لی وان‌لینگ، حکاک چرم اهل چانگ‌هوا، با حکاکی واقع‌گرایانه دو جایزه بزرگ بریتانیا را برد
خبری که واقعاً حالم را خوب کرد: لی وان‌لینگ، هنرمند حکاکی چرم از «خانه صنایع دستی» شهرستان چانگ‌هوا، دو اثر خود را به جایزه Future Art & Design بریتانیا فرستاد و جایزه پلاتین و جایزه طلا را برد.
جالب اینجاست که این دو اثر سال گذشته در مسابقات داخلی نتیجه خوبی نگرفته بودند. یکی رد شده بود و دیگری فقط تقدیرنامه گرفته بود. او اواخر بهمن امسال از این مسابقه بریتانیایی باخبر شد، در حالی که تنها هفت روز تا مهلت باقی مانده بود. از آنجا که برگزارکنندگان تعداد آثار را محدود نکرده بودند، از دو اثر قدیمی‌اش عکس گرفت، از یکی از دوستانش خواست توضیحات خلاقانه و تکنیک‌های حکاکی خودساخته‌اش را ترجمه کند و همه را ایمیل کرد. پاسخ ۱۰ فروردین رسید و تنها پس از ترجمه دوست دیگری فهمید که برنده شده است.
اثر برنده جایزه پلاتین با نام «جایی در قلب من» خانه گلی فروریخته‌ای را که در آن بزرگ شده، درخت موزی که به امرار معاش خانواده کمک می‌کرد، پدرش که بی‌وقفه مثل گاومیش آبی کار می‌کرد و ماهی را که می‌خواست او را به خانه برگرداند اما هرگز نتوانست، حکاکی کرده است. اثر برنده جایزه طلا با نام «قرقاول شکم‌آبی با جوجه‌اش» قرقاول شکم‌آبی فرموزایی را نشان می‌دهد که پرنده‌ای بومی تایوان است، همراه با گل زنگوله کوه یوشان و گل ماه. تعداد جوجه‌ها در این ترکیب‌بندی همیشه سه تاست، چون او سه فرزند دارد.
آنچه بیشتر از همه توجهم را جلب کرد، پافشاری او بر حکاکی واقع‌گرایانه روی چرم بود. او می‌گوید تکنیک واقع‌گرایانه باید بافت خود چرم را حفظ کند: منافذ باید واضح دیده شوند و حتی موهای ریز گاومیش آبی یا مژه‌هایش باید پس از لایه‌های متعدد رنگ، هنوز رگه‌های چرم را نشان دهند. او همچنین تأکید می‌کند که چرم رنگ‌شده با گذشت زمان رنگ می‌بازد، پس رنگ باید سال‌ها پایدار بماند. به نظر او اگر حکاکی ویژگی‌های چرم را از دست بدهد، ارزش هنری‌اش را هم از دست می‌دهد.
او که بیش از سی سال است با چرم کار می‌کند، می‌گوید سخت‌ترین بخش کار حکاکی نیست، بلکه جمع‌آوری عکس‌های واقعی فراوان و ترکیب آن‌ها با ایده‌های خودش برای ساختن تصویری تازه است. برای کسانی که صنایع دستی چرم را دوست دارند، این یادآوری خوبی است: زبان خود مواد اغلب بیشترین قدرت را به یک اثر می‌دهد.
منبع: 聯合新聞網
جالب اینجاست که این دو اثر سال گذشته در مسابقات داخلی نتیجه خوبی نگرفته بودند. یکی رد شده بود و دیگری فقط تقدیرنامه گرفته بود. او اواخر بهمن امسال از این مسابقه بریتانیایی باخبر شد، در حالی که تنها هفت روز تا مهلت باقی مانده بود. از آنجا که برگزارکنندگان تعداد آثار را محدود نکرده بودند، از دو اثر قدیمی‌اش عکس گرفت، از یکی از دوستانش خواست توضیحات خلاقانه و تکنیک‌های حکاکی خودساخته‌اش را ترجمه کند و همه را ایمیل کرد. پاسخ ۱۰ فروردین رسید و تنها پس از ترجمه دوست دیگری فهمید که برنده شده است.
اثر برنده جایزه پلاتین با نام «جایی در قلب من» خانه گلی فروریخته‌ای را که در آن بزرگ شده، درخت موزی که به امرار معاش خانواده کمک می‌کرد، پدرش که بی‌وقفه مثل گاومیش آبی کار می‌کرد و ماهی را که می‌خواست او را به خانه برگرداند اما هرگز نتوانست، حکاکی کرده است. اثر برنده جایزه طلا با نام «قرقاول شکم‌آبی با جوجه‌اش» قرقاول شکم‌آبی فرموزایی را نشان می‌دهد که پرنده‌ای بومی تایوان است، همراه با گل زنگوله کوه یوشان و گل ماه. تعداد جوجه‌ها در این ترکیب‌بندی همیشه سه تاست، چون او سه فرزند دارد.
آنچه بیشتر از همه توجهم را جلب کرد، پافشاری او بر حکاکی واقع‌گرایانه روی چرم بود. او می‌گوید تکنیک واقع‌گرایانه باید بافت خود چرم را حفظ کند: منافذ باید واضح دیده شوند و حتی موهای ریز گاومیش آبی یا مژه‌هایش باید پس از لایه‌های متعدد رنگ، هنوز رگه‌های چرم را نشان دهند. او همچنین تأکید می‌کند که چرم رنگ‌شده با گذشت زمان رنگ می‌بازد، پس رنگ باید سال‌ها پایدار بماند. به نظر او اگر حکاکی ویژگی‌های چرم را از دست بدهد، ارزش هنری‌اش را هم از دست می‌دهد.
او که بیش از سی سال است با چرم کار می‌کند، می‌گوید سخت‌ترین بخش کار حکاکی نیست، بلکه جمع‌آوری عکس‌های واقعی فراوان و ترکیب آن‌ها با ایده‌های خودش برای ساختن تصویری تازه است. برای کسانی که صنایع دستی چرم را دوست دارند، این یادآوری خوبی است: زبان خود مواد اغلب بیشترین قدرت را به یک اثر می‌دهد.
منبع: 聯合新聞網
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو