چاپ سه‌بعدی

Klipper: متن‌باز بدون جامعه

Klipper برای بسیاری از صاحبان پرینتر به استاندارد تبدیل شده است، اما مقاله‌ای از Алексей Свиридкин در وبلاگ Ænix پرسشی ناخوشایند مطرح می‌کند: اگر پروژه‌ای به یک نفر وابسته باشد، چه می‌شود؟ نویسنده ابتدا روشن می‌کند که این نظر شخصی اوست و سپس با استدلال‌های نسبتاً مشخص از آن دفاع می‌کند.

اصل بحث این است: کد Klipper عالی است، اما پروژه مانند یک سازمان اداره نمی‌شود. در CONTRIBUTING.md فقط Kevin O'Connor ذکر شده است. چهار بازبین وجود دارد، اما فقط او حق کامیت روی master را دارد و بنابراین ضریب اتوبوس برابر یک است. ردیاب مسائل عملاً بسته است: تنها یک مسئله باز وجود دارد که می‌گوید دیگر استفاده نمی‌شود و بحث‌ها به یک انجمن منتقل شده‌اند که بیش از ۲۰۰ PR در آن منتظرند.

نویسنده به‌عنوان نمونه به PR شماره ۶۸۲۶ می‌پردازد که علاوه بر سوکت Unix، گوش دادن روی سوکت TCP را هم اضافه می‌کند. بنا بر برآورد او که بر پایه ایمیج داکر mkuf/moonraker است، بیش از ۴۰۰ نفر از این قابلیت استفاده می‌کردند، اما پاسخ جدی‌ای داده نشد. در نتیجه قابلیت‌هایی که در هسته نیستند به فورک‌ها می‌روند. Snapmaker حدود ۲۰٪ از کدبیس را برای پرینتر U1 خود تغییر داده و Creality و دیگر فروشندگان نسخه‌های قدیمی و منجمد را عرضه می‌کنند.

نویسنده معتقد است فورک‌ها به‌خاطر ریبیس و بک‌پورت برای فروشندگان هزینه‌بر هستند و از مشارکت در شاخه اصلی، جایی که کانال پذیرش کار می‌کند، دفاع می‌کند. برای فورک‌های تجاری نیز بنیادهای بی‌طرف به سبک OpenTofu، Valkey و OpenSearch را پیشنهاد می‌کند.

ممکن است با بسیاری از این نکات موافق نباشید، اما کسی که پرینتر و فرمور را انتخاب می‌کند، از دانستن این‌که به کدام اکوسیستم تکیه دارد سود می‌برد. برای من نتیجه اصلی این است که مجوز متن‌باز تضمینی برای توسعه باز نیست.

منبع: Habr (Ænix blog)

دیدگاه‌ها 0

اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.

برای دیدگاه نوشتن وارد شو