آلدابرا: نزدیک به ۱۸۰ هزار لاک‌پشت غول‌پیکر؛ رکوردی که تا حدی به روش شمارش مربوط است
خبری خوب برای همهٔ کسانی که خزندگان را دوست دارند. بنا بر مطالعه‌ای که ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در Ecology and Evolution منتشر شد، حدود ۱۸۰ هزار لاک‌پشت غول‌پیکر در جزیرهٔ مرجانی آلدابرا در سیشل زندگی می‌کنند. بهترین برآورد نزدیک به ۱۸۳ هزار بزرگسال و نیمه‌بزرگسال است، عددی که در شمارش‌های پیشین هرگز به آن نرسیده بودند.
آنچه مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد تضاد با گذشته است. در قرن نوزدهم شکار و بهره‌برداری جمعیت این جزیره‌مرجان را به کمتر از ۱۰۰۰ جانور رسانده بود. آلدابرا در ۱۹۸۱ به ذخیره‌گاه طبیعی سخت‌گیرانه و در ۱۹۸۲ به میراث جهانی یونسکو تبدیل شد، و پژوهشگران آن را یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های موفق حفاظت از طبیعت در اقیانوس هند می‌دانند. ثباتی که بین ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ دیده شد، به این حفاظت و ریشه‌کنی گونه‌های مهاجم نسبت داده می‌شود.
اما به نظر من جالب‌ترین بخش، روش کار است. تیم پژوهش، که با بنیاد جزایر سیشل و دانشگاه اکستر همکاری داشت، از یک مدل بیزی سلسله‌مراتبی استفاده کرد که افزون بر شمارش لاک‌پشت‌های دیده‌شده، برآورد می‌کند چند لاک‌پشت در پوشش گیاهی انبوه پنهان‌اند. نویسندگان هشدار می‌دهند که این عدد را نباید با ۱۰۰ هزار لاک‌پشت شمارش‌شده در ۱۹۹۹ مقایسه کرد تا به دو برابر شدن جمعیت رسید؛ بخش عمدهٔ تفاوت از روشی می‌آید که جانورانی را پیدا می‌کند که پیش‌تر دیده نمی‌شدند.
تنها دو نقطهٔ جهان هنوز لاک‌پشت غول‌پیکر وحشی دارند: آلدابرا و گالاپاگوس، و بزرگ‌ترین جمعیت آزاد آن در آلدابراست. برای کسی که به لاک‌پشت‌های خشکی‌زی علاقه دارد، این یادآوری است که حفاظت بلندمدت از یک زیستگاه واقعاً ثمر می‌دهد.
منبع: Sciencepost
آنچه مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد تضاد با گذشته است. در قرن نوزدهم شکار و بهره‌برداری جمعیت این جزیره‌مرجان را به کمتر از ۱۰۰۰ جانور رسانده بود. آلدابرا در ۱۹۸۱ به ذخیره‌گاه طبیعی سخت‌گیرانه و در ۱۹۸۲ به میراث جهانی یونسکو تبدیل شد، و پژوهشگران آن را یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های موفق حفاظت از طبیعت در اقیانوس هند می‌دانند. ثباتی که بین ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ دیده شد، به این حفاظت و ریشه‌کنی گونه‌های مهاجم نسبت داده می‌شود.
اما به نظر من جالب‌ترین بخش، روش کار است. تیم پژوهش، که با بنیاد جزایر سیشل و دانشگاه اکستر همکاری داشت، از یک مدل بیزی سلسله‌مراتبی استفاده کرد که افزون بر شمارش لاک‌پشت‌های دیده‌شده، برآورد می‌کند چند لاک‌پشت در پوشش گیاهی انبوه پنهان‌اند. نویسندگان هشدار می‌دهند که این عدد را نباید با ۱۰۰ هزار لاک‌پشت شمارش‌شده در ۱۹۹۹ مقایسه کرد تا به دو برابر شدن جمعیت رسید؛ بخش عمدهٔ تفاوت از روشی می‌آید که جانورانی را پیدا می‌کند که پیش‌تر دیده نمی‌شدند.
تنها دو نقطهٔ جهان هنوز لاک‌پشت غول‌پیکر وحشی دارند: آلدابرا و گالاپاگوس، و بزرگ‌ترین جمعیت آزاد آن در آلدابراست. برای کسی که به لاک‌پشت‌های خشکی‌زی علاقه دارد، این یادآوری است که حفاظت بلندمدت از یک زیستگاه واقعاً ثمر می‌دهد.
منبع: Sciencepost
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو