Klipper: open source zonder gemeenschap

Klipper is voor veel printerbezitters de standaard geworden, maar een artikel van Aleksey Sviridkin op het Ænix-blog stelt een ongemakkelijke vraag: wat gebeurt er als een project op één persoon steunt? De auteur maakt duidelijk dat het zijn persoonlijke mening is en onderbouwt die met vrij concrete argumenten.

De kernstelling: de code van Klipper is uitstekend, maar het project is niet georganiseerd als een organisatie. In CONTRIBUTING.md staat alleen Kevin O'Connor vermeld. Er zijn vier reviewers, maar alleen hij heeft commitrechten op master, dus de bus factor is één. De issuetracker is feitelijk gesloten: er staat nog één open issue dat zegt dat de tracker niet meer wordt gebruikt, en de discussie is verhuisd naar een forum waar meer dan 200 PR's wachten.

Als voorbeeld bekijkt de auteur PR #6826, die naast de Unix-socket ook luisteren op een TCP-socket toevoegt. Volgens zijn schatting, gebaseerd op de Docker-image mkuf/moonraker, zouden meer dan 400 mensen deze functie gebruiken, maar er kwam geen inhoudelijk antwoord. Daardoor belanden functies die niet in de kern zitten in forks. Snapmaker veranderde ongeveer 20% van de codebase voor zijn U1-printer, en Creality en andere fabrikanten leveren oude, bevroren versies.

Volgens de auteur zijn forks duur voor fabrikanten door rebases en backports, en roept hij op om bijdragen naar de mainline te sturen waar het intakekanaal werkt. Voor commerciële forks stelt hij neutrale stichtingen voor naar het voorbeeld van OpenTofu, Valkey en OpenSearch.

Je kunt het met veel ervan oneens zijn, maar wie een printer en firmware kiest, heeft er baat bij te weten op welk ecosysteem die steunt. Voor mij is de belangrijkste conclusie dat een open licentie geen open ontwikkeling garandeert.

Bron: Habr (Ænix blog)