به جز خیار چه چیزهای دیگری را می‌شود ترشی کرد؟ چغندر، هویج، سیر و تربچه

خیار شور و کلم ترش از کلاسیک‌های لهستانی‌اند، اما در یکی از مقالات به این نکته برخوردم که تقریباً هر سبزی‌ای را می‌شود با تخمیر لاکتیکی ترش کرد. نویسندگان اشاره می‌کنند که دستورهای قدیمی دوباره مد شده‌اند و افراد بیشتری با میل و رغبت با ترشیجات آزمایش می‌کنند.

فرایند ساده است: باکتری‌های اسید لاکتیک که بدون اکسیژن کار می‌کنند، قندهای سبزی را به اسید لاکتیک تبدیل می‌کنند. همین اسید است که ماندگاری طولانی و طعم ترش مشخص را ایجاد می‌کند و غذاهای تخمیری منبع پروبیوتیک‌اند که به روده و جذب مواد معدنی کمک می‌کنند.

از انتخاب‌های غیرمعمول، چغندر قرمز است که پایه آب چغندر خانگی است؛ طعمی ترش‌وشیرین و کمی خاکی دارد و رنگی یاقوتی و زیبا. بعد هویج را داریم که با تخمیر شیرینی طبیعی‌اش بیشتر می‌شود و با فلفل قرمز یا زنجبیل طعمی تند می‌گیرد. سیر پس از تخمیر تندی‌اش را از دست می‌دهد و ملایم‌تر می‌شود و برای سس، خمیر و ساندویچ مناسب است. و در آخر تربچه که ترد‌تر می‌شود و تندی‌اش کمتر؛ با شوید، سیر یا برگ بو خوب جور می‌شود.

این رویکرد را دوست دارم، چون نشان می‌دهد ترشی‌کردن لازم نیست به یک شیشه خیار ختم شود. اگر باغچه محصول فراوانی از تربچه یا هویج داد، آب‌نمک راهی ساده برای طولانی‌تر کردن عمرشان است. در پاییز که خانه خنک‌تر می‌شود، تخمیر فقط کمی بیشتر طول می‌کشد.

منبع: ESKA.pl