ناسا در حال بررسی احتمال وجود یک غار آتشفشانی در زیر منطقه "مارایوس هیلز" بر روی ماه است.
یکی از خبرهایی که این هفته بیشتر توجه من را جلب کرد، این بود که ناسا نه تنها به دنبال پاسخهای علمی در ماه است، بلکه به دنبال مکانی امن برای پناه گرفتن نیز هست.
این سازمان، پروژهای با نام GIMLI را در چارچوب برنامه PRISM انتخاب کرده است تا حفره "ماریوس هیلز" (Marius Hills Pit) را مورد مطالعه قرار دهد. کاوشگر ژاپنی "کاگویا" این حفره را در سال 2009 شناسایی کرد و از آن زمان، دانشمندان بر این باورند که این حفره ممکن است ورودی به یک لوله آتشفشانی قدیمی باشد که در زیر سطح ماه امتداد دارد.
برنامه این است که یک تیم با استفاده از سه ابزار مختلف که مکمل یکدیگر هستند، مستقیماً روی سطح ماه کار کند: یک رادار نفوذگر، حسگرهای لرزهای و یک دستگاه اندازهگیری گرانش، تا مشخص شود که آیا این لوله واقعاً وجود دارد و چه ابعادی دارد. این پروژه توسط موسسه علوم سیارهای (PSI) با همکاری آژانس فضایی نروژ انجام میشود، و شرکت Honeybee Robotics مسئول تجهیزات است. این تجهیزات از طریق برنامه تجاری CLPS به ماه منتقل خواهند شد و از یک فضاپیما و یک خودروی متحرک استفاده خواهد شد.
آنچه در این پروژه جذاب است، جنبه عملی آن است. یک غار طبیعی مانند این میتواند فضانوردان را از دماهای شدید، تشعشعات و برخورد شهابسنگهای کوچک محافظت کند. همانطور که گریث مورگان، معاون محقق اصلی، توضیح میدهد، لولههای آتشفشانی در آتشفشانهای بازالتی روی زمین رایج هستند، بنابراین یافتن آنها در ماه به ما این امکان را میدهد که تاریخ ماه را با توجه به آنچه در مورد غارهای زمینی خود میدانیم، بررسی کنیم.
پاسخ نهایی هنوز به دادههایی بستگی دارد که پروژه GIMLI جمعآوری خواهد کرد، اما خود این سوال بسیار مهم است: آیا غارهای ماه میتوانند به بخشی اساسی از هر طرح آینده برای استقرار در ماه تبدیل شوند؟
جزئیات سه محمولهای که ناسا در بیانیه رسمی خود انتخاب کرده است: https://www.nasa.gov/news-release/nasa-adds-new-science-investigation…
منبع: وورلد پرس عربی.
این سازمان، پروژهای با نام GIMLI را در چارچوب برنامه PRISM انتخاب کرده است تا حفره "ماریوس هیلز" (Marius Hills Pit) را مورد مطالعه قرار دهد. کاوشگر ژاپنی "کاگویا" این حفره را در سال 2009 شناسایی کرد و از آن زمان، دانشمندان بر این باورند که این حفره ممکن است ورودی به یک لوله آتشفشانی قدیمی باشد که در زیر سطح ماه امتداد دارد.
برنامه این است که یک تیم با استفاده از سه ابزار مختلف که مکمل یکدیگر هستند، مستقیماً روی سطح ماه کار کند: یک رادار نفوذگر، حسگرهای لرزهای و یک دستگاه اندازهگیری گرانش، تا مشخص شود که آیا این لوله واقعاً وجود دارد و چه ابعادی دارد. این پروژه توسط موسسه علوم سیارهای (PSI) با همکاری آژانس فضایی نروژ انجام میشود، و شرکت Honeybee Robotics مسئول تجهیزات است. این تجهیزات از طریق برنامه تجاری CLPS به ماه منتقل خواهند شد و از یک فضاپیما و یک خودروی متحرک استفاده خواهد شد.
آنچه در این پروژه جذاب است، جنبه عملی آن است. یک غار طبیعی مانند این میتواند فضانوردان را از دماهای شدید، تشعشعات و برخورد شهابسنگهای کوچک محافظت کند. همانطور که گریث مورگان، معاون محقق اصلی، توضیح میدهد، لولههای آتشفشانی در آتشفشانهای بازالتی روی زمین رایج هستند، بنابراین یافتن آنها در ماه به ما این امکان را میدهد که تاریخ ماه را با توجه به آنچه در مورد غارهای زمینی خود میدانیم، بررسی کنیم.
پاسخ نهایی هنوز به دادههایی بستگی دارد که پروژه GIMLI جمعآوری خواهد کرد، اما خود این سوال بسیار مهم است: آیا غارهای ماه میتوانند به بخشی اساسی از هر طرح آینده برای استقرار در ماه تبدیل شوند؟
جزئیات سه محمولهای که ناسا در بیانیه رسمی خود انتخاب کرده است: https://www.nasa.gov/news-release/nasa-adds-new-science-investigation…
منبع: وورلد پرس عربی.
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو