งานพิมพ์ภาพและสกรีน

Je me suis lancé dans la sérigraphie textile il y a quelques mois et j'ai dévoré un article très clair qui m'a enfin fait comprendre la technique. Le principe est simple : on transfère de l'encre à travers un pochoir tendu sur un cadre, mais derrière cette apparente simplicité se cache un vrai savoir-faire.

Pour commencer, il faut un cadre avec une maille fine, de l'émulsion photosensible, une raclette et des encres textiles. On expose l'écran à la lumière UV à travers un typon, on rince, et le motif apparaît en négatif. C'est cette étape d'insolation qui demande le plus de rigueur.

Ce que j'aime dans cette technique, c'est le rendu : des couleurs intenses et opaques, même sur des tissus foncés, et une durabilité que l'impression numérique n'égale pas. En revanche, elle est moins adaptée aux toutes petites séries à cause du temps de préparation.

Mon conseil pour débuter sans se ruiner : un kit de base revient environ à 150–400 €, et l'on peut même utiliser l'exposition solaire pour un budget quasi nul. Se former via des cours en ligne aide aussi beaucoup à éviter les erreurs coûteuses.

Source : Pickles Graphic

จนถึงวันที่ 6 ธันวาคม 2569 พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอตะเมโมเรียลในฮาราจูกุ กรุงโตเกียว จัดนิทรรศการ “คัตสึชิกะ โออิ ‘ภายในบ้านโยชิวาระ’ และสายตระกูลของทิวทัศน์ยามค่ำคืน” ช่วงแรกจัดถึงวันที่ 3 พฤศจิกายน และช่วงที่สองเริ่มวันที่ 7 พฤศจิกายน ยกเว้น “ภายในบ้านโยชิวาระ” ผลงานอื่นทั้งหมดจะถูกสลับระหว่างสองช่วง

ไฮไลต์หลักคือภาพวาดมือของคัตสึชิกะ โออิ เรื่อง “ภายในบ้านโยชิวาระ” ทั่วโลกรู้จักผลงานของโออิเพียงราว 10 กว่าชิ้น และผลงานชิ้นเอกนี้จะจัดแสดงเป็นครั้งแรกในรอบสามปี จุดเด่นของงานคือความตัดกันระหว่างแสงกับเงา

อีกจุดเด่นคือนิทรรศการที่ไล่เรียงภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืนในอุกิโยเอะ มีผลงานที่แสดงคืนดาวเต็มฟ้า ดอกไม้ไฟ และค่ำคืนฝนตก เช่น “ทิวทัศน์อันโด่งดังแห่งเอโดะ: ภาพกลางคืนที่ซารุวากะมาจิ” ของอุทากาวะ ฮิโรชิเงะ “โตเกียวในยุคอารยธรรม: สะพานเรียวโงกุ” ของโคบายาชิ คิโยจิกะ และผลงานของโทริอิ คิโยนางะกับอุทากาวะ คุนิซาดะ สีน้ำเงินเข้มของท้องฟ้าของฮิโรชิเงะคู่กับภาพกลางคืนของเมืองยุคเมจิตอนต้นของคิโยจิกะ เป็นคู่ที่อยากเห็นวางเคียงกัน

นอกจากนี้ยังมีภาพพิมพ์ทิวทัศน์กลางคืนที่ผลิตในปลายยุคเมจิเพื่อตลาดต่างประเทศ รวมถึงภาพจำลองและงานคารวะจากผลงานของฮิโรชิเงะและคิโยจิกะ และให้ความสนใจกับผู้จัดพิมพ์ฮาเซงาวะ ทาเกจิโระ และวาตานาเบะ โชซาบุโระด้วย

ในภาพพิมพ์แกะไม้ “ยามค่ำคืน” เปลี่ยนไปมากตามวิธีซ้อนหมึกสุมิกับสีน้ำเงินคราม ผมคิดว่าคนที่สนใจการพิมพ์จะสนุกกับงานนี้มากกว่า ตั๋วผู้ใหญ่ราคา 1,200 เยน รับเฉพาะเงินสด

ที่มา: พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอตะเมโมเรียล

หากคุณอยู่แถวนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ในฤดูใบไม้ร่วงนี้ Lino North น่าไปชม นิทรรศการจัดที่ The Biscuit Factory (16 Stoddart Street) ระหว่างวันที่ 11 กันยายนถึง 29 พฤศจิกายน 2569 เปิดทุกวันตั้งแต่ 10:00 ถึง 17:00 น. และเข้าชมฟรี

รวบรวมศิลปินภาพพิมพ์ลิโนคัตสิบหกคนจากภาคเหนือของอังกฤษ เวลส์ และสกอตแลนด์ ได้แก่ Ade Adesina, Bryan Angus, Laura Boswell, Linda Farquarson, Graham Firth, Eric Gaskell, Fiona Humphrey, Karen Menarry, Joshua Miles, Ingrid Nilsson, Babs Pease, Ian Phillips, Rosanna Reade, Masha Tiplady, Jane Walker และ Deb Wing

นิทรรศการเน้นกระบวนการทางกายภาพของเทคนิคนี้ คือการแกะ ทาหมึก และพิมพ์ ศิลปินบางคนทำงานด้วยวิธี reduction คือแกะและพิมพ์บล็อกเดียวทีละขั้น ส่วนคนอื่นซ้อนหลายบล็อกเพื่อสร้างสีและโครงสร้าง การดูสองวิธีนี้เคียงกันช่วยให้เข้าใจว่าทำไมลิโนคัตสองชิ้นจึงให้ความรู้สึกต่างกันได้มาก

นิทรรศการนี้เป็นส่วนหนึ่งของความสนใจต่อเนื่องของแกลเลอรีที่มีต่องานพิมพ์และงานที่ยึดวัสดุเป็นหลัก และศิลปินจะบรรยายและสาธิตวิธีการของตนตลอดช่วงจัดแสดง ผมอยากไปชมสักครั้งเป็นพิเศษ เพราะวิธีที่คนอธิบายการตัดสินใจในการแกะมักเป็นส่วนที่มีประโยชน์ที่สุดสำหรับผู้เรียนรู้

แหล่งที่มา: ArtRabbit

นิทรรศการศิลปะการพิมพ์ Print Parade #4 จัดขึ้นที่ Kiniko Art ใน Tirtonirmolo, Kasihan, บันตุล, DIY ระหว่างวันที่ 12–27 กันยายน 2026 ปีนี้นิทรรศการนำเสนอผลงานของศิลปินผู้ล่วงลับ Danang Hadi สมาชิกและอดีตสมาชิกของ Studio Grafis Minggiran และผลงานของช่างพิมพ์รับเชิญหลายคน นิทรรศการจะเปิดโดยศิลปิน Ong Harry Wahyu ในวันที่ 12 กันยายน

ภัณฑารักษ์ Bambang ‘Toko’ Witjaksono อธิบายว่า Print Parade ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่จัดแสดงผลงาน แต่ยังเป็นพื้นที่สำหรับการระลึกถึง การไตร่ตรองเส้นทางที่ผ่านมา การแบ่งปันประสบการณ์ และการเปิดบทสนทนาระหว่างช่างพิมพ์ต่างรุ่น ธีมของปีนี้คือ «การเชื่อมเส้นทางและการสืบทอดศิลปะกราฟิกอินโดนีเซีย» Print Parade จัดครั้งแรกในปี 2013

นอกจากนี้ยังมีผลงานของนักศึกษาฝึกงานจาก Studio Grafis Minggiran ในช่วงปี 2023–2026 จัดแสดงด้วย กล่าวกันว่าสตูดิโอซึ่งก่อตั้งในปี 2001 ได้รักษาศิลปะกราฟิกให้มีชีวิตในฐานะการปฏิบัติที่พัฒนาอยู่เสมอ

สำหรับฉัน ส่วนที่สะเทือนใจที่สุดคือการที่นิทรรศการนำผลงานของศิลปินผู้ล่วงลับมาอยู่ร่วมกับคนรุ่นใหม่ การพิมพ์ต้องการมือใหม่ เพื่อให้กระบวนการไม่หยุดอยู่แค่ในจดหมายเหตุ

ที่มา: DISTORI

หลังปิดปรับปรุงมาสองปี พิพิธภัณฑ์โกยาของมูลนิธิ Ibercaja ในซาราโกซากำลังเปิดอีกครั้งให้ตรงกับเทศกาลปิลาร์ สิ่งที่ฉันสนใจมากที่สุดคือเรื่องราวเกี่ยวกับภาพพิมพ์ เพราะสำหรับหลายคน โกยาคือปรมาจารย์ยิ่งใหญ่ของงานแกะภาพกัดกรดในสเปน

ตามข้อมูลที่เผยแพร่ การปรับปรุงครั้งนี้ขยายพื้นที่จัดแสดงจาก 3,700 เป็น 4,660 ตารางเมตร และเพิ่มประสบการณ์ด้านเทคโนโลยีเจ็ดอย่าง เช่น ห้องดื่มด่ำ และแว่นความจริงเสมือน ผู้อำนวยการ มาย ฟอร์เซน ยืนยันว่านี่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยี เทคโนโลยีเพียงเป็นส่วนเสริมและให้บริบท แม้แต่ด้านหน้าอาคารก็ถูกสลักรายละเอียดจากผลงานของจิตรกร

สำหรับผู้ติดตามงานภาพพิมพ์ พิพิธภัณฑ์มีห้องภาพพิมพ์และหอศิลป์ภาพพิมพ์ที่ปรับปรุงใหม่ ด้วยการขยายพื้นที่ ตอนนี้จึงได้จัดแสดง "สำเนาของเบลัซเกซ" ที่โกยาทำระหว่างปี 1778 ถึง 1785 พร้อมชุดผลงานอีกชุดที่ไม่เคยจัดแสดงมาก่อน พร้อมชุดภาพพิมพ์ทั้งหมดและผลงานโกยา 33 ชิ้น พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จึงเป็นแห่งที่จัดแสดงผลงานของจิตรกรชาวอารากอนมากที่สุด รองจากพิพิธภัณฑ์ปราโด

เพื่อฉลองการเปิดอีกครั้ง มูลนิธิได้รวบรวมผลงานของโกยาเกือบห้าสิบชิ้นจากพิพิธภัณฑ์และคอลเลกชันทั่วโลกมาจัดในนิทรรศการ "Solo Goya. El Arte de ver" ซึ่งมีลุยส์ เฟร์นันเดซ-กาเลียโนเป็นภัณฑารักษ์ เปิดให้เข้าชมถึงวันที่ 10 มกราคม พิพิธภัณฑ์ยังได้เพิ่มแผงภาพของโซโรยาและผืนผ้าใบไหมขนาดใหญ่ของโรแบร์โต ฟาเบโลเข้าสู่คอลเลกชันด้วย

ส่วนตัวแล้ว สิ่งที่ดึงดูดฉันมากที่สุดคือการได้ชมภาพพิมพ์ในห้องที่ออกแบบมาเพื่อพวกมันโดยไม่ต้องรีบร้อน ก่อนครบรอบสองร้อยปีวันเกิดของโกยาในปี 2028

ที่มา: EL PAÍS

ที่แกลเลอรี Henze & Ketterer ในวิชทราค ใกล้เมืองแบร์น มีนิทรรศการจัดแสดงถึงวันที่ 30 ตุลาคม 2026 ซึ่งทำให้ฉันที่เป็นแฟนภาพพิมพ์แกะไม้อยากรู้ขึ้นมาทันที ที่ชั้นบนของแกลเลอรี มีภาพพิมพ์แกะไม้ของจอร์จ บาเซลิทซ์และเอิร์นสท์ ลุดวิก คีร์ชเนอร์ถูกวางให้เห็นหันหน้าเข้าหากัน

ตรงกลางคือภาพพิมพ์แกะไม้รีมิกซ์ขนาดใหญ่หกชิ้นของบาเซลิทซ์ ที่ตีความภาพวีรบุรุษจากช่วงแรกของเขาใหม่ ตรงข้ามกันคือภาพพิมพ์แกะไม้สำคัญของคีร์ชเนอร์จากทุกช่วงของผลงาน ทำให้เห็นว่าศิลปินทั้งสองทำงานกับการทำซ้ำและการตั้งสูตรใหม่อย่างไร และศิลปะเยอรมันสองรุ่นสร้างพลังภาพที่ไม่ล้าสมัยในแบบของตนเองอย่างไร

สิ่งที่ฉันสนใจเป็นพิเศษคือแค็ตตาล็อกออนไลน์ประกอบงานนี้จับคู่ภาพพิมพ์แต่ละชิ้นกับภาพวาดคู่กันของมัน ในภาพพิมพ์แกะไม้ที่ลวดลายเดียวกันอาจมีได้หลายฉบับ การเปรียบเทียบระหว่างภาพพิมพ์กับภาพวาดจึงคุ้มค่าที่จะดู

แกลเลอรีอยู่ที่ Kirchstrasse 26 ในวิชทราค เปิดวันอังคารถึงวันศุกร์ เวลา 14.30 ถึง 17.30 น. หรือนัดหมายล่วงหน้า นิทรรศการเปิดตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 2025 จึงเหลือเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์

แหล่งที่มา: Interlaken Tourismus (แหล่งที่มา: guidle.com)

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นทเวียร์ได้รับมอบภาพพิมพ์ 34 ภาพที่เกี่ยวกับสงครามรักชาติปี 1812 และสงครามนโปเลียน ฝ่ายสื่อสารมวลชนของรัฐบาลภูมิภาคทเวียร์เป็นผู้แจ้งข่าวนี้ และฉันคิดว่าเป็นข่าวดีสำหรับทุกคนที่สนใจงานพิมพ์เก่า

ผู้บริจาคคือมิคาอิล คาริซาลอฟ นักอุตสาหกรรม นักสะสม และผู้อุปถัมภ์ศิลปะ เขาสะสมภาพแกะไม้และภาพพิมพ์หินเกี่ยวกับสงครามระหว่างรัสเซียกับนโปเลียนมานาน และตัดสินใจมอบคอลเลกชันให้พิพิธภัณฑ์เพราะภูมิภาคนี้มีความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์กับเหตุการณ์ปี 1812 ในการเลือกวัสดุ เขาได้รับความช่วยเหลือจากอเล็กซานเดอร์ อัฟเดเยฟ อดีตรัฐมนตรีวัฒนธรรมของรัสเซียและเอกอัครราชทูตประจำฝรั่งเศสและวาติกัน ตามรายงานระบุว่าอัฟเดเยฟมีคอลเลกชันภาพพิมพ์ส่วนตัวที่ดีที่สุดชุดหนึ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์รัสเซีย-ฝรั่งเศส

ภาพพิมพ์เหล่านี้ผลิตในช่วงครึ่งแรกและกลางศตวรรษที่ 19 ผู้สร้างเป็นช่างแกะสลักชาวฝรั่งเศส โปแลนด์ และรัสเซีย ปรมาจารย์ที่เอ่ยชื่อ ได้แก่ ฟร็องซัวและจูลส์ กูเช ฌอง เรวีล อาดอล์ฟ-ฌอง-บัปติสต์ บาโย ปีแยร์ ชีราร์เดต์ ฌอง-หลุยส์ ล็องโกลวา อาดริอ็อง ลาดูร์แนร์ และออกุสต์ โอแบร์ เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่การข้ามแม่น้ำเนมัน และยุทธการโบโรดิโน ไปจนถึงการรบที่สโมเลนสค์ โพลอตสค์ มาโลยาโรสลาเวตส์ และพุลทุสค์ การข้ามแม่น้ำเบเรซินา การเผาเมืองมอสโก การล่าถอยของกองทัพฝรั่งเศส การพบกันของอเล็กซานเดอร์ที่ 1 และนโปเลียนที่ทิลซิตและเออร์เฟิร์ต และการที่กษัตริย์พันธมิตรเข้าสู่ปารีสเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1814 รายงานไม่ได้ระบุเทคนิคที่ใช้ในแต่ละภาพ

ไม่มียุทธการใหญ่เกิดขึ้นในจังหวัดทเวียร์ แต่ภูมิภาคนี้มีส่วนในชัยชนะ เพราะที่นี่มีการจัดตั้งกองกำลังอาสาทเวียร์ที่ปกป้องมอสโก สิ่งที่ฉันคิดว่าน่าสนใจที่สุดคือ ภาพพิมพ์เหล่านี้เคยทำหน้าที่เป็น "ข่าวในภาพ" และตอนนี้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ถาวรของภูมิภาค

แหล่งที่มา: МК в Твери

พิพิธภัณฑ์งานพิมพ์นานาชาติเมืองมาชิดะจัดนิทรรศการที่มุ่งเน้นไปที่ «เสียงหัวเราะ» ที่ปรากฏในอุกิโยเอะ นิทรรศการจัดตั้งแต่วันที่ 12 กันยายนถึง 23 พฤศจิกายน 2026 โดยช่วงแรกสิ้นสุดวันที่ 12 ตุลาคม และช่วงที่สองเริ่มวันที่ 15 ตุลาคม จัดแสดงผลงานรวมราว 250 ชิ้นจากทั้งสองช่วง โดยเน้นคอลเลกชันอุกิโยเอะของพิพิธภัณฑ์เป็นหลัก

หัวข้อหลักคือ แม้ในช่วงปลายยุคเอโดะและยุคเมจิ เมื่อภัยธรรมชาติและสงครามสร้างความกังวล อุกิโยเอะก็ยังคงถ่ายทอดเสียงหัวเราะผ่านภาพการ์ตูนล้อเลียนและการเสียดสี นิทรรศการแบ่งเป็นหกส่วน เริ่มจากภาพทิวทัศน์สถานที่โด่งดังและภาพล้อเลียนของอุตางาวะ ฮิโรชิเงะ และผลงานขบขันกับเสียดสีของอุตางาวะ คุนิโยชิ

ส่วนถัดไปแนะนำภาพนามาซุเอะที่สร้างหลังแผ่นดินไหวอันเซอิในเอโดะ ภาพพิมพ์เรื่องโรคหัดระบาดในปี 1862 และ «อาวาเตะเอะ» ที่แสดงผู้คนตื่นตระหนกเมื่อกองเรือต่างชาติมาถึงหลังเหตุการณ์นามามูงิ นอกจากนี้ยังมีภาพแสดงความเจริญของโชไซ อิกเคอิ ที่วางผู้คนซึ่งสับสนกับการปรับทันสมัยไว้บนสถานที่โด่งดัง หนังสือพิมพ์นิชิกิเอะ และ «พอนจิเอะ» ของโคบายาชิ คิโยจิกะ การจัดลำดับนี้ทำให้เห็นว่างานพิมพ์สะท้อนบรรยากาศของยุคนั้นอย่างไร

เพราะภาพพิมพ์แกะไม้พิมพ์ได้ครั้งละมาก เรื่องตลกและการเสียดสีร่วมสมัยจึงแพร่ไปอย่างรวดเร็ว แนวคิดที่ว่าการแสดงออกของเสียงหัวเราะเองคือสื่อของยุคสมัยนั้น น่าสนใจมากสำหรับคนที่หลงใหลงานพิมพ์อย่างฉัน

ในช่วงนิทรรศการจะมีการบรรยายรำลึกและการสนทนาในแกลเลอรี และยังชมนิทรรศการขนาดเล็กที่จัดพร้อมกันได้ด้วย ชื่อ «มิโระกับตาปีเยส: วังวนของสเปนหลังสงคราม» (เข้าชมฟรี) ค่าเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่คือ 1,000 เยน และพิพิธภัณฑ์ปิดทำการวันจันทร์ จึงควรตรวจสอบตารางเวลาบนเว็บไซต์ทางการก่อนไปชม

ที่มา: พิพิธภัณฑ์งานพิมพ์นานาชาติเมืองมาชิดะ

บริดเจ็ต ควินน์ จาก Hyperallergic รีวิวหนังสือ The Story of Printmaking: A Global History of Art ของ Holly EJ Black ที่ออกในปี 2026 และข้อโต้แย้งของเธอทำให้ผมคิดตาม ประวัติศาสตร์ของการพิมพ์คือประวัติศาสตร์ของการทำให้ศิลปะเป็นประชาธิปไตยในเนื้อแท้

จุดเริ่มต้นของควินน์คือความหายากของภาพในอดีต ก่อนที่การพิมพ์จะแพร่หลาย ภาพส่วนใหญ่ผูกอยู่กับพิธีกรรมทางศาสนา พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ การศึกษาเฉพาะทาง หรือความมั่งคั่ง ภาพพิมพ์เป็นหนึ่งในความท้าทายแรกๆ และยาวนานที่สุดต่อการผูกขาดนั้น เพราะเป็นงานศิลปะชิ้นแรกที่ผลิตซ้ำได้จำนวนมากและส่งต่อจากมือสู่มือ

บทวิจารณ์ยังชี้ว่าศิลปะการพิมพ์มักถูกมองว่ารองจากจิตรกรรมและประติมากรรม ทั้งที่ภาพพิมพ์บรรจุความเชื่อทางศาสนาและประวัติศาสตร์ทางปัญญาไว้ทั่วโลก และเคยเป็นเครื่องมือของการโฆษณาชวนเชื่อและการประท้วง ตามที่ควินน์กล่าว หนังสือของแบล็กนำมุมมองจากหลายภูมิภาคมาไว้ด้วยกัน และวางบุคคลที่อาจไม่ใช่ศิลปินไว้ที่ศูนย์กลางของเรื่องราว

บทวิจารณ์มีภาพประกอบเป็นผลงานของฮกุไซ «ภูเขาฟูจิที่มองจากคานายะบนโทไกโด» จากชุด «ภูเขาฟูจิสามสิบหกมุม» (ราว ค.ศ. 1830–1832) ซึ่งเตือนใจได้ดีว่าบล็อกไม้เพียงอันเดียวสามารถพาภาพไปถึงผู้ชมจำนวนมหาศาลได้อย่างไร

ในฐานะคนที่ชอบแกะไม้และลิโนคัต ผมชอบมุมมองนี้มาก ทุกครั้งที่ดึงภาพพิมพ์ออกมา เรากำลังทำสิ่งเดียวกันในขนาดเล็ก คือทำให้ความคิดหนึ่งเข้าถึงมือได้มากมาย ควินน์ปิดท้ายว่าสารนี้สำคัญเป็นพิเศษในตอนนี้ และผมเห็นด้วยกับเธอ

แหล่งที่มา: Hyperallergic

พิพิธภัณฑ์การพิมพ์นานาชาติของเมืองมาชิดะกำลังจัดนิทรรศการพิเศษขนาดเล็กชื่อ "มิโรและตาปีเยส: กระแสน้ำวนของสเปนหลังสงคราม 1945–1980" จัดแสดงตั้งแต่วันที่ 4 กันยายนถึง 23 พฤศจิกายน 2026 เข้าชมฟรี และจัดในห้องจัดแสดงถาวร

นิทรรศการแนะนำศิลปินที่ในสเปนหลังสงครามภายใต้เผด็จการฟรังโก ซึ่งเสรีภาพในการแสดงออกถูกจำกัด ก็ยังคงแสวงหาอิสรภาพทางจิตวิญญาณต่อไป จุดศูนย์กลางคือโจน มิโรและอันโตนี ตาปีเยส และมีผลงานของอันโตนี กลาเบ เอดูอาร์โด ชิลลีดา และราฟาเอล คาโนการ์ร่วมจัดแสดงด้วย มีผลงานราว 25 ชิ้น

ในฐานะคนชอบงานพิมพ์ ฉันสังเกตว่าคำอธิบายผลงานระบุเทคนิคไว้ด้วย ผลงาน "หญิงสาวที่ถูกจองจำ" (1969) ของมิโรทำด้วยเทคนิคแอควาตินต์ และคาร์โบรันดัม และเป็นผลงานที่พิพิธภัณฑ์รับฝากไว้ อีกชิ้นหนึ่งคือ "นอกเทิร์น" (1953) เป็นภาพพิมพ์หิน ตีพิมพ์ในวารสารงานพิมพ์ Derrière le Miroir ฉบับที่ 57, 58 และ 59 และเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ น่าทึ่งที่เห็นเส้นและพื้นผิวเปลี่ยนไปมากเมื่อศิลปินคนเดียวกันเปลี่ยนเทคนิค

มิโรแสดงจุดยืนต่อต้านฟรังโกตั้งแต่ก่อนสงคราม และอยู่ในสเปนในฐานะ "ผู้ลี้ภัยภายใน" จากแคว้นคาตาลุญญาบ้านเกิด เขาสร้างโลกเชิงกวีที่ดาวและนกกลายเป็นสัญลักษณ์ ส่วนตาปีเยสแสดงชีวิต ความตาย และจิตวิญญาณแห่งการต่อต้าน ด้วยการซ้อนตัวอักษรและเครื่องหมายหยาบๆ ทับพื้นผิวหนาที่ชวนให้นึกถึงกำแพงหรือดิน

เปิดวันธรรมดา 10:00–17:00 น. และวันเสาร์ อาทิตย์ วันหยุดราชการ เปิดถึง 17:30 น. ปิดทำการวันจันทร์ แต่จะเปิดในวันที่ 12 ตุลาคมและปิดในวันที่ 13 รายการผลงานเผยแพร่เป็นไฟล์ PDF และฉันอยากดูก่อนไปเยี่ยมชม

แหล่งที่มา: พิพิธภัณฑ์การพิมพ์นานาชาติเมืองมาชิดะ

งานแกะไม้ปวาซอฟ (drzeworyt płazowski) เป็นหนึ่งในประเพณีที่มักถูกมองข้าม แต่คุ้มค่าที่จะรู้จัก เป็นคอลเลกชันแม่พิมพ์แกะไม้จากศตวรรษที่ 19 ที่เกี่ยวข้องกับปวาซอฟในเขตลูบาซอฟ มีแผ่นไม้ 13 แผ่น บางแผ่นแกะทั้งสองด้าน รวมเป็นแม่พิมพ์ 22 ชิ้น เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นศาสนา ได้แก่ ฉากจากพันธสัญญาเดิมและใหม่ ภาพพระแม่มารีและพระเยซู และนักบุญของศาสนจักรโรมันคาทอลิกและกรีกคาทอลิก

การสร้างแม่พิมพ์ของมาเชย์ คอสตร์ซิคกีจากปวาซอฟขึ้นใหม่ได้ถูกรับทำโดยโยเซฟ เลฟโควิช ศิลปินพื้นบ้านจากโนเว ซิโอโล ตามข้อมูลของ Rzeszów Info นี่เป็นงานที่ละเอียดมาก ต้องอ่านลวดลายที่หลงเหลือและถ่ายทอดลงบนไม้ พร้อมรักษาภาษาของศิลปะโบราณไว้ ในปี 2022 «การฟื้นฟูและพัฒนางานแกะไม้ปวาซอฟ» ถูกบันทึกในทะเบียนแห่งชาติของแนวปฏิบัติที่ดีด้านการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ และเลฟโควิชกลายเป็นหนึ่งในผู้ดูแลอย่างเป็นทางการคนแรกของประเพณีนี้ ในปี 2025 เขาได้รับตรา «ผู้มีคุณูปการต่อวัฒนธรรมโปแลนด์»

นิทรรศการ «โยเซฟ เลฟโควิช – ในวงของงานแกะไม้ปวาซอฟ» ที่พิพิธภัณฑ์นิทานพื้นบ้านเอฟ. โกตูลาในเชเชฟ (Rynek 6) แสดงภาพพิมพ์ของภาพที่สร้างขึ้นใหม่และผลงานของศิลปินเอง งานเปิดนิทรรศการกำหนดไว้ในวันที่ 24 กันยายน 2026 เวลา 17.00 น. และเข้าชมฟรี จุดเด่นคือการเปิดตัวผลงานชิ้นล่าสุดของเขา คือภาพแกะนักบุญโอนูฟริอุส แม่พิมพ์ที่ 16 ที่สร้างขึ้นใหม่

ฉันดีใจที่มีคนมองชิ้นไม้และเส้นที่แกะไว้บนนั้นเป็นประวัติศาสตร์ที่มีชีวิต ไม่ใช่แค่ของจัดแสดงหลังกระจก

ที่มา: Rzeszów Info