Goncourt schrapt roman van lijst om vermoede AI-gebruik
Een bericht van Observador heeft de Franse literaire wereld opgeschrikt, en het verdient aandacht. Op een vrijdag in september kondigde de Académie Goncourt aan dat de roman van de Haïtiaans-Canadese schrijver Thélyson Orélien van de lijst met kandidaten voor de belangrijkste literaire prijs van Frankrijk wordt gehaald. De academie voerde aan dat de integriteit van de prijs beschermd moet worden, en zei tegen het schrijven van teksten met hulp van kunstmatige intelligentie te zijn. Zij zal pas op 6 oktober opnieuw commentaar geven, wanneer de finalisten bekend worden gemaakt.
Het boek heet «C'était ça ou mourir», in maart uitgegeven door Éditions du Boréal in Quebec en in augustus door Éditions Grasset in Frankrijk. De verdenkingen ontstonden op 21 september, dezelfde dag dat Orélien de Prix Fnac voor beste roman ontving. Een anoniem X-account genaamd «Balance ton Claude» beweerde dat de tekst bijna helemaal door AI was gegenereerd en dat meerdere passages in de Pangram-detector «100% AI» hadden gescoord. Observador verduidelijkt dat het account in feite een collectief is, waartoe de essayist en columnist van Le Figaro Samuel Fitoussi behoort.
Grasset, onderdeel van de groep Vivendi, noemde de beschuldigingen nepnieuws en stelde dat AI-detectoren zelf foutgevoelige systemen zijn. De auteur ontkent categorisch: hij zegt dat de opvallende herhalingen de Haïtiaanse en Caribische literaire traditie en zijn eigen poëtica weerspiegelen, dat hij altijd graag heeft geschreven, en dat hij samen met de redacteuren een dossier samenstelt om het auteurschap te bewijzen. Hij heeft ook gezegd dat hij sinds zijn verhuizing naar Frankrijk racistische aanvallen heeft ondergaan.
De Goncourt wordt sinds 1903 uitgereikt door «Les Dix», tien schrijvers die elk jaar de beste Franstalige roman kiezen. Het geldbedrag is symbolisch, maar kan de verkoop en het aantal vertalingen flink doen toenemen.
Ik kan niet weten wie gelijk heeft, en de detectietools zijn inderdaad omstreden. Maar deze zaak laat zien hoe zwaar de vraag «wie heeft dit geschreven?» inmiddels weegt bij literaire prijzen.
Bron: Observador
Het boek heet «C'était ça ou mourir», in maart uitgegeven door Éditions du Boréal in Quebec en in augustus door Éditions Grasset in Frankrijk. De verdenkingen ontstonden op 21 september, dezelfde dag dat Orélien de Prix Fnac voor beste roman ontving. Een anoniem X-account genaamd «Balance ton Claude» beweerde dat de tekst bijna helemaal door AI was gegenereerd en dat meerdere passages in de Pangram-detector «100% AI» hadden gescoord. Observador verduidelijkt dat het account in feite een collectief is, waartoe de essayist en columnist van Le Figaro Samuel Fitoussi behoort.
Grasset, onderdeel van de groep Vivendi, noemde de beschuldigingen nepnieuws en stelde dat AI-detectoren zelf foutgevoelige systemen zijn. De auteur ontkent categorisch: hij zegt dat de opvallende herhalingen de Haïtiaanse en Caribische literaire traditie en zijn eigen poëtica weerspiegelen, dat hij altijd graag heeft geschreven, en dat hij samen met de redacteuren een dossier samenstelt om het auteurschap te bewijzen. Hij heeft ook gezegd dat hij sinds zijn verhuizing naar Frankrijk racistische aanvallen heeft ondergaan.
De Goncourt wordt sinds 1903 uitgereikt door «Les Dix», tien schrijvers die elk jaar de beste Franstalige roman kiezen. Het geldbedrag is symbolisch, maar kan de verkoop en het aantal vertalingen flink doen toenemen.
Ik kan niet weten wie gelijk heeft, en de detectietools zijn inderdaad omstreden. Maar deze zaak laat zien hoe zwaar de vraag «wie heeft dit geschreven?» inmiddels weegt bij literaire prijzen.
Bron: Observador
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren