ازن می‌تواند مورچه‌ها را به حمله به همخانه‌های خود وادار کند

کلنی‌های مورچه‌ها با بو کار می‌کنند. هم‌لانه‌ای‌ها یکدیگر را با یک امضای شیمیایی می‌شناسند و هر چیزی که بوی نادرست بدهد، مثل مزاحم با آن رفتار می‌شود. پژوهشی تازه از مؤسسه ماکس پلانک برای بوم‌شناسی شیمیایی می‌پرسد وقتی آلودگی هوا آن بو را تغییر می‌دهد چه اتفاقی می‌افتد.

پژوهشگران به سرپرستی نان‌جی جیانگ و بیل هانسون به همراه مارکوس کنادن، شش گونه مورچه را به مدت ۲۰ دقیقه در معرض ۱۰۰ ppb ازن قرار دادند؛ سطحی که در تابستان در مناطق آلوده اغلب اندازه‌گیری می‌شود. سپس مورچه‌ها را به کلنی‌هایشان بازگرداندند. پنج گونه از شش گونه به هم‌لانه‌ای‌های در معرض ازن حمله کردند یا آن‌ها را تهدید کردند. استثنا مورچه غارتگر همانندسازی‌شونده Ooceraea biroi بود که پرخاشگری نشان نداد، شاید چون با همانندسازی تولید مثل می‌کند و ملکه ندارد.

سازوکار آن ظریف است. مورچه‌ها مقدار کمی آلکن در بوی کلنی خود دارند و ازن پیوندهای دوگانه کربن-کربن این مولکول‌ها را می‌شکند. آلکان‌ها که بخش عمده امضا را تشکیل می‌دهند، تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. کروماتوگرافی گازی روی مورچه‌های منفرد، تغییر آلکن‌ها را تأیید کرد.

اثرات بلندمدت هم وجود داشت. در کلنی‌های O. biroi که با ازن آلوده شده بودند، بالغ‌ها بیشتر از لاروها فاصله می‌گرفتند و بسیاری از لاروها می‌مردند. از آنجا که ازن تا حد زیادی به عنوان علت مستقیم کنار گذاشته شد، نویسندگان گمان می‌کنند ارتباط شیمیایی بین بالغ‌ها و لاروها مختل شده بود.

آنچه من از این می‌گیرم، شکنندگی بخش نامرئی زندگی کلنی است. این مقاله که در سال ۲۰۲۶ در PNAS منتشر شد، نشان می‌دهد حشرات اجتماعی دیگری مانند زنبورها هم ممکن است آسیب ببینند. این همچنین یادآوری آرامی است برای کسانی که کلنی را در خانه نگه می‌دارند تا به کیفیت هوای اطراف لانه فکر کنند.

منبع: Phys.org (Max Planck Society)