پای فیل: درخت بطری‌ای که تقریباً به آب نیاز ندارد

پای فیل (Beaucarnea recurvata) که به آن درخت بطری یا نخل دم‌اسبی هم می‌گویند، یکی از ساده‌ترین گیاهانی است که پایه تنه‌اش ضخیم شده است. پایه آب ذخیره می‌کند، پس گیاه فراموش‌شدن را بهتر از مراقبت بیش از حد تحمل می‌کند. سمی نیست، در داخل خانه تا حدود ۱٫۵ متر رشد می‌کند و برگ‌های خاکستری‌سبز تا ۵۰ سانتی‌متر دارد. در جنگل‌های خشک مکزیک می‌تواند تا ۹ متر بلند شود و بیش از ۳۵۰ سال عمر کند، عددی که به نظرم بسیار تحسین‌برانگیز است.

نور بسیار روشن و آفتاب را دوست دارد؛ بهترین جا پنجره رو به جنوب یا غرب است، و آفتاب سوزان ظهر تابستان را می‌توان با پرده ملایم کرد. وقتی به آفتاب عادت کرد، در تابستان می‌تواند بیرون برود. وقتی دمای بیرون زیر ۸ درجه برود، باید به داخل برگردد. در زمستان ۱۰ تا ۱۵ درجه ایده‌آل است؛ زیر ۷ درجه را تحمل نمی‌کند و از جریان هوای سرد باید پرهیز کرد.

فقط زمانی آبیاری کنید که خاک بین دو آبیاری کاملاً خشک شده باشد: در بهار و تابستان حدود هر ۱۴ روز، در اتاق گرم در پاییز و زمستان حدود ماهی یک بار، و در زمستان‌گذرانی در جای خنک تقریباً هیچ. فقط در فصل گرم، ماهی یک بار، با نصف دوز کود کاکتوس یا گیاهان سبز کوددهی کنید. بستر مناسب، خاک کاکتوس نفوذپذیر با شن درشت فراوان است.

فقط هر سه تا پنج سال یک بار، ترجیحاً بین اواسط بهمن تا آخر اسفند، در گلدان کم‌عمق دارای زهکش منتقل کنید. برگ‌های زرد و نرم معمولاً نشانه آب‌ماندگی است و نوک‌های قهوه‌ای نشانه کم‌آبی یا هوای خشک. تکثیر بهتر است با بذر یا پاجوش انجام شود؛ به گفته مقاله، قلمه از تنه تقریباً ریشه نمی‌دهد.

جالب است که هرس در بهار شاخه‌های جانبی را تحریک می‌کند؛ محل برش باید با موم یا پوشش ترمیم زخم محافظت شود.

منبع: Gartenjournal