‌آید، اما اتفاق‌های غیرمنتظره‌ای پیاپی رخ می‌دهد؛ مقاله آن را کتابی طنزآمیز توصیف می‌کند که هم برای بچه‌ها و هم برای بزرگ‌ترها سرگرم‌کننده است. کتاب اول مجموعه، «たれてる» (چکه می‌کند)، چندین بار تجدید چاپ شده و مجموع فروش مجموعه از ۱۶۰ هزار نسخه گذشته است.

سوزوکی در سال ۱۹۷۵ در شهر هاماماتسو در استان شیزوئوکا به دنیا آمد. پیش از آنکه نویسنده کتاب تصویری شود، طراح گرافیک بود. او جایزه خوانندگان هفدهمین جایزه ژاپنی کتاب تصویری را برای «ぼくのトイレ» (توالت من)، جایزه شصت‌ودوم شوگاکوکان برای فرهنگ نشر کودکان را برای «しごとば 東京スカイツリー» (محل کار: توکیو اسکای‌تری)، رتبه نخست جوایز فروشگاه‌های کتاب تصویری MOE 2022 را برای «大ピンチずかん» (فرهنگ لغت تصویری گرفتاری بزرگ) و رتبه نخست دوره ۲۰۲۴ را برای «大ピンチずかん2» دریافت کرده است.

آنچه بیشتر می‌پسندم این است که این جایزه با رأی خوانندگان تعیین شده است. کتابی که آدم‌ها در هر سنی، از بچه‌های کوچک تا بزرگ‌ترها، برمی‌دارند و صرفاً سرگرم‌کننده می‌یابند، مورد تقدیر قرار گرفته است. اگر این کتاب توجهتان را جلب کرد، می‌توانید آن را در کتابفروشی یا کتابخانه پیدا کنید.

منبع: Real Sound Book

به مناسبت هفته کتاب‌های ممنوعه، انجمن کتابخانه‌های آمریکا (ALA) فهرستی از ۱۵۰ کتابی را منتشر کرده که بیشتر از بقیه به آن‌ها اعتراض شده و بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۵ ثبت شده‌اند. بریتنی آلن از Literary Hub این فهرست را بر اساس دسته‌بندی بررسی کرده است. تحلیل او برایم جالب‌تر از عددهای تیتر بود.

اول کمی زمینه: دفتر آزادی فکری انجمن سال گذشته ۴٬۲۳۵ عنوان مورد اعتراض را ثبت کرده که دومین رقم بالا در تاریخ است. از ۱۵۰ کتاب فهرست، ۲۰ کتاب کلاسیک بزرگسال است، از جمله «کشتن مرغ مقلد» اثر هاربر لی و «می‌دانم چرا پرنده‌ی قفس‌دار آواز می‌خواند» اثر مایا آنجلو، کنار آثاری از سلینجر، تواین، رایت، موریسن و هاکسلی. آلن از دیدن کتاب‌های نسبتاً جدیدتر در فهرست هم شگفت‌زده شده است، مثل «خانه‌ی بازگشت» اثر یا جیاسی و «آب برای فیل‌ها» اثر سارا گرُون.

بزرگ‌ترین گروه با فاصله ادبیات نوجوان است با ۸۱ عنوان. آلن یادآوری می‌کند که کتاب‌هایی که به جنسیت و محتوای جنسی می‌پردازند بیشتر از کتاب‌هایی درباره خشونت با سلاح، خشونت نژادی، بیماری روانی، مواد مخدر یا تجربه مهاجران مورد اعتراض قرار گرفته‌اند. الن هاپکینز ۱۴ کتاب در فهرست دارد و لورن مایکل شش کتاب. همچنین ۱۱ عنوان کودک و میان‌سال هست که بیشترشان درباره هویت جنسیتی یا خانواده‌های کوئیر است، مانند «ژولین پری دریایی است» و «و تانگو سه‌تایی می‌شود». علاوه بر این‌ها هشت رمان تصویری، هشت خاطره و ده کتاب رمانتاسی هست که نه تا از آن‌ها از سارا جی. ماس است.

چند مورد عجیب هم دیده می‌شود: پنج راهنمای بلوغ، یک کتاب دستی ضدنژادپرستی، و گروهی که دسته‌بندی‌اش سخت است و شامل دو مجموعه از روپی کائور و یک گلچین داستان‌های ارواح می‌شود. آلن حدس می‌زند که این شاید بازمانده‌ی «هراس شیطانی» باشد.

نتیجه‌گیری آلن این است که ممنوع‌کنندگان کتاب در انتخاب‌هایشان منطق روشنی ندارند، و او خوانندگان را تشویق می‌کند که سراغ این عنوان‌ها بروند، که در ala150.org فهرست شده‌اند. به نظر من راه عملی یادبود این هفته این است که یکی از آن‌ها را بخوانیم.

منبع: Literary Hub

چند سال بود که شایعه‌های مربوط به حق نشر و ترجمه را دنبال می‌کردم و حالا بالاخره: انتشارات «آزبوکا» رمان «در برابر روز» توماس پینچون را با ترجمهٔ ماکسیم نمتسوف منتشر می‌کند. این طولانی‌ترین رمان نویسنده است — 1232 صفحه — که نخستین بار در سال 2006 به انگلیسی منتشر شد.

استانیسلاو راسپچنکو در «گورکی» به‌تفصیل توضیح می‌دهد که چه انتظاری باید داشت. رویدادها تقریباً از 1893 تا دههٔ 1920 را در بر می‌گیرد: از نمایشگاه جهانی شیکاگو تا جنگ جهانی اول. حدود دویست شخصیت، خط‌های خانوادگی معدنچیان و مخترعان، یک داستان کارآگاهی با رنگ‌وبوی علوم غریبه، و جدا از همه — «یاران تصادف» سوار بر کشتی هوایی «ناآرامی» که به کتاب حال‌وهوایی تقریباً ماجراجویانه می‌دهند.

به‌خصوص از این خوشم می‌آید که در متن، انقلاب صنعتی دوم، آنارشیسم، «جنگ جریان‌ها»ی تسلا و ادیسون، آزمایش مایکلسون–مورلی و حتی پدیدهٔ تونگوسکا به هم می‌رسند. با این حال، در مقایسه با «رنگین‌کمان جاذبه»، خواندنش ظاهراً آسان‌تر است — و به گفتهٔ منتقد، دام درست همین‌جاست: پایان‌ها مثل پازلی مرتب کنار هم نمی‌نشینند.

اگر دلتان برای «همان» پینچون جاه‌طلب تنگ شده، نه فقط برای اقتباس‌های سینمایی مثل «نبردی پس از نبرد دیگر»، پاییز 2026 زمان خوبی است که این جلد قطور را دست بگیرید و عجله نکنید.

منبع: گورکی