Pixelblog 63: sprites ontwerpen voor een horizontale shmup
In Pixelblog 63 stapt Raymond Schlitter over op de horizontale shoot 'em up en bouwt hij een set assets rond Tweede Wereldoorlog-vliegtuigen die boven een natuurlijk landschap gevechten leveren. Na eerdere stukken over verticale shmups is dit zijn eerste benadering van het horizontale genre, waarbij de kogelpatronen het scherm dwars overgaan in plaats van naar beneden.
Hij begint met het spelersvliegtuig, omdat dat de toon en de resolutie voor al het andere bepaalt. Bij ongeveer 48x32 pixels is er ruimte voor detail zonder dat de animatie duur wordt. Het toestel is gemodelleerd naar de P-51 Mustang. Opvallend vond ik dat hij bij verticale beweging de roll animeert in plaats van de pitch. De neus blijft horizontaal zodat de kogels altijd recht vooruit gaan, en draaien op zo'n lage resolutie geeft toch vaak rommelige pixelclusters. Kortom, roll houdt de sprite schoon en ziet er goed uit.
De animatie gebruikt vijf oriëntaties: één neutraal frame, twee rollstanden omhoog en twee omlaag, plus een propeller die constant draait. Hij geeft ook een ontwerpregel voor hoe het in het spel moet voelen: een tik toont alleen de eerste graad roll, ingedrukt houden toont de volledige helling, en loslaten gaat via de lichte stand terug naar neutraal. Hij raadt aan geen traagheid aan de beweging toe te voegen in een genre dat op precieze reacties draait.
Ook de opties komen aan bod, de kleine capsules die om het schip heen draaien. Naast hun speelfunctie geven ze volgens hem extra aanwezigheid op het scherm, wat helpt om te voelen waar je schip is terwijl je ogen de kogelbanen volgen.
De vijanden zijn Duitse vliegtuigen en een Hummel-artillerievoertuig. Zijn werkwijze begint met een sjabloon in een paar blokkleuren, daarna echte kleuren en basisdetail, dan licht en fijn detail, en de omlijning als laatste. Een palet-wissel maakt het mogelijk de propelleranimatie over vliegtuigen heen te hergebruiken, en hij raadt aan extra frames alleen in te zetten waar het gedrag dat rechtvaardigt. Een praktische les in zuinigheid.
Bron: SLYNYRD
Hij begint met het spelersvliegtuig, omdat dat de toon en de resolutie voor al het andere bepaalt. Bij ongeveer 48x32 pixels is er ruimte voor detail zonder dat de animatie duur wordt. Het toestel is gemodelleerd naar de P-51 Mustang. Opvallend vond ik dat hij bij verticale beweging de roll animeert in plaats van de pitch. De neus blijft horizontaal zodat de kogels altijd recht vooruit gaan, en draaien op zo'n lage resolutie geeft toch vaak rommelige pixelclusters. Kortom, roll houdt de sprite schoon en ziet er goed uit.
De animatie gebruikt vijf oriëntaties: één neutraal frame, twee rollstanden omhoog en twee omlaag, plus een propeller die constant draait. Hij geeft ook een ontwerpregel voor hoe het in het spel moet voelen: een tik toont alleen de eerste graad roll, ingedrukt houden toont de volledige helling, en loslaten gaat via de lichte stand terug naar neutraal. Hij raadt aan geen traagheid aan de beweging toe te voegen in een genre dat op precieze reacties draait.
Ook de opties komen aan bod, de kleine capsules die om het schip heen draaien. Naast hun speelfunctie geven ze volgens hem extra aanwezigheid op het scherm, wat helpt om te voelen waar je schip is terwijl je ogen de kogelbanen volgen.
De vijanden zijn Duitse vliegtuigen en een Hummel-artillerievoertuig. Zijn werkwijze begint met een sjabloon in een paar blokkleuren, daarna echte kleuren en basisdetail, dan licht en fijn detail, en de omlijning als laatste. Een palet-wissel maakt het mogelijk de propelleranimatie over vliegtuigen heen te hergebruiken, en hij raadt aan extra frames alleen in te zetten waar het gedrag dat rechtvaardigt. Een praktische les in zuinigheid.
Bron: SLYNYRD
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren