Pixelart met Rubiks kubussen: waar het rubikcubisme vandaan komt

Op Habr vond ik een lang artikel over hoe de Rubiks kubus een artistiek materiaal werd, en het biedt veel voor wie van pixelart houdt. De auteur maakt al jaren mozaïeken van kubussen en legt uit waarom dit genre zo dicht bij digitale beelden ligt.

De kernidee is eenvoudig: een gekleurd tegeltje op het vlak van een kubus is in feite een pixel. Elk vlak heeft negen vakjes en het palet telt zes kleuren, dus meerdere kubussen samen vormen een beeld met lage resolutie, dat doet denken aan het scherm van een oude computer of arcadekast. Ook de timing klopt: de gouden tijd van 8-bitgames als Space Invaders, Pac-Man en Donkey Kong viel samen met de Rubiks-kubushype van begin jaren tachtig. Volgens de auteur werd de term "pixel art" in 1982 voor het eerst gebruikt door Adele Goldberg en Robert Flegal van Xerox.

Het artikel schetst daarna de geschiedenis van het genre. De vroegste experimenten worden toegeschreven aan de Britse kunstenaar Fred Holly, halverwege de jaren tachtig. In de jaren negentig legde programmeur Jacob Devenport mozaïeken van enkele tientallen kubussen vast, waaronder de eerste tweezijdige. De echte doorbraak kwam van de Franse straatkunstenaar Invader, die in 2004 zijn ruimte-indringer met negen kubussen bouwde en de stijl Rubikcubism noemde. Zijn "Mona Lisa" van 330 kubussen werd in 2020 op een veiling verkocht voor 480.200 euro, en in 2022-2023 toonde het MIMA-museum in Brussel meer dan honderd van zijn kubuswerken.

Wat ik het mooist vond, is hoe de auteur het proces beschrijft: eerst een pixelschema in zes kleuren en bij complexere werken Photoshop om de kleuren te controleren. Het is dezelfde weg die elke pixelartiest volgt, alleen zijn de "pixels" hier plastic kubussen. Voor wie met een beperkt palet werkt, is dit een goede reden om vertrouwde technieken eens vanuit een andere hoek te bekijken.

Bron: Habr