Tribünlerdeki film kameraları: Analog fotoğrafçılık, stadyumlara geri dönüyor.
Çok hoşuma giden bir trend: Artık daha fazla insan, fotoğraf makinesini futbol stadyumuna götürüyor. Her taraftarın cebinde bir cep telefonu olduğu bir çağda, neden film kullanmak?
Her şey, eski fotoğrafların estetiğini yeniden yaratma isteğiyle başladı, ancak bu ciddi bir hale geldi. Bazı fotoğrafçılar bu çalışmaları sosyal medyada paylaşmaya başladı ve kendi taraftar grupları içinde ün kazandılar.
25 yaşındaki Gabriel Wisniewski, Coxa Analógico adlı bir hesapta Coritiba taraftarını fotoğraflıyor. Her film rulosunda 24 veya 36 poz çekiyor ve sonucu hemen göremediği için, ne yaptığını gerçekten düşünmesi gerektiğini söylüyor. Film, onu taraftarın arasına, bayrakların ve müzik grubunun yanına yaklaşmaya, konuşmaya ve kalmaya zorluyor. Stadyumda artık "analog" olarak tanınıyor. Ona göre, tribünlerin günlük hayatını gösteren, sadece oyuncuları ve önemli anları değil, kimse yoktu.
35 yaşındaki Júnior César, Grêmio Analógico'nun üyesi ve filmin kendisine bir yavaşlama fırsatı sunduğunu düşünüyor: "Film, bu dijital dünyada bir karşı kültür." Her çekimin bir maliyeti olduğu için, deklanşöre basmadan önce düşünmek gerekiyor.
Maliyet gerçekten önemli: 36 pozluk bir film yaklaşık 50 Real'e, baskı ve dijitalleştirme ise yaklaşık 50 Real daha tutuyor. César, her fotoğrafın 4 ila 5 Real arasında olduğunu hesaplıyor; Wisniewski ise tek bir maçta beş ila sekiz film rulosu kullanabiliyor. Riskler de var: Bütün bir filmin kaybolması, pozlamada hata, gece yeterli ışığın olmaması ve hatta "Green Hell" olarak bilinen, Coritiba taraftarının yeşil meşaleler yakarak düzenlediği partinin tam başında filmin bitmesi gibi durumlar yaşanabiliyor.
Beklemek de bir zevk. Wisniewski, filmlerin geliştirilmesi için bir hafta veya bir buçuk hafta bekliyor ve estetiği korumak için fotoğrafları çok fazla düzenlemiyor. César, bazı filmleri geliştirmeden saklıyor ve fotoğrafları aldığında, belki unutmuş olduğu anıları yeniden yaşıyor.
Bu hareket sadece Brezilya ile sınırlı değil: AnalogFootball gibi projeler, Brezilya, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa gibi ülkelerden gelen fotoğrafçıları bir araya getiriyor ve bu fotoğrafçılar, futbolu filmle kaydediyor.
Kaynak: Portal Jornalismo ESPM
Her şey, eski fotoğrafların estetiğini yeniden yaratma isteğiyle başladı, ancak bu ciddi bir hale geldi. Bazı fotoğrafçılar bu çalışmaları sosyal medyada paylaşmaya başladı ve kendi taraftar grupları içinde ün kazandılar.
25 yaşındaki Gabriel Wisniewski, Coxa Analógico adlı bir hesapta Coritiba taraftarını fotoğraflıyor. Her film rulosunda 24 veya 36 poz çekiyor ve sonucu hemen göremediği için, ne yaptığını gerçekten düşünmesi gerektiğini söylüyor. Film, onu taraftarın arasına, bayrakların ve müzik grubunun yanına yaklaşmaya, konuşmaya ve kalmaya zorluyor. Stadyumda artık "analog" olarak tanınıyor. Ona göre, tribünlerin günlük hayatını gösteren, sadece oyuncuları ve önemli anları değil, kimse yoktu.
35 yaşındaki Júnior César, Grêmio Analógico'nun üyesi ve filmin kendisine bir yavaşlama fırsatı sunduğunu düşünüyor: "Film, bu dijital dünyada bir karşı kültür." Her çekimin bir maliyeti olduğu için, deklanşöre basmadan önce düşünmek gerekiyor.
Maliyet gerçekten önemli: 36 pozluk bir film yaklaşık 50 Real'e, baskı ve dijitalleştirme ise yaklaşık 50 Real daha tutuyor. César, her fotoğrafın 4 ila 5 Real arasında olduğunu hesaplıyor; Wisniewski ise tek bir maçta beş ila sekiz film rulosu kullanabiliyor. Riskler de var: Bütün bir filmin kaybolması, pozlamada hata, gece yeterli ışığın olmaması ve hatta "Green Hell" olarak bilinen, Coritiba taraftarının yeşil meşaleler yakarak düzenlediği partinin tam başında filmin bitmesi gibi durumlar yaşanabiliyor.
Beklemek de bir zevk. Wisniewski, filmlerin geliştirilmesi için bir hafta veya bir buçuk hafta bekliyor ve estetiği korumak için fotoğrafları çok fazla düzenlemiyor. César, bazı filmleri geliştirmeden saklıyor ve fotoğrafları aldığında, belki unutmuş olduğu anıları yeniden yaşıyor.
Bu hareket sadece Brezilya ile sınırlı değil: AnalogFootball gibi projeler, Brezilya, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa gibi ülkelerden gelen fotoğrafçıları bir araya getiriyor ve bu fotoğrafçılar, futbolu filmle kaydediyor.
Kaynak: Portal Jornalismo ESPM
Yorumlar 0
İlk yorumu bırak, hangi dilde olursa olsun.
Yorum yapmak için giriş yap