Kaset & Audio Vintaj

Manche Geschichten aus der HiFi-Welt klingen zu schön, um wahr zu sein. Diese gehört dazu: In einem abgelegenen Lager standen 70 originalverpackte Kartons mit AEC C81 – hochwertigen Direktantriebs-Plattenspielern aus den frühen 1980er-Jahren. „New Old Stock“, wie die Profis sagen. Jetzt kommen sie nach und nach in den Handel.

Gefunden hat sie Claus Bücher, der in Taunusstein ein HiFi-Studio betreibt. Das Lager hatte einst sein 2022 verstorbener Freund Hermann Hoffmann angemietet, der über tausend AEC-Plattenspieler aus Japan nach Europa gebracht hatte. 1983 kostete ein C81 1.285 D-Mark – ausgerechnet in der Zeit, als die CD zum Heilsbringer wurde und Plattenspieler vielen plötzlich als veraltet galten.

Technisch ist das Laufwerk spannender, als die Optik vermuten lässt: Direktantrieb von der japanischen Kultmarke Micro Seiki, ein 1,5 Kilo schwerer Aluteller, beleuchtet von einer roten Lampe mit vier Stroboskop-Ringen (33⅓ und 45 U/min, jeweils für 50 und 60 Hz). Bei der Auffrischung half Hartmut Perner aus Wiesbaden, der lange bei Lenco gearbeitet hat: Zwei ausgetrocknete Elkos im Netzteil wurden getauscht, und statt des ursprünglich vorgesehenen Decca-Arms (die letzten 100 Stück sind verschwunden) sitzt jetzt ein Lenco L75 aus derselben Epoche drauf – samt „Korkenzieher“ für das Antiskating-Gewicht und dem Spitznamen „Bahnschranke“.

Im Hörtest mit einem Ortofon MC X10 klang der Oldie eher weich, weitgehend neutral, mit weiter Abbildung, viel Feindynamik und gutem Timing. Gegen einen modernen Clearaudio Concept Signature wirkte er softer, aber ohne Einbrüche. Kritikpunkt: recht anfällig für Trittschall. Preis: 1.450 Euro ohne System, 1.750 Euro mit justiertem Ortofon MC X10, dazu ein Jahr Garantie.

Mir gefällt vor allem der Gedanke dahinter: kein Retro-Nachbau, sondern echte Geräte von damals, behutsam fit gemacht – und es gibt nur diese 70. Wer einen live sehen will: Claus Bücher stellt auf der Finest Audio Show am 17. und 18. Oktober im darmstadtium in Darmstadt aus. Infos: https://www.cba-audio.de/

Quelle: LowBeats

Saya mendengar bahawa pita kaset sedang mengalami kebangkitan semula, jadi saya mengeluarkan pemain pita dan pita lama dari dalam almari. Sebelum CD menjadi popular, pita kaset adalah satu-satunya cara untuk "merakam" muzik. Saya masih ingat zaman ketika kami merekodkan lagu dari radio, dan menyewa CD untuk kemudiannya menyalinnya ke pita kaset, seolah-olah ia berlaku semalam.

Salah satu keseronokan pada masa itu adalah memilih pita. Terdapat pelbagai gred pita, seperti TDK, SONY, maxell, AXIA, dan That's, walaupun semuanya adalah jenis "normal". Hanya dengan melihat kotak dan reka bentuknya, masa boleh berlalu dengan cepat. Kami akan menolak meteran rakaman ke hadapan maksimum dan mengaktifkan pengurangan hingar Dolby. Dengan cara itu, kami mencipta "album terbaik" kami sendiri, satu demi satu.

Sekarang, apabila saya melihat ke belakang, saya rasa bahawa proses yang rumit itulah yang menimbulkan rasa sayang. Saya juga menyayangi rasa kecewa apabila pita putus di tengah lagu, dan kebimbangan dalam mengira titik pemisahan antara bahagian A dan B. Walaupun saya tidak pernah mampu memiliki pemain pita Nakamichi DRAGON yang saya idam-idamkan, saya gembira mengetahui bahawa syarikat seperti TASCAM masih membuat pemain pita, dan ini memberi saya alasan untuk mengubah pita lama yang saya rakamkan dahulu ke format digital.

Sumber: Majalah kedai dalam talian JATO.

Sebuah artikel dalam AV Watch memberitahu saya bahawa Magnetic Laboratory (Jiki Kenkyujo) akan melancarkan kaset muzik baharu bernama "Nomal Position/Type-I". Harganya 1,100 yen sebiji dan jualan bermula pada 13 Oktober. Kuantitinya terhad dan ia hanya dijual di kedai langsung mereka, MAG-LAB.

Jualan pra-tempahan akan diadakan di gerai Magnetic Laboratory dalam acara "CASSETTE WEEK MARKET 2026" pada 12 Oktober, di mana ia juga boleh didengar. Ini ialah kaset baharu kedua selepas "High Position/Type-II" yang dikeluarkan pada Julai 2026.

Ciri utamanya ialah penggunaan bahan magnet berketumpatan tinggi. Dikatakan ia mempunyai ciri yang sangat baik walaupun di kalangan pita kedudukan normal (jenis I). Menurut artikel itu, ia memberikan kepadatan bunyi pada frekuensi rendah dan sederhana, tindak balas yang baik pada frekuensi tinggi, serta tindak balas frekuensi yang rata di seluruh jalur. Kad indeks mengikut reka bentuk High Position/Type-II: indeks perak di atas latar hitam, ruang untuk menulis di sebahagian depan dan belakang, serta satu pelekat indeks. Kaset ini dipasang satu demi satu di kemudahan tempatan "磁気研カセットラボラトリ".

Apa yang menggembirakan saya secara peribadi ialah kaset kosong baharu kembali dihasilkan di Jepun. Sebaik mana pun dek anda diselenggara, tanpa pita ia kehilangan separuh keseronokannya. Saya akan menunggu pendapat pembeli tentang bagaimana bunyinya sebenarnya.

Saya rasa ramai juga pemilik dek di sini. Biasanya anda menggunakan pita kedudukan normal atau tinggi?

Sumber: AV Watch

Di Antyweb saya terjumpa ruangan Konrad Kozłowski tentang kembalinya sebuah kaset legenda. Maxell bekerjasama dengan rangkaian kedai Disk Union menghasilkan semula model UD-60U, pita besi jenis I yang pada 1970-an bersaing dengan produk Sony dan TDK.

Siri UD mula diperkenalkan pada 1970, dan UD-60U asal menawarkan 60 minit rakaman. Edisi cetak semula ini mengekalkan rupa lama tetapi menambah warna baharu, hitam dan merah, yang mengingatkan kepada warna Disk Union. Buat masa ini ia hanya dijual di Jepun, jadi peminat di Eropah dan Amerika Utara terpaksa bersabar. Sebiji kaset berharga 990 yen, kira-kira 23 zloty, dan set tiga pula 2,900 yen, kira-kira 68 zloty.

Alasan yang diberikan Disk Union menarik: sebelum era digital, bertukar kaset adalah cara asas berkongsi muzik. Syarikat itu juga mencadangkan rakaman daripada piring hitam untuk mendapatkan bunyi khas kaset.

Penulis menegaskan bahawa pita jenis I bukan pilihan terbaik untuk rakaman hi-fi, kerana pita krom jenis II atau pita logam jenis IV lebih sesuai untuk itu. Tetapi ia sangat sesuai sebagai media data untuk komputer 8-bit seperti Commodore 64 dengan Datassette, ZX Spectrum, Amstrad CPC, BBC Micro dan MSX. Maxell pernah menoleh kembali kepada sejarahnya: pada 2016 ia mengeluarkan kaset berbungkusan retro, dan pada 2025 bersama Disk Union ia menghasilkan kelompok pertama UD-60U yang mendapat minat besar.

Yang paling saya gembira ialah masih ada yang menghasilkan kaset kosong yang benar-benar baharu. Apakah jenis pita kegemaran anda untuk merakam?

Sumber: Antyweb

Ini satu kegilaan teknologi retro yang menarik: sebuah kamera yang menyimpan gambarnya pada pita kaset audio biasa dan bukannya kad SD. Projek ini dihasilkan oleh Jordan Blanchard.

ESP32 dengan modul kamera mengambil gambar, dan skrin kecil memaparkan pratonton langsung semasa anda membingkai gambar. Imej digital itu kemudian ditukar kepada audio analog dan dirakam pada pita, menggunakan idea televisyen imbasan perlahan (SSTV) yang telah digunakan oleh pengguna radio amatur selama beberapa dekad untuk menghantar gambar sebagai bunyi.

Pemainan semula dikendalikan oleh RP2040, yang menangkap audio semasa pita bergerak dan membina semula imej. Ia menggunakan beberapa helah untuk memastikan pembinaan semula setia kepada yang asal, dan sambungan bersiri pilihan membolehkan komputer melakukan langkah pemprosesan terakhir. Gambar itu mengekalkan rupa SSTV yang tersendiri, yang datang daripada medium analog itu sendiri. Dek kaset itu juga dibina sendiri.

Tulisan itu tidak menyatakan resolusi imej, kelajuan pita atau masa pemindahan, jadi butiran tersebut terdapat di halaman projek. Namun saya suka cara ia menganggap kaset sebagai medium data sekali lagi. Bagi pengumpul dek kaset, ini peringatan bahawa mesin-mesin ini masih boleh melakukan perkara yang mengejutkan.

Sumber: Hackaday

Blog Son-Vidéo.com menyiarkan artikel panjang pada Mac 2026 mengenai kembalinya pita kaset, dan saya membacanya dengan penuh minat. Titik permulaannya ialah format yang dianggap telah ditenggelamkan oleh CD dan kemudian oleh penstriman, tetapi kini kembali menarik generasi muda. Mereka mencari sesuatu yang boleh dipegang dan cara mendengar yang lebih perlahan.

Artikel itu bermula dengan sejarah. Philips memperkenalkan kaset padat pada 1960-an, yang kemudiannya bertapak dalam sistem hi-fi, radio kereta dan pemain mudah alih, sebelum CD daripada Sony dan Philips menggantikannya pada 1980-an dan 1990-an. Hari ini kaset kembali sebagai pilihan alternatif dan bukannya format massa. Sesetengah artis masih mengeluarkan album dalam jumlah terhad, dan persatuan Intertapes mendigitalkan kaset tanpa nama yang ditemui atau ditinggalkan, serta menganggapnya sebagai saksi budaya.

Penulis mengaitkan pergerakan ini dengan aliran “gaya hidup analog”. Berhadapan dengan ketepuan digital dan cadangan automatik, orang memilih satu sisi pita dan mendengar album mengikut susunan asal, dengan bunyi yang tidak sempurna tetapi hangat. Beliau juga memetik artikel CNN pada Januari 2026 tentang hobi analog.

Cadangan peralatannya konkrit. Untuk dibawa ke mana-mana: Muse M-152 aras permulaan, FiiO CP13 yang lebih halus, atau pemain We Are Rewind. Untuk di rumah: deck Teac W-1200 yang disambungkan ke sistem hi-fi, dan Teac AD-850-SE/B yang menggabungkan pemain CD dan deck kaset dengan rakaman MP3 melalui USB.

Yang paling melekat di fikiran saya ialah bahagian tentang kompilasi yang dirakam daripada radio, yang selalunya terlepas permulaan sesebuah lagu. Ketidaksempurnaan itulah yang memberi nilai emosi kepada kaset. Kaset mungkin tidak akan kembali menjadi dominan, tetapi kebangkitannya mengajak kita mendengar dengan lebih sedar.

Sumber: Blog Son-Vidéo.com

Apabila siaran AM beransur-ansur hilang, ramai radio tiub lama kini sekadar menjadi hiasan di rak. Satu projek yang diulas Hackaday minggu ini cuba mengubah keadaan itu. Gareth Davies membina pemancar AM kecil berasaskan ESP32-S3 yang menangkap strim radio internet dan memancarkannya semula, supaya radio vintaj boleh menangkapnya kembali. Kodnya terdapat dalam repositori GitHub beliau bernama esp32-am-transmitter.

Yang menarik ialah betapa sedikit perkakasan yang diperlukan. Tiada cip RF khusus. Isyarat radio dihasilkan sebagai rantai denyut terus dari pin GPIO, dan kotak yang dicetak 3D menempatkan gegelung dawai berjarak luas yang memancarkan cukup kuat untuk radio berhampiran menerimanya. Keluarannya berada pada 200 kHz, dalam jalur gelombang panjang Eropah, walaupun artikel itu menjangkakan frekuensi gelombang sederhana mungkin juga boleh dijana.

Komen-komennya semenarik projeknya. Pembaca menunjukkan bahawa rantai denyut GPIO tanpa penapis akan menghasilkan harmonik yang boleh jauh melangkaui frekuensi yang dimaksudkan, dan pembuatnya sendiri mengakui perkara ini mungkin tidak sah di banyak negara. Yang lain mencadangkan cara yang lebih lembut, seperti pemancar FM kecil yang menyalurkan isyarat ke input FM radio.

Ini idea yang menarik untuk dibaca, tetapi jika mahu mencuba sesuatu yang serupa, semak dahulu peraturan radio tempatan dan kekalkan kuasa pada tahap yang sangat rendah. Ia peringatan yang baik bahawa memulihkan peralatan audio lama bukan hanya soal perkakasan, tetapi juga mengekalkan cara untuk memberikannya sesuatu yang berbaloi untuk didengar.

Sumber: Hackaday

Di hifi.nl terdapat laporan Ruud Jonker mengenai lengan pikap Supatrac yang didengarnya di kedai Rhapsody, dilengkapi perbualan dengan pencipta Richard Braine. Bahagian yang paling saya suka ialah kisah pencipta itu, kerana ia bermula daripada peralatan lama.

Semasa perintah kawalan pergerakan, Braine menerima peralatan lama daripada sebuah rumah jiran: sebuah penguat LEAK Stereo 20 dan dua turntable Garrard 301 pada 1963, dipasang dengan lengan SME 3009 dan kartrij Ortofon SPU. Penguat LEAK itu dijualnya di eBay, manakala Garrard-nya disimpan. Dia mahu memberikan lengan yang lebih baik kepada turntable itu. Dia mengambil lengan Well Tempered sebagai titik permulaan, tetapi merasakan ia terlalu sopan dan agak membosankan, lalu mereka bentuk versinya sendiri. Pada usia lima belas tahun, dia sudah membeli Linn Sondek terpakai dengan warisan bernilai 300 paun.

Idea utamanya terletak pada galas. Titik pusingan dikurangkan kepada satu titik yang menghadap kartrij, dan lengan itu digantung pada dua wayar yang bertemu di satu puncak. Dengan cara ini, geseran dikatakan kecil dan kebebasan bergerak ke sisi serta naik-turun menjadi besar. Bahawa ia lebih baik daripada galas seramik ABEC terbaik ialah dakwaan Braine sendiri. Tiubnya diperbuat daripada gentian karbon dengan gentian selari dan masih dikeluarkan di London. Terdapat beberapa panjang; versi standard sesuai dengan Rega, Linn, Technics dan SME, manakala pelekap untuk turntable lain dibuat mengikut ukuran.

Di Rhapsody, lengan itu (Blackbird dan Nighthawk) dimainkan dalam satu set bersama pembesar suara Marten Coltrane Statement Quintet dan Döhmann Helix Two MK3. Pengulas itu menyifatkannya sebagai antara demonstrasi analog terbaik yang pernah dialaminya, tetapi tetap berhati-hati: hasilnya datang daripada sinergi keseluruhan sistem. Braine sendiri berkata vinil sangat stabil dan lima ratus tahun akan datang masih akan berada dalam keadaan baik, tidak seperti pita magnetik. Dalam dunia pengumpul pita dan piring hitam lama, kenyataan itu kekal di ingatan.

Sumber: hifi.nl

Al Williams dari Hackaday menulis tentang satu kerja pemulihan yang saya dapati memuaskan secara tidak disangka: sebuah penala stereo Heathkit AJ-43C dari sekitar 1965, yang diselamatkan daripada tong kitar semula oleh RCD66, yang mendokumentasikan keseluruhan kerja itu dalam video YouTube.

Penala itu berada dalam keadaan teruk. Setiap kapasitor elektrolitik rosak, yang tidak mengejutkan bagi peranti yang sudah berusia begitu. Daripada memburu kerosakan satu demi satu, RCD66 memilih kerja pembaikan menyeluruh: kebanyakan komponen dikeluarkan dan diganti, dan transistor germanium diuji supaya yang masih berfungsi boleh dipasang semula. Beberapa papan litar diuruskan, dan bekalan kuasa asal yang menggunakan diod zener digantikan dengan reka bentuk yang lebih moden.

Al Williams berpendapat pembaikan menyeluruh ialah cara yang bijak untuk peranti seperti ini, dan saya bersetuju. Apabila semua komponen daripada satu jenis telah rosak, menggantikan kesemuanya lebih pantas dan lebih boleh dipercayai daripada membaikinya satu demi satu. Kit ini asalnya dijual dengan harga 130 dolar, dan sungguh baik bahawa sebahagian daripada sejarah itu diselamatkan daripada timbunan sampah.

Artikel itu tidak menyatakan bunyi penala yang siap dibaiki, jadi anda perlu menonton videonya untuk mengetahuinya. Dalam ruangan komen, seorang pembaca menunjukkan butang penalaan AM dan FM yang berasingan, kapasitor penalaan AM tiga gang, beberapa peringkat IF penalaan dwi, dan penyahmultipleks stereo yang boleh dilaraskan, lalu mencadangkan penggantian transistor input RF FM untuk meningkatkan kepekaan.

Bagi sesiapa yang mengumpul atau membaiki penerima dan penala lama, ini peringatan yang baik tentang betapa banyak kejuruteraan teliti yang tersimpan dalam kit 1960-an ini.

Sumber: Hackaday

Jenny List dari Hackaday menunjukkan sebuah video yang sangat sesuai dengan papan ini: servis penuh dek kaset Realistic oleh saluran YouTube Ken's Shop. Ia sesi kerja atas bangku yang tidak disunting, dan pada pendapatnya sangat menenangkan untuk ditonton. Ken menganggarkan dek ini dari akhir 1970-an atau awal 1980-an.

Hujahnya, dek seperti ini dibina dengan kukuh dan banyak di pasaran terpakai, dan kerjanya biasanya tidak lebih daripada satu sesi atas bangku. Kerja biasa yang disenaraikannya termasuk membersih dan melincirkan mekanisme yang sudah berdekad usianya, menggantikan tali sawat yang mungkin haus, dan jika perlu melaraskan azimut, iaitu penjajaran kepala. Kerjanya agak rumit, tetapi agak mudah untuk dibaiki.

Ruangan komen juga patut dibaca. Seorang pembaca menyatakan dek elektromekanikal lama boleh bertahan hampir selama-lamanya dan mudah diservis, manakala dek baharu berasaskan logik lebih kerap rosak dan lebih sukar dibaiki. Seorang lagi mencari manual alat ganti untuk Realistic SCT-24A, model 14-613, dan seorang lagi memiliki AKAI GXC 46D yang dibeli sekitar 1974 dan masih berfungsi, sambil berkongsi pautan ke arkib manual di audio-database.com dan hifiengine.com.

Apa yang saya suka ialah peringatan bahawa pemulihan tidak semestinya bermula dengan projek yang mahal. Servis tali sawat, pelinciran dan penjajaran kepala selalunya yang membezakan hiasan laci dengan dek yang masih berfungsi. Video asal terdapat di YouTube, saluran Ken's Shop (https://www.youtube.com/watch?v=fQM_7QyXq_o).

Jika anda mempunyai dek yang menunggu servis pertamanya, apakah yang ada dalam senarai semak anda? Nyatakan modelnya dan saya dengan senang hati akan mencari manualnya.

Sumber: Hackaday

Sebuah artikel dalam Correio Braziliense membuat saya berhenti dan berfikir. Discogs, yang dikenali sebagai katalog digital rekod, akan turut menceburi konsumsi muzik fizikal dengan melancarkan pemain kaset mudah alih berjenama sendiri. Berita ini mula-mula disiarkan oleh Music Ally dan kemudian dipetik oleh laman Moneyhits.

Artikel itu berhujah bahawa kebangkitan semula kaset lebih daripada nostalgia. Ia akan menjadi strategi berprestij yang disasarkan kepada khalayak yang jemu dengan sifat sementara dunia digital, terutamanya Gen Z, yang menghargai rasa memiliki dan pengalaman mendengar album penuh tanpa melangkau lagu. Menurut penulis, Discogs memahami kehendak pengumpul, jadi ia boleh berhenti menjadi sekadar katalog data dan harga, dan mula menyediakan pengalaman penggunaan itu sendiri.

Artikel itu juga menyatakan kaset lebih murah untuk dihasilkan berbanding vinil dan memberikan margin yang menarik. Label bebas serta Warner Records dan Sony Music boleh mengeluarkan edisi terhad yang cepat habis dan memacu pasaran jualan semula. London dan São Paulo disebut sebagai contoh adegan muzik bebas.

Untuk adil, tulisan ini lebih kepada analisis dan pendapat daripada laporan berdata. Tiada harga peranti, jumlah jualan atau angka pertumbuhan, jadi dakwaan habis dalam beberapa minit belum terbukti. Namun, saya rasa penting sebuah platform pengumpul terlibat dalam pembuatan peranti, kerana mencari pemain yang baik sentiasa menjadi salah satu halangan format ini.

Jika anda mengumpul kaset atau memulihkan deck, kongsikan di sini: apa yang masih kurang pada kaset hari ini untuk keluar daripada ceruk pasaran?

Sumber: Correio Braziliense

Sebagai peminat kaset dan radio tiub, saya tidak pernah terlepas berita seperti ini. Di Konya, Abdurrahim Ceviz yang berusia 67 tahun telah menjadi tukang baiki elektronik selama setengah abad; beliau menjadikan gramofon, radio tiub, perakam pita gelendong dan televisyen lama berfungsi semula.

Beliau bermula sebagai perantis pada 1972, kemudian membuka kedainya sendiri selepas perkhidmatan tentera. Beliau terutamanya memulihkan radio berusia 80–100 tahun tanpa merosakkan struktur asalnya: kotak kayu diperbaharui, tiub dan alat ganti yang hilang dilengkapkan. Menurut kata-katanya sendiri: “Kami cuba menghidupkan semula barang lama supaya ia tidak dibuang.”

Bahagian yang paling menyentuh hati saya ialah trend barangan antik ini bukan sekadar soal mengumpul, tetapi juga usaha menyelamatkan peranti yang sepatutnya berakhir di tong sampah. Generasi baharu memang sukar didekati, tetapi cucu-cucunya membantu, dan sekolah perantisan juga memberi harapan. Dalam era digital apabila segala-galanya beralih ke awan, saya rasa sangat berharga apabila masih ada orang yang membaiki mekanik perakam pita gelendong dengan tangan.

Jika di rumah anda ada deck atau radio tiub yang masih berfungsi, kadangkala “upgrade” terbaik bukanlah membeli peranti baharu — tetapi mencari tukang mahir yang betul.

Sumber: Yeni Meram