پیکسل‌آرت با مکعب روبیک: ریشه‌های روبیک‌کیوبیسم

در Habr مقاله‌ی بلندی خواندم درباره‌ی اینکه مکعب روبیک چطور به یک ماده‌ی هنری تبدیل شد، و برای کسانی که پیکسل‌آرت را دوست دارند نکات جالبی داشت. نویسنده چند سالی است با مکعب موزاییک می‌سازد و توضیح می‌دهد چرا این سبک تا این حد به گرافیک دیجیتال نزدیک است.

ایده‌ی اصلی ساده است: خانه‌ی رنگی روی یک وجه مکعب در واقع یک پیکسل است. هر وجه نه مربع دارد و پالت شش رنگ است، بنابراین چند مکعب کنار هم تصویری با وضوح پایین می‌سازند که شبیه صفحه‌ی کامپیوترهای قدیمی یا دستگاه‌های آرکید است. زمان‌بندی هم جور است: دوران طلایی بازی‌های ۸ بیتی مثل Space Invaders، Pac-Man و Donkey Kong با شیدایی مکعب روبیک در اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی همزمان شد. به گفته‌ی نویسنده، اصطلاح «pixel art» را نخستین بار در سال ۱۹۸۲ آدل گلدبرگ و رابرت فلگال از Xerox به کار بردند.

سپس مقاله تاریخچه‌ی این سبک را دنبال می‌کند. نخستین آزمایش‌ها به فرد هولی، هنرمند بریتانیایی، در اواسط دهه‌ی ۸۰ نسبت داده می‌شود. در دهه‌ی ۹۰ برنامه‌نویسی به نام جیکوب دونپورت موزاییک‌هایی از چند ده مکعب را مستند کرد، از جمله اولین اثر دو رو. پیشرفت واقعی از سوی هنرمند خیابانی فرانسوی به نام Invader رخ داد؛ او در سال ۲۰۰۴ مهاجم فضایی خود را با نه مکعب ساخت و این سبک را Rubikcubism نامید. «مونالیزای» ۳۳۰ مکعبی او در سال ۲۰۲۰ در حراجی به ۴۸۰ هزار و ۲۰۰ یورو فروش رفت و در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۳ موزه‌ی MIMA در بروکسل بیش از صد اثر مکعبی او را به نمایش گذاشت.

بیشترین چیزی که پسندیدم شرح نویسنده از روند کار بود: ابتدا یک طرح پیکسلی با شش رنگ، و در آثار پیچیده‌تر فتوشاپ برای کنترل رنگ‌ها. این همان مسیری است که هر پیکسل‌آرتیستی می‌رود، فقط «پیکسل»‌ها اینجا مکعب‌های پلاستیکی‌اند. برای کسی که با پالت محدود کار می‌کند، این فرصت خوبی است تا تکنیک‌های آشنا را از زاویه‌ای دیگر ببیند.

منبع: Habr