Je me suis lancé dans la sérigraphie textile il y a quelques mois et j'ai dévoré un article très clair qui m'a enfin fait comprendre la technique. Le principe est simple : on transfère de l'encre à travers un pochoir tendu sur un cadre, mais derrière cette apparente simplicité se cache un vrai savoir-faire.
Pour commencer, il faut un cadre avec une maille fine, de l'émulsion photosensible, une raclette et des encres textiles. On expose l'écran à la lumière UV à travers un typon, on rince, et le motif apparaît en négatif. C'est cette étape d'insolation qui demande le plus de rigueur.
Ce que j'aime dans cette technique, c'est le rendu : des couleurs intenses et opaques, même sur des tissus foncés, et une durabilité que l'impression numérique n'égale pas. En revanche, elle est moins adaptée aux toutes petites séries à cause du temps de préparation.
Mon conseil pour débuter sans se ruiner : un kit de base revient environ à 150–400 €, et l'on peut même utiliser l'exposition solaire pour un budget quasi nul. Se former via des cours en ligne aide aussi beaucoup à éviter les erreurs coûteuses.
Source : Pickles Graphic
Sehingga 6 Disember 2026, Muzium Seni Ota Memorial di Harajuku, Tokyo, mengadakan pameran “Katsushika Oi, ‘Interior Rumah Yoshiwara’ dan salasilah pemandangan malam”. Bahagian pertama berlangsung hingga 3 November dan bahagian kedua bermula pada 7 November. Kecuali “Interior Rumah Yoshiwara”, semua karya ditukar antara kedua-dua bahagian.
Tumpuan utamanya ialah lukisan tangan Katsushika Oi, “Interior Rumah Yoshiwara”. Hanya kira-kira selusin lukisan Oi yang diketahui wujud di dunia, dan karya agung ini dipamerkan buat pertama kali dalam tempoh tiga tahun. Ciri utamanya ialah kontras antara cahaya dan bayang.
Satu lagi sorotan ialah pameran yang menyusuri aliran pemandangan malam dalam ukiyo-e. Terdapat karya yang menggambarkan malam berbintang, bunga api dan malam hujan, seperti “Pemandangan Terkenal Edo: Pemandangan Malam di Saruwaka-machi” oleh Utagawa Hiroshige, “Tokyo pada Zaman Tamadun: Jambatan Ryōgoku” oleh Kobayashi Kiyochika, serta karya Torii Kiyonaga dan Utagawa Kunisada. Langit malam biru tua Hiroshige dan pemandangan malam bandar oleh Kiyochika pada zaman Meiji awal ialah gandingan yang saya ingin lihat bersebelahan.
Turut dipamerkan ialah cetakan pemandangan malam yang dihasilkan pada akhir zaman Meiji untuk pasaran luar negara. Ia termasuk pereplikaan dan penghormatan berdasarkan karya Hiroshige dan Kiyochika, serta memberi perhatian kepada penerbit Hasegawa Takejirō dan Watanabe Shōzaburō.
Dalam cetakan kayu, “malam” berubah banyak bergantung pada cara dakwat sumi dan indigo ditindih. Saya rasa mereka yang berminat dengan cetakan akan lebih menikmatinya. Tiket dewasa berharga 1,200 yen dan hanya menerima bayaran tunai.
Sumber: Muzium Seni Ota Memorial
Jika anda berada berhampiran Newcastle upon Tyne musim luruh ini, Lino North wajar dikunjungi. Pameran ini berlangsung di The Biscuit Factory (16 Stoddart Street) dari 11 September hingga 29 November 2026, dibuka setiap hari dari pukul 10.00 hingga 17.00, dan kemasukannya percuma.
Pameran ini menghimpunkan enam belas pencetak linokut dari utara England, Wales dan Scotland: Ade Adesina, Bryan Angus, Laura Boswell, Linda Farquarson, Graham Firth, Eric Gaskell, Fiona Humphrey, Karen Menarry, Joshua Miles, Ingrid Nilsson, Babs Pease, Ian Phillips, Rosanna Reade, Masha Tiplady, Jane Walker dan Deb Wing.
Pameran ini memberi tumpuan kepada proses fizikal medium ini: mengukir, mengenakan dakwat dan mencetak. Sebahagian artis bekerja melalui kaedah pengurangan, iaitu memotong dan mencetak satu blok secara berperingkat. Yang lain menindih beberapa blok untuk membina warna dan struktur. Melihat kedua-dua pendekatan itu bersebelahan membantu memahami mengapa dua linokut boleh terasa begitu berbeza.
Pameran ini sebahagian daripada minat berterusan galeri terhadap cetakan dan amalan berasaskan bahan, dan sepanjang tempoh pameran artis akan mengadakan ceramah serta demonstrasi tentang kaedah mereka. Saya sangat ingin menghadiri salah satunya, kerana cara orang menerangkan pilihan ukiran mereka selalunya bahagian paling berguna bagi sesiapa yang sedang belajar.
Sumber: ArtRabbit
Pameran cetakan Print Parade #4 diadakan di Kiniko Art, di Tirtonirmolo, Kasihan, Bantul, DIY, dari 12 hingga 27 September 2026. Tahun ini pameran mempamerkan karya mendiang artis Danang Hadi, ahli dan bekas ahli Studio Grafis Minggiran, serta beberapa pencetak jemputan. Pameran dibuka oleh artis Ong Harry Wahyu pada 12 September.
Kurator Bambang ‘Toko’ Witjaksono menjelaskan bahawa Print Parade bukan sekadar tempat memamerkan karya, tetapi juga ruang untuk mengenang, merenungkan perjalanan, berkongsi pengalaman dan membuka dialog antara generasi pencetak. Tema tahun ini ialah «Menghubungkan perjalanan dan pembaharuan seni grafik Indonesia». Print Parade pertama kali diadakan pada 2013.
Karya pelatih praktikal Studio Grafis Minggiran bagi tempoh 2023–2026 turut dipamerkan. Studio yang ditubuhkan sejak 2001 itu disebut memelihara seni grafik sebagai amalan yang hidup dan terus berkembang.
Bagi saya, bahagian paling menyentuh ialah cara pameran ini mempertemukan karya mendiang artis dengan generasi muda. Seni cetak memerlukan tangan-tangan baharu supaya prosesnya tidak berhenti di arkib.
Sumber: DISTORI
Selepas dua tahun ditutup untuk kerja pengubahsuaian, Muzium Goya milik Yayasan Ibercaja di Zaragoza dibuka semula bertepatan dengan perayaan Pilar. Perkara yang paling menarik minat saya ialah apa yang diceritakan tentang cetakannya, kerana bagi ramai orang Goya ialah tokoh agung seni goresan asid (etching) di Sepanyol.
Mengikut maklumat yang diterbitkan, pengubahsuaian ini meluaskan ruang pameran daripada 3,700 kepada 4,660 meter persegi dan menambah tujuh pengalaman teknologi, seperti bilik imersif dan cermin mata realiti maya. Pengarahnya, Mai Forcén, menegaskan ini bukan muzium teknologi: teknologi hanya menemani dan memberi konteks. Malah fasadnya diukir dengan butiran karya pelukis itu.
Bagi yang mengikuti seni cetakan, muzium ini mempunyai bilik cetakan dan galeri cetakan yang diperbaharui. Berkat pengembangan itu, Salinan Velázquez yang dibuat Goya antara 1778 dan 1785 kini dipamerkan, bersama satu lagi siri yang tidak pernah dipamerkan sebelum ini. Dengan keseluruhan siri cetakannya dan 33 lukisan Goya, muzium ini ialah yang paling banyak mempamerkan karya pelukis Aragon itu selepas Prado.
Untuk meraikan pembukaan semula, yayasan itu mengumpulkan hampir lima puluh karya Goya daripada muzium dan koleksi di seluruh dunia dalam pameran "Solo Goya. El Arte de ver", dikurasi oleh Luis Fernández-Galiano. Pameran ini boleh dilawati sehingga 10 Januari. Muzium juga menambah beberapa panel karya Sorolla dan kanvas sutera besar karya Roberto Fabelo ke dalam koleksinya.
Secara peribadi, yang paling menarik saya ialah dapat melihat cetakan itu dalam bilik yang direka khas untuknya, tanpa tergesa-gesa, menjelang ulang tahun kedua ratus kelahiran Goya pada 2028.
Sumber: EL PAÍS
Di Galerie Henze & Ketterer di Wichtrach, berhampiran Bern, ada pameran yang berlangsung sehingga 30 Oktober 2026, dan sebagai peminat ukiran kayu, saya terus berminat. Di tingkat atas galeri, ukiran kayu karya Georg Baselitz dan Ernst Ludwig Kirchner dipamerkan bertentangan antara satu sama lain.
Di tengah-tengahnya ada enam ukiran kayu remix berformat besar karya Baselitz, yang mentafsir semula imej wira dari zaman awalnya. Bertentangan dengannya ada ukiran kayu utama karya Kirchner dari setiap peringkat kerjayanya. Dengan itu jelas kelihatan bagaimana kedua-dua artis ini bekerja dengan pengulangan dan penggubalan semula, serta bagaimana dua generasi sejarah seni Jerman masing-masing membina kekuatan visual yang tidak lapuk mengikut cara tersendiri.
Yang paling menarik bagi saya ialah katalog dalam talian yang menyertai pameran ini memadankan setiap ukiran kayu yang dipamerkan dengan lukisan pasangannya. Dalam ukiran kayu, satu motif boleh wujud dalam beberapa versi, jadi perbandingan antara cetakan dan lukisan itu benar-benar berbaloi.
Galeri ini terletak di Kirchstrasse 26 di Wichtrach dan dibuka dari Selasa hingga Jumaat, pukul 2.30 petang hingga 5.30 petang, atau dengan temu janji. Pameran ini telah berlangsung sejak 1 Mei 2025, jadi hanya tinggal beberapa minggu lagi.
Sumber: Interlaken Tourismus (Sumber: guidle.com)
Muzium Sejarah Tempatan Tver telah menerima sumbangan 34 cetakan mengenai Perang Patriotik 1812 dan Perang Napoleon. Perkhidmatan akhbar kerajaan wilayah Tver yang melaporkan perkara ini, dan saya rasa ia berita baik bagi sesiapa yang berminat dengan grafik cetakan lama.
Penderma ialah Mikhail Karisalov, seorang industrialis, pengumpul dan dermawan. Beliau telah lama mengumpul ukiran dan litograf tentang perang Rusia menentang Napoleon, dan memutuskan untuk menyerahkan koleksinya kepada muzium kerana hubungan sejarah wilayah ini dengan peristiwa 1812. Dalam memilih bahan, beliau dibantu oleh Aleksandr Avdeyev, bekas Menteri Kebudayaan Rusia dan duta ke Perancis serta Vatican, yang dilaporkan memiliki salah satu koleksi peribadi cetakan terbaik mengenai hubungan Rusia-Perancis.
Helaian-helaian ini bertarikh dari separuh pertama dan pertengahan abad ke-19. Pembuatnya ialah pengukir Perancis, Poland dan Rusia; antara tokoh yang disebut ialah François dan Jules Couché, Jean Réville, Adolphe-Jean-Baptiste Bayot, Pierre Girardet, Jean-Louis Langlois, Adrien Ladurner dan Auguste Ober. Tema meliputi penyeberangan Sungai Neman dan Pertempuran Borodino, pertempuran di Smolensk, Polotsk, Maloyaroslavets dan Pultusk, penyeberangan Sungai Berezina, pembakaran Moscow, undurnya tentera Perancis, pertemuan Alexander I dan Napoleon di Tilsit dan Erfurt, serta kemasukan raja-raja bersekutu ke Paris pada 31 Mac 1814. Laporan itu tidak menyatakan teknik yang digunakan pada setiap helai.
Tiada pertempuran besar berlaku di Wilayah Tver, tetapi kawasan ini menyumbang kepada kemenangan: militia Tver dibentuk di sana dan mempertahankan Moscow. Yang paling menarik bagi saya ialah cetakan sebegini pernah berfungsi sebagai "berita dalam gambar", dan kini akan menjadi sebahagian daripada sejarah kekal wilayah ini.
Sumber: МК в Твери
Muzium Cetakan Antarabangsa Bandaraya Machida sedang mengadakan pameran yang memberi tumpuan kepada «ketawa» seperti yang digambarkan dalam ukiyo-e. Pameran ini berlangsung dari 12 September hingga 23 November 2026; tempoh pertama berakhir pada 12 Oktober dan tempoh kedua bermula pada 15 Oktober. Dengan koleksi ukiyo-e muzium sebagai teras, kira-kira 250 karya dipamerkan merentasi kedua-dua tempoh.
Temanya ialah walaupun pada penghujung zaman Edo dan era Meiji, ketika bencana alam dan peperangan menimbulkan kebimbangan, ukiyo-e terus menggambarkan ketawa dalam bentuk kartun dan sindiran. Pameran ini mempunyai enam bahagian, bermula dengan pemandangan tempat-tempat terkenal dan kartun oleh Utagawa Hiroshige, serta karya jenaka dan satira oleh Utagawa Kuniyoshi.
Bahagian seterusnya memperkenalkan namazu-e yang dihasilkan selepas gempa bumi Ansei di Edo, cetakan tentang wabak campak 1862, dan «awate-e» yang menunjukkan orang panik dengan kedatangan armada asing selepas Insiden Namamugi. Turut dipamerkan ialah lukisan tamadun karya Shōsai Ikkei, yang meletakkan orang yang keliru dengan pemodenan di atas tempat-tempat terkenal, surat khabar nishiki-e dan «ponchi-e» karya Kobayashi Kiyochika. Susunan ini membolehkan kita mengesan bagaimana cetakan mencerminkan suasana zamannya.
Oleh kerana cetakan kayu boleh dihasilkan dalam jumlah yang besar, jenaka semasa dan sindiran tersebar dengan pantas. Idea bahawa ekspresi ketawa itu sendiri merupakan media pada zaman itu sangat menarik bagi peminat cetakan seperti saya.
Sepanjang pameran ada ceramah peringatan dan perbualan di galeri, dan anda juga boleh melihat pameran kecil serentak «Miró dan Tàpies: Pusaran Sepanyol Selepas Perang» (masuk percuma). Tiket dewasa berharga 1,000 yen dan muzium ditutup pada hari Isnin, jadi semak jadual di laman web rasmi sebelum berkunjung.
Sumber: Muzium Cetakan Antarabangsa Bandaraya Machida
Bridget Quinn dalam Hyperallergic mengulas buku Holly EJ Black 2026, The Story of Printmaking: A Global History of Art, dan hujahnya terus melekat di fikiran saya: sejarah cetakan pada dasarnya ialah sejarah demokrasi seni.
Titik permulaan Quinn ialah betapa jarangnya imej pada zaman dahulu. Sebelum percetakan tersebar, imej kebanyakannya terikat dengan upacara agama, ruang suci, pendidikan khusus atau kekayaan. Cetakan antara cabaran terawal dan paling tahan lama terhadap eksklusiviti itu, kerana ia merupakan objek seni pertama yang boleh dihasilkan dalam jumlah besar dan dipindahkan dari tangan ke tangan.
Ulasan itu turut menyatakan bahawa seni cetakan sering dianggap lebih rendah daripada lukisan dan arca, sedangkan cetakan telah membawa kepercayaan agama dan sejarah intelektual di seluruh dunia serta menjadi alat propaganda dan bantahan. Menurut Quinn, buku Black membawa perspektif dari pelbagai wilayah dan meletakkan tokoh yang mungkin bukan artis di tengah-tengah cerita.
Ulasan ini diilustrasikan dengan karya Hokusai «Fuji dilihat dari Kanaya di Tōkaidō» daripada siri «Tiga Puluh Enam Pemandangan Gunung Fuji» (sekitar 1830–1832), peringatan yang baik tentang bagaimana satu cetakan kayu boleh sampai kepada khalayak yang besar.
Sebagai seseorang yang gemar cetakan kayu dan linokut, saya menyukai sudut pandang ini. Setiap kali anda mencetak satu salinan, anda sedang melakukan versi kecil perkara yang sama: menjadikan satu idea boleh diakses oleh ramai tangan. Quinn menutup dengan cadangan bahawa mesej ini amat relevan sekarang, dan saya rasa dia betul.
Sumber: Hyperallergic
Muzium Cetakan Antarabangsa Bandar Machida sedang mengadakan pameran khas kecil bertajuk "Miró dan Tàpies: Pusaran Sepanyol Selepas Perang 1945–1980". Pameran ini dibuka dari 4 September hingga 23 November 2026, kemasukan percuma dan ia diadakan di galeri pameran tetap.
Pameran ini memperkenalkan artis yang, di Sepanyol selepas perang di bawah diktator Franco ketika kebebasan bersuara terhad, terus mencari kebebasan rohani. Joan Miró dan Antoni Tàpies menjadi tumpuan, bersama karya Antoni Clavé, Eduardo Chillida dan Rafael Canogar. Kira-kira 25 karya dipamerkan.
Sebagai peminat cetakan, perkara yang menarik perhatian saya ialah keterangan setiap karya menyatakan tekniknya. "Wanita Tawanan" (1969) karya Miró dihasilkan dengan etsa, akuatin dan karborundum, dan merupakan karya pinjaman kepada muzium. Karya lain, "Nocturne" (1953), ialah litograf yang disiarkan dalam keluaran 57, 58 dan 59 majalah cetakan Derrière le Miroir, dan termasuk dalam koleksi muzium. Amat menarik melihat bagaimana garisan dan permukaan berubah apabila artis yang sama menukar teknik.
Miró telah menyatakan pendirian anti-Franco sejak sebelum perang dan kekal di Sepanyol sebagai "buangan dalaman". Dari tanah kelahirannya, Catalonia, beliau membina dunia puitis tempat bintang dan burung menjadi lambang. Tàpies menyatakan kehidupan, kematian dan semangat penentangan dengan menindih huruf dan tanda kasar di atas permukaan berat yang mengingatkan pada dinding atau tanah.
Waktu buka pada hari bekerja ialah 10.00 pagi hingga 5.00 petang, dan pada hujung minggu serta cuti umum hingga 5.30 petang. Muzium ditutup pada hari Isnin, tetapi akan dibuka pada 12 Oktober dan ditutup pada 13 Oktober. Senarai karya disiarkan dalam format PDF, dan saya mahu menyemaknya sebelum berkunjung.
Sumber: Muzium Cetakan Antarabangsa Bandar Machida
Ukiran kayu Płazów ialah salah satu tradisi yang mudah terlepas pandang tetapi wajar diketahui. Ia ialah koleksi blok cetakan ukiran kayu abad ke-19 yang berkaitan dengan Płazów di daerah Lubaczów: 13 keping kayu, sebahagiannya diukir pada kedua-dua belah, menjadikan jumlahnya 22 blok. Tema utamanya bersifat keagamaan: adegan dari Perjanjian Lama dan Baharu, imej Maria dan Jesus, serta orang suci Gereja Katolik Rom dan Gereja Katolik Yunani.
Penghasilan semula blok milik Maciej Kostrzycki dari Płazów diusahakan oleh Józef Lewkowicz, seniman rakyat dari Nowe Sioło. Menurut Rzeszów Info, ini kerja yang teliti: corak yang masih tinggal perlu dibaca dan dipindahkan ke kayu, sambil mengekalkan bahasa seni lama. Pada 2022, «Pengaktifan Semula dan Pembangunan Ukiran Kayu Płazów» dimasukkan ke dalam Daftar Nasional Amalan Baik dalam Pemeliharaan Warisan Budaya Tidak Ketara, dan Lewkowicz menjadi antara penjaga rasmi pertama tradisi ini. Pada 2025 beliau menerima lencana «Berjasa kepada Budaya Poland».
Pameran «Józef Lewkowicz – dalam lingkungan ukiran kayu Płazów» di Muzium Etnografi F. Kotula, Rzeszów (Rynek 6), mempamerkan cetakan imej yang dibina semula serta karya asli seniman. Perasmian dijadualkan pada 24 September 2026 jam 5 petang dan kemasukan percuma. Kemuncaknya dijangka ialah pelancaran karya terbaru beliau, ukiran Santo Onufrius, blok ke-16 yang dibina semula.
Saya gembira ada orang yang melihat sekeping kayu dan garisan yang terukir padanya sebagai sejarah yang hidup, bukan sekadar pameran di sebalik kaca.
Sumber: Rzeszów Info
