Forever Ago: Annapurna's nieuwe roadtrip-tranentrekker is melig, maar oprecht
Forever Ago, het lang uitgestelde debuut van ontwikkelaar Third Shift, uitgegeven door Annapurna Interactive, verschijnt vandaag (8 oktober) op Switch 2, PS5, pc en Xbox Series X. De game werd al in 2020 aangekondigd, dus het was lang wachten, en ik las de review van Polygon met belangstelling.
Je speelt als Alfred, een witharige mopperkont die in een lege camper een door rouw getekende roadtrip maakt. De game begint met twee jonge geliefden, Alfred en Audrey, die tijdens een wandeling foto's van elkaar maken, en springt dan tientallen jaren vooruit. Alfred bezoekt nu hun oude afspreekplekken om die herinneringen opnieuw te beleven, terwijl flashbacks tussen de tussenstops een lang leven vol verijdelde plannen invullen.
In de praktijk betekent dat rondlopen op een handvol mooi ontworpen locaties, optionele foto's maken voor je dagboek en af en toe een herinnering herstellen door verspreide bloemblaadjes te verzamelen. Er zit wat puzzelwerk in, maar de game volgt vooral de filmische stijl van Mixtape en duurt een strakke drie uur. De review had graag gezien dat de camera of de camper slimmer was ingezet.
De zwakkere momenten zijn de "vroeger was alles beter"-stukjes, zoals een ruzie met een veganistische caissière die "hashtag vanlife" zegt, of een woordenwisseling in een diner die een steriele franchise is geworden, waar je voor zijn favoriete zitje nu een lidmaatschap nodig hebt. De sterkere momenten draaien om toeval: een storm die één groot moment verpest en een beter moment oplevert, een zwerfhond die een metgezel wordt, pech onderweg die Alfred precies brengt waar hij moet zijn.
Het oordeel: overdreven sentimenteel en voorspelbaar, maar oprecht genoeg om toch te raken waar het ertoe doet. Als iemand met een zwak voor dit soort games klinkt dat als een eerlijke ruil.
Bron: Polygon
Je speelt als Alfred, een witharige mopperkont die in een lege camper een door rouw getekende roadtrip maakt. De game begint met twee jonge geliefden, Alfred en Audrey, die tijdens een wandeling foto's van elkaar maken, en springt dan tientallen jaren vooruit. Alfred bezoekt nu hun oude afspreekplekken om die herinneringen opnieuw te beleven, terwijl flashbacks tussen de tussenstops een lang leven vol verijdelde plannen invullen.
In de praktijk betekent dat rondlopen op een handvol mooi ontworpen locaties, optionele foto's maken voor je dagboek en af en toe een herinnering herstellen door verspreide bloemblaadjes te verzamelen. Er zit wat puzzelwerk in, maar de game volgt vooral de filmische stijl van Mixtape en duurt een strakke drie uur. De review had graag gezien dat de camera of de camper slimmer was ingezet.
De zwakkere momenten zijn de "vroeger was alles beter"-stukjes, zoals een ruzie met een veganistische caissière die "hashtag vanlife" zegt, of een woordenwisseling in een diner die een steriele franchise is geworden, waar je voor zijn favoriete zitje nu een lidmaatschap nodig hebt. De sterkere momenten draaien om toeval: een storm die één groot moment verpest en een beter moment oplevert, een zwerfhond die een metgezel wordt, pech onderweg die Alfred precies brengt waar hij moet zijn.
Het oordeel: overdreven sentimenteel en voorspelbaar, maar oprecht genoeg om toch te raken waar het ertoe doet. Als iemand met een zwak voor dit soort games klinkt dat als een eerlijke ruil.
Bron: Polygon
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren