Forever Ago: Annapurna'nın gözyaşı döktüren yeni yol macerası klişe ama samimi
Geliştirici Third Shift'in uzun süredir ertelenen ilk oyunu, Annapurna Interactive tarafından yayımlanan Forever Ago, bugün (8 Ekim) Switch 2, PS5, PC ve Xbox Series X için çıkıyor. Oyun ilk olarak 2020'de duyurulmuştu, yani uzun bir bekleyiş oldu ve Polygon'un incelemesini ilgiyle okudum.
Boş bir karavanla yasla dolu bir yolculuğa çıkan, beyaz saçlı huysuz Alfred'i oynuyorsunuz. Oyun, iki genç sevgili olan Alfred ve Audrey'nin bir doğa yürüyüşünde birbirlerinin fotoğraflarını çekmesiyle açılıyor ve ardından onlarca yıl ileri atlıyor. Alfred artık o anıları yeniden yaşatmak için eski buluşma yerlerini tekrar ziyaret ediyor; duraklar arasındaki geri dönüşler ise suya düşmüş planlarla dolu uzun bir hayatın boşluklarını dolduruyor.
Pratikte bu, özenle tasarlanmış bir avuç mekânda dolaşmak, günlüğünüz için isteğe bağlı fotoğraflar çekmek ve ara sıra etrafa saçılmış çiçek yapraklarını toplayarak bir anıyı yeniden kurmak anlamına geliyor. Biraz bulmaca çözme var ama oyun çoğunlukla Mixtape'in sinematik tarzını izliyor ve derli toplu üç saat sürüyor. İnceleme, kameranın ya da karavanın daha zekice kullanılmış olmasını diliyor.
Zayıf anlar "bizim zamanımızda" türü bölümler; örneğin "hashtag van life" diyen vegan bir kasiyerle tartışma ya da steril bir zincir restorana dönüşmüş, en sevdiği masa için üyelik gereken bir lokantadaki atışma. Güçlü anlar ise tesadüfle ilgili: büyük bir anı mahvedip daha iyisini yaratan bir fırtına, yol arkadaşına dönüşen bir sokak köpeği, Alfred'i tam da gitmesi gereken yere götüren bir arıza.
Karar: aşırı duygusal ve tahmin edilebilir, ama önemli yerlerde yine de etkisini gösterecek kadar samimi. Bu tür oyunlara zaafı olan biri olarak bu bana adil bir takas gibi geliyor.
Kaynak: Polygon
Boş bir karavanla yasla dolu bir yolculuğa çıkan, beyaz saçlı huysuz Alfred'i oynuyorsunuz. Oyun, iki genç sevgili olan Alfred ve Audrey'nin bir doğa yürüyüşünde birbirlerinin fotoğraflarını çekmesiyle açılıyor ve ardından onlarca yıl ileri atlıyor. Alfred artık o anıları yeniden yaşatmak için eski buluşma yerlerini tekrar ziyaret ediyor; duraklar arasındaki geri dönüşler ise suya düşmüş planlarla dolu uzun bir hayatın boşluklarını dolduruyor.
Pratikte bu, özenle tasarlanmış bir avuç mekânda dolaşmak, günlüğünüz için isteğe bağlı fotoğraflar çekmek ve ara sıra etrafa saçılmış çiçek yapraklarını toplayarak bir anıyı yeniden kurmak anlamına geliyor. Biraz bulmaca çözme var ama oyun çoğunlukla Mixtape'in sinematik tarzını izliyor ve derli toplu üç saat sürüyor. İnceleme, kameranın ya da karavanın daha zekice kullanılmış olmasını diliyor.
Zayıf anlar "bizim zamanımızda" türü bölümler; örneğin "hashtag van life" diyen vegan bir kasiyerle tartışma ya da steril bir zincir restorana dönüşmüş, en sevdiği masa için üyelik gereken bir lokantadaki atışma. Güçlü anlar ise tesadüfle ilgili: büyük bir anı mahvedip daha iyisini yaratan bir fırtına, yol arkadaşına dönüşen bir sokak köpeği, Alfred'i tam da gitmesi gereken yere götüren bir arıza.
Karar: aşırı duygusal ve tahmin edilebilir, ama önemli yerlerde yine de etkisini gösterecek kadar samimi. Bu tür oyunlara zaafı olan biri olarak bu bana adil bir takas gibi geliyor.
Kaynak: Polygon
Yorumlar 0
İlk yorumu bırak, hangi dilde olursa olsun.
Yorum yapmak için giriş yap