สัตว์เลี้ยง

Portare il cane al lavoro: a Verona diventa realtà per i dipendenti comunali. Dal 1° novembre 2026 entra in vigore la pet policy che permetterà ai lavoratori di Palazzo Barbieri di condividere la giornata con il proprio quattro zampe.

La giunta l'ha approvata dopo una sperimentazione partita nel 2023 nei Musei Civici e nel Museo di Storia Naturale, accolta bene sia dai dipendenti sia dai visitatori.

Le regole sono piuttosto precise. I cani potranno stare negli uffici individuali e in quelli condivisi, ma solo se tutti i colleghi hanno dato il consenso formale. Restano esclusi gli spazi a contatto diretto e continuo con il pubblico, le sale riunioni, le aule, i laboratori, i bagni e le aree pausa caffè. Servono almeno tre mesi di età, iscrizione all'anagrafe degli animali d'affezione, microchip, libretto sanitario, vaccinazioni e trattamenti antiparassitari in regola, più un'assicurazione per danni a terzi. Il guinzaglio non deve superare i 150 centimetri e per i cani oltre i 25 chili è richiesta una valutazione comportamentale a carico del proprietario.

Il consigliere delegato al benessere animale Giuseppe Rea sottolinea i vantaggi psicologici per i lavoratori e per i rapporti tra colleghi. E per alcuni cani avere vicino il proprietario è meglio che restare soli a casa per tante ore.

Però il punto che condivido di più è un altro: ogni cane è diverso. Un ufficio è fatto di rumori, telefonate, movimento continuo e persone sconosciute, e non tutti i cani lo vivono con serenità. Anche la convivenza tra più cani non è scontata. Inoltre il peso non dice nulla sull'equilibrio emotivo: anche un cane piccolo può mostrare stress con abbai insistenti, ringhi o irrequietezza. Una valutazione individuale, indipendente dalla taglia, sarebbe forse più sensata.

Insomma, bella iniziativa, a patto che la domanda giusta resti sempre: il mio cane, lì, sta bene?

Fonte: Amoreaquattrozampe.it

ในฐานะที่เป็นเจ้าของสุนัขที่ภาคภูมิใจ ฉันติดตามผลสำรวจต่างๆ เสมอด้วยความสนใจ และผลสำรวจเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงประจำปี 2024/2025 ทำให้ฉันต้องคิดทบทวนหลายอย่าง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผู้ตอบแบบสอบถาม 96 เปอร์เซ็นต์ ระบุว่าสัตว์เลี้ยงของพวกเขาส่งผลดีต่อสุขภาพจิตและร่างกาย ซึ่งฉันยืนยันได้จากประสบการณ์ตรง สุนัขของฉันเป็นมากกว่าสัตว์เลี้ยงสำหรับฉัน มันคือครอบครัว

สิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้ตอบแบบสอบถาม 83 เปอร์เซ็นต์ มองว่าสัตว์เลี้ยงของตนเป็นบุคคลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ด้วยเหตุผลนี้ ฉันจึงใส่ใจมากขึ้นเกี่ยวกับอาหารที่ฉันให้ พวกเขา ฉันพบว่าเกือบครึ่งหนึ่งของเจ้าของสัตว์เลี้ยงเปิดรับแหล่งโปรตีนทางเลือก เช่น โปรตีนจากแมลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากราคาเหมาะสม อย่างไรก็ตาม สำหรับหลายๆ คน ราคายังคงเป็นเกณฑ์ที่สำคัญที่สุดในการเลือกซื้อ

สิ่งที่ฉันกังวลคือ สัดส่วนของผู้ที่คิดว่าสัตว์เลี้ยงของตนมีสุขภาพดีลดลงเหลือเพียง 72 เปอร์เซ็นต์ จากเดิม 80 เปอร์เซ็นต์ในปี 2020 ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลสัตว์ที่สูงขึ้นส่งผลกระทบอย่างมากต่อเจ้าของสัตว์เลี้ยงมากกว่าสองในสาม และหลายคนจึงต้องเก็บเงินสำรองไว้ ในขณะเดียวกัน 47 เปอร์เซ็นต์ต้องการโซลูชันดิจิทัล เช่น แอปพลิเคชันเพื่อติดตามสุขภาพของสัตว์เลี้ยง

โดยรวมแล้ว ผลสำรวจนี้แสดงให้เห็นถึงสิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง นั่นคือ สัตว์เลี้ยงของเราเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราในทางอารมณ์ แต่เรากำลังเผชิญกับความท้าทายใหม่ๆ ตั้งแต่ค่าใช้จ่ายไปจนถึงความยั่งยืน ฉันหวังว่าอุตสาหกรรมจะให้ความสำคัญกับผลลัพธ์เหล่านี้

แหล่งที่มา: Interzoo

Agria และสโมสรสุนัขแห่งสวีเดนเผยแพร่การสำรวจสัตว์เลี้ยงฉบับใหม่ ตัวเลขในนั้นน่าอ่านสำหรับคนที่รักสัตว์ การสำรวจนี้ดำเนินการโดย Novus และอิงคำตอบจากเจ้าของสุนัขและแมว 10,284 คนที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 89 ปี การสำรวจครั้งก่อนจัดขึ้นในปี 2024

ประเด็นหลักคือสัดส่วนครัวเรือนในสวีเดนที่มีสุนัขหรือแมวเพิ่มขึ้นกว่าหนึ่งจุดเปอร์เซ็นต์เล็กน้อย ตอนนี้ 31 เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือน หรือราวหนึ่งในสามเล็กน้อย มีสัตว์เลี้ยงอย่างน้อยหนึ่งตัว

สุนัขกำลังเพิ่มขึ้น จำนวนเพิ่มขึ้น 2.7 เปอร์เซ็นต์เป็น 951,000 ตัว และ 15 เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนมีสุนัข การเพิ่มขึ้นชัดที่สุดในสตอกโฮล์ม สวีเดนตอนกลางด้านตะวันออก สโมลันด์ และสวีเดนตอนใต้ น่าสนใจว่ามีสุนัข 741,000 ตัวที่อาศัยอยู่ในครัวเรือนที่มีผู้ใหญ่อย่างน้อยหนึ่งคนและไม่มีเด็ก ซึ่งแถลงการณ์ตีความว่าเป็นสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต

ส่วนแมวลดลง 3.5 เปอร์เซ็นต์นับจากปี 2024 เหลือประมาณ 1,582,000 ตัว อย่างไรก็ตาม แมวยังเป็นสัตว์เลี้ยงที่นิยมที่สุดในสวีเดนอย่างชัดเจน โดย 20 เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนมีแมวอย่างน้อยหนึ่งตัว แมวได้รับความนิยมเป็นพิเศษในครอบครัวที่มีลูก โดย 30 เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปีมีแมว

โมนิกา ทูเวลิด ผู้จัดการประเทศของ Agria ในสวีเดน เรียกการเพิ่มขึ้นของสุนัขว่าเป็นข่าวดีของปี และชี้ว่าแมวยังนำอยู่ โดยเฉพาะในหมู่ครอบครัวที่มีเด็ก สำหรับฉันแล้ว สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือสัตว์เลี้ยงสะท้อนวิถีการใช้ชีวิตของเราได้ใกล้ชิดแค่ไหน เมื่อมีคนอยู่บ้านโดยไม่มีลูกมากขึ้น ก็ดูเหมือนว่าจะมีคนเลือกสุนัขมาใช้ชีวิตประจำวันร่วมกันมากขึ้นด้วย

ที่มา: Agria ผ่าน TT

ผมอ่านบทความของบรรณาธิการเว็บ Bezprawnik เกี่ยวกับค่ารักษาหมาหนึ่งตัว และอยากนำตัวเลขสำคัญมาแชร์ เพราะเจ้าของสัตว์เลี้ยงทุกคนควรรู้ไว้

ผู้เขียนมีหมาหนึ่งตัวและแมวสองตัว และเล่าเรื่องราวหลายเรื่อง ตอนขูดหินปูนให้หมาจรที่รับมาเลี้ยงซึ่งถูกทอดทิ้ง เสียค่าใช้จ่ายที่คลินิกทันตกรรมของคนประมาณ 200 ซวอตีในปี 2022 (ไม่ได้ดมยาสลบ) และปีถัดมาที่คลินิกสัตวแพทย์ 400 ถึง 500 ซวอตี ส่วนขนมชิ้นเดียวราคาประมาณ 10 ซวอตีทำให้หมามีปัญหาท้องเสีย จนต้องพาไปหาหมอฉุกเฉินในวันอาทิตย์ มีการเอกซเรย์และฉีดยาแก้อาเจียน รวมประมาณ 700 ซวอตี โดย 300 ซวอตีเป็นค่าบริการเพิ่มเพราะเป็นวันหยุด ผู้เขียนไม่ได้ซื้อประกัน เพราะไม่รู้ประวัติสุขภาพทั้งหมดของหมา และข้อยกเว้นในเงื่อนไขทั่วไปทำให้ท้อใจ

บทความยังให้ราคาโดยประมาณของปี 2026 สำหรับหมา เช่น ภาวะกระเพาะบิดมักอยู่ที่ไม่เกิน 5,000 ซวอตี เอ็นไขว้หน้าขาดประมาณ 2,000 ถึง 6,000 ซวอตี กระดูกขาหักอยู่ระหว่าง 1,000 ถึง 6,000 ซวอตี ขึ้นอยู่กับว่าใส่เฝือกพอหรือต้องใส่แผ่นเหล็กและสกรู เคมีบำบัดไม่เกิน 2,000 ซวอตีต่อครั้ง เอกซเรย์หรืออัลตราซาวด์ไม่เกิน 400 ขูดหินปูนไม่เกิน 500 ทำหมัน 300 ถึง 1,000 และนอนโรงพยาบาลวันละไม่เกิน 400 ซวอตี

ผู้เขียนระบุว่าราคาขึ้นอยู่กับเมือง ชื่อเสียงของคลินิก และขนาดของหมา เพราะหมาตัวใหญ่ต้องใช้ยาและผ้าพันแผลมากกว่า นอกจากนี้ยังชี้ว่าการตรวจเลือดของหมาหรือแมวอาจแพงกว่าของคนหลายเท่า และสัตว์ไม่มีระบบสาธารณสุขของรัฐ

สำหรับผม บทสรุปคือ เก็บเงินสำรองไว้สำหรับสัตว์เลี้ยง และอ่านเงื่อนไขของประกันให้ละเอียดก่อนซื้อหรือปฏิเสธ

แหล่งที่มา: Bezprawnik

หลายคนมองว่าแมวอาเจียนเป็นเรื่องปกติของชีวิตแมว ถึงขั้นเอาไปทำเป็นคลิปตลก ฉันอ่านบทความของ CNN Brasil ที่อธิบายว่าความคิดแบบนี้อาจทำให้มองข้ามปัญหาได้อย่างไร จึงอยากสรุปไว้ที่นี่

บทความระบุว่ามุมมองแบบนี้อาจทำให้การวินิจฉัยโรคร้ายแรงล่าช้าได้ ก้อนขนจริง (ทริโคเบโซอาร์) คือก้อนสีเข้มทรงกระบอกที่เกิดจากขนที่จับตัวกันแน่น ซึ่งแทบไม่ค่อยถูกขับออกมา ยกเว้นในแมวขนยาวหรือแมวที่มีปัญหากระเพาะอาหาร การอาเจียนอาหาร น้ำดี หรือเส้นขนหลุดๆ เพียงไม่กี่เส้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง รูปหรือคลิปของสิ่งที่แมวอาเจียนออกมาช่วยสัตวแพทย์ได้มาก

จุดที่ฉันสนใจคือ สัตวแพทย์บรูนา โอลิเวรา จาก Med. Felina อธิบายว่าสิ่งที่เจ้าของเข้าใจว่าเป็นการอาเจียนบางครั้งจริงๆ แล้วคือการไอ ซึ่งเป็นอาการหนึ่งของโรคหอบหืดในแมว แมวอาจไอแห้งหรือไอมีเสมหะ และเจ้าของมักเห็นเพียงว่าแมวกลืนเมือก คำแนะนำของเธอชัดเจน: ถ้าแมวไอ ให้หาสาเหตุ เพราะยิ่งรักษาเร็ว คุณภาพชีวิตก็ยิ่งดี

บทความยังแยกการอาเจียนออกจากการสำรอก ตามคำบอกเล่าของผู้เชี่ยวชาญด้านแมว Paty Bastos การสำรอกเป็นแบบไม่ใช้แรง ไม่มีการเกร็งให้เห็น และอาหารจะไหลกลับมาในรูปเดิมโดยไม่มีน้ำดี ส่วนการอาเจียนมักมาพร้อมการเลียริมฝีปาก กระสับกระส่าย น้ำลายไหลมาก และกล้ามเนื้อท้องหดตัว การสำรอกบ่อยไม่ใช่เรื่องปกติ และการกินช้าลงในปริมาณน้อยลงอาจช่วยได้

แล้วเมื่อไรควรเป็นห่วง? ถ้าแมวป่วยอาเจียนหลายครั้งในเวลาสั้นๆ การรักษาโรคพื้นฐานอาจแก้ปัญหาได้ แต่ถ้าอาเจียนหลายวันต่อสัปดาห์เป็นเวลาหลายสัปดาห์ ก็ควรตรวจหาสาเหตุ แม้แมวจะดูปกติและเจ้าของคุ้นเคยกับอาการนั้นแล้วก็ตาม บทเรียนที่ฉันได้รับจากเรื่องนี้คือ การชินกับอะไรสักอย่าง ไม่ได้แปลว่ามันปกติ

ฉันอ่านรายงานของ Al Jazeera Net เกี่ยวกับตุ๊กแกหางหนามของโอมาน สัตว์เลื้อยคลานที่กลายเป็นที่ต้องการอย่างมากในตลาดสัตว์เลี้ยงแปลกใหม่ ในรายงานมีเรื่องที่ทุกคนที่คิดจะซื้อสัตว์หายากควรรู้

รายงานเริ่มจากภูมิหลัง เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ตำรวจโอมานขัดขวางความพยายามลักลอบนำตุ๊กแกนี้ออกทางท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต ในปี 2012 นักเดินทางที่มาจากโอมานถูกจับกุมที่ท่าอากาศยานมิวนิกพร้อมตุ๊กแกหลายสิบตัว ผู้เขียนรวบรวมโฆษณาขายล่าสุดที่ราคาอยู่ระหว่าง 700 ถึง 1,000 ยูโรต่อตัว คือ เยอรมนี 999 ยูโร ออสเตรีย 700 ยูโร ฝรั่งเศส 800 ยูโร และกรีซ 1,000 ยูโร

ตุ๊กแกชนิดนี้อาศัยอยู่เฉพาะในพื้นที่ชายฝั่งและทะเลทรายจำกัดของโอมาน เป็นสัตว์เฉพาะถิ่น มันขุดโพรงในดินและใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในนั้น เป็นเวลานานที่วิทยาศาสตร์ขาดข้อมูลเกี่ยวกับมัน นักสัตววิทยาสัตว์เลื้อยคลานชาวเยอรมัน โทมัส วิลมส์ ประเมินในงานศึกษาปี 2002 ว่าจำนวนตัวอย่างที่วิทยาศาสตร์รู้จักก่อนการวิจัยเริ่มในปี 1998 มีไม่เกินสามสิบตัว หลังจากนั้นจึงเริ่มโครงการเพาะพันธุ์เชิงวิทยาศาสตร์ และมีการบันทึกการเพาะพันธุ์สำเร็จในกรงเลี้ยงเป็นครั้งแรก ผู้ที่ชื่นชอบมองว่านี่คือจุดเริ่มต้นของตลาดนี้

ประเด็นที่น่าตกใจที่สุดคือเรื่อง "การฟอกแหล่งที่มา" ดร.โอมาร์ อัล-เชคลี จากมหาวิทยาลัยแบกแดดเชื่อว่า การเพาะพันธุ์ในกรงเลี้ยงที่ประสบความสำเร็จอาจถูกใช้เป็นฉากบังหน้าในการลักลอบสัตว์ป่าที่อ้างว่าเกิดในกรงเลี้ยง รายงาน "สัตว์ป่าที่ถูกขโมย 2" ขององค์กร Pro Wildlife ชี้ให้เห็นช่องว่างระหว่างการส่งออกที่โอมานแจ้งไว้กับจำนวนที่มากกว่ามากที่ปรากฏในบันทึกของประเทศอื่นว่าเป็นสัตว์เพาะในกรงเลี้ยง ได้แก่ สหรัฐอเมริกา 182 ตัว สวิตเซอร์แลนด์ 130 ตัว และเนเธอร์แลนด์ 120 ตัว

หน่วยงานสิ่งแวดล้อมของโอมานในรายงานประจำปี 2025 อธิบายว่าตุ๊กแกเป็นสปีชีส์ที่มีความสำคัญทางนิเวศวิทยา และเป็นตัวชี้วัดที่สำคัญต่อสุขภาพของระบบนิเวศแห้งแล้ง ข้อสรุปของฉันเรียบง่าย ความหายากทำให้ราคาสูงขึ้น และราคาที่สูงขึ้นก็ยิ่งเพิ่มอันตรายให้กับสัตว์ในธรรมชาติ ดังนั้นก่อนซื้อสัตว์แปลกใดๆ ควรถามให้แน่ใจว่ามันมาจากไหน

ที่มา: Al Jazeera Net

ขณะอ่านบทความยาวของ Zooinform เกี่ยวกับอายุของสัตว์เลี้ยง มีตัวเลขบางตัวที่สะดุดตาฉัน ตามบทความ สัตว์เลี้ยงในรัสเซียราวหนึ่งในสี่มีอายุเกินเจ็ดปี เจ็ดปีเป็นเกณฑ์ที่ใช้กันในสถิติและการวางแผนสินค้า ไม่ใช่จุดที่ความชราเริ่มจริงๆ สุนัขตัวใหญ่แก่เร็วกว่า ตัวเล็กแก่ช้ากว่าและอายุยืนกว่า โดยรวมแล้วสัตว์เลี้ยงมีอายุยืนขึ้นในปัจจุบัน เพราะโภชนาการที่ดีขึ้น การรักษาสัตวแพทย์ที่เข้าถึงง่าย การตรวจสุขภาพเชิงป้องกัน และการฉีดวัคซีน

บทความยังอ้างถึงการสำรวจปี 2023 ที่ Center for the Study of Animal Nutrition and Well-being ทำร่วมกับ IPSOS: รัสเซียมีแมว 49.2 ล้านตัวและสุนัข 25.5 ล้านตัว โดยแมว 23% และสุนัข 25% มีอายุเกินเจ็ดปี

เรื่องอาหาร ผู้เขียนบอกว่าไม่มี “อาหารสำหรับผู้สูงวัย” แบบใช้ได้กับทุกตัว สุนัขในระยะแรกของวัยชราจะเคลื่อนไหวน้อยลงและน้ำหนักขึ้นง่าย ส่วนน้ำหนักเกินทำให้ข้อต่อเจ็บปวดและอักเสบมากขึ้น จึงมักต้องใช้อาหารที่ให้แคลอรีต่ำกว่า ในระยะท้ายอาจเป็นตรงกันข้าม คือน้ำหนักและมวลกล้ามเนื้อลดลง การได้กลิ่นอ่อนลง และต้องการอาหารที่มีกลิ่นหอมกว่าและให้พลังงานสูง สำหรับแมว โรคไตเรื้อรังเป็นปัญหาใหญ่ จึงจำเป็นต้องตรวจและติดตามอย่างสม่ำเสมอ มีรายละเอียดที่น่าสนใจจากการศึกษาของ Royal Canin ที่พบว่าแมวสูงวัย (อายุเฉลี่ย 11 ปี) ชอบอาหารเปียกที่อุ่นถึงราว 37 °C มากกว่า น่าจะเป็นเพราะกลิ่นแรงขึ้น

เรื่องอาหารเสริมนั้นบทความพูดอย่างตรงไปตรงมา ที่ได้รับการศึกษามากที่สุดคือกรดไขมันโอเมก้า-3 (EPA และ DHA) หลักฐานสำหรับผลิตภัณฑ์อื่นๆ จำนวนมากยังไม่เพียงพอ และอาหารเสริมไม่สามารถแทนที่การวินิจฉัยและการรักษาได้ สำหรับการเตรียมบ้านอย่างง่าย แนะนำให้มีทางลาดและบันได เตียงเพื่อสุขภาพกระดูก พรมกันลื่น และที่วางชาม

ในส่วนคำถามและคำตอบท้ายบทความ ระบุว่าสัตว์เลี้ยงอายุน้อยที่แข็งแรงมักต้องไปหาสัตวแพทย์ปีละครั้งก็พอ ส่วนสัตว์ที่อายุมากควรไปประมาณทุกหกเดือน การเดินเล่นควรสั้นลงแต่บ่อยขึ้น สำหรับฉัน บทความนี้เตือนว่าความชราของสัตว์เลี้ยงไม่ใช่โรค แต่เป็นช่วงที่เราเตรียมตัวล่วงหน้าได้

บทความที่เผยแพร่ใน Posta มีตัวเลขน่าสนใจเกี่ยวกับงบประมาณรายวันของเจ้าของสัตว์เลี้ยง ผมอยากนำมาแบ่งปัน

ตามข่าว อุตสาหกรรมสัตว์เลี้ยงในตุรกีมีมูลค่าราว 70,000 ล้านลีรา ทั่วโลก อุตสาหกรรมนี้มีมูลค่าประมาณ 250,000 ล้านดอลลาร์ในปี 2025 โดยตลาดอาหารสัตว์อย่างเดียวราว 30,000 ล้านดอลลาร์ ในตุรกี ยอดขายกว่าครึ่งมาจากอาหาร และอาหารแมวกับอาหารสุนัขรวมกันคิดเป็นมากกว่า 60% ของทั้งหมด ราว 70% ของครัวเรือนที่เลี้ยงสัตว์มีแมวอย่างน้อยหนึ่งตัว

เอเรน อูจุนจู ผู้จัดการทั่วไปของ Anadolu Pet Group กล่าวว่า อุตสาหกรรมนี้เติบโตแบบเลขสองหลักในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และคาดว่าอาหารระดับพรีเมียมและซูเปอร์พรีเมียมจะโตเร็วกว่าตลาดโดยรวม เขาอธิบายว่าผู้บริโภคตอนนี้ใส่ใจคุณภาพของส่วนผสม แหล่งโปรตีน และความน่าเชื่อถือของการผลิต ปัจจัยที่ผลักดันการเติบโต ได้แก่ ความเป็นเมือง จำนวนครัวเรือนคนเดียวที่เพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตหลังการระบาด และการมองสัตว์เป็นสมาชิกของครอบครัว สุนัขพันธุ์เล็กก็ได้รับความนิยมเพราะเหมาะกับการอยู่คอนโด

ค่าใช้จ่ายรายเดือนที่ประมาณการไว้ก็น่าสนใจ อาหารแมวโตเต็มวัยอยู่ระหว่าง 500 ถึง 2,000 ลีรา หรือ 2,500 ถึง 4,500 ลีราในกลุ่มพรีเมียม สุนัขพันธุ์เล็กอยู่ที่ 500 ถึง 2,500 ลีรา และสุนัขพันธุ์ใหญ่เริ่มที่ 1,000 ลีรา บางครั้งเกิน 5,000 ลีรา ตัวเลขจริงขึ้นอยู่กับประเภทอาหาร อายุและน้ำหนักของสัตว์ และความต้องการอาหารพิเศษ

บทความยังกล่าวถึง Effeffe Pet Türkiye บริษัทร่วมทุนที่ก่อตั้งในปี 2016 ระหว่าง Anadolu Pet Group กับบริษัท Effeffe ของอิตาลี โรงงานในซาลิห์ลี จังหวัดมานิซาผลิตได้ปีละ 50,000 ตัน ส่งออกไปกว่า 40 ประเทศ และตั้งเป้าเพิ่มสัดส่วนการส่งออกจากรายได้ จาก 25% เป็น 50%

สิ่งที่ติดอยู่ในใจผมคือ การรับแมวน่ารักมาเลี้ยงหนึ่งตัว ก็หมายถึงการรับค่าใช้จ่ายประจำที่ต้องวางแผนไว้ด้วย

แหล่งที่มา: Posta

หากคุณเลี้ยงสุนัขหรือแมว ข่าวจากกระทรวงเกษตรนี้น่าสนใจมาก เมื่อวันอังคารที่ 6 ตุลาคม 2026 กระทรวงจัดการสนทนากลุ่มเฉพาะ (FGD) ที่จาการ์ตาเพื่อร่างแนวทางการนำสวัสดิภาพสัตว์มาใช้กับธุรกิจเพาะพันธุ์สุนัขและแมว

I Ketut Wirata ผู้อำนวยการด้านสาธารณสุขทางสัตวแพทย์ของกรมปศุสัตว์และสุขภาพสัตว์ อธิบายเหตุผลไว้ว่า ความต้องการสุนัขและแมวในฐานะสัตว์เลี้ยงเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง และการเพาะพันธุ์ตอนนี้ไม่ได้ทำโดยธุรกิจเท่านั้น แต่ชุมชนและบุคคลทั่วไปก็ทำด้วย กระทรวงต้องการให้การเติบโตนี้เป็นไปตามหลักสุขภาพและสวัสดิภาพของสัตว์

ตามที่ Wirata กล่าว การเพาะพันธุ์อย่างมีความรับผิดชอบต้องคำนึงถึงสภาพของแม่พันธุ์ สุขภาพของลูกสัตว์ ความต้องการพื้นฐาน โภชนาการ และพฤติกรรมตามธรรมชาติ ความเสี่ยงที่ถูกเน้น ได้แก่ การใช้แม่พันธุ์มากเกินไป การจัดการการสืบพันธุ์ที่ไม่เหมาะสม สถานที่ไม่เพียงพอ และการผสมพันธุ์ในเครือญาติที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างดี ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงของปัญหาทางพันธุกรรมในลูกสัตว์ กระทรวงยังเน้นว่าต้องป้องกันการเพาะพันธุ์จำนวนมากที่มองข้ามสวัสดิภาพ ซึ่งพื้นที่ ความสะอาด โภชนาการ การดูแลสุขภาพ และโอกาสแสดงพฤติกรรมตามธรรมชาติมักถูกละเลยได้ง่าย

ฐานทางกฎหมายคือระเบียบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรฉบับที่ 32 ปี 2025 ว่าด้วยการดำเนินการด้านสวัสดิภาพสัตว์ และฉบับที่ 34 ปี 2025 ว่าด้วยการออกใบอนุญาตประกอบธุรกิจบนฐานความเสี่ยงในภาคเกษตร คาดว่าแนวทางทางเทคนิคที่กำลังร่างจะครอบคลุมแนวปฏิบัติการเพาะพันธุ์ที่ดี การระบุความเสี่ยงต่อสุขภาพ สวัสดิภาพสัตว์และโรคติดต่อจากสัตว์สู่คน รวมถึงการให้คำแนะนำและการกำกับดูแล Wirata ยังขอให้ผู้เข้าร่วมให้ความเห็นโดยละเอียดจากประสบการณ์ภาคสนาม เพื่อให้แนวทางเป็นจริงได้

ผมมองว่านี่เป็นก้าวที่น่าชื่นใจ หากคุณกำลังคิดจะซื้อลูกสุนัขหรือลูกแมว ควรถามก่อนว่าแม่ของมันได้รับการดูแลอย่างไร

แหล่งที่มา: ANTARA News

ผมอ่านบทความใน Thanh Niên เรื่องเห็บและหมัดในสัตว์เลี้ยง และอยากนำมาแบ่งปัน เพราะหลายคนยังคิดว่านี่เป็นปัญหาของสุนัขและแมวเท่านั้น

ตามบทความ โรงพยาบาลสัตว์แห่งหนึ่งในเมืองเว้ยังคงรับเคสโรคปรสิตในเลือดที่แพร่โดยเห็บและหมัดอย่างต่อเนื่อง ดร.ตรัน กง บั๋ง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสัตว์ MB Vet Huế กล่าวว่า ภายในเวลาเพียงสองสัปดาห์ โรงพยาบาลรับและรักษาสุนัขที่ป่วยด้วยโรคนี้มากกว่า 30 ตัว และเรียกสถานการณ์นี้ว่าน่าเป็นห่วง เห็บแพร่ปรสิตในเลือด Babesia และ Ehrlichia ทำให้สุนัขมีไข้สูง เลือดกำเดาไหล และปัสสาวะเป็นเลือด และอาจเสียชีวิตได้หากไม่ได้รับการรักษาทันเวลา สุนัขหลายตัวตายหลังถูกนำส่งคลินิกแล้ว เพราะเจ้าของประมาทไม่ใส่ใจ

ความเสี่ยงต่อคนก็สำคัญไม่แพ้กัน เห็บที่ตกลงพื้นอาจคลานขึ้นเตียงแล้วกัดคน ซึ่งอาจทำให้เกิดไข้รากสาดหรือโรคไลม์ได้ ในเด็ก พยาธิไส้เดือนของสุนัขและแมว (Toxocara) อาจทำให้คันผิวหนังเป็นเวลานาน ลมพิษ ไอ ตามัว และถึงขั้นชักได้ พยาธิปากขอสามารถไชเข้าผิวหนังของเท้าเปล่าเมื่อเดินบนพื้นที่มีอุจจาระสัตว์ และพยาธิตืดสุนัข (Echinococcus) อาจสร้างถุงน้ำในตับและปอด ซึ่งมักต้องผ่าตัดรักษา

ดร.บั๋งให้คำแนะนำบางข้อไว้ดังนี้ ถ่ายพยาธิเป็นประจำ (ลูกสุนัขและลูกแมวทุกสองสัปดาห์จนอายุสามเดือน หลังจากนั้นทุกเดือนจนอายุหกเดือน และสุนัขโตทุกสามเดือน) ไม่ให้เนื้อดิบ ไม่ปล่อยให้สัตว์เลี้ยงเดินเพ่นพ่านในที่มีอุจจาระของสัตว์อื่น ล้างมือด้วยสบู่หลังเล่นกับสัตว์เลี้ยง เก็บอุจจาระทุกวันและฆ่าเชื้อพื้น ไม่ให้สัตว์เลี้ยงเลียหน้าหรือนอนบนเตียงร่วมกันจนกว่าจะควบคุมเห็บและพยาธิได้ครบถ้วน หากเด็กมีอาการคันผิวหนังหรือลมพิษที่กลับมาซ้ำหลังสัมผัสสัตว์เลี้ยง ควรให้ตรวจ

สำหรับผม สาระของบทความนี้เรียบง่ายว่า การดูแลสัตว์เลี้ยงให้ดีก็คือการดูแลสุขภาพของทั้งครอบครัวด้วย

แหล่งที่มา: Thanh Niên

คนที่มีสุนัขหรือแมวย่อมรู้ดีว่าการไปหาสัตวแพทย์แต่ละครั้งอาจกระทบกระเป๋าเงินไม่น้อย Keuze.nl รวบรวมตัวเลขปี 2026 ไว้แล้ว และฉันอยากนำมาแบ่งปันที่นี่

การปรึกษาทั่วไปมีค่าใช้จ่ายสำหรับสุนัขประมาณ 33 ถึง 86 ยูโร และสำหรับแมว 33 ถึง 60 ยูโร การปรึกษาฉุกเฉินตอนเย็นหรือกลางคืนสำหรับสุนัขอยู่ที่ 105 ถึง 560 ยูโร และสำหรับแมวอยู่ที่ 100 ถึง 220 ยูโร การผ่าตัดง่ายๆ สำหรับสุนัขอยู่ที่ 500 ถึง 1,500 ยูโร และการทำหมันอยู่ที่ 389 ถึง 525 ยูโร การรักษามะเร็งพุ่งถึง 1,500 ถึง 3,000 ยูโรได้อย่างรวดเร็ว ราคาต่างกันมากในแต่ละคลินิก นอกจากนี้บริการสัตวแพทย์ยังอยู่ภายใต้อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มสูงที่ 21% และค่าบริการในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเพิ่มขึ้นเร็วกว่าอัตราเงินเฟ้อถึงสามเท่า

รัฐบาลต้องการจัดการกับต้นทุนที่สูง รัฐมนตรีช่วยว่าการ Erkens ต้องการกฎเกณฑ์เพื่อจำกัดกำไรของสัตวแพทย์ ความโปร่งใสในค่าบริการที่มากขึ้น การดูแลฉุกเฉินที่ดีขึ้น และทางแก้ปัญหาบุคลากรขาดแคลน แต่ยังไม่มีการกำหนดเพดานค่าบริการในตอนนี้ ดังนั้นเจ้าของสัตว์เลี้ยงจะเห็นการเปลี่ยนแปลงไม่มากในระยะสั้น

แล้วคุณทำอะไรเองได้บ้างตอนนี้? บทความระบุสามอย่าง คือ ตรวจสอบว่าสัตวแพทย์ของคุณเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายหรือไม่ แล้วขอดูรายการราคา ขอใบประมาณการค่าใช้จ่ายเป็นลายลักษณ์อักษรล่วงหน้า และพิจารณาประกันสัตว์เลี้ยงที่สามารถคืนค่าใช้จ่ายได้ถึง 90% ตามบทความ ประกันพื้นฐานของสุนัขเริ่มที่ประมาณ 15 ยูโรต่อเดือน และของแมวที่ 9 ยูโร ควรตรวจว่าโรคทางพันธุกรรมหรือโรคแต่กำเนิดได้รับความคุ้มครองหรือไม่ เพราะไม่ใช่ทุกบริษัทประกันจะคุ้มครอง สำหรับสายพันธุ์ที่มีปัญหาการหายใจที่รู้จักกันดี เช่น เฟรนช์บูลด็อก ประกันอาจคุ้มทุนได้เร็วกว่า หากคุณไม่สามารถจ่ายค่ารักษาได้ มูลนิธิ Stichting Sterk voor Dieren บางครั้งก็ให้ความช่วยเหลือทางการเงิน

ฉันคิดว่านี่เป็นภาพรวมที่มีประโยชน์ การเก็บเงินสำรองไว้ล่วงหน้าดีกว่าการมานั่งคิดเลขกลางดึก

เนื่องในวันสัตว์โลก la Repubblica ได้นำข้อมูลของ Eurispes เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างชาวอิตาลีกับสัตว์เลี้ยงมาเผยแพร่อีกครั้ง สิ่งที่ทำให้ฉันสะดุดใจที่สุดคือความย้อนแย้ง: ความรักเพิ่มขึ้น แต่ยอดเงินในบัญชีที่ต้องจ่ายก็เพิ่มขึ้นด้วย

ในปี 2026 ชาวอิตาลีราวหนึ่งในสามคนอาศัยอยู่กับสัตว์อย่างน้อยหนึ่งตัว สุนัขกลับมาแซงหน้าแมวอีกครั้ง (41% ต่อ 37.1%) หลังจากที่เสมอกันในปี 2025 แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจริง ๆ คือค่าใช้จ่าย: ในปี 2015 เกือบครึ่งหนึ่งใช้จ่ายน้อยกว่า 30 ยูโรต่อเดือน วันนี้กลุ่มนั้นลดลงเหลือ 16% คนส่วนใหญ่ใช้จ่ายระหว่าง 31 ถึง 100 ยูโร และมากกว่าหนึ่งในสี่ใช้เกิน 100 ยูโร มากกว่าครึ่งใช้จ่ายเกิน 50 ยูโรเฉพาะค่าอาหารอย่างเดียว

ในความเห็นของฉัน ยังมีด้านดีอยู่ด้วย: การรับเลี้ยงกำลังเปลี่ยนไป ในปี 2017 ร้านขายสัตว์เลี้ยงเป็นช่องทางที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด วันนี้สัตว์เกือบ 40% มาจากข้างถนนหรือจากศูนย์พักพิงสัตว์ 23% ของคนที่มีสัตว์เลี้ยงอยู่แล้วไม่ได้รับเลี้ยงเพิ่มด้วยเหตุผลทางการเงิน และ 11.4% ของคนที่ไม่มีสัตว์เลี้ยงต้องล้มเลิกความคิดนี้ไปโดยสิ้นเชิง

ระหว่างที่อ่าน ฉันนึกถึงเพื่อน ๆ ที่คุยกันเรื่องประกัน เรื่องการยกมรดกให้สุนัข และเรื่องสัตวแพทย์เพื่อสังคม การรักสัตว์สักตัวไม่ควรกลายเป็นอภิสิทธิ์ ตัวเลขบอกว่าความผูกพันนี้แน่นแฟ้นกว่าที่เคย — และสิ่งที่จำเป็นคือนโยบายที่ช่วยลดภาระค่าดูแล ไม่ใช่แค่เจตนาดี

ที่มา: la Repubblica