تست ید: یک روش ساده که من در هنگام تهیه خمیر استفاده می‌کنم.

وقتی شروع به آبجوسازی کردم، به طور ناخواسته فکر می‌کردم که ۶۰ یا ۹۰ دقیقه جوشاندن همیشه کافی است. اما اینطور نیست؛ عوامل زیادی وجود دارند که بر تبدیل نشاسته به قند تأثیر می‌گذارند. به همین دلیل، در هر روزی که آبجو درست می‌کنم، بررسی می‌کنم که آیا این تبدیل واقعاً کامل شده است، و تست ید ساده‌ترین ابزار من در این زمینه است.

تست ید بسیار ساده است: چند قطره محلول ید را روی نمونه‌ای از مایع آبجوسازی می‌چکانید. اگر هنوز نشاسته وجود داشته باشد، رنگ آن به آبی، بنفش یا سیاه تغییر می‌کند. اگر رنگ همچنان زرد یا قهوه‌ای باقی بماند، به این معنی است که تمام نشاسته به قند تبدیل شده است و می‌توانید به مراحل بعدی آبجوسازی ادامه دهید. مقدار بیشتر قند، به معنای بازدهی بالاتر است، بنابراین در واقع همیشه از این روش سود می‌برید.

من این کار را به این صورت انجام می‌دهم: یک قاشق غذاخوری از مایع آبجوسازی را با یک قاشق روی یک بشقاب سفید می‌ریزم، کمی صبر می‌کنم تا خنک شود و سپس چند قطره محلول ید روی آن می‌چکانم. رنگ نشان می‌دهد که آیا باید جوشاندن را بیشتر ادامه دهم یا خیر. یک بار، مقدار SG (شکر سنجی) اندازه‌گیری شده من کمتر از مقدار ذکر شده در دستور بود؛ خوشبختانه، با استفاده از این تست، بلافاصله متوجه شدم که تبدیل هنوز کامل نشده است و با خیال راحت، کمی بیشتر جوشاندن را ادامه دادم.

توجه داشته باشید که شرایط محیطی تعیین می‌کنند که تبدیل نشاسته با چه سرعتی انجام می‌شود. دمای جوشاندن باید بین ۶۲ تا ۷۲ درجه سانتی‌گراد، و pH بین ۵.۲ تا ۵.۶ باشد. همچنین، انواع روشن‌تر جو، حاوی آنزیم‌های فعال‌تری نسبت به غلات تیره و برشته هستند.

توصیه‌های من: همیشه از یک بشقاب سفید استفاده کنید، زیرا روی یک بشقاب تیره، تغییر رنگ به خوبی قابل مشاهده نیست. همچنین، بلافاصله بشقاب را بشویید تا از مخلوط شدن بقایای مایع آبجوسازی جلوگیری شود. من ترجیح می‌دهم تست ید را با یک رفرکتومتر (دستگاه اندازه‌گیری شکر) ترکیب کنم: اگر مقدار SG (شکر سنجی) از افزایش باز ایستاد، تست نشاسته تأیید می‌کند که تبدیل به طور کامل انجام شده است.

منبع: Hopblog.nl