Powrót do warsztatu Philippe'a Dufoura po trzynastu latach
HODINKEE Japan opublikowało artykuł o ponownej wizycie w warsztacie niezależnego zegarmistrza Philippe'a Dufoura, trzynaście lat po poprzedniej. To tłumaczenie tekstu, który w czerwcu ukazał się najpierw na HODINKEE US. Warsztat znajduje się w Le Solliat, w dolinie Joux w Szwajcarii. Dufour, który pracuje jako zegarmistrz od ponad 59 lat, nadal poświęca całą swoją pasję tworzeniu zegarków. Jego córka Daniela również pracuje nad zegarkami w tym samym warsztacie.
Na stołach leżą zegarki w trakcie produkcji, a najsłynniejszy model, Simplicity, nadal powstaje. Nie ma listy oczekujących: zamówienia przyjmowane są wtedy, gdy jest czas i możliwości. Najważniejsze dla niego, aby Simplicity dało się rozpoznać od razu po kopercie o średnicy 37 mm. Obecnie w produkcji jest sześć kalibrów, z których dwa są już gotowe.
Najbardziej zainteresowało mnie w tym artykule to, że większość tekstu poświęcono zegarkom kieszonkowym. Pokazano szkolny zegarek z 1967 roku wykonany w szkole zegarmistrzowskiej, chronograf i repetycję minutową Walthama z 1884 roku oraz kolekcję zegarków kieszonkowych wyjętych z sejfu. Opisano też, że Duality z dwoma balansami zainspirowały szkolne zegarki, które sześciu uczniów wykonało w szkole zegarmistrzowskiej w Le Sentier w latach 1932–1934. Jeden egzemplarz wykonany przez Alberta Pighina sprzedano kilka lat temu za 250 000 franków szwajcarskich.
Zbudowano zaledwie dziesięć sztuk Duality, a także ukończono ulepszoną wersję, ale według dzisiejszych standardów jest ona zbyt skomplikowana do produkcji seryjnej. Interesujące są również szczegóły narzędzi w warsztacie, na przykład użycie drewna goryczki do polerowania fazowań.
Jego codziennym zegarkiem jest Audemars Piguet Royal Oak w wersji na 50-lecie, a urocze jest to, że większość zegarków dostał od żony. To artykuł, który warto przeglądać powoli, z fotografiami miejsca pracy pioniera niezależnego zegarmistrzostwa. Chciałbym, aby przeczytali go wszyscy, którzy interesują się tradycyjnym rzemiosłem zegarmistrzowskim.
Źródło: HODINKEE Japan
Na stołach leżą zegarki w trakcie produkcji, a najsłynniejszy model, Simplicity, nadal powstaje. Nie ma listy oczekujących: zamówienia przyjmowane są wtedy, gdy jest czas i możliwości. Najważniejsze dla niego, aby Simplicity dało się rozpoznać od razu po kopercie o średnicy 37 mm. Obecnie w produkcji jest sześć kalibrów, z których dwa są już gotowe.
Najbardziej zainteresowało mnie w tym artykule to, że większość tekstu poświęcono zegarkom kieszonkowym. Pokazano szkolny zegarek z 1967 roku wykonany w szkole zegarmistrzowskiej, chronograf i repetycję minutową Walthama z 1884 roku oraz kolekcję zegarków kieszonkowych wyjętych z sejfu. Opisano też, że Duality z dwoma balansami zainspirowały szkolne zegarki, które sześciu uczniów wykonało w szkole zegarmistrzowskiej w Le Sentier w latach 1932–1934. Jeden egzemplarz wykonany przez Alberta Pighina sprzedano kilka lat temu za 250 000 franków szwajcarskich.
Zbudowano zaledwie dziesięć sztuk Duality, a także ukończono ulepszoną wersję, ale według dzisiejszych standardów jest ona zbyt skomplikowana do produkcji seryjnej. Interesujące są również szczegóły narzędzi w warsztacie, na przykład użycie drewna goryczki do polerowania fazowań.
Jego codziennym zegarkiem jest Audemars Piguet Royal Oak w wersji na 50-lecie, a urocze jest to, że większość zegarków dostał od żony. To artykuł, który warto przeglądać powoli, z fotografiami miejsca pracy pioniera niezależnego zegarmistrzostwa. Chciałbym, aby przeczytali go wszyscy, którzy interesują się tradycyjnym rzemiosłem zegarmistrzowskim.
Źródło: HODINKEE Japan
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować