Portare il cane al lavoro: a Verona diventa realtà per i dipendenti comunali. Dal 1° novembre 2026 entra in vigore la pet policy che permetterà ai lavoratori di Palazzo Barbieri di condividere la giornata con il proprio quattro zampe.
La giunta l'ha approvata dopo una sperimentazione partita nel 2023 nei Musei Civici e nel Museo di Storia Naturale, accolta bene sia dai dipendenti sia dai visitatori.
Le regole sono piuttosto precise. I cani potranno stare negli uffici individuali e in quelli condivisi, ma solo se tutti i colleghi hanno dato il consenso formale. Restano esclusi gli spazi a contatto diretto e continuo con il pubblico, le sale riunioni, le aule, i laboratori, i bagni e le aree pausa caffè. Servono almeno tre mesi di età, iscrizione all'anagrafe degli animali d'affezione, microchip, libretto sanitario, vaccinazioni e trattamenti antiparassitari in regola, più un'assicurazione per danni a terzi. Il guinzaglio non deve superare i 150 centimetri e per i cani oltre i 25 chili è richiesta una valutazione comportamentale a carico del proprietario.
Il consigliere delegato al benessere animale Giuseppe Rea sottolinea i vantaggi psicologici per i lavoratori e per i rapporti tra colleghi. E per alcuni cani avere vicino il proprietario è meglio che restare soli a casa per tante ore.
Però il punto che condivido di più è un altro: ogni cane è diverso. Un ufficio è fatto di rumori, telefonate, movimento continuo e persone sconosciute, e non tutti i cani lo vivono con serenità. Anche la convivenza tra più cani non è scontata. Inoltre il peso non dice nulla sull'equilibrio emotivo: anche un cane piccolo può mostrare stress con abbai insistenti, ringhi o irrequietezza. Una valutazione individuale, indipendente dalla taglia, sarebbe forse più sensata.
Insomma, bella iniziativa, a patto che la domanda giusta resti sempre: il mio cane, lì, sta bene?
Als trotse hondenbezitter volg ik zulke enquêtes altijd met veel interesse, en het nieuwe huisdierenonderzoek 2024/2025 heeft me flink aan het denken gezet. Eerst het belangrijkste: 96 procent van de ondervraagden zegt dat hun dier hun geestelijk en lichamelijk welzijn verbetert. Uit eigen ervaring kan ik dat alleen maar bevestigen — mijn hond is voor mij veel meer dan een huisdier, hij is familie.
Ik vond het interessant dat 83 procent hun dieren als individuele persoonlijkheden ziet. Juist daarom let ik tegenwoordig veel beter op wat ik voer. Bijna de helft van de eigenaren zou openstaan voor alternatieve eiwitbronnen zoals insecteneiwit, vooral als de prijs goed is. Bij het boodschappen doen blijft de prijs voor velen echter het belangrijkste criterium.
Wat me zorgen baart: nog maar 72 procent vindt hun dier gezond, terwijl dat in 2020 nog 80 procent was. De gestegen dierenartskosten drukken zwaar op meer dan twee derde van de eigenaren, en velen leggen er extra geld voor opzij. Tegelijkertijd wil 47 procent digitale oplossingen, zoals een gezondheidsapp voor hun dier.
Uiteindelijk laat het onderzoek vooral één ding zien: onze dieren staan emotioneel aan onze zijde, maar we staan voor nieuwe uitdagingen — van de kosten tot duurzaamheid. Ik hoop dat de branche deze resultaten serieus neemt.
Agria en de Zweedse Kennelclub hebben een nieuw onderzoek naar huisdieren gepubliceerd, en de cijfers zijn leuk om door te nemen voor wie van dieren houdt. Het onderzoek is uitgevoerd door Novus en is gebaseerd op antwoorden van 10.284 hond- en kateigenaren tussen 18 en 89 jaar. De vorige editie was in 2024.
De grote kop is dat het aandeel Zweedse huishoudens met een hond of kat met iets meer dan een procentpunt is gestegen. Nu heeft 31 procent van de huishoudens, dus iets meer dan één op de drie, minstens één huisdier.
Het aantal honden groeit. De populatie steeg met 2,7 procent naar 951.000, en 15 procent van de huishoudens heeft een hond. De stijging is het sterkst in Stockholm, het midden-oosten van Zweden, Småland en het zuiden van het land. Opvallend genoeg wonen 741.000 honden in huishoudens met minstens één volwassene en zonder kinderen, wat het persbericht opvat als teken van veranderende levensstijlen.
Katten daarentegen zijn sinds 2024 met 3,5 procent gedaald, naar schatting 1.582.000. Toch is de kat duidelijk het populairste huisdier van Zweden: 20 procent van de huishoudens heeft er minstens één. Ze zijn vooral populair bij gezinnen, waar 30 procent van de huishoudens met kinderen onder de 15 jaar een kat heeft.
Monica Tuvelid, landenmanager van Agria in Zweden, noemt de groei van honden het goede nieuws van het jaar en stelt dat de kat toch voorop blijft, niet in de laatste plaats bij gezinnen met kinderen. Zelf vind ik het interessantst hoe sterk huisdieren meebewegen met onze manier van leven. Naarmate meer mensen zonder kinderen thuis wonen, kiezen er meer voor een hond om het dagelijks leven mee te delen.
Ik las een stuk van de redacteur van Bezprawnik over wat de behandeling van een hond kost, en ik wil de belangrijkste cijfers delen, want elke huisdiereigenaar zou ze moeten kennen.
De auteur, die één hond en twee katten heeft, beschrijft meerdere gevallen. Het verwijderen van tandsteen bij een verwaarloosde hond die hij had geadopteerd, kostte in 2022 bij de tandarts voor mensen ongeveer 200 zloty (zonder verdoving), en een jaar later bij de dierenarts 400 tot 500 zloty. Een snoepje van zo'n 10 zloty bracht de maag van de hond in de war, en het eindigde met een spoedbezoek op zondag, met röntgenfoto's en een injectie tegen braken: ongeveer 700 zloty, waarvan 300 zloty toeslag was omdat het op een vrije dag was. De auteur had geen verzekering afgesloten, omdat hij de volledige medische geschiedenis van de hond niet kende en de uitsluitingen in de algemene voorwaarden hem afschrikten.
Het artikel geeft ook richtprijzen voor 2026 voor honden. Een maagdraaiing kost meestal tot 5.000 zloty. Een gescheurd kruisband ongeveer 2.000 tot 6.000 zloty. Een gebroken poot kost van 1.000 tot 6.000 zloty, afhankelijk van of een gips volstaat of platen en schroeven nodig zijn. Chemotherapie kost tot 2.000 zloty per sessie, een röntgenfoto of echo tot 400, tandsteenverwijdering tot 500, castratie 300 tot 1.000 en een dag in het ziekenhuis tot 400 zloty.
De auteur merkt op dat de prijzen afhangen van de stad, de reputatie van de kliniek en de grootte van de hond, want een grote hond heeft meer medicijnen en verband nodig. Ook wijst hij erop dat bloedonderzoek bij een hond of kat vele malen duurder kan zijn dan bij een mens, en dat dieren geen publiek gezondheidszorgsysteem hebben.
Voor mij is de conclusie eenvoudig: leg een financiële reserve aan voor je huisdier en lees de voorwaarden van de verzekering goed door voordat je er een afsluit of hem weigert.
Veel mensen zien het overgeven van een kat als iets normaals in het kattenleven, zelfs als stof voor grappige filmpjes. Ik las een artikel van CNN Brasil dat uitlegt waarom dat idee het stellen van de juiste diagnose kan vertragen, en ik vat het hier samen.
Het artikel wijst erop dat deze kijk ernstige problemen later aan het licht kan brengen. Een echte haarbal (trichobezoar) is een donkere, cilindrische massa van samengeklitte haren, die zelden wordt uitgebraakt, behalve bij langharige katten of katten met maagproblemen. Overgeven van voer, gal of enkele losse haren is weer iets anders. Foto's of video's van wat de kat heeft uitgebraakt helpen de dierenarts enorm.
Eén punt vond ik interessant: dierenarts Bruna Oliveira van Med. Felina legt uit dat wat een baasje voor overgeven aanziet soms hoesten is, een van de symptomen van kattenastma. Een kat kan droog hoesten of hoesten met afscheiding, en de baas merkt vaak alleen dat de kat slijm doorslikt. Haar advies is duidelijk: als een kat hoest, moet je uitzoeken waarom, want hoe eerder je behandelt, hoe beter de levenskwaliteit.
Het artikel onderscheidt ook overgeven van regurgitatie. Volgens kattenspecialist Paty Bastos is regurgitatie passief, zonder zichtbare inspanning, en komt het voer in zijn oorspronkelijke vorm terug, zonder gal. Overgeven gaat meestal vooraf aan likken van de lippen, onrust en overmatig kwijlen, samen met buikcontracties. Vaak regurgiteren is niet normaal, en langzamer eten in kleinere porties kan helpen.
Wanneer moet je je zorgen maken? Als een zieke kat in korte tijd een paar keer overgeeft, kan het behandelen van de onderliggende ziekte het oplossen. Maar als een kat meerdere dagen per week gedurende meerdere weken overgeeft, is onderzoek nodig, ook al lijkt de kat goed en is de baas eraan gewend. De les die ik hieruit trek: gewend raken aan iets betekent niet dat het normaal is.
Ik las een artikel van Al Jazeera Net over de Omaanse doornstaartleguaan, een reptiel dat in de handel in exotische huisdieren enorm gewild is geworden. Het bevat dingen die iedereen moet weten die overweegt een zeldzaam dier te kopen.
Het artikel begint met de achtergrond. Enkele maanden geleden verijdelde de Omaanse politie op de internationale luchthaven van Muscat een poging om de hagedis het land uit te smokkelen. In 2012 werd een reiziger die uit Oman kwam op de luchthaven van München betrapt met tientallen exemplaren. De auteur vond recente verkoopadvertenties met prijzen tussen 700 en 1.000 euro per dier: 999 euro in Duitsland, 700 in Oostenrijk, 800 in Frankrijk en 1.000 in Griekenland.
De hagedis leeft alleen in beperkte kust- en woestijngebieden van Oman. Het is een endemische soort die holen graaft en een groot deel van zijn leven daarin doorbrengt. Lange tijd had de wetenschap weinig informatie over het dier. De Duitse herpetoloog Thomas Wilms schatte in een studie uit 2002 dat het aantal exemplaren dat de wetenschap kende voordat het onderzoek in 1998 begon, niet meer dan dertig bedroeg. Daarna startte een wetenschappelijk fokprogramma en werd de eerste succesvolle kweek in gevangenschap vastgelegd. Liefhebbers zien dit als het begin van deze markt.
Het meest opvallende is de kwestie van de "herkomstwitwassing". Dr. Omar al-Sheikhly van de Universiteit van Bagdad denkt dat succesvolle kweek in gevangenschap kan worden misbruikt als dekmantel voor de smokkel van wilde dieren die als in gevangenschap gefokt worden voorgesteld. Het rapport "Gestolen wilde dieren 2" van de organisatie Pro Wildlife wees op een kloof tussen de door Oman opgegeven export en veel grotere aantallen in de registers van andere landen die als in gevangenschap gefokt zijn vermeld: 182 in de Verenigde Staten, 130 in Zwitserland en 120 in Nederland.
De Omaanse milieuautoriteit beschrijft de hagedis in haar jaarverslag 2025 als een ecologisch belangrijke soort en een vitale indicator voor de gezondheid van droge ecosystemen. Mijn conclusie is eenvoudig: schaarste verhoogt de prijs, en een hogere prijs vergroot het gevaar voor het dier in het wild. Dus voordat je een exotisch dier koopt, moet je vragen waar het vandaan komt.
Toen ik een uitgebreid stuk van Zooinform las over de leeftijd van onze huisdieren, vielen me een paar cijfers op. Volgens het artikel is ongeveer één op de vier huisdieren in Rusland ouder dan zeven jaar. Zeven jaar is een conventionele grens voor statistiek en productplanning, niet het exacte moment waarop de ouderdom begint: grote honden veroudering eerder, kleine later en ze worden ouder. Huisdieren leven over het algemeen langer dan vroeger, dankzij betere voeding, toegankelijke diergeneeskunde, preventieve controles en vaccinatie.
Het artikel verwijst ook naar een telling uit 2023 van het Center for the Study of Animal Nutrition and Well-being samen met IPSOS: Rusland heeft 49,2 miljoen katten en 25,5 miljoen honden, en 23 procent van de katten en 25 procent van de honden is ouder dan zeven jaar.
Over voeding schrijft de auteur dat er geen universeel “seniorenvoer” bestaat. Honden in een vroege fase van veroudering worden minder actief en komen gemakkelijk aan, en overgewicht verergert pijn en ontsteking in de gewrichten, dus is vaak voer met minder calorieën nodig. In een latere fase kan het omgekeerde gebeuren: gewicht- en spierverlies, een zwakkere reuk en behoefte aan voer met meer geur en energie. Bij katten staat chronische nierziekte voorop, dus regelmatige controles en monitoring zijn essentieel. Een interessant detail: in een onderzoek van Royal Canin aten oudere katten (gemiddeld 11 jaar) natte voeding het liefst als die was opgewarmd tot ongeveer 37 °C, waarschijnlijk omdat de geur dan sterker is.
Over supplementen is de tekst eerlijk: omega-3-vetzuren (EPA en DHA) zijn het best onderzocht, het bewijs voor veel andere producten is onvoldoende, en ze vervangen geen diagnose of behandeling. Praktische tips voor thuis zijn hellingen en traptreden, orthopedische bedden, antislipmatten en voerbakstandaarden.
In de vragen en antwoorden aan het eind staat dat gezonde jonge huisdieren meestal één keer per jaar naar de dierenarts hoeven, terwijl oudere dieren ongeveer elk half jaar moeten gaan. Wandelingen kunnen korter, maar vaker. Voor mij was dit stuk een herinnering dat de ouderdom van een huisdier geen ziekte is, maar een periode waar je je van tevoren op kunt voorbereiden.
Een artikel in Posta geeft interessante cijfers over het dagelijkse budget van huisdiereigenaren, en die wil ik graag delen.
Volgens het bericht is de huisdierensector in Turkije ongeveer 70 miljard lira waard. Wereldwijd was de sector in 2025 ongeveer 250 miljard dollar waard, waarvan alleen de voedselmarkt ongeveer 30 miljard. In Turkije komt meer dan de helft van de verkoop uit voeding, en kat- en hondenvoer samen zijn goed voor meer dan 60 procent van het totaal. Ongeveer 70 procent van de huishoudens met huisdieren heeft minstens één kat.
Eren Üçüncü, algemeen directeur van Anadolu Pet Group, zegt dat de sector de afgelopen jaren met dubbele cijfers is gegroeid en verwacht dat premium en superpremium voeding sneller groeit dan de totale markt. Consumenten kijken nu naar de kwaliteit van de ingrediënten, de eiwitbron en de betrouwbaarheid van de productie, legt hij uit. Als groeifactoren worden verstedelijking, het toenemende aantal eenpersoonshuishoudens, veranderde levensstijlen na de pandemie en het beeld van dieren als gezinsleden genoemd. Kleine hondenrassen zijn ook populair, omdat ze goed bij een appartement passen.
Ook de geschatte maandelijkse kosten vallen op. Voer voor een volwassen kat kost 500 tot 2.000 lira, in het premiumsegment 2.500 tot 4.500 lira. Voor een kleine hond is dat 500 tot 2.500 lira, voor een grote ras vanaf 1.000 lira en soms meer dan 5.000 lira. Het werkelijke bedrag hangt af van het soort voer, de leeftijd en het gewicht van het dier en eventuele speciale dieetbehoeften.
Het artikel noemt ook Effeffe Pet Türkiye, in 2016 opgericht als joint venture van Anadolu Pet Group en het Italiaanse Effeffe. De fabriek in Salihli in de provincie Manisa heeft een jaarlijkse capaciteit van 50.000 ton, exporteert naar meer dan 40 landen en wil het exportaandeel in de omzet van 25 naar 50 procent brengen.
Wat ik onthoud: als je een schattige kat in huis haalt, neem je ook een vaste uitgave op je wenken die je moet plannen.
Als u een hond of kat heeft, verdient dit bericht van het ministerie van Landbouw uw aandacht. Op dinsdag 6 oktober 2026 hield het ministerie in Jakarta een focusgroepdiscussie (FGD) om richtlijnen op te stellen voor het toepassen van dierenwelzijn bij het fokken van honden en katten.
I Ketut Wirata, directeur Diergezondheid voor de volksgezondheid bij het directoraat-generaal Veeteelt en Diergezondheid, legt de reden uit: de vraag naar honden en katten als huisdieren blijft stijgen, en er wordt nu niet alleen door bedrijven gefokt, maar ook door gemeenschappen en particulieren. Het ministerie wil dat deze groei aansluit bij de beginselen van diergezondheid en dierenwelzijn.
Volgens Wirata moet verantwoord fokken rekening houden met de conditie van de moeder, de gezondheid van de jongen, basisbehoeften, voeding en natuurlijk gedrag. De genoemde risico's zijn onder meer het overmatig inzetten van fokdieren, een ongepast voortplantingsbeheer, ontoereikende faciliteiten en inteelt die niet goed wordt beheerd, omdat die het risico op erfelijke problemen bij de nakomelingen vergroot. Het ministerie benadrukte ook dat massafokkerij moet worden voorkomen waarbij het welzijn wordt verwaarloosd, omdat ruimte, hygiëne, voeding, gezondheidszorg en mogelijkheden voor natuurlijk gedrag dan gemakkelijk over het hoofd worden gezien.
De juridische basis is de ministeriële regeling nr. 32 van 2025 over de uitvoering van dierenwelzijn en de regeling nr. 34 van 2025 over risicogebaseerde bedrijfsvergunningen in de landbouwsector. De technische richtlijnen die worden opgesteld, moeten naar verwachting goede fokpraktijken, het herkennen van gezondheidsrisico's, dierenwelzijn en zoönosen, en begeleiding en toezicht omvatten. Wirata vroeg de deelnemers ook om gedetailleerde input uit hun praktijkervaring, zodat de richtlijnen realistisch blijven.
Ik zie dit als een bemoedigende stap. Als u van plan bent een puppy of kitten te kopen, is het de moeite waard om eerst te vragen hoe de moeder wordt verzorgd.
Ik las een artikel in Thanh Niên over teken en vlooien bij huisdieren, en ik wilde het delen, omdat veel mensen nog steeds denken dat dit alleen een probleem van honden en katten is.
Volgens het artikel krijgt een dierenkliniek in Huế voortdurend gevallen van bloedparasieten die door teken en vlooien worden overgedragen. Dokter Trần Công Bằng, directeur van dierenkliniek MB Vet Huế, zei dat de kliniek in slechts twee weken meer dan 30 zieke honden had opgenomen en behandeld, en noemde de situatie zorgwekkend. Teken brengen de bloedparasieten Babesia en Ehrlichia over, die bij honden hoge koorts, neusbloedingen en bloed in de urine veroorzaken en zonder tijdige behandeling tot de dood kunnen leiden. Veel honden stierven nadat ze in de kliniek waren aangekomen, omdat hun baasjes te onverschillig waren geweest.
Het risico voor mensen is net zo belangrijk. Een teek die op de vloer valt, kan naar een bed kruipen en een mens bijten, wat vlektyfus of de ziekte van Lyme kan veroorzaken. Bij kinderen kunnen spoelwormen van honden en katten (Toxocara) langdurige jeuk aan de huid, galbulten, hoest, wazig zien en zelfs stuipen veroorzaken. Hakwormen dringen via de huid van blote voeten binnen op grond met dierenuitwerpselen, en de hondenlintworm (Echinococcus) kan cysten in lever en longen vormen, die meestal operatief moeten worden verwijderd.
Dokter Bằng geeft enkele concrete adviezen: regelmatig ontwormen (puppy's en kittens elke twee weken tot drie maanden oud, daarna maandelijks tot zes maanden, volwassen honden elke drie maanden), geen rauw vlees voeren, het dier niet vrij laten rondlopen waar uitwerpselen van andere dieren liggen, je handen met zeep wassen nadat je met je dier hebt gespeeld, elke dag de uitwerpselen opruimen en de vloer ontsmetten. Laat het dier niet aan je gezicht likken of in je bed slapen zolang teken en wormen niet goed onder controle zijn. Als een kind na contact met een huisdier steeds weer jeuk of galbulten krijgt, moet het worden onderzocht.
Voor mij is de boodschap van het artikel eenvoudig: goed voor je huisdier zorgen is ook zorgen voor de gezondheid van het hele gezin.
Wie een hond of kat heeft, weet dat een bezoek aan de dierenarts soms flink in de portemonnee snijdt. Keuze.nl zette de cijfers voor 2026 op een rij, en die wil ik hier graag delen.
Een gewone consult kost voor een hond ongeveer 33 tot 86 euro en voor een kat 33 tot 60 euro. Een spoedconsult in de avond of nacht loopt voor een hond op van 105 tot 560 euro, voor een kat van 100 tot 220 euro. Een eenvoudige operatie kost bij een hond 500 tot 1.500 euro, een sterilisatie 389 tot 525 euro. Bij kankerbehandelingen gaat het al snel om 1.500 tot 3.000 euro. De prijzen verschillen sterk per praktijk. Dierenartsenzorg valt bovendien onder het hoge btw-tarief van 21 procent, en de tarieven stegen de afgelopen jaren tot driemaal zo snel als de inflatie.
Het kabinet wil de hoge kosten aanpakken. Staatssecretaris Erkens wil regels om winsten van dierenartsen te beperken, meer transparantie over tarieven, betere spoedzorg en een oplossing voor personeelstekorten. Maximumtarieven komen er voorlopig niet, dus voor eigenaren verandert op korte termijn weinig.
Wat kun je nu zelf doen? Het artikel noemt drie dingen: kijk of je dierenarts bij een keten hoort en vraag om een tariefoverzicht, vraag vooraf om een schriftelijke kostenraming, en overweeg een dierenverzekering die tot 90 procent van de kosten kan vergoeden. Een basisverzekering voor een hond start volgens het stuk bij ongeveer 15 euro per maand, voor een kat bij 9 euro. Let wel op of erfelijke of aangeboren aandoeningen gedekt zijn, want dat doet niet elke verzekeraar. Bij rassen met bekende ademhalingsproblemen, zoals de Franse bulldog, kan een verzekering zich sneller terugbetalen. Kun je het niet betalen, dan helpt Stichting Sterk voor Dieren soms met financiële hulp.
Ik vind het een nuttig overzicht: beter vooraf een buffer opbouwen dan midden in de nacht rekenen.
Ter gelegenheid van Werelddierendag nam la Repubblica de cijfers van Eurispes over de band tussen Italianen en hun huisdieren over. Wat me vooral opviel, is het contrast: de genegenheid groeit, maar de rekening ook.
In 2026 woont ongeveer één op de drie Italianen samen met minstens één dier. De hond staat weer voor op de kat (41% tegenover 37,1%), na de gelijke stand van 2025. Wat echt verandert, zijn echter de uitgaven: in 2015 gaf bijna de helft minder dan 30 euro per maand uit; nu is die groep gedaald tot 16%, de meerderheid zit tussen 31 en 100 euro en meer dan een kwart zit boven de 100. Meer dan de helft geeft alleen al aan voer meer dan 50 euro uit.
Er is volgens mij ook een positieve kant: adoptie verandert. In 2017 was de dierenwinkel het vaakst genoemde kanaal; nu komt bijna 40% van de dieren van de straat of uit het asiel. 23% van de mensen die al een huisdier hebben, heeft om financiële redenen geen extra dier genomen, en 11,4% van wie er geen heeft, heeft er helemaal van moeten afzien.
Toen ik het las, dacht ik aan mijn vrienden die praten over verzekeringen, over een erfenis voor de hond, over sociale dierenartsen. Van een dier houden zou geen privilege mogen worden. De cijfers laten zien dat de band sterker is dan ooit — en dat er beleid nodig is dat de zorgkosten verlicht, niet alleen goede bedoelingen.
