بنتونیت در دم‌آوری خانگی: چیست و کی باید به کار رود

ژاک برتنس مقاله‌اش را در Hobbybrouwen.nl با اعترافی شروع می‌کند: وقتی در انجمن درباره کنه‌های غلات در ذخیره مالت‌اش می‌نوشت، بنتونیت را با خاک دیاتومه اشتباه گرفته بود. آن اشتباه را اصلاح کرده و از همین ماجرا مطلب مفیدی درآمده است. از این‌که نویسنده‌ای این‌قدر صریح شروع کند خوشم آمد.

بنتونیت یک کانی رسی است که از خاکستر آتشفشانی هوازده ساخته شده. صفحات رسی با بار منفی‌اش پروتئین‌های باردار مثبت را که باعث کدورت سرد می‌شوند به خود جذب می‌کند و بعد همه‌چیز ته‌نشین می‌شود. خاک دیاتومه فرق دارد: بیشتر کمک‌فیلتر است. PVPP هم به شکل دیگری عمل می‌کند، چون پلی‌فنل‌ها را می‌گیرد.

درباره کاربرد، او روشن است. نه در جوشاندن یا ورلپول؛ آنجا کاراگینان (خزه ایرلندی، Whirlfloc) کار بهتری انجام می‌دهد. بنتونیت در سمت سرد است، بعد از تخمیر اصلی، هنگام انتقال به مخزن نگهداری. با آبجوهای شفاف مثل پیلسنر، هلس، کُلش و بلوند جور است و کمتر با آبجوهای پرهاپ یا عمداً کدر مثل NEIPA، ویتسن یا ویتبیر.

نکات عملی مفیدند. بنتونیت سدیم با کیفیت خوراکی انتخاب کنید و اول بگذارید متورم شود: ۱۰ گرم در ۱۰۰ میلی‌لیتر آب ولرم، ۴ تا ۸ ساعت یا یک شب. از ۰٫۲ تا ۰٫۳ گرم در لیتر شروع کنید، یعنی ۴ تا ۶ گرم برای ۲۰ لیتر. اول روی نمونه‌های کوچک آزمایش کنید، چون زیادی آن پروتئین‌های کف و احساس دهانی را هم می‌گیرد. کمی رسوب اضافی و ضایعات آبجو را در نظر بگیرید، درست قبل از بطری کردن دوز نکنید و پودر خشک را استنشاق نکنید.

حکم نهایی‌اش منطقی است: لازم نیست حتماً بنتونیت داشته باشید، اما اگر استفاده می‌کنید، هدفمند و با دوز پایین استفاده کنید.

منبع: Hobbybrouwen.nl