Na dertien jaar terug in de werkplaats van Philippe Dufour
HODINKEE Japan heeft een artikel gepubliceerd over een nieuw bezoek aan de werkplaats van de onafhankelijke horlogemaker Philippe Dufour, dertien jaar na het vorige bezoek. Het is een vertaling van een stuk dat in juni op HODINKEE US verscheen. De werkplaats staat in Le Solliat, in het Vallée de Joux in Zwitserland. Dufour, die al meer dan 59 jaar als horlogemaker werkt, steekt nog altijd zijn hele passie in het maken van horloges. Ook zijn dochter Daniela werkt in dezelfde werkplaats aan horloges.
Op de werkbank liggen horloges in productie, en de beroemdste, de Simplicity, wordt nog steeds gemaakt. Er is geen wachtlijst: bestellingen worden aangenomen wanneer er tijd en ruimte zijn. Vooral belangrijk vindt hij dat de Simplicity al aan de 37 mm kast in één oogopslag herkenbaar is. Op dit moment worden zes uurwerken gemaakt, waarvan er twee klaar zijn.
Wat me in het artikel het meest interesseerde, is dat het grootste deel gewijd is aan zakhorloges. Er worden een schoolhorloge uit 1967 van de horlogeschool, een Waltham-chronograaf en minutenrepeteerder uit 1884 en een collectie zakhorloges uit een kluis getoond. Ook wordt verteld dat de Duality, met zijn twee balansen, geïnspireerd is op schoolhorloges die zes leerlingen tussen 1932 en 1934 maakten op de horlogeschool van Le Sentier. Een exemplaar van Albert Pighin werd enkele jaren geleden geveild voor 250.000 Zwitserse frank.
Van de Duality zijn er maar tien gemaakt, en er is ook een verbeterde versie afgerond, maar volgens de huidige maatstaven is die te complex om in serie te maken. Ook de beschrijvingen van de kleine gereedschappen in de werkplaats zijn boeiend, zoals het gebruik van gentiaanhout om de facetten te polijsten.
Zijn dagelijkse polshorloge is de Audemars Piguet Royal Oak 50th anniversary, en het is charmant dat de meeste van zijn horloges cadeaus van zijn vrouw zijn. Het is een artikel om rustig doorheen te bladeren, met foto's van de werkplek van een pionier van de onafhankelijke horlogerie. Ik hoop dat iedereen die geïnteresseerd is in traditionele horlogerie het leest.
Bron: HODINKEE Japan
Op de werkbank liggen horloges in productie, en de beroemdste, de Simplicity, wordt nog steeds gemaakt. Er is geen wachtlijst: bestellingen worden aangenomen wanneer er tijd en ruimte zijn. Vooral belangrijk vindt hij dat de Simplicity al aan de 37 mm kast in één oogopslag herkenbaar is. Op dit moment worden zes uurwerken gemaakt, waarvan er twee klaar zijn.
Wat me in het artikel het meest interesseerde, is dat het grootste deel gewijd is aan zakhorloges. Er worden een schoolhorloge uit 1967 van de horlogeschool, een Waltham-chronograaf en minutenrepeteerder uit 1884 en een collectie zakhorloges uit een kluis getoond. Ook wordt verteld dat de Duality, met zijn twee balansen, geïnspireerd is op schoolhorloges die zes leerlingen tussen 1932 en 1934 maakten op de horlogeschool van Le Sentier. Een exemplaar van Albert Pighin werd enkele jaren geleden geveild voor 250.000 Zwitserse frank.
Van de Duality zijn er maar tien gemaakt, en er is ook een verbeterde versie afgerond, maar volgens de huidige maatstaven is die te complex om in serie te maken. Ook de beschrijvingen van de kleine gereedschappen in de werkplaats zijn boeiend, zoals het gebruik van gentiaanhout om de facetten te polijsten.
Zijn dagelijkse polshorloge is de Audemars Piguet Royal Oak 50th anniversary, en het is charmant dat de meeste van zijn horloges cadeaus van zijn vrouw zijn. Het is een artikel om rustig doorheen te bladeren, met foto's van de werkplek van een pionier van de onafhankelijke horlogerie. Ik hoop dat iedereen die geïnteresseerd is in traditionele horlogerie het leest.
Bron: HODINKEE Japan
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren