Analog Film Kameraları

Çok hoşuma giden bir trend: Artık daha fazla insan, fotoğraf makinesini futbol stadyumuna götürüyor. Her taraftarın cebinde bir cep telefonu olduğu bir çağda, neden film kullanmak?

Her şey, eski fotoğrafların estetiğini yeniden yaratma isteğiyle başladı, ancak bu ciddi bir hale geldi. Bazı fotoğrafçılar bu çalışmaları sosyal medyada paylaşmaya başladı ve kendi taraftar grupları içinde ün kazandılar.

25 yaşındaki Gabriel Wisniewski, Coxa Analógico adlı bir hesapta Coritiba taraftarını fotoğraflıyor. Her film rulosunda 24 veya 36 poz çekiyor ve sonucu hemen göremediği için, ne yaptığını gerçekten düşünmesi gerektiğini söylüyor. Film, onu taraftarın arasına, bayrakların ve müzik grubunun yanına yaklaşmaya, konuşmaya ve kalmaya zorluyor. Stadyumda artık "analog" olarak tanınıyor. Ona göre, tribünlerin günlük hayatını gösteren, sadece oyuncuları ve önemli anları değil, kimse yoktu.

35 yaşındaki Júnior César, Grêmio Analógico'nun üyesi ve filmin kendisine bir yavaşlama fırsatı sunduğunu düşünüyor: "Film, bu dijital dünyada bir karşı kültür." Her çekimin bir maliyeti olduğu için, deklanşöre basmadan önce düşünmek gerekiyor.

Maliyet gerçekten önemli: 36 pozluk bir film yaklaşık 50 Real'e, baskı ve dijitalleştirme ise yaklaşık 50 Real daha tutuyor. César, her fotoğrafın 4 ila 5 Real arasında olduğunu hesaplıyor; Wisniewski ise tek bir maçta beş ila sekiz film rulosu kullanabiliyor. Riskler de var: Bütün bir filmin kaybolması, pozlamada hata, gece yeterli ışığın olmaması ve hatta "Green Hell" olarak bilinen, Coritiba taraftarının yeşil meşaleler yakarak düzenlediği partinin tam başında filmin bitmesi gibi durumlar yaşanabiliyor.

Beklemek de bir zevk. Wisniewski, filmlerin geliştirilmesi için bir hafta veya bir buçuk hafta bekliyor ve estetiği korumak için fotoğrafları çok fazla düzenlemiyor. César, bazı filmleri geliştirmeden saklıyor ve fotoğrafları aldığında, belki unutmuş olduğu anıları yeniden yaşıyor.

Bu hareket sadece Brezilya ile sınırlı değil: AnalogFootball gibi projeler, Brezilya, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa gibi ülkelerden gelen fotoğrafçıları bir araya getiriyor ve bu fotoğrafçılar, futbolu filmle kaydediyor.

Kaynak: Portal Jornalismo ESPM

Son bir iki yıldır film fotoğraf makinelerinin çevresi yeniden yavaş yavaş hareketlenmeye başladı. Eskiden ikinci el aramak olağan bir şeydi; şimdi ise "sıfır olarak satın alınabilen film fotoğraf makineleri" yavaş yavaş çoğalıyor. Benim gibi filmi seven biri için bu gerçekten sevindirici bir değişim.

2024'te yazdığım yazıda da film fotoğrafçılığına ilginin yeniden alevlendiğini hissetmiştim ama bence 2025, bunun net bir şekilde somutlaştığı yıl oldu. Özellikle dikkatimi çeken, ilgi gören yeni modellerin çoğunun yabancı üreticilere ait olması. Japonya'nın film kültüründen farklı bir üretim teknolojisi ve tutku hissedebiliyorsunuz; sadece bakmak bile insanı heyecanlandırıyor. Sıfır olarak satın alma seçeneklerinin artması, bu işe yeni başlamak isteyenler için de büyük bir destek olacaktır.

Ben fotoğraf çekmeye babamın eskiden kullandığı bir SLR ile başladım. Yalnızca 36 kare çekebilmenin verdiği gerginlik ve banyodan çıktığında ortaya çıkan renkler. O hissi dijitalde asla yaşayamazsınız. Her kareyi özenle çekme kültürünün yeniden yeni bir kuşağa aktarılıyor olması beni gerçekten mutlu ediyor.

Film ve banyo fiyatları arttı ama yine de sıfır fotoğraf makinelerinin birbiri ardına çıkması, bu kültürün daha uzun süre devam edeceği anlamına geliyor. Bir sonraki makineniz büyük ihtimalle bunların arasında.

Kaynak: サンライズカメラ

2025 Ekim'in başında Kodak, Kodacolor 100 ve Kodacolor 200 adlı iki yeni renkli negatif film duyurdu. 3DNews bunu The Verge'e atıfta bulunarak aktardı ve analog fotoğrafçılar için uzun zamandır gelen en güzel haberlerden biri gibi göründü bana.

Önemli bir ayrıntı: şirket bu filmleri kendisi satmayı planlıyor. Şimdiye kadar dağıtımı, 2012'deki iflastan sonra şirketin bölünmesinden beri bu işi üstlenen Kodak Alaris yapıyordu. Kodak, Kodacolor'a kendisi "mevcut filmlerin alt markaları" diyor; yani tamamen yeni emülsiyonlar değiller. Uzmanlar, Kodacolor 100'ün ProImage 100'e, Kodacolor 200'ün ise Color Plus 200'e dayandığını düşünüyor.

İkisi de renkli negatif film ve C-41 süreciyle banyo ediliyor. Kodacolor 100'ün ISO'su 100, tanesi daha ince ve tonu sıcak; parlak ışıkta iyi çalışıyor ve temiz, ayrıntılı kareler veriyor. Kodacolor 200 ılımlı ışıkta daha çok yönlü, renkleri daha nötr ve tanesi biraz daha iri; günlük çekimler için bir film.

Yazıda ayrıca Rochester fabrikasındaki modernizasyonun üretim kapasitesini artırdığı ve aracıların ortadan kalkmasının teslimatları hızlandırması gerektiği de belirtiliyor. 2020'den beri renkli film fiyatları en az yüzde 50 arttı, bazı türlerde iki katına çıktı; yayın, arzın artmasının fiyatları dengelemeye yardımcı olmasını umuyor. Yeni filmlerin bir rulosu yaklaşık 9 dolar. Kişisel olarak bunun daha uygun fiyatlı film yolunda bir adım daha olduğunu umuyorum.

Kaynak: 3DNews

Lomography bu sonbahar oldukça hareketli. Film deliklerinin hemen üzerine kadar pozlandıran panoramik 35 mm kamera Sprocket Rocket'in iki yeni renk seçeneği çıktı: krom efektli gümüş plastikten Starlight ve koyu mor Ultra Violet. İkisi de Birleşik Krallık'ta 45 sterlin fiyatla satışta.

Sprocket Rocket ilk kez 2010'da çıktı ve teknik özellikleri o zamandan beri değişmedi: 30 mm lens, f10.8 ve f16 diyafram, 1/100 enstantane artı Bulb, flaş yuvası, tripod dişi ve çoklu pozlama desteği. Çok sade bir kamera ve çekiciliğinin büyük kısmı da bu sadelikte.

Diğer haber ise Lomomatic 110 Ladybug. Bu, Lomography'nin 2024'te sessizce piyasaya sürdüğü 110 formatlı kameranın kırmızı, uğur böceği görünümlü bir versiyonu. 23 mm lensi, f2.8 ve f5.6 diyaframı, 30 saniyeden 1/250'ye kadar otomatik modu ve kendi flaşı var. Ladybug'ın fiyatı ya da çıkış tarihi henüz açıklanmadı.

Tarihinin 110 formatının yeniden ilgi görmesi beni memnun ediyor. Birkaç yıl önce pek çok kişi bu formatı bir kenara bırakmıştı; oyuncak gibi bir tasarım da olsa bu format için yeni bir kameranın çıkması, hâlâ 110 kartuşu arayanlar için iyi bir işaret. Bu kameralardan birini kullandıysanız panoramik karelerin ya da minik 110 negatiflerin nasıl çıktığını bize anlatın.

Kaynak: Kosmo Foto

5 Eylül 2026'da Köln-Mülheim'daki Carlswerk içindeki BASE'te Analog Art Affair gerçekleşti. Analog fotoğrafçılık etrafında bir fuar ve topluluk etkinliği. Dirk Trampedach, fotowissen'de ayrıntılı bir değerlendirme yazdı; bu sahnenin şu an ne kadar canlı olduğunu çok iyi gösterdiği için okumaktan keyif aldım.

Etkinlik yalnızca 2025'ten beri var. Yaklaşık 1.500 metrekarelik alanda 50'den fazla katılımcı bir araya geldi: sanatçılar, laboratuvarlar, yayınevleri, markalar ve koleksiyoncular. Giriş ücretsizdi; ücretsiz fotoğraf turları, canlı podcast yayınları ve akşamları canlı vinil setleriyle bir buluşma vardı. Organizasyon esas olarak Ben Hammer ve ekibi tarafından yürütüldü.

Raporda, kapılar açılmadan önce bile bina önünde Leica M3'ten Pentax, Canon, Minolta ve Olympus'a, Plaubel ve Zeiss gibi egzotik modellere kadar çeşitli kameralarla fotoğrafçıların beklediği anlatılıyor. Yazarın kendisi bir Nikon F3 HP, bir Nikkor 50 mm 1:1,4 objektif ve Wolfen NP 100 film getirmişti. İçeride parlak ve karanlık bir alan vardı; karanlık alanda konuşmalar yapılıyordu, bunlardan biri Ilford'un kendi filmleri hakkındaki sunumuydu.

Anlattığı karşılaşmalar bana özellikle hoş geldi. Dan Hummel siyah beyaz fotoğrafları fırça ve boyayla elle renklendiriyor. Hannah Sophie Huber gündelik karşılaşmaların fotoğraflarını gösteriyor. Bir standda, negatifin yalnızca ortasındaki dar bir şeridi pozlayan küçük bir 35 mm kamerayla çekilmiş 65×24 formatında fotoğraflar asılıydı. Berlin Filmriss fotoğraf kulübünün fotoğraf turu, başka çizgilerin içinde devam eden çizgiler üzerineydi. Yazarın kendisi yazıyor: yaklaşımı anlamak için 90 dakikanın yarısına ihtiyacı olmuş.

Sonucu çok olumlu: iyi organizasyon ve altyapı, birçok taze fikir ve profesyonel şirketlerin dengeli bir katılımı. Bu kadar büyük bir fuarın ücretsiz olmasını özellikle vurguluyor. Böyle bir yazı beni bir sonraki etkinlik hakkında meraklandırıyor.

Kaynak: fotowissen

Praktica adı çok basit bir analog kamerayla geri döndü: Phototrend'in 2026 Temmuz başında tanıttığı VF212. Tamamen plastikten, tek dokunuşla çekim yapan bir kompakt; tek kullanımlık kamera gibi çalışıyor, ama büyük bir farkı var: rulo bittiğinde filmi değiştirebiliyorsunuz.

Özelliklerine gelince, boyutları 119 x 67 x 41 mm, ağırlığı 98 g. 24 ya da 36 karelik 35 mm film kullanıyor; f/9 ila f/11 diyaframlı, 31 mm sabit odaklı bir objektifi ve tünel tipi bir vizörü var. Filmi ilerletme ve geri sarma manuel, yerleşik flaş ise bir AAA pille çalışıyor. Açıklanan fiyat 37 euro; krem beyazı ve gri renklerde, Amazon.fr'de satılıyor.

Beni eğlendiren, bu adın taşıdığı hikâye. Praktica önce 1949'dan itibaren Dresden'de üretilen kameralardı: metal gövdeli, M42 bağlantılı SLR'lerdi; Soğuk Savaş döneminde Doğu Almanya'nın Japon kameralara cevabıydı. Son Alman modeli BX20s, Haziran 2001'de çıktı. O tarihten beri marka, Çin'de üretilen analog ve dijital kameralar için lisansla kullanılıyor ve VF212 bunların en yenisi.

Yazı, bunu özellikle genç fotoğrafçılar için analog fotoğrafçılığa bir giriş kapısı olarak sunuyor ve retro tasarımını, hafifliğini ve sadeliğini öne çıkarıyor. Rekabetin de yerleşmiş olduğunu hatırlatıyor; özellikle Lomography'nin Simple Use serisi. Bu fiyatta seçeneklerin çıkmasını olumlu buluyorum: büyük bir yatırım yapmadan filmi denemek için tam da eksik olan kamera tipi bu.

Kaynak: Phototrend

Eylül ayının sonunda film kamera tutkunları için yeni bir referans sitesi yayına girdi. PPP Cameras'ten Pierro Pozella'nın başlattığı Camera Index, şimdiye kadar üretilmiş her film kamerayı kataloglamayı hedefleyen ücretsiz bir web sitesi.

29 Eylül'de 1.400'ün üzerinde kamerayla açıldı. Hepsi Agfa, Ansco, Alpa ve Argus gibi adı A harfiyle başlayan üreticilere ait. Pozella bunu birkaç yıl sürecek uzun vadeli bir proje olarak tanımlıyor. Önce büyük üreticiler ve popüler modeller geliyor, daha az bilinen kayıtlar ise sonra tamamlanacak. Plan yalnızca kamera gövdelerini değil, objektifleri, aksesuarları ve fotoğraf tarihinin diğer parçalarını da kapsıyor.

Beni ilgilendiren birkaç ayrıntı var. Basılı bir kitap değil, işleyen bir veritabanı olduğu için kayıtlar düzeltilebilir ve genişletilebilir. Her kameraya kitaplardan ve internetten derlenmiş kısa ve açık bir özet ve Pozella'nın kendi yazdığı yazılımla üretilmiş bir küçük resim ekleniyor. Arşiv tamamlandığında on binlerce görsel olmasını bekliyor. Bloglar, tamir malzemeleri ve güvenilir dükkânların listesi de istek listesinde.

Bazı kayıtlar henüz kısa; bu erken aşamada beklenen bir durum. Yine de bir bit pazarında ya da bir akrabanın dolabında bulunan bir kamerayı tanımlamaya çalışan biri için bu tür ücretsiz bir dizin çok işe yarar bir ilk durak olabilir. A harfinden sonraki harflerin ne kadar hızlı eklendiğini izleyeceğim.

Kaynak: Kosmo Foto

Bu hikâye bana çok dokundu, çünkü analog fotoğrafçılığı, el işçiliğini ve aile hatırasını bir araya getiriyor. Córdoba'nın Río Cuarto kentinde fotoğrafçı Gerardo González, "La Petro" adını verdiği kendi şipşak fotoğraf makinesini yapmak için bir yıl harcadı ve bu makineyle bu tekniği yeniden şehrin meydanlarına taşıyor.

Bilmeyenler için söyleyeyim: şipşak fotoğrafçılığı, bir görüntüyü birkaç dakika içinde çekmeyi, banyo etmeyi ve teslim etmeyi sağlıyor; hepsi aynı makinenin içinde ve fotoğrafı çekilen kişinin gözü önünde. González'in merakı, sosyal medyada ve filmlerde gördüğü şipşak makineleriyle uyandı; La Pampa'da, aslen Fransa'dan getirilmiş benzer bir makineyle çalışan bir fotoğrafçıyla iletişime geçti. Birkaç çizimden yola çıkarak parçaları tek tek yaptı; ışık sızmasın diye ahşap kesimlerine büyük özen gösterdi.

İsim bir saygı ifadesi: Petrocelli soyadlı ve "El Petro" diye tanınan dedesi amatör bir fotoğrafçıydı ve baskılarını evde kendisi banyo ederdi.

En güzeli de makinenin ona armağan ettiği karşılaşmalar. Pek çok yaşlı mahalle sakini yanına gelip Parque Sarmiento'daki eski şipşakçıları hatırladıklarını anlatıyor. Bir adam iki torunuyla geldi ve 5 ya da 6 yaşındayken kendi dedesiyle çektirdiği bir fotoğrafı hazine gibi sakladığını anlattı; aynı sahneyi tekrarlayıp onlara da aynı hatırayı bırakmak istiyordu.

Bende kalan, işin özündeki fikir: cep telefonunun anlıklığına karşı burada beklemek deneyimin bir parçası. "La Petro" sergisi, Río Cuarto Belediye Sarayı'ndaki (Palacio Municipal) Espacio Cultural Franklin Arregui Cano'da görülebilir.

Kaynak: Puntal

Lomography'nin yeni çıkardığı üç özel sürüm film fotoğraf makinesini görünce ilk tepkim şu oldu: Çok güzeller! Bu seferki modeller Sprocket Rocket Starlight, Sprocket Rocket Ultra Violet ve Lomomatic 110 Ladybug. Asıl değişiklik dış renklerde. Gövde özellikleri ise temelde aynı kalmış.

Sprocket Rocket 35 mm film kullanıyor. 30 mm lensi, f/10.8 ve f/16 olmak üzere iki diyafram ayarı, 1/100 saniye enstantanesi ve B modu var. Çoklu pozlama da yapabiliyor. En büyük özelliği, filmin perforasyon deliklerini de kareye dahil edebilmesi. Bu sayede çekilen geniş formatlı fotoğraflar oldukça karakterli oluyor.

Lomomatic 110 Ladybug kırmızı renkte. 23 mm cam lensi ve f/2.8 ile f/5.6 olmak üzere iki diyafram ayarı var. ISO 100/200/400 arasında geçiş yapabiliyor, çoklu pozlamayı destekliyor ve tek bir CR2 pille çalışıyor. Artık oldukça nadir görülen 110 filmi kullanmaya devam ediyor. 110 fotoğraf makinesi üretmekte ısrar etmeleri bence gerçekten takdire değer.

İki Sprocket Rocket modeli şu anda satışta ve ikisinin de Birleşik Krallık fiyatı 45 sterlin. Lomomatic 110 Ladybug'ın Birleşik Krallık fiyatı ise henüz açıklanmadı. Bu yeni modeller Lomography'nin resmi web sitesinde de görülebiliyor.

Açıkçası bu makineler zaten görüntü kalitesi için yapılmış değil. En büyük satış noktaları eğlenceli olmaları. Özellikle Sprocket Rocket, perforasyon deliklerini doğrudan fotoğrafa taşıdığı için gerçekten yoğun bir film havası veriyor.

Kaynak: 摄影笔记（网易号）

Renkli filmleriyle yükselişte olan China Lucky Film, bu kez yeni bir siyah-beyaz ürünle karşımıza çıktı. “Yingzhe (影哲) 100” ve “Yingzhe 400” olmak üzere iki çeşit var ve Reddit'teki bir paylaşıma göre Çin'deki e-ticaret platformlarında şimdiden satın alınabiliyor gibi görünüyor.

Dikkat edilmesi gereken nokta, bunların 2024'te yeniden piyasaya dönen mevcut SHD 100 / 400'den farklı ürünler olması. Görünüşe göre çıkıştan önce sosyal medyada parça parça tanıtımlar paylaşılmış; 6 Eylül'de bir Reddit kullanıcısı Çin'deki satış sayfasının ekran görüntülerini paylaşarak “tamamen yeni bir ürün, vintage (yeni) SHD serisi değil” diye yazdı. Fiyatının Ilford Pan 100'e oldukça yakın olduğu söyleniyor; nasıl bir görüntü verdiğini ben de merak ediyorum.

Çin yapımı filmleri Batı'ya çoğu zaman erkenden ulaştıran Reflx Lab'in ürün yelpazesinde henüz yer almıyor. Yurt dışında bulunup bulunamayacağı bundan sonraki gelişmelere bağlı.

China Lucky son bir yılda gerçekten çok hareketli bir üretici. 2025 yazında Lucky C200'ü çıkardı; film artık Avrupa'da da geniş çapta dağıtılıyor ve fiyatı Kodak'ın tüketici sınıfı renkli filmleriyle aşağı yukarı aynı. Üstelik ISO 400'lük C400 de çıktı ve Çin dışındaki mağazaların raflarında görünmeye başladı.

Japonya'da henüz oturmuş resmi bir dağıtım kanalı olduğu söylenemez, ama seçeneklerin artması bir film tutkunu olarak açıkçası beni sevindiriyor. Gerçek görüntü kalitesine ise yurt dışından örnek fotoğraflar çoğaldıktan sonra karar vermek istiyorum.

Kaynak: FilmFocus

Film taramak beni hep uğraştırdığı için bu habere hemen ilgi duydum. İngiliz Soke Engineering firmasının, ev kullanıcılarına yönelik 35 mm film tarayıcısı “Knokke”yi piyasaya sürmeye hazırlandığı bildiriliyor. 36 pozluk bir rulonun 3 dakikadan kısa sürede ve kare başına yaklaşık 22 megapiksel çözünürlükle taranabildiği belirtiliyor. İngiltere'de planlanan fiyatı £799. £200 kaporayla ön sipariş alınıyor ve aralık ayının başından itibaren kademeli olarak sevkiyat yapılması planlanıyor.

Film tutucu kullanılmıyor. Cihaz filmi kendisi ilerletiyor, kareler arasındaki boşlukları buluyor ve kareleri otomatik olarak tek tek ayırıyor. Yüksekliği 24 mm olduğu sürece en-boy oranı fark etmediği için yarım kare, panorama ve XPan'in geniş formatının da doğrudan taranabilmesi sevindirici.

Beni en çok meraklandıran, kırmızı, yeşil ve mavi LED'lerle sırayla aydınlatarak her kareyi üç kez çeken “trikrom” yöntemi. Bayer enterpolasyonu kullanılmadığından renkli negatifin boya katmanlarının birbirinden temiz şekilde ayrılarak okunabildiği söyleniyor. Kızılötesi ışıkla toz ve çizik temizleme özelliğinin de tarama süresini neredeyse hiç uzatmadan kullanılabildiği belirtiliyor.

Birlikte gelen “Korova” yazılımı, Fujifilm Frontier'den esinlenen D·C·M·Y düzeltme kontrolleri sunuyor ve laboratuvar cihazlarını kullanma hissini evde yaşatmayı amaçlıyor. Ancak ilk duyuruda vaat edilen açık kaynak hâline getirme şimdilik gerçekleşmemiş. Kullanım koşullarında yazılımda değişiklik yapmanın ve benzeri işlemlerin yasaklandığı da dile getirildi. Bu konuda ileride gelişme olmasını umalım.

Kaynak: FilmFocus

İlk bakışta bunun sadece yeni bir kutu olduğunu düşündüm, ama Ilford aslında perde arkasında bir şeyi değiştirmiş. Harman Technology, Ilford Delta 400 Professional'ın 35mm formatında küçük bir partisini piyasaya sürdü; emülsiyon her zamankiyle aynı, ancak halasyon önleyici korumaya sahip daha şeffaf bir rulo film tabanına kaplanmış. Ilford bu tür bir tabanı 35mm siyah-beyaz bir filmde ilk kez kullanıyor.

Ilford'a göre bu, daha iyi dinamik aralık, gölgelerde daha fazla detay, ekstra keskinlik, daha kolay tarama ve parlak vurguların çevresinde daha az halasyon sağlıyor. Hassasiyet ve banyo süreleri aynı kalıyor, yani Delta 400 için zaten kullandığınız rutin hâlâ geçerli. Tamamen siyah bir kartuş ve kutuyla geliyor ki itiraf etmeliyim, çok güzel görünüyor.

İşin ilginç yanı, Ilford'un bunu bir talep testi olarak görmesi. İnsanlar sonuçları beğenirse düzenli üretime geçebilir, ancak halasyon önleyici katmanın üretimi daha pahalı olduğu için muhtemelen daha yüksek bir fiyatla.

Stok çok sınırlı; fiyatı Birleşik Krallık'ta rulo başına yaklaşık £13.08, ABD'de ise $15.19. En sevdiğim öneri şu: Delta 400 her zamanki filminizse, aynı gün bunlardan birini standart bir rulonun yanında çekin ve karşılaştırın. Tam da yapmak isteyeceğim şey bu.

Kaynak: Camera Jabber