مورچه‌ها کربن‌دی‌اکسید را به «زره» تبدیل می‌کنند

مورچه‌ها اغلب ما را شگفت‌زده می‌کنند، اما این خبر درباره شیمی است تا رفتار. Sericomyrmex amabilis، از خویشاوندان مورچه‌های برگ‌بُر آمریکای مرکزی و جنوبی، بخشی از کربن‌دی‌اکسید را از طریق تهویه از لانه بیرون می‌فرستد و بخش دیگر را به لایه‌ای معدنی روی اسکلت بیرونی خود تبدیل می‌کند.

چیزی شبیه این پیش‌تر دیده شده بود. در سال ۲۰۲۰، Cameron Currie از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و همکارانش زره زیست‌معدنی را در Acromyrmex echinatior توصیف کردند و آن را به باکتری‌های جنس Pseudonocardia مرتبط دانستند. این پژوهش تازه گزارش می‌دهد که هنوز باکتری همزیستی در Sericomyrmex amabilis یافت نشده است. اگر این موضوع تأیید شود، این گونه نخستین جانور شناخته‌شده‌ای خواهد بود که گاز را بدون کمک باکتری به کانی تبدیل می‌کند.

پژوهشگران از ردیابی ایزوتوپ‌های پایدار کربن، طیف‌سنجی جرمی یون‌های ثانویه در مقیاس نانو و NMR حالت جامد کربن-۱۳ استفاده کردند. آنان دریافتند که این لایه دولومیت دارد، کانی‌ای که تولیدش در آزمایشگاه دشوار است. برای سنتز دولومیت با نظم خوب معمولاً فشار و دمایی در حد صدها درجه لازم است، و در طبیعت این کانی در طول هزاران تا میلیون‌ها سال شکل می‌گیرد.

مورچه‌ها در مقابل، دولومیت نیمه‌منظم را سریع و در دماهای پایین می‌سازند. سازوکار آن هنوز ناشناخته است. این زیست‌معدنی‌شدن هم‌زمان دو مشکل را حل می‌کند: زره را مستحکم می‌کند و کربن‌دی‌اکسید اضافی را از لانه خارج می‌سازد.

یک نکته مهم: این کار روی سرور پیش‌چاپ bioRxiv منتشر شده و هنوز داوری همکاران را نگذرانده است، پس نتایج مقدماتی‌اند. همین موضوع پیگیری ادامه آن را جذاب‌تر می‌کند.

منبع: Naked Science