حیوانات خانگی

Portare il cane al lavoro: a Verona diventa realtà per i dipendenti comunali. Dal 1° novembre 2026 entra in vigore la pet policy che permetterà ai lavoratori di Palazzo Barbieri di condividere la giornata con il proprio quattro zampe.

La giunta l'ha approvata dopo una sperimentazione partita nel 2023 nei Musei Civici e nel Museo di Storia Naturale, accolta bene sia dai dipendenti sia dai visitatori.

Le regole sono piuttosto precise. I cani potranno stare negli uffici individuali e in quelli condivisi, ma solo se tutti i colleghi hanno dato il consenso formale. Restano esclusi gli spazi a contatto diretto e continuo con il pubblico, le sale riunioni, le aule, i laboratori, i bagni e le aree pausa caffè. Servono almeno tre mesi di età, iscrizione all'anagrafe degli animali d'affezione, microchip, libretto sanitario, vaccinazioni e trattamenti antiparassitari in regola, più un'assicurazione per danni a terzi. Il guinzaglio non deve superare i 150 centimetri e per i cani oltre i 25 chili è richiesta una valutazione comportamentale a carico del proprietario.

Il consigliere delegato al benessere animale Giuseppe Rea sottolinea i vantaggi psicologici per i lavoratori e per i rapporti tra colleghi. E per alcuni cani avere vicino il proprietario è meglio che restare soli a casa per tante ore.

Però il punto che condivido di più è un altro: ogni cane è diverso. Un ufficio è fatto di rumori, telefonate, movimento continuo e persone sconosciute, e non tutti i cani lo vivono con serenità. Anche la convivenza tra più cani non è scontata. Inoltre il peso non dice nulla sull'equilibrio emotivo: anche un cane piccolo può mostrare stress con abbai insistenti, ringhi o irrequietezza. Una valutazione individuale, indipendente dalla taglia, sarebbe forse più sensata.

Insomma, bella iniziativa, a patto che la domanda giusta resti sempre: il mio cane, lì, sta bene?

Fonte: Amoreaquattrozampe.it

به عنوان یک صاحب سگ، همیشه با علاقه این نوع نظرسنجی‌ها را دنبال می‌کنم، و مطالعه جدید مربوط به حیوانات خانگی در سال‌های 2024/2025، باعث شده است که من به بسیاری از مسائل فکر کنم. مهم‌ترین نکته این است که 96 درصد از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی، معتقدند که حیوان خانگی آن‌ها، به بهبود سلامت روحی و جسمی آن‌ها کمک می‌کند. من شخصاً این موضوع را تأیید می‌کنم، زیرا سگ من برای من بسیار بیشتر از یک حیوان خانگی است، او بخشی از خانواده من است.

نکته جالبی که در این مطالعه به چشم می‌خورد، این است که 83 درصد از صاحبان حیوانات، آن‌ها را به عنوان موجوداتی با شخصیت منحصر به فرد می‌دانند. به همین دلیل، من اکنون بیشتر به این موضوع توجه می‌کنم که چه نوع غذایی را به او می‌دهم. تقریباً نیمی از صاحبان حیوانات، تمایل به استفاده از منابع پروتئینی جایگزین مانند پروتئین حشرات را دارند، به ویژه اگر قیمت مناسب باشد. با این حال، برای بسیاری از افراد، قیمت همچنان مهم‌ترین معیار در هنگام خرید است.

موضوعی که باعث نگرانی من شده است، این است که تنها 72 درصد از صاحبان حیوانات، معتقدند که حیوان خانگی آن‌ها سالم است، در حالی که در سال 2020، این درصد 80 بود. افزایش هزینه‌های دامپزشکی، فشار زیادی را بر بیش از دو سوم صاحبان حیوانات وارد کرده است، و بسیاری از آن‌ها، برای این منظور، ذخیره‌های ویژه‌ای را کنار گذاشته‌اند. در عین حال، 47 درصد از صاحبان حیوانات، خواهان راهکارهای دیجیتالی مانند یک اپلیکیشن سلامت برای حیوان خانگی خود هستند.

در نهایت، این مطالعه بیشتر از هر چیز، نشان می‌دهد که حیوانات خانگی ما، ما را از نظر عاطفی همراهی می‌کنند، اما ما با چالش‌های جدیدی روبرو هستیم، از هزینه‌ها گرفته تا مسائل مربوط به پایداری. امیدوارم که این نتایج، توسط صنعت مربوطه، جدی گرفته شود.

منبع: Interzoo

آگریا و کلوب سگ‌داری سوئد یک نظرسنجی تازه درباره حیوانات خانگی منتشر کرده‌اند؛ اعداد آن برای کسانی که حیوانات را دوست دارند جذاب است. این نظرسنجی توسط Novus انجام شده و بر پایه پاسخ ۱۰٬۲۸۴ صاحب سگ و گربه با سنین ۱۸ تا ۸۹ سال است. نظرسنجی قبلی در سال ۲۰۲۴ بود.

تیتر اصلی این است که سهم خانوارهای سوئدی که سگ یا گربه دارند کمی بیش از یک واحد درصد افزایش یافته است. اکنون ۳۱ درصد خانوارها، یعنی کمی بیش از یک‌سوم، دست‌کم یک حیوان خانگی دارند.

تعداد سگ‌ها رو به افزایش است. جمعیت آن‌ها ۲٫۷ درصد رشد کرده و به ۹۵۱٬۰۰۰ رسیده است و ۱۵ درصد خانوارها سگ دارند. این افزایش در استکهلم، مرکز-شرق سوئد، اسمالند و جنوب کشور بیشتر است. جالب اینجاست که ۷۴۱٬۰۰۰ سگ در خانوارهایی زندگی می‌کنند که دست‌کم یک بزرگسال دارند و کودکی ندارند، و بیانیه مطبوعاتی این را نشانه‌ای از تغییر سبک زندگی می‌داند.

در مقابل، تعداد گربه‌ها از سال ۲۰۲۴ تا ۳٫۵ درصد کاهش یافته و تخمین زده می‌شود به حدود ۱٬۵۸۲٬۰۰۰ رسیده باشد. با این حال گربه همچنان محبوب‌ترین حیوان خانگی سوئد است: ۲۰ درصد خانوارها دست‌کم یک گربه دارند. به‌ویژه در خانواده‌های دارای فرزند زیر ۱۵ سال محبوب است، جایی که ۳۰ درصد خانوارها گربه دارند.

مونیکا توولیِد، مدیر کشوری آگریا در سوئد، افزایش سگ‌ها را خبر خوب سال می‌داند و یادآوری می‌کند که گربه، به‌ویژه میان خانواده‌های دارای کودک، همچنان در صدر است. از نظر من جالب‌ترین نکته این است که حیوانات خانگی تا چه حد با شیوه زندگی ما همراه می‌شوند. هرچه افراد بیشتری بدون فرزند در خانه زندگی می‌کنند، به نظر می‌رسد بیشتر سگی را انتخاب می‌کنند تا زندگی روزمره‌شان را با آن تقسیم کنند.

منبع: آگریا از طریق TT

متنی از سردبیر Bezprawnik خواندم درباره‌ی هزینه‌ی درمان یک سگ، و می‌خواهم عددهای مهمش را با شما در میان بگذارم، چون هر صاحب حیوان خانگی باید این‌ها را بداند.

نویسنده که یک سگ و دو گربه دارد، چند ماجرا تعریف می‌کند. جرم‌گیری دندان یک سگ بی‌سرپرست که به فرزندخواندگی گرفته بود، در سال ۲۰۲۲ نزد دندانپزشک انسان حدود ۲۰۰ زلوتی (بدون بی‌حسی) خرج برداشت و سال بعد نزد دامپزشک ۴۰۰ تا ۵۰۰ زلوتی. از طرف دیگر، یک تشویقی حدود ۱۰ زلوتی شکم سگ را به هم ریخت و آخر هفته‌ای با یک ویزیت اورژانسی تمام شد: عکس رادیولوژی و آمپول ضد استفراغ، در مجموع حدود ۷۰۰ زلوتی که ۳۰۰ زلوتی‌اش هزینه‌ی روز تعطیل بود. نویسنده بیمه نخرید، چون تاریخچه‌ی کامل سگ را نمی‌دانست و استثناهای شرایط عمومی قرارداد او را منصرف کرد.

متن قیمت‌های تقریبی سال ۲۰۲۶ برای سگ‌ها را هم آورده است. پیچ خوردن معده معمولاً تا ۵۰۰۰ زلوتی هزینه دارد. پارگی رباط صلیبی حدود ۲۰۰۰ تا ۶۰۰۰ زلوتی. شکستگی پا بین ۱۰۰۰ تا ۶۰۰۰ زلوتی، بسته به این‌که گچ کافی باشد یا پلاک و پیچ لازم باشد. شیمی‌درمانی تا ۲۰۰۰ زلوتی برای هر جلسه، رادیولوژی یا سونوگرافی تا ۴۰۰، جرم‌گیری تا ۵۰۰، عقیم‌سازی بین ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ و یک روز بستری تا ۴۰۰ زلوتی.

نویسنده تأکید می‌کند که قیمت‌ها به شهر، اعتبار کلینیک و اندازه‌ی سگ بستگی دارد، چون سگ بزرگ‌تر دارو و پانسمان بیشتری لازم دارد. همچنین می‌گوید آزمایش خون سگ یا گربه ممکن است چندین برابر آزمایش انسان هزینه داشته باشد و حیوانات سیستم درمانی عمومی ندارند.

نتیجه‌ی من ساده است: برای حیوان خانگی‌تان پشتوانه‌ی مالی کنار بگذارید و پیش از خرید یا رد بیمه، شرایطش را با دقت بخوانید.

منبع: Bezprawnik

خیلی‌ها استفراغ گربه را بخشی عادی از زندگی گربه‌ها می‌دانند و حتی آن را موضوع ویدیوهای خنده‌دار می‌کنند. مقاله‌ای از CNN Brasil خواندم که توضیح می‌دهد چرا این طرز فکر می‌تواند تشخیص مشکلات جدی را به تأخیر بیندازد، و دوست داشتم اینجا خلاصه‌اش کنم.

متن یادآوری می‌کند که این نگاه می‌تواند تشخیص مشکلات جدی را عقب بیندازد. گلوله موی واقعی (تریکوبزوار) توده‌ای تیره و استوانه‌ای از موهای فشرده است که به‌ندرت دفع می‌شود، مگر در گربه‌های پرمو یا گربه‌هایی که مشکل معده دارند. استفراغ غذا، صفرا یا چند تار موی پراکنده داستان دیگری است. عکس یا فیلم از آنچه گربه بالا آورده، به دامپزشک کمک زیادی می‌کند.

یک نکته برای من جالب بود: دکتر برونا الیویرا، دامپزشک Med. Felina، توضیح می‌دهد که آنچه صاحبان گربه استفراغ می‌پندارند گاهی سرفه است، که یکی از علائم آسم گربه‌ها است. گربه ممکن است خشک یا با ترشح سرفه کند و صاحب معمولاً فقط متوجه می‌شود که گربه مخاط را قورت می‌دهد. توصیه او روشن است: اگر گربه سرفه می‌کند، علتش را پیدا کنید، چون هرچه درمان زودتر شروع شود، کیفیت زندگی بهتر خواهد بود.

مقاله استفراغ را از برگشت غذا جدا می‌کند. به گفته متخصص گربه‌ها پاتی باستوس، برگشت غذا منفعل است، بدون تلاش آشکار، و غذا با شکل اصلی و بدون صفرا برمی‌گردد. استفراغ معمولاً با لیسیدن لب‌ها، بی‌قراری و آب دهان زیاد همراه است و انقباض شکم هم دارد. برگشت مکرر غذا طبیعی نیست و خوردن آهسته‌تر و در وعده‌های کوچک‌تر می‌تواند کمک کند.

پس چه زمانی باید نگران شد؟ اگر گربه بیمار در مدت کوتاهی چند بار استفراغ کند، درمان بیماری زمینه‌ای ممکن است مشکل را حل کند. اما استفراغ چند روز در هفته و برای چند هفته نیاز به بررسی دارد، حتی اگر گربه سالم به نظر برسد و صاحب به آن عادت کرده باشد. درسی که من از این گرفتم این است: عادت کردن به چیزی به معنی طبیعی بودن آن نیست.

گزارشی از Al Jazeera Net درباره مارمولک خاردم عُمانی خواندم؛ خزنده‌ای که در بازار حیوانات خانگی عجیب و غریب بسیار خواستار پیدا کرده است. این گزارش نکاتی دارد که هر کسی که به خرید یک حیوان کمیاب فکر می‌کند باید بداند.

گزارش از پیشینه شروع می‌کند. چند ماه پیش پلیس عُمان در فرودگاه بین‌المللی مسقط تلاشی برای قاچاق این مارمولک را خنثی کرد. در سال ۲۰۱۲ مسافری که از عُمان می‌آمد در فرودگاه مونیخ با ده‌ها عدد از آن‌ها دستگیر شد. نویسنده آگهی‌های فروش اخیر را بررسی کرده که قیمت هر حیوان بین ۷۰۰ تا ۱٬۰۰۰ یورو بوده است: ۹۹۹ یورو در آلمان، ۷۰۰ در اتریش، ۸۰۰ در فرانسه و ۱٬۰۰۰ در یونان.

این مارمولک فقط در مناطق ساحلی و بیابانی محدودی از عُمان زندگی می‌کند. بومی همین منطقه است، در خاک لانه می‌کند و بیشتر عمرش را در آن می‌گذراند. مدت‌ها دانشمندان اطلاعات کافی درباره آن نداشتند. هرپتولوژیست آلمانی توماس ویلمس در مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۲ برآورد کرد که تعداد نمونه‌های شناخته‌شده برای علم پیش از شروع پژوهش در سال ۱۹۹۸ از سی عدد فراتر نمی‌رفته است. سپس یک برنامه علمی پرورش آغاز شد و نخستین موفقیت در تولیدمثل در اسارت ثبت شد. علاقه‌مندان این را آغاز این بازار می‌دانند.

چشمگیرترین بخش ماجرا «پاک‌سازی منشأ» است. دکتر عمر الشیخلی از دانشگاه بغداد معتقد است که موفقیت پرورش در اسارت می‌تواند پوششی برای قاچاق حیوانات وحشی باشد که به‌عنوان نسل اسیر معرفی می‌شوند. گزارش «حیات وحش دزدیده‌شده ۲» از سازمان Pro Wildlife به شکاف میان صادرات اعلام‌شده عُمان و اعدادی بسیار بزرگ‌تر در ثبت کشورهای دیگر که به‌عنوان نسل اسیر آمده‌اند اشاره کرد: ۱۸۲ عدد در ایالات متحده، ۱۳۰ در سوئیس و ۱۲۰ در هلند.

سازمان محیط‌زیست عُمان در گزارش سالانه ۲۰۲۵ خود این مارمولک را گونه‌ای با اهمیت زیست‌محیطی و شاخصی حیاتی برای سلامت اکوسیستم‌های خشک توصیف می‌کند. نتیجه‌گیری من ساده است: کمیابی قیمت را بالا می‌برد و قیمت بالاتر خطر را برای حیوان در طبیعت افزایش می‌دهد. پس پیش از خرید هر حیوان عجیب باید پرسید از کجا آمده است.

منبع: Al Jazeera Net

در حین خواندن مطلب بلندی از Zooinform درباره سن حیوانات خانگی، چند عدد توجهم را جلب کرد. طبق مقاله، تقریباً از هر چهار حیوان خانگی در روسیه یکی بیش از هفت سال سن دارد. هفت سال یک مرز قراردادی برای آمار و برنامه‌ریزی محصولات است، نه لحظه دقیق شروع پیری: سگ‌های بزرگ زودتر پیر می‌شوند و سگ‌های کوچک دیرتر و عمر بیشتری دارند. حیوانات خانگی به‌طور کلی امروز بیشتر زندگی می‌کنند، به‌خاطر تغذیه بهتر، دسترسی آسان به دامپزشکی، معاینات پیشگیرانه و واکسیناسیون.

مقاله همچنین به سرشماری سال ۲۰۲۳ اشاره می‌کند که مرکز مطالعه تغذیه و رفاه حیوانات همراه با IPSOS انجام داده است: در روسیه ۴۹٫۲ میلیون گربه و ۲۵٫۵ میلیون سگ وجود دارد و ۲۳ درصد گربه‌ها و ۲۵ درصد سگ‌ها بیش از هفت سال دارند.

درباره تغذیه، نویسنده می‌نویسد که هیچ «رژیم غذایی سالمندان» جهان‌شمولی وجود ندارد. سگ‌ها در مرحله ابتدایی پیری فعالیتشان کم می‌شود و به‌راحتی چاق می‌شوند، و اضافه وزن درد و التهاب مفاصل را بدتر می‌کند، پس اغلب به جیره‌های کم‌کالری نیاز است. در مراحل پایانی برعکس ممکن است رخ دهد: کاهش وزن و توده عضلانی، ضعف حس بویایی و نیاز به غذایی با عطر بیشتر و انرژی بالاتر. در گربه‌ها بیماری مزمن کلیه بیشتر مطرح است، بنابراین معاینه و پایش منظم ضروری است. نکته جالب در یک پژوهش Royal Canin این بود که گربه‌های مسن (میانگین ۱۱ سال) غذای مرطوب گرم‌شده تا حدود ۳۷ درجه سانتی‌گراد را بیشتر ترجیح می‌دادند، احتمالاً چون بو قوی‌تر می‌شود.

درباره مکمل‌ها متن صادقانه است: امگا-۳ (EPA و DHA) بهترین مطالعه‌شده‌اند، شواهد برای بسیاری از محصولات دیگر کافی نیست و جای تشخیص و درمان را نمی‌گیرند. از کارهای عملی در خانه، شیب‌راهه و پله، تخت‌های ارتوپدی، فرش‌های ضدلغزش و پایه کاسه غذا توصیه شده است.

در بخش پرسش و پاسخ پایان مقاله آمده که حیوانات جوان و سالم معمولاً به یک ویزیت دامپزشکی در سال نیاز دارند، در حالی که حیوانات مسن‌تر باید تقریباً هر شش ماه یک بار مراجعه کنند. پیاده‌روی‌ها کوتاه‌تر ولی دفعات بیشتر باشد. برای من این متن یادآوری بود که پیری یک حیوان بیماری نیست، بلکه دورانی است که می‌توان از پیش برای آن آماده شد.

مطلبی که در Posta منتشر شده، عددهای جالبی درباره‌ی هزینه‌های روزانه‌ی صاحبان حیوانات خانگی دارد و دوست داشتم آن‌ها را با شما در میان بگذارم.

طبق این گزارش، صنعت حیوانات خانگی در ترکیه حدود ۷۰ میلیارد لیر ارزش دارد. در سطح جهان، این صنعت در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۵۰ میلیارد دلار ارزش داشته و تنها بازار غذای حیوانات حدود ۳۰ میلیارد دلار. در ترکیه بیش از نیمی از فروش از غذا می‌آید و غذای گربه و سگ با هم بیش از ۶۰ درصد کل را تشکیل می‌دهند. حدود ۷۰ درصد خانواده‌هایی که حیوان خانگی دارند، دست‌کم یک گربه دارند.

اِرِن اوجونجو، مدیرعامل گروه Anadolu Pet، می‌گوید این صنعت در سال‌های اخیر رشد دورقمی داشته و انتظار دارد غذاهای پریمیوم و سوپرپریمیوم سریع‌تر از کل بازار رشد کنند. به گفته‌ی او، مصرف‌کنندگان حالا به کیفیت مواد اولیه، منبع پروتئین و اعتمادپذیری تولید توجه می‌کنند. شهرنشینی، افزایش خانوارهای تک‌نفره، تغییر سبک زندگی پس از همه‌گیری و نگاه به حیوانات به‌عنوان عضوی از خانواده از عوامل رشد ذکر شده‌اند. نژادهای کوچک سگ هم به دلیل مناسب بودن برای زندگی در آپارتمان طرفدار دارند.

برآوردهای هزینه‌ی ماهانه هم قابل توجه‌اند. غذای یک گربه‌ی بالغ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ لیر و در رده‌ی پریمیوم بین ۲۵۰۰ تا ۴۵۰۰ لیر است. برای یک سگ کوچک بین ۵۰۰ تا ۲۵۰۰ لیر و برای نژاد بزرگ از ۱۰۰۰ لیر شروع می‌شود و گاهی از ۵۰۰۰ لیر هم بالاتر می‌رود. مبلغ واقعی به نوع غذا، سن و وزن حیوان و نیازهای غذایی خاص آن بستگی دارد.

گزارش از Effeffe Pet Türkiye هم یاد می‌کند؛ شرکتی مشترک که در سال ۲۰۱۶ میان Anadolu Pet Group و شرکت ایتالیایی Effeffe تأسیس شده است. کارخانه‌ی آن در سالیهلی، استان مانیسا، ظرفیت سالانه‌ی ۵۰ هزار تن دارد، به بیش از ۴۰ کشور صادر می‌کند و هدفش رساندن سهم صادرات از گردش مالی از ۲۵ به ۵۰ درصد است.

آنچه در ذهنم مانده این است: وقتی گربه‌ی نازی را به خانه می‌آورید، هزینه‌ی منظم و قابل‌برنامه‌ریزی‌ای را هم به دوش می‌کشید.

منبع: Posta

اگر سگ یا گربه دارید، این خبر وزارت کشاورزی ارزش توجه دارد. روز سه‌شنبه ۶ اکتبر ۲۰۲۶، این وزارت در جاکارتا یک بحث گروهی متمرکز (FGD) برگزار کرد تا راهنمایی برای اعمال رفاه حیوانات در پرورش سگ و گربه تدوین کند.

I Ketut Wirata، مدیر بهداشت عمومی دامپزشکی در اداره کل دامپروری و سلامت حیوانات، دلیلش را توضیح می‌دهد: تقاضا برای سگ و گربه به‌عنوان حیوان خانگی همچنان بالا می‌رود و پرورش دیگر فقط توسط شرکت‌ها انجام نمی‌شود، بلکه جوامع و افراد هم پرورش می‌دهند. وزارت می‌خواهد این رشد با اصول سلامت و رفاه حیوانات همراه باشد.

به گفته‌ی Wirata، پرورش مسئولانه باید وضعیت مادر، سلامت توله‌ها، نیازهای اولیه، تغذیه و رفتار طبیعی را در نظر بگیرد. خطرهای برجسته‌شده شامل استفاده‌ی بیش از حد از مادگان، مدیریت نادرست تولیدمثل، امکانات نامناسب و خویشاوندی‌پروری بدون کنترل است که خطر مشکلات ژنتیکی در نسل بعد را بالا می‌برد. وزارت همچنین تأکید کرد که باید از پرورش انبوه که رفاه را نادیده می‌گیرد جلوگیری شود، جایی که فضا، بهداشت، تغذیه، مراقبت درمانی و فرصت رفتار طبیعی به‌راحتی فراموش می‌شوند.

مبنای حقوقی، آیین‌نامه‌ی وزیر کشاورزی شماره‌ی ۳۲ سال ۲۰۲۵ درباره‌ی اجرای رفاه حیوانات و آیین‌نامه‌ی شماره‌ی ۳۴ سال ۲۰۲۵ درباره‌ی صدور مجوز کسب‌وکار مبتنی بر ریسک در بخش کشاورزی است. انتظار می‌رود راهنمای فنی در حال تدوین شامل شیوه‌های خوب پرورش، شناسایی خطرهای سلامتی، رفاه حیوانات و بیماری‌های مشترک انسان و دام، و همچنین نظارت و راهبری باشد. Wirata همچنین از شرکت‌کنندگان خواست بازخورد دقیق بر پایه‌ی تجربه‌ی میدانی بدهند تا راهنما واقعی بماند.

من این را گام امیدوارکننده‌ای می‌دانم. اگر قصد خرید توله‌سگ یا بچه‌گربه دارید، بهتر است اول بپرسید مادرش چطور نگهداری می‌شود.

منبع: ANTARA News

مطلبی در Thanh Niên درباره‌ی کنه و کک حیوانات خانگی خواندم و خواستم آن را منتقل کنم، چون هنوز خیلی‌ها فکر می‌کنند این مشکل فقط مخصوص سگ و گربه است.

طبق این مطلب، یک بیمارستان دامپزشکی در هوئه مدام با موارد انگل‌های خونی که توسط کنه و کک منتقل می‌شوند روبه‌رو است. دکتر ترن کونگ بانگ، مدیر بیمارستان دامپزشکی MB Vet هوئه، گفته که فقط در دو هفته بیش از ۳۰ سگ مبتلا به این بیماری پذیرش و درمان شده‌اند و وضعیت را نگران‌کننده خوانده است. کنه‌ها انگل‌های خونی Babesia و Ehrlichia را منتقل می‌کنند که باعث تب شدید، خونریزی بینی و خون در ادرار سگ می‌شوند و اگر به‌موقع درمان نشوند ممکن است به مرگ منجر شوند. بسیاری از سگ‌ها پس از رسیدن به کلینیک مرده بودند، چون صاحبانشان بی‌اعتنا بوده‌اند.

خطر برای انسان هم اهمیت دارد. کنه‌ای که روی زمین می‌افتد می‌تواند از روی تخت بالا برود و کسی را نیش بزند و باعث تب خالدار یا بیماری لایم شود. در کودکان، کرم‌های گرد سگ و گربه (توکسوکارا) می‌توانند خارش طولانی پوست، کهیر، سرفه، تاری دید و حتی تشنج ایجاد کنند. کرم‌های قلاب‌دار از پوست پای برهنه، وقتی روی زمین آلوده به مدفوع حیوانات راه می‌روند، وارد بدن می‌شوند، و کرم نواری سگ (Echinococcus) می‌تواند در کبد و ریه کیست بسازد که معمولاً نیاز به جراحی دارد.

دکتر بانگ چند توصیه مشخص می‌کند: کرم‌زدایی منظم (توله‌ها و بچه‌گربه‌ها هر دو هفته تا سه ماهگی، سپس ماهانه تا شش ماهگی، و سگ‌های بالغ هر سه ماه)، ندادن گوشت خام، رها نکردن حیوان در جاهایی که مدفوع حیوانات دیگر هست، شستن دست‌ها با صابون بعد از بازی با حیوان، جمع‌کردن مدفوع هر روز و ضدعفونی کف خانه. تا وقتی کنه و کرم‌ها کاملاً کنترل نشده‌اند، اجازه ندهید حیوان صورت شما را بلیسد یا کنار شما در تخت بخوابد. اگر کودکی بعد از تماس با حیوان خارش پوست یا کهیر مکرر پیدا کرد، باید آزمایش شود.

به نظر من پیام این مطلب ساده است: مراقبت درست از حیوان خانگی یعنی مراقبت از سلامت کل خانواده.

منبع: Thanh Niên

هرکس سگ یا گربه داشته باشد می‌داند که یک ویزیت دامپزشکی می‌تواند کیف پول را سنگین کند. Keuze.nl ارقام ۲۰۲۶ را جمع‌آوری کرده و دوست دارم اینجا با شما در میان بگذارم.

یک ویزیت معمولی برای سگ حدود ۳۳ تا ۸۶ یورو و برای گربه ۳۳ تا ۶۰ یورو هزینه دارد. ویزیت اورژانسی عصر یا شب برای سگ بین ۱۰۵ تا ۵۶۰ یورو و برای گربه بین ۱۰۰ تا ۲۲۰ یورو است. یک عمل ساده برای سگ ۵۰۰ تا ۱٬۵۰۰ یورو و عقیم‌سازی ۳۸۹ تا ۵۲۵ یورو هزینه دارد. درمان سرطان به‌سرعت به ۱٬۵۰۰ تا ۳٬۰۰۰ یورو می‌رسد. قیمت‌ها از یک مطب به مطب دیگر بسیار متفاوت است. خدمات دامپزشکی همچنین مشمول نرخ بالای ۲۱ درصدی مالیات بر ارزش افزوده است و تعرفه‌ها در سال‌های اخیر تا سه برابر سریع‌تر از تورم بالا رفته‌اند.

دولت می‌خواهد با هزینه‌های بالا مقابله کند. خانم Erkens معاون وزیر خواستار قوانینی برای محدود کردن سود دامپزشکان، شفافیت بیشتر در تعرفه‌ها، مراقبت اورژانسی بهتر و راه‌حلی برای کمبود نیرو است. فعلاً سقف تعرفه در کار نیست، بنابراین برای صاحبان حیوانات در کوتاه‌مدت تغییر چندانی نخواهد داشت.

همین حالا خودتان چه کاری می‌توانید بکنید؟ مقاله سه مورد را نام می‌برد: بررسی اینکه دامپزشک شما به یک زنجیره وابسته است یا نه و درخواست جدول تعرفه، درخواست برآورد کتبی هزینه از قبل، و در نظر گرفتن بیمه حیوانات خانگی که می‌تواند تا ۹۰ درصد هزینه‌ها را بازپرداخت کند. طبق متن، بیمه پایه برای سگ از حدود ۱۵ یورو در ماه و برای گربه از ۹ یورو شروع می‌شود. حتماً بررسی کنید که بیماری‌های ارثی یا مادرزادی تحت پوشش هست یا نه، چون همه شرکت‌های بیمه آن‌ها را پوشش نمی‌دهند. برای نژادهایی با مشکلات تنفسی شناخته‌شده، مانند بولداگ فرانسوی، بیمه ممکن است زودتر هزینه‌اش را جبران کند. اگر توان پرداخت درمان را ندارید، Stichting Sterk voor Dieren گاهی کمک مالی ارائه می‌دهد.

به نظر من این مرور مفید است: بهتر است از قبل پس‌انداز اضطراری بسازید تا اینکه وسط شب حساب و کتاب کنید.

به مناسبت روز جهانی حیوانات، la Repubblica داده‌های Eurispes درباره رابطه ایتالیایی‌ها و حیوانات خانگی را دوباره منتشر کرد. بیش از همه، این تضاد توجهم را جلب کرد: محبت بیشتر می‌شود، اما صورت‌حساب بانکی هم.

در سال 2026 تقریباً از هر سه ایتالیایی یک نفر دست‌کم با یک حیوان زندگی می‌کند. سگ پس از برابری سال 2025، دوباره از گربه پیش افتاده است (41% در برابر 37.1%). اما آنچه واقعاً تغییر می‌کند، هزینه است: در سال 2015 تقریباً نیمی از مردم ماهانه کمتر از 30 یورو خرج می‌کردند؛ امروز این گروه به 16% رسیده، اکثریت بین 31 تا 100 یورو خرج می‌کنند و بیش از یک‌چهارم از 100 یورو فراتر می‌روند. بیش از نیمی فقط برای غذا بیش از 50 یورو هزینه می‌کنند.

به نظر من جنبه مثبتی هم وجود دارد: شیوه پذیرش حیوانات در حال تغییر است. در سال 2017 فروشگاه پرتکرارترین مسیر بود؛ امروز نزدیک به 40% حیوانات از خیابان یا پناهگاه می‌آیند. 23% از کسانی که از قبل حیوان خانگی دارند، به دلایل مالی حیوان دیگری نگرفته‌اند و 11.4% از کسانی که حیوانی ندارند، ناچار شده‌اند به‌کلی از آن صرف‌نظر کنند.

وقتی این را می‌خواندم، به دوستانم فکر کردم که از بیمه، از ارث گذاشتن برای سگ‌شان و از دامپزشکی اجتماعی حرف می‌زنند. دوست داشتن یک حیوان نباید به یک امتیاز ویژه تبدیل شود. اعداد نشان می‌دهند که این پیوند از همیشه قوی‌تر است — و اینکه به سیاست‌هایی نیاز است که هزینه‌های مراقبت را سبک‌تر کنند، نه فقط نیت‌های خوب.

منبع: la Repubblica