خبر جميل لمحبي السفر والمغامرة: انطلقت في وادي رم جنوب الأردن فعالية دولية تجمع بين القفز الحر من المناطيد والرياضات الجوية والتصوير من الجو.
يشارك فيها نحو 16 قافزاً وطيار باراموتور ومصوراً ومتخصصاً من عدد من الدول الأوروبية، واستمرت حتى 10 أكتوبر/تشرين الأول. وهي الأولى من نوعها في المنطقة، مستفيدة من الطبيعة الصحراوية والتكوينات الصخرية المميزة لوادي رم، أحد أبرز مواقع السياحة الطبيعية والمغامرات في جنوب الأردن.
نظّمت الفعالية سلطة منطقة العقبة الاقتصادية الخاصة بالتعاون مع شركة "Balloons Over Rum" وعدد من الأندية الأوروبية المتخصصة في الرياضات الجوية والقفز المظلي. البرنامج شمل القفز الحر من المناطيد ورياضة الباراموتور، إلى جانب التصوير الفوتوغرافي والمرئي من الجو.
ما أعجبني في الفكرة أنها لا تتوقف عند الصحراء: الزيارة تهدف أيضاً إلى تعريف المشاركين بمقومات العقبة السياحية، وربط تجربة وادي رم الصحراوية والجوية بالعقبة، ضمن ما يُعرف في جنوب الأردن بـ"المثلث الذهبي" الذي يضم العقبة ووادي رم ومدينة البتراء الأثرية.
لمن يخطط لرحلة إلى الأردن، يبدو أن الجمع بين الثلاثة في مسار واحد هو الطريقة الأذكى لرؤية الجنوب: البحر في العقبة، والصحراء في وادي رم، والتاريخ في البتراء.
المصدر: CNN بالعربية
In het buitenland wonen is een avontuur dat je ontzettend veel over jezelf leert, maar niemand zegt dat het makkelijk is. Ik ben meerdere keren van land gewisseld: ik woonde in Spanje, de Verenigde Staten en Frankrijk, en belandde uiteindelijk acht maanden in Vietnam, waar ik Engelse les gaf. Uit dat alles heb ik een paar tips gehaald die ik graag eerder had geweten.
Het eerste is om het papierwerk zo snel mogelijk van je af te schudden. De eerste weken zijn een eindeloze saaiheid van loketten, visa en banken, en zolang je die fase niet afsluit, kun je nergens van genieten. Daarna: luister en observeer. Oordeel niet en ga niet alles met je eigen land vergelijken, want jij bent degene die moet veranderen, niet de plek.
Een fout die velen van ons maken, is alleen omgaan met mensen uit ons eigen land. Dat is het makkelijkst, maar zo blijf je in je bubbel en duurt het langer voordat je de plek begrijpt. Zoek activiteiten met de lokale bevolking, gebruik apps zoals Meetup of Couchsurfing en leer vooral de taal: dat is de sleutel die de houding van mensen tegenover jou verandert.
Niet alles is rozengeur en maneschijn — de cultuurschok komt vroeg of laat —, maar met geduld en nieuwe vrienden slijt het gevoel van ontworteling. Uiteindelijk is uit je comfortzone stappen een van de beste beslissingen die je kunt nemen.
Bron: El Viaje de Mi Vida
Sommige reisfeiten blijven nog even hangen, en deze van Diario del Viajero is er zo een: op de Faeröer ligt een rotonde binnen een onderzeese tunnel. De tunnel heet Eysturoyartunnilin en verbindt Tórshavn op Streymoy met Runavík en Strendur op Eysturoy.
De cijfers zijn indrukwekkend. De tunnel is 11.240 meter lang en splitst zich in drie takken: 7.460 meter van Hvítanes naar de rotonde, 2.153 meter richting Saltnes en 1.625 meter richting Strendur. Het diepste punt ligt 187 meter onder zeeniveau, en de rotonde ligt 72,6 meter onder het oppervlak van het fjord. De doorsnede is 10,5 meter breed, met een rijbaan van 7 meter voor twee rijstroken, en geen enkele helling overschrijdt 5%.
Het project kostte 1,3 miljard Deense kronen, ongeveer 174 miljoen euro, de grootste infrastructuurinvestering in de geschiedenis van de Faeröer. Het contract met de Zweedse bouwer NCC werd op 8 november 2016 getekend, de eerste explosie vond plaats op 21 februari 2017, de bouwploegen ontmoetten elkaar onder de zeebodem op 7 juni 2019 en de tunnel ging open op 19 december 2020. In het midden omcirkelt een stalen beeldhouwwerk van ongeveer 80 meter van Tróndur Patursson de natuurlijke rotspijler die de rotonde zijn naam geeft.
Voor reizigers is dit het praktische: het is een weg in gebruik, dus je kunt niet stoppen om foto's te maken. Volgens het artikel kost de tol ongeveer 23 euro per rit. Daar staat tegenover dat de rit van Tórshavn naar Runavík of Strendur is gedaald van 55 naar 17 kilometer en van 64 naar 16 minuten, en die van Tórshavn naar Klaksvík van 68 naar 36 minuten. In 2025 reden er dagelijks ongeveer 6.400 voertuigen doorheen.
Het stuk voegt een interessant detail toe: het zou de eerste en enige rotonde in een onderzeese tunnel ter wereld zijn, totdat Noorwegen de 26,7 kilometer lange Rogfast opent, gepland voor de zomer van 2033. Ik vind het mooi hoe een land met ongeveer 55.000 inwoners het dagelijks leven heeft veranderd met één project.
Bron: Diario del Viajero
Als je van plan bent om voor de feestdagen naar het buitenland of naar huis te vliegen, is het de moeite waard om het nieuwste artikel van The Points Guy te lezen voordat je op boeken drukt. Senior luchtvaartredacteur Sean Cudahy meldt dat vliegtickets gemiddeld 23% duurder zijn geworden sinds de oorlog in Iran de wereldwijde olieprijzen deed stijgen. Volgens de voorspelling van Hopper zijn binnenlandse vluchten voor Thanksgiving ongeveer 31% duurder dan vorig jaar, en kosten kerst- en oudejaarsvluchten gemiddeld zo'n 23% meer dan in het vorige feestseizoen.
Het advies is eenvoudig. Boek zo snel mogelijk, maar laat ruimte om te herboeken als de prijs daalt. De meeste grote luchtvaartmaatschappijen staan wijzigingen of annuleringen toe, dus basistarieven die dat beperken kun je het beste vermijden. Sommige AI-tools voor prijsvolging kunnen besparingen ook automatisch terugvragen als de prijs na je aankoop daalt. Volgens de metingen van TPG met Points Path zijn de prijzen sinds augustus hoog maar vrij stabiel gebleven, terwijl vorig jaar zowel de contant- als de puntentarieven in de laatste weken voor de feestdagen flink stegen.
De vertrekdag telt net zo zwaar als de boekingsdatum. Voor Thanksgiving is maandag 23 november de goedkoopste vertrekdag, met terugvlucht op Black Friday of de dinsdag daarna. Zondag 29 november is waarschijnlijk het duurst, ongeveer 40% meer dan Black Friday. Voor kerst en oud en nieuw zullen het weekend voor en na kerst en zondag 3 januari naar verwachting het duurst zijn, terwijl doordeweekse dagen rond kerst meestal het goedkoopst zijn.
Het artikel wijst er ook op dat luchtvaartmaatschappijen bij weersverstoringen vaak geen hotels, maaltijden of taxi's vergoeden, en dat nieuwe federale regels die deze maand ingaan de compensatie voor mechanische vertragingen kunnen beperken. Vluchtannuleringen hebben in 2026 een vierjaarlijks hoogtepunt bereikt, dus het is verstandig te boeken met een creditcard die reisbescherming biedt en tegoeden van luchtvaartmaatschappijen of hotels die bijna verlopen nog voor het einde van het jaar op te maken.
Persoonlijk vond ik vooral de herinnering nuttig om data, luchthavens en zelfs bestemmingen te vergelijken in tools als Google Flights of Kayak, in plaats van eerst het plan vast te leggen en daarna de prijs te accepteren. Als je in het buitenland woont en elk jaar naar huis vliegt, kunnen die paar extra dagen flexibiliteit meer schelen dan welke kortingscode ook.
Bron: The Points Guy
In de bergen van de prefectuur Tokushima, op het eiland Shikoku, ligt een dorp dat van veraf eruitziet als een gewoon plattelandsdorp: kinderen die in de schoolzaal samenzitten, moeders die in hun tuin werken, oudere mensen die op de bus wachten. Van dichtbij blijkt dat ze allemaal poppen zijn. Dit is Nagoro, dat VnExpress op 9 oktober 2026 in zijn reisrubriek besprak.
Het dorp heet het “vogelverschrikkerdorp”, omdat er meer vogelverschrikkers zijn dan inwoners. Er wonen nog maar zo’n 30 mensen, terwijl er ongeveer 350 stoffen figuren staan, in allerlei maten, die volwassenen en kinderen uitbeelden bij dagelijkse bezigheden, zoals werken op de rijstvelden of praten bij de waterput. De oorzaak is de trek naar de steden en de vergrijzing. De basisschool is gesloten omdat er te weinig leerlingen waren, en nu zitten de poppen achter de schoolbanken.
Het verhaal begon zo’n 30 jaar geleden, toen inwoner Tsukimi Ayano een vogelverschrikker maakte voor het rijstveld van haar familie en de oude kleren van haar vader gebruikte in plaats van stro. Omdat de figuren vaak voor echte mensen werden aangezien, maakte ze er meer, met andere kleding en houdingen, en ook andere dorpsbewoners deden mee. Volgens de Shikoku Toerismeorganisatie krijgt elke figuur een naam, een karakter en een eigen verhaal in een register. Mevrouw Tsukimi zegt: “Poppen maken was mijn hobby. Ik had nooit gedacht dat het zo zou worden.”
Nagoro heeft meer dan 1.000 beoordelingen op Google. Veel bezoekers vinden het een bijzondere bestemming, terwijl sommigen de stille ruimte, vooral op regenachtige dagen, een beetje griezelig vinden. In de buurt liggen de dubbele liaanbrug van Oku-Iya, de berg Tsurugi van meer dan 1.900 m, de Oboke-kloof en het oude dorp Ochiai.
Persoonlijk vind ik dit een heel bijzondere manier om te kijken naar het feit dat het Japanse platteland stap voor stap leegloopt.
Bron: VnExpress
Sommige reisnieuws doet je al in de ochtend glimlachen, en dit verhaal van NiT is daar een van. Manolita, een Spaanse oma van 89, had altijd gedroomd om Rome te zien, en haar kleinzoon Jordi Rodriguez Moreno, een contentmaker die bekend werd met video's met haar, besloot die wens waar te maken.
De reis heeft een bijzondere betekenis: het is Manolita's eerste vlucht en de eerste keer dat ze Spanje verlaat. De droom omvatte wandelen door de straten van de stad, de lokale keuken proberen en het Vaticaan bezoeken. Jordi kondigde de reis aan in een ontroerende video, de week voordat het artikel verscheen.
In de dagen erna deelde hij kleine momenten: zij in het vliegtuig, in het hotel, voor het eerst carbonara eten in Rome en een bezoek aan het Colosseum. Een bezoek aan het Vaticaan en een rustige verkenning van de stad stonden ook op het programma. Het artikel vermeldt de data, de duur en de kosten van de reis niet, dus ik houd het bij de kern van het verhaal.
Wat mij raakt, is de eenvoud. Het is geen luxe reisschema en geen lijst met spaartips; het is iemand die op haar 89e een eerste keer beleeft die ze decennialang had bewaard. Voor wie in het buitenland woont of oudere familie ver weg heeft, is het een herinnering dat het nooit te laat is voor de reis die je uitstelde.
Als je grootouders of ouders hebt met een droombestemming, is dit misschien het moment om te vragen waar ze graag naartoe zouden willen.
Bron: NiT
Barcelona ontvangt jaarlijks zo'n 16 miljoen toeristen, bijna tien keer het aantal inwoners. De bewoners zijn al lang overbelast, en sommige protesten van de afgelopen jaren bestonden zelfs uit het bespuiten van toeristen met plastic waterpistolen op drukke plekken. Volgens een verslag van detikTravel, dat The Independent citeert, probeert de stad nu een nieuwe aanpak die ik de moeite waard vind om te volgen.
De bestaande regels zijn behoorlijk streng. Sinds 2015 mogen er geen nieuwe hotels in het centrum worden gebouwd, ongeveer 10.000 vergunningen voor kortetermijnverhuur moeten tegen 2028 worden afgeschaft en het aantal cruiseterminals gaat in 2029 van zeven naar vijf. De toeristenbelasting bedraagt momenteel 12 euro per nacht en moet in 2029 naar 15 euro stijgen.
De nieuwe aanpak zit in de promotie. De toerismeorganisatie heeft de campagne hernoemd van "Visit Barcelona" naar "This is Barcelona". Het platform geeft informatie over geschiedenis, lokale tradities, vervoer en toegankelijkheid en beveelt plekken aan op basis van de interesses van de gebruiker, net zoals Netflix films aanbeveelt. Het verschil is dat het systeem ook rekening houdt met drukte: wordt een plek te druk, dan worden toeristen naar rustigere plaatsen geleid. Voor cultuurliefhebbers worden naast het werk van Gaudí en de gotische wijk bijvoorbeeld musea, festivals, klassieke concerten en bijzondere restaurants en bars in andere delen van de stad voorgesteld.
CEO Mateu Hernandez van Barcelona Turisme zegt dat het debat over toerisme de afgelopen 15 tot 20 jaar te veel gericht was op de negatieve gevolgen, terwijl sociale media ervoor zorgen dat mensen zich op dezelfde virale plekken verdringen. Bezoekers worden uitgenodigd om gevarieerdere ervaringen te kiezen en de bewoners en tradities te respecteren, bijvoorbeeld door tijdens feesten stil te zijn.
Voor wie graag reist, is de boodschap duidelijk: de drukste plek is niet per se de meest memorabele.
Bron: detikTravel
Ik las een artikel op TABIZINE over een dagtocht naar de Niagarawatervallen die een vrouw alleen maakte. De schrijfster, fumi, deed de tocht begin april 2026, en het artikel verscheen op 24 september. Omdat het kan helpen bij de keuze tussen een buitenlandse georganiseerde tour en alleen op pad gaan, vat ik het hier samen.
Zij boekte de "Niagara eendaagse sightseeingtour vanuit Toronto" via de reissite VELTRA, met een Engelstalige gids. De doorslag gaven de goede beoordelingen, het feit dat je vanuit het centrum van Toronto op één dag heen en terug kunt, en de mogelijkheid om door een stadje te wandelen en ahornsiroop te proeven. 's Ochtends verzamel je en stap je in tussen 8.00 en 8.15 uur, en de bus vertrekt om 8.30 uur. De eerste stop ligt één tot anderhalf uur rijden verderop, dus koop je ontbijt het best van tevoren.
Het programma gaat via Niagara-on-the-Lake, een stadje met straten in Britse stijl, waar ongeveer een uur vrije tijd is, naar een souvenirwinkel waar je ahornsiroop kunt proeven, en dan naar de watervallen zelf. Daar is na ongeveer 30 minuten met de bus vrije tijd om te eten en te wandelen; omdat je nat wordt van de waterdruppels is een jas met capuchon handig. Tot slot is er ongeveer 40 minuten tijd op Clifton Hill, vol spookhuizen en speelhallen, waarna je ruim twee uur met de bus terugrijdt naar Toronto.
Het standaardtarief voor volwassenen (12 tot 64 jaar) is van mei tot oktober 9.267 yen (per 24 september met 15% korting) en van november tot april 13.660 yen. Cruises en plannen met uitzicht achter de watervallen zijn aparte ervaringen, waarvan de inhoud verandert met het seizoen en de bedrijfsomstandigheden, dus controleer dat vooraf.
De schrijfster vat samen dat de reis haar in één dag niet alleen de watervallen, maar ook cafés en souvenirs opleverde. Het vervoer regelde de tour, terwijl zij zelf de tijd op elke plek kon indelen, wat precies goed was voor een soloreis. Persoonlijk vond ik de kleine tip om de bushalte voor de terugrit in een kaartapp vast te pinnen erg nuttig.
Bron: TABIZINE
Een lijst van Açelya Kirezci op Gezimanya trok mijn aandacht: tien wegen ter wereld met mooie en bijzondere landschappen. Het artikel verscheen begin augustus en roept de nieuwsgierigheid naar routes op die na de zomervakantie nog in het hoofd zitten. Dit zijn de wegen die me het meest zijn bijgebleven.
De Chizhou-weg in de Chinese provincie Anhui is ongeveer 120 kilometer lang en wordt ook wel de Sky Road genoemd, omdat hij lijkt te lopen boven de wolken. De Atlantische Weg in Noorwegen bestaat uit acht bruggen die kleine eilandjes verbinden; het meest iconische punt, de Storseisundetbrug, is 260 meter lang. De Transfăgărășan in Roemenië is ongeveer 90 kilometer, werd in de jaren zeventig om strategische redenen aangelegd en is vanwege sneeuw meestal alleen van juli tot oktober open.
De kustweg van de Amalfikust (SS163) in Italië is ongeveer 50 kilometer en verbindt Positano, Amalfi en Ravello. In Zuid-Afrika is de Chapman's Peak Drive maar 9 kilometer lang, maar heeft hij 114 bochten. In de Verenigde Staten loopt de Pacific Coast Highway ongeveer duizend kilometer, en het wildste stuk is Big Sur. De Ring Road van IJsland is 1.322 kilometer en gaat helemaal rond het land.
In Nikkō in Japan staat de Irohazaka-weg bekend om zijn 48 scherpe bochten, die de 48 letters van het Japanse kana-alfabet voorstellen; bij elke bocht staat een bord met de bijbehorende letter. De Great Ocean Road in Australië is ongeveer 240 kilometer en werd aangelegd als gedenkteken voor soldaten die terugkeerden uit de Eerste Wereldoorlog. De lijst wordt afgesloten door de Los Caracoles-pas tussen Chili en Argentinië: op ongeveer 3.200 meter hoogte steekt hij de Andes over, met aan de Chileense kant 29 scherpe bochten.
De waarde van zulke lijsten is dat ze ideeën geven voor de volgende reis, ook als je niet meteen kunt gaan. Voor wie in het buitenland woont, zijn ze ook een goede manier om een weekendroute te vinden. Welke zou jij het liefst rijden?
Bron: Gezimanya
Inpakken voor een korte reis is iets waarbij je makkelijk te veel meeneemt. Daarom las ik met interesse de gids van Anna Szubińska op Podróże.pl over hoe je voor drie dagen met één kleine rugzak op reis kunt. Het uitgangspunt is eenvoudig: één persoon, twee nachten in een hotel of appartement en gewoon sightseeing. Een wintertrip, een trektocht of een evenement vraagt om een andere uitrusting.
De eerste tip gaat over de luchtvaartmaatschappij. Controleer het aantal toegestane stukken, de afmetingen en de gewichtslimiet, want wat als handbagage geldt is niet altijd duidelijk. Het artikel noemt Ryanair als voorbeeld: daar mag in elk tarief één klein stuk van 40 × 30 × 20 cm onder de stoel. Het label «20 liter» alleen is niet genoeg, dus meet de rugzak na het inpakken na.
De meest omvangrijke kleding draag je het best aan: een lange, comfortabele broek, je eerste T-shirt, een sweater en schoenen die je al hebt ingelopen. In de rugzak gaan twee extra T-shirts, drie sets ondergoed, twee of drie paar sokken, een lichte pyjama, één reservebroek, een kleine toilettas, je telefoon met lader, documenten, je pinpas, medicijnen en een dunne zak voor vuile was. Kleding moet bij elkaar passen, en wassen moet je niet plannen als redding.
Voor vloeistoffen is het veilige uitgangspunt: verpakkingen tot 100 ml in een doorzichtig zakje van maximaal 1 liter. Het gaat om de inhoud van de verpakking, niet om wat er nog in zit. Houd ook ruimte over voor de terugreis, want souvenirs en kleine aankopen stapelen zich op.
De controlevraag van de schrijfster sprak me het meest aan: niet «zal dit van pas komen?», maar «wanneer gebruik ik dit?». Als een ding geen plek heeft in het plan, blijft het thuis. Uitzonderingen zijn medicijnen, documenten en bescherming tegen het verwachte weer. Het is een goede regel, ook voor wie elk jaar met een te zware koffer uit het buitenland terugkomt.
Bron: Podróże.pl
Het tijdschrift Вокруг света heeft een reisverslag gepubliceerd van Karina Naumkina over een negendaagse reis naar Cambodja. De schrijfster woont in Thailand en de reis vond plaats in april 2025. Ik heb uit het artikel gehaald wat het nuttigst is voor wie deze route overweegt.
De eerste dag hield ze vrij: inchecken in het hotel, een wandeling en een lokale simkaart kopen. Het grootste deel van de tijd bracht ze door in Siem Reap. In het Angkorpark, volgens UNESCO ongeveer 400 vierkante kilometer groot, boekten ze een privérondleiding met een Russischsprekende gids. Twee kaartjes en een chauffeur voor de dag kostten ongeveer 170 dollar. Plekken die is bijgebleven zijn Ta Prohm, waar bomen door de muren groeien, de Theam's Gallery (entree 5 dollar) en het APOPO-centrum, waar Afrikaanse reuzenhamsterratten explosieven opsporen. De APOPO-rondleiding duurt ongeveer een uur en kost 10 dollar.
's Avonds kun je in Siem Reap naar het Phare-circus, zonder dieren (kaartjes van 18 tot 38 dollar, dagelijks om 20.00 uur; een deel van de opbrengst gaat naar een kunstschool voor kinderen uit kwetsbare gezinnen), of naar de Apsara-show met diner voor 30 tot 35 dollar. Daarna is er een bus van ongeveer vijf uur naar Phnom Penh, met kaartjes voor twee van ongeveer 48 dollar. In de hoofdstad bezocht ze het Onafhankelijkheidsmonument en het Tuol Sleng-museum (entree 5 dollar, audiogids nog eens 5 dollar), waar je volgens haar veel tijd moet uittrekken.
Over eten: lok lak, gemarineerd rundvlees met rijst en groente, en amok, een pittig gerecht met vis of zeevruchten in een kom van bananenblad. Een lunch kostte 5 tot 10 dollar, en ze raadt kleine cafés aan waar veel locals eten. Hotels in het centrum met ontbijt kostten rond de 30.000 roebel, het totale budget voor twee was ongeveer 135.000 roebel.
Twee van haar tips vond ik goed: ongeveer een half jaar van tevoren beginnen met voorbereiden, en kinderen die om geld bedelen niets geven, maar goede doelen steunen. Praktisch en menselijk tegelijk.
Bron: Вокруг света
Ik ben net een korte reis in oktober aan het plannen en stuitte op een lijst van Lonely Planet die me echt nieuwsgierig maakte. In plaats van de gebruikelijke strandbestemmingen gaat het om plekken waar de herfst zelf de reden voor de reis is.
Drie beelden zijn me het meest bijgebleven. Het eerste is het Nationaal Park Gauja in Letland, met kastelen tussen het gouden blad en kanotochten zolang de rivier ijsvrij blijft. Het tweede is Exmoor in Engeland, dat 's nachts het eerste donkerehemelreservaat van Europa wordt en halverwege oktober zelfs een Dark Skies Festival viert. Het derde is Umbrië, waar na het zomertoerisme eindelijk weer ruimte is voor truffels, kastanjes, Sagrantino-wijn en het Eurochocolate-festival in Perugia.
Daarbij komen nog Kopenhagen met culinaire hoogstandjes en de Cultuurnacht, Gozo om te duiken in nog warm water, Zermatt met de laatste wandelingen en het eerste skiën op de gletsjer, en Slovenië voor bosbaden tussen Bohinj en thermale baden.
Wat ik goed vind aan de lijst, is dat hij in seizoenen denkt en niet alleen in bezienswaardigheden. Er zijn minder mensen en het licht is beter, en je merkt waarom je juist nu op pad zou moeten gaan. Voorlopig gok ik op Umbrië of Slovenië. En Exmoor houd ik in mijn achterhoofd voor een heldere sterrennacht.
Bron: Lonely Planet
