Sessizce kaybolan FPV fikirleri (belki yeniden değer görmeyi hak ediyorlar)
Oscar Liang, hiçbir zaman ana akıma giremeyen FPV trendlerinin eğlenceli bir listesini yayımladı ve okurken hobinin tarihinde bir yolculuğa çıkmış gibi hissettim. Ona göre kaybolmak, bir fikrin kötü olduğu anlamına gelmiyor. Bazen teknoloji başka bir yöne gitmiş ya da daha ucuz bir çözüm kazanmıştır.
2014 ve 2015 civarındaki eğik motor bağlantılarını ele alalım. Motorların altındaki takozlar onları öne eğiyordu; böylece yüksek hızda quad'ın burnunu o kadar kaldırmasına gerek kalmıyor ve hava direnci de düşebiliyordu. Gövdeler hafifledi, pilotlar dik kamera açılarına alıştı ve ekstra donanım artık değmez hale geldi. ZMR250 gibi gövdeler için özel PDB alt plakaları montajları çok temiz hale getiriyordu, ama yalnızca birkaç gövdeye uyuyordu ve modern uçuş kontrolcüleri ile 4'ü 1 arada ESC'ler bunların çoğunu zaten bünyesinde barındırıyor.
2017 civarında, jiroskop gürültüsü gerçek bir endişe olduğunda yumuşak montajlı motorlar büyük bir konuydu. Ağırlık ve gevşeyen vidalar getiriyorlardı; onları asıl bitiren şey, uçuş kontrolcüsü üreticilerinin jiroskopu ya da tüm kartı yumuşak monte etmeye başlaması ve Betaflight'ın filtrelemesinin çok daha iyi hale gelmesiydi. Naylon ayaklar bir kazada mekanik sigorta görevi görecek şekilde tasarlanmıştı, ama hafif takla atışlarında bile kırılabiliyorlardı, bu yüzden metal kazandı.
Listedeki favorim, 2016 yapımı Chickadee Polystack. Yığılabilir, açık kaynaklı, modüler bir uçuş kontrolcüsü; ihtiyacınız olan modülleri ekliyorsunuz, neredeyse Lego gibi. Kaybetmesinin nedeni, modüllerin para ve yer harcaması, oysa sıradan uçuş kontrolcülerinin ucuz tek bir kartta OSD, BEC, kara kutu belleği ve daha fazla UART eklemeye devam etmesiydi. Liste ayrıca 3D stereoskopik FPV kameraları, servo ile eğilen kollar, 16x16 mm yığınlar ve 5 inçlik quad'larda 4 ila 6 kanatlı pervaneleri de kapsıyor.
Bana kalırsa, ekonomi hiçbir zaman tutmasa da yeniden ele alınmaya en değer fikir modüler uçuş kontrolcüsü.
Kaynak: Oscar Liang
2014 ve 2015 civarındaki eğik motor bağlantılarını ele alalım. Motorların altındaki takozlar onları öne eğiyordu; böylece yüksek hızda quad'ın burnunu o kadar kaldırmasına gerek kalmıyor ve hava direnci de düşebiliyordu. Gövdeler hafifledi, pilotlar dik kamera açılarına alıştı ve ekstra donanım artık değmez hale geldi. ZMR250 gibi gövdeler için özel PDB alt plakaları montajları çok temiz hale getiriyordu, ama yalnızca birkaç gövdeye uyuyordu ve modern uçuş kontrolcüleri ile 4'ü 1 arada ESC'ler bunların çoğunu zaten bünyesinde barındırıyor.
2017 civarında, jiroskop gürültüsü gerçek bir endişe olduğunda yumuşak montajlı motorlar büyük bir konuydu. Ağırlık ve gevşeyen vidalar getiriyorlardı; onları asıl bitiren şey, uçuş kontrolcüsü üreticilerinin jiroskopu ya da tüm kartı yumuşak monte etmeye başlaması ve Betaflight'ın filtrelemesinin çok daha iyi hale gelmesiydi. Naylon ayaklar bir kazada mekanik sigorta görevi görecek şekilde tasarlanmıştı, ama hafif takla atışlarında bile kırılabiliyorlardı, bu yüzden metal kazandı.
Listedeki favorim, 2016 yapımı Chickadee Polystack. Yığılabilir, açık kaynaklı, modüler bir uçuş kontrolcüsü; ihtiyacınız olan modülleri ekliyorsunuz, neredeyse Lego gibi. Kaybetmesinin nedeni, modüllerin para ve yer harcaması, oysa sıradan uçuş kontrolcülerinin ucuz tek bir kartta OSD, BEC, kara kutu belleği ve daha fazla UART eklemeye devam etmesiydi. Liste ayrıca 3D stereoskopik FPV kameraları, servo ile eğilen kollar, 16x16 mm yığınlar ve 5 inçlik quad'larda 4 ila 6 kanatlı pervaneleri de kapsıyor.
Bana kalırsa, ekonomi hiçbir zaman tutmasa da yeniden ele alınmaya en değer fikir modüler uçuş kontrolcüsü.
Kaynak: Oscar Liang
Yorumlar 0
İlk yorumu bırak, hangi dilde olursa olsun.
Yorum yapmak için giriş yap