«کهن‌ترین خزنده» ۳۴۵ میلیون سال پیش آبشش داشت
با یک خبر جالب درباره تکامل خزندگان روبه‌رو شدم و دوست داشتم آن را به اشتراک بگذارم. وستلوتیانا، فسیلی حدوداً ۳۴۵ میلیون ساله که در سال ۱۹۸۴ در اسکاتلند پیدا شد، دهه‌ها کهن‌ترین خزنده جهان محسوب می‌شد. حالا این باور زیر و رو شده است.
تیمی از پژوهشگران آمریکایی و بریتانیایی با پرتوهای ایکس بسیار قوی در مرکز اروپایی تابش سنکروترون در فرانسه، درون جمجمه‌ای را که بین سنگ‌ها له شده بود به‌صورت دیجیتال بازسازی کردند. آن‌ها استخوان‌هایی را که آبشش‌ها را نگه می‌داشتند و دهانی با هزاران دندان ریز را شناسایی کردند. شیارهای رگ‌های خونی روی استخوان‌های آبشش نشان می‌دهد که آبشش‌ها در زمان حیات جانور واقعاً کار می‌کردند.
پس وستلوتیانا عضوی از آمنیوت‌ها، یعنی گروهی که خزندگان را دربرمی‌گیرد، نبود؛ بلکه به تبارِ کهن‌تری از چهارپایان تعلق داشت که مانند ماهی در آب زندگی می‌کردند یا مانند دوزیستان بین آب و خشکی رفت‌وآمد داشتند. جالب است که ویژگی‌های خشکی‌زی، مانند نوک انگشتانِ چنگال‌مانند، از پیش در همین مرحله آبزی با آبشش ظاهر شده بودند. من شخصاً این را صادقانه و خوشایند می‌دانم که اسمیتسون، دیرینه‌شناسی که در سال ۱۹۹۰ این فسیل را کهن‌ترین خزنده نامید، خودش به تیم پژوهش پیوسته است. نتایج در مجله Nature (تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شد.
کسی که خزنده نگه می‌دارد، اغلب تصور می‌کند پیش از آمدن به خشکی چه شکلی بودند، و این کشف آن تصویرها را به‌روز می‌کند، حتی تصویرهای کتاب‌های درسی را.
منبع: Karapaia
تیمی از پژوهشگران آمریکایی و بریتانیایی با پرتوهای ایکس بسیار قوی در مرکز اروپایی تابش سنکروترون در فرانسه، درون جمجمه‌ای را که بین سنگ‌ها له شده بود به‌صورت دیجیتال بازسازی کردند. آن‌ها استخوان‌هایی را که آبشش‌ها را نگه می‌داشتند و دهانی با هزاران دندان ریز را شناسایی کردند. شیارهای رگ‌های خونی روی استخوان‌های آبشش نشان می‌دهد که آبشش‌ها در زمان حیات جانور واقعاً کار می‌کردند.
پس وستلوتیانا عضوی از آمنیوت‌ها، یعنی گروهی که خزندگان را دربرمی‌گیرد، نبود؛ بلکه به تبارِ کهن‌تری از چهارپایان تعلق داشت که مانند ماهی در آب زندگی می‌کردند یا مانند دوزیستان بین آب و خشکی رفت‌وآمد داشتند. جالب است که ویژگی‌های خشکی‌زی، مانند نوک انگشتانِ چنگال‌مانند، از پیش در همین مرحله آبزی با آبشش ظاهر شده بودند. من شخصاً این را صادقانه و خوشایند می‌دانم که اسمیتسون، دیرینه‌شناسی که در سال ۱۹۹۰ این فسیل را کهن‌ترین خزنده نامید، خودش به تیم پژوهش پیوسته است. نتایج در مجله Nature (تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شد.
کسی که خزنده نگه می‌دارد، اغلب تصور می‌کند پیش از آمدن به خشکی چه شکلی بودند، و این کشف آن تصویرها را به‌روز می‌کند، حتی تصویرهای کتاب‌های درسی را.
منبع: Karapaia
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو