"Mi viejo" en de muziek van de kindertijd: een afscheid van Piero
Op Infobae las ik een persoonlijke column van Guillermo E. Pintos, geschreven nadat hij had vernomen dat de Italiaans-Argentijnse singer-songwriter Piero was overleden. Ik vond het een heel mooie manier om afscheid te nemen van een artiest: door te vertellen wat zijn muziek betekende in een doorsnee huis.
Pintos herinnert zich zijn jeugd aan de rand van Olavarría, half jaren zeventig en begin jaren tachtig, toen de radio en de platenspeler de hele dag aanstonden en voor hem de toegangspoort tot nieuwe muziek waren. Hij noemt Ricardo Soulé en Vox Dei, en het album «Cuero caliente» dat de familie voor zijn broer uit La Plata meenam. Zijn vader, Víctor Pintos, presenteerde op zondag een sportprogramma op de lokale zender LU 32 en opende elke Vaderdag de uitzending met «Mi viejo», waarbij hij een tekst voorlas die hij voor zijn eigen vader had geschreven.
Voor de auteur drukt dat lied de genegenheid uit tussen twee mannen van weinig woorden, die nooit wisten hoe ze dichterbij moesten komen of moesten zeggen wat ze voelden. Hij denkt ook terug aan het duo van Piero met journalist en schrijver José Tcherkaski, die de teksten schreef met een maatschappelijke blik en alledaagse personages, terwijl Piero de muziek en de interpretatie verzorgde. Daaruit kwamen «Mi viejo», «Pedro Nadie», «Juan Boliche», «Para el pueblo lo que es del pueblo» en «Un hombre común» voort.
De column vertelt verder dat Rubén Blades, toen hij in Panama rechten studeerde, zei dat Piero de eerste artiest was die hij de ballade in een stedelijk formaat met een sociaal verhaal had zien brengen, en dat Blades jaren later «Pablo Pueblo» componeerde. Over «Juan Boliche» merkt Pintos op dat de kroeg de enige plek is waar het personage maatschappelijk bestaat, en dat de eigennaam, samengesmolten met die van de plek, hem deel laat uitmaken van het landschap. Hij herinnert zich ook Mercedes Sosa die in februari 1982 in het Teatro Ópera «Soy pan, soy paz, soy más» zong, nog onder de dictatuur, als een daad van collectieve genezing.
De column eindigt met «Buen viaje, tano». Voor mij blijft vooral het idee hangen dat een kort lied decennia aan genegenheid kan dragen.
Bron: Infobae
Pintos herinnert zich zijn jeugd aan de rand van Olavarría, half jaren zeventig en begin jaren tachtig, toen de radio en de platenspeler de hele dag aanstonden en voor hem de toegangspoort tot nieuwe muziek waren. Hij noemt Ricardo Soulé en Vox Dei, en het album «Cuero caliente» dat de familie voor zijn broer uit La Plata meenam. Zijn vader, Víctor Pintos, presenteerde op zondag een sportprogramma op de lokale zender LU 32 en opende elke Vaderdag de uitzending met «Mi viejo», waarbij hij een tekst voorlas die hij voor zijn eigen vader had geschreven.
Voor de auteur drukt dat lied de genegenheid uit tussen twee mannen van weinig woorden, die nooit wisten hoe ze dichterbij moesten komen of moesten zeggen wat ze voelden. Hij denkt ook terug aan het duo van Piero met journalist en schrijver José Tcherkaski, die de teksten schreef met een maatschappelijke blik en alledaagse personages, terwijl Piero de muziek en de interpretatie verzorgde. Daaruit kwamen «Mi viejo», «Pedro Nadie», «Juan Boliche», «Para el pueblo lo que es del pueblo» en «Un hombre común» voort.
De column vertelt verder dat Rubén Blades, toen hij in Panama rechten studeerde, zei dat Piero de eerste artiest was die hij de ballade in een stedelijk formaat met een sociaal verhaal had zien brengen, en dat Blades jaren later «Pablo Pueblo» componeerde. Over «Juan Boliche» merkt Pintos op dat de kroeg de enige plek is waar het personage maatschappelijk bestaat, en dat de eigennaam, samengesmolten met die van de plek, hem deel laat uitmaken van het landschap. Hij herinnert zich ook Mercedes Sosa die in februari 1982 in het Teatro Ópera «Soy pan, soy paz, soy más» zong, nog onder de dictatuur, als een daad van collectieve genezing.
De column eindigt met «Buen viaje, tano». Voor mij blijft vooral het idee hangen dat een kort lied decennia aan genegenheid kan dragen.
Bron: Infobae
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren