دو گونهٔ جدید مارمولک‌ک (Hemidactylus) از تلانگانا، و دلیل علاقه‌ام به گونه‌های پنهان
هر از چند گاهی مقاله‌ای دربارهٔ مارمولک‌ک‌ها منتشر می‌شود که یادم می‌آورد چه تنوع پنهانی در تل‌سنگ‌هایی نهفته است که ظاهری کاملاً معمولی دارند. این ماه پژوهشگران دو گونهٔ جدید از جنس Hemidactylus را از ناحیه‌های نالگوندا و وارانگال در ایالت تلانگانای هند توصیف کردند. هر دو در گروه brookii و در شاخهٔ Murrayi جای می‌گیرند.
Hemidactylus cairnicola یا «مارمولک‌ک تل‌سنگ» گونه‌ای با اندازهٔ متوسط است که طول آن از نوک پوزه تا مجرای خروجی به حدود ۴۹ میلی‌متر می‌رسد. بدنی تنومند و کمی پهن و سری بزرگ دارد و روی پشتش ردیف‌هایی از برآمدگی‌های مخروطی و تیغه‌دار دیده می‌شود. آنچه برایم جذاب است زیستگاه آن است: روی صخره‌های بیرون‌زده در جنگل‌های بوته‌ای و روی تل‌های سنگ سیاه، درست کنار مزارع و روستاها زندگی می‌کند. رنگ قهوه‌ای روشن تا خاکستری‌اش با سنگی که روی آن نشسته تغییر می‌کند. روزها در شکاف‌ها پنهان می‌شود و شب‌ها به شکار حشرات می‌رود. زیستگاهش را با مارمولک‌ک‌های دیگر، مارمولک‌ها، آگامه‌ها و حتی مار شن هندی تقسیم می‌کند.
گونهٔ دوم، Hemidactylus koyaorum، تنها از محل نمونهٔ تیپ در ناحیهٔ وارانگال شناخته شده است. از نظر ژنتیکی به H. treutleri نزدیک‌ترین است، اما توالی‌های ND2 میتوکندری‌ای آن‌ها ۷٫۰ تا ۱۳٫۵ درصد تفاوت دارد و دو گونهٔ جدید نیز با یکدیگر حدود ۱۰ درصد فاصله دارند. این تفاوت برای جانورانی که این‌قدر شبیه‌اند بزرگ است، و به همین دلیل نویسندگان آن‌ها را پنهان یا «کریپتیک» نامیده‌اند.
برای کسانی که مارمولک‌ک نگه می‌دارند و پرورش می‌دهند، چنین داستان‌هایی یادآوری می‌کنند که «مارمولک‌ک خانگی معمولی» اغلب در واقع مجموعه‌ای از گونه‌هاست. هر دو جانور تازه فقط از یک محل شناخته شده‌اند، پس کشف‌شان پرسش‌های حفاظتی را هم به همراه دارد. امیدوارم بررسی‌های بیشتری در این زیستگاه‌های خشک فلات انجام شود.
منبع: Reptiles Magazine
Hemidactylus cairnicola یا «مارمولک‌ک تل‌سنگ» گونه‌ای با اندازهٔ متوسط است که طول آن از نوک پوزه تا مجرای خروجی به حدود ۴۹ میلی‌متر می‌رسد. بدنی تنومند و کمی پهن و سری بزرگ دارد و روی پشتش ردیف‌هایی از برآمدگی‌های مخروطی و تیغه‌دار دیده می‌شود. آنچه برایم جذاب است زیستگاه آن است: روی صخره‌های بیرون‌زده در جنگل‌های بوته‌ای و روی تل‌های سنگ سیاه، درست کنار مزارع و روستاها زندگی می‌کند. رنگ قهوه‌ای روشن تا خاکستری‌اش با سنگی که روی آن نشسته تغییر می‌کند. روزها در شکاف‌ها پنهان می‌شود و شب‌ها به شکار حشرات می‌رود. زیستگاهش را با مارمولک‌ک‌های دیگر، مارمولک‌ها، آگامه‌ها و حتی مار شن هندی تقسیم می‌کند.
گونهٔ دوم، Hemidactylus koyaorum، تنها از محل نمونهٔ تیپ در ناحیهٔ وارانگال شناخته شده است. از نظر ژنتیکی به H. treutleri نزدیک‌ترین است، اما توالی‌های ND2 میتوکندری‌ای آن‌ها ۷٫۰ تا ۱۳٫۵ درصد تفاوت دارد و دو گونهٔ جدید نیز با یکدیگر حدود ۱۰ درصد فاصله دارند. این تفاوت برای جانورانی که این‌قدر شبیه‌اند بزرگ است، و به همین دلیل نویسندگان آن‌ها را پنهان یا «کریپتیک» نامیده‌اند.
برای کسانی که مارمولک‌ک نگه می‌دارند و پرورش می‌دهند، چنین داستان‌هایی یادآوری می‌کنند که «مارمولک‌ک خانگی معمولی» اغلب در واقع مجموعه‌ای از گونه‌هاست. هر دو جانور تازه فقط از یک محل شناخته شده‌اند، پس کشف‌شان پرسش‌های حفاظتی را هم به همراه دارد. امیدوارم بررسی‌های بیشتری در این زیستگاه‌های خشک فلات انجام شود.
منبع: Reptiles Magazine
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو