ابرنواختری که در سال 1181 دیده شد، حالا با وضوح بالا

عاشق این هستم که یک داستان نجومی به گزارش‌هایی از نزدیک به هزار سال پیش گره بخورد. در سال 1181، ناظرانی در چین و ژاپن ظهور «ستاره‌ای تازه» را ثبت کردند که ماه‌ها دیده می‌شد. امروز گمان می‌رود آن درخشش همان ابرنواختری بوده که سحابی Pa 30 را بر جا گذاشته است، و به‌تازگی واضح‌ترین تصویری که تاکنون از آن داریم به دست آمده است.

این رصدها با تلسکوپ Gemini North در هاوایی انجام شده و حدود ده برابر بیشتر از تصاویر پیشین ساختار نشان می‌دهد. آن رشته‌های بلندی که باعث می‌شوند سحابی شبیه آتش‌بازی یا گل قاصدک به نظر برسد، در واقع زنجیره‌هایی از گره‌های گازی‌اند، مانند دانه‌های یک گردنبند.

قطر هر «مروارید» حدود چهار روز نوری است. چیزی که بیش از همه تیم را شگفت‌زده کرد، یکنواختی آن‌ها و نظم چیدمانشان در امتداد رشته‌ها بود، در حالی که انتظار چیزی بسیار آشفته‌تر می‌رفت. این پژوهش در نشریه The Astrophysical Journal منتشر شده است.

و جزئیات دیگری هم هست که به نظرم شگفت‌انگیز است: در مرکز Pa 30 یک «ستاره زامبی» زنده مانده است. بخشی از کوتوله سفید از انفجار جان سالم به در برد؛ چیزی که در ابرنواخترهای نادر نوع Iax معمول است. مطالعه این گره‌ها می‌تواند به بازسازی چگونگی آن انفجاری که نیاکان ما دیدند کمک کند.

منبع: WIRED en Español