Büyük karınca kolonilerinin işçilerinin zırhı daha incedir

Bir koloninin tek bir kraliçeden ve birkaç işçiden yüzlerce karıncaya büyüdüğünü izlediyseniz, her bir işçinin koloniye ne kadara mal olduğunu merak etmiş olabilirsiniz. Science Advances'taki bir çalışma, bu maliyetin bir kısmına sayısal bir değer veriyor: vücudun koruyucu dış tabakası olan kütikül.

Okinawa Bilim ve Teknoloji Enstitüsü'nde çalışmaya başlayan Cambridge Üniversitesi doktora öğrencisi Arthur Matte ile şu anda Maryland Üniversitesi'nde bulunan Evan Economo, 3B X ışını taramalarından oluşan geniş bir veri setiyle 500'den fazla karınca türünün kütikülünü ve vücut hacmini ölçtü. Veri setindeki koloni boyutları birkaç düzine bireyden milyonlarca bireye kadar uzanıyor.

Kütikül beslenme açısından pahalıdır, çünkü azot ve mineral gerektirir. Türler arasında kütikül yatırımı vücut hacminin yaklaşık yüzde 6 ile yüzde 35'i arasında değişti. Kütikülüne daha az yatırım yapan türlerin kolonileri genellikle daha büyüktü ve düşük yatırım, evrimsel başarının kaba bir ölçüsü olan çeşitlenme oranlarıyla da bağlantılıydı.

Yazarların yorumu şöyle: Kolektif savunma, hastalık kontrolü, yiyecek arama ve iş bölümü, birey başına ağır zırh ihtiyacını azalttı. Bu, daha ince kütikülün daha büyük kolonileri mümkün kılan bir geri besleme döngüsü yaratmış olabilir. Yazarlar ayrıca daha düşük azot ihtiyacının karıncaların besin açısından fakir habitatlara yerleşmesine yardımcı olmuş olabileceğini öne sürüyor, ancak bunun neden tür oluşumunu tetiklediği hâlâ bilinmiyor.

Çalışmanın ucuz ve yerine konabilir işçileri koloninin bir gücü olarak göstermesini seviyorum. Termitler de benzer bir yol izlemiş olabilir, ama yazarlar bunun henüz test edilmediğini belirtiyor.

Kaynak: Phys.org (University of Maryland)