پیاده‌روی سبک: سیستم سه لایه برای پوشش با حداقل وسایل

وقتی می‌خواهید کوله را سبک‌تر کنید، لباس معمولاً اولین جایی است که بیش از حد همراه می‌برید. راهنمای François Jourjon در Randonner Malin درباره‌ی سیستم سه لایه به نظرم پایه‌ی خوبی آمد: استفاده از کمترین تعداد لباس برای بیشترین کارایی و حفظ دمای راحت، چه هنگام حرکت و چه هنگام توقف.

لایه‌ی اول که روی پوست است باید عرق را دور کند و سریع خشک شود. نویسنده از پنبه که رطوبت را جذب و بدن را خنک می‌کند پرهیز می‌دهد، و الیاف مصنوعی زودخشک را با پشم مرینو مقایسه می‌کند که گرم‌تر اما شکننده‌تر است. لایه‌ی دوم با به دام انداختن هوا عایق‌بندی می‌کند: پشمک یا ژاکت‌های با پرکن مصنوعی که حتی خیس هم محافظت می‌کنند، یا پر که با وزن برابر عایق‌بندی بسیار بهتری دارد اما با رطوبت سازگاری کمتری دارد. لایه‌ی سوم باد و باران را می‌گیرد و در عین حال اجازه می‌دهد عرق بیرون برود، چون فایده‌ای ندارد از باران فرار کنید و در نهایت از عرق خودتان خیس شوید.

برای کوله‌ی سبک، مفیدترین نکته‌ای که دیدم این بود که همیشه نیازی به هر سه لایه نیست. در باد شدید بدون سرمای زیاد می‌توان تی‌شرت مرینو را با بادگیر تنفس‌پذیر ترکیب کرد. در هوای خشک و بسیار سرد، یک لایه‌ی پایه و یک یا دو لایه‌ی میانی کافی است. برخی لباس‌ها چند نقش دارند، مثل سافت‌شل یا پشمک ضدباد، که تعداد قطعات را کم می‌کند.

آخرین توصیه این است که هنگام حرکت زیاد لباس نپوشید: عرق می‌کنید و وقتی می‌ایستید سرد می‌شوید. بهتر است قبل از شروع عرق‌کردن یک لایه را درآورید و از تهویه، مثل زیپ‌های زیر بغل، استفاده کنید. مطلبی ساده، اما که جلوی حمل کردن انبوه لباس را می‌گیرد.

منبع: Randonner Malin