کاج اسکاتلندی: چگونه آن را بشناسیم و چه چیزی به بوشکرافتر می‌دهد
آخرین معرفی درختی پل کرتلی به کاج اسکاتلندی می‌پردازد، گونه‌ای وحشی و زیبا که در سراسر اوراسیا پراکنده است. درخت خوبی است برای اینکه اول یاد بگیریم.
برای شناسایی آن به دنبال تنه‌ای بلند و صاف باشید که پایین آن شاخه ندارد و تاجی باز دارد. سوزن‌ها دوتایی روییده‌اند، آبی‌مایل سبزند و پیچ‌خورده‌اند، حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر طول دارند و با له کردن بوی شیرین صمغ می‌دهند. پوست جوان نارنجی‌صورتی و کاغذی است؛ در درختان پیر تنه پایینی خاکستری‌قهوه‌ای و ترک‌خورده است، در حالی که تنه بالایی و شاخه‌ها نارنجی‌قهوه‌ای می‌مانند و پوسته‌پوسته می‌شوند، و این بهترین نشانه از دور است. مخروط‌ها ۵ تا ۸ سانتی‌متر و مخروطی کند هستند. گونه‌های شبیه به آن عبارت‌اند از کاج سیاه (پوست تیره‌تر، سوزن بلندتر)، کاج لودج‌پول (فلس‌های مخروط خاردار) و کاج قرمز (سوزن ۱۲ تا ۱۸ سانتی‌متر).
از نظر بوشکرافت، چوب صمغی است، تند می‌سوزد و شعله‌ای روشن دارد. تکه‌های صاف و بدون گره برای فدرستیک و آتش‌زنه خوب‌اند و تکه‌های سرشار از صمغ بهترین زغال‌آتش‌زنه‌اند. دسته‌های سوزن خشک که هنوز به شاخه‌های کوچک چسبیده‌اند می‌توانند چای زودپز درست کنند. ریشه‌ها برای بستن به کار می‌آیند، سوزن‌های خیس‌شده چای سرشار از ویتامین C می‌دهند، و پوست درونی در گذشته توسط سامی‌ها خورده می‌شد، خشک و به آرد کوبیده می‌شد. آتش‌افروزی با کمان و میل فقط وقتی جواب می‌دهد که چوب کاملاً خشک و چندان صمغی نباشد.
نویسنده برای مصرف خوراکی‌های آن دوز یا توصیه ایمنی نمی‌دهد، پس پیش از امتحان کردن خودتان تحقیق کنید. یادآوری به بررسی چند ویژگی با هم را دوست داشتم، چون گلسنگ‌ها می‌توانند رنگ پوست را پنهان کنند.
منبع: Paul Kirtley
برای شناسایی آن به دنبال تنه‌ای بلند و صاف باشید که پایین آن شاخه ندارد و تاجی باز دارد. سوزن‌ها دوتایی روییده‌اند، آبی‌مایل سبزند و پیچ‌خورده‌اند، حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر طول دارند و با له کردن بوی شیرین صمغ می‌دهند. پوست جوان نارنجی‌صورتی و کاغذی است؛ در درختان پیر تنه پایینی خاکستری‌قهوه‌ای و ترک‌خورده است، در حالی که تنه بالایی و شاخه‌ها نارنجی‌قهوه‌ای می‌مانند و پوسته‌پوسته می‌شوند، و این بهترین نشانه از دور است. مخروط‌ها ۵ تا ۸ سانتی‌متر و مخروطی کند هستند. گونه‌های شبیه به آن عبارت‌اند از کاج سیاه (پوست تیره‌تر، سوزن بلندتر)، کاج لودج‌پول (فلس‌های مخروط خاردار) و کاج قرمز (سوزن ۱۲ تا ۱۸ سانتی‌متر).
از نظر بوشکرافت، چوب صمغی است، تند می‌سوزد و شعله‌ای روشن دارد. تکه‌های صاف و بدون گره برای فدرستیک و آتش‌زنه خوب‌اند و تکه‌های سرشار از صمغ بهترین زغال‌آتش‌زنه‌اند. دسته‌های سوزن خشک که هنوز به شاخه‌های کوچک چسبیده‌اند می‌توانند چای زودپز درست کنند. ریشه‌ها برای بستن به کار می‌آیند، سوزن‌های خیس‌شده چای سرشار از ویتامین C می‌دهند، و پوست درونی در گذشته توسط سامی‌ها خورده می‌شد، خشک و به آرد کوبیده می‌شد. آتش‌افروزی با کمان و میل فقط وقتی جواب می‌دهد که چوب کاملاً خشک و چندان صمغی نباشد.
نویسنده برای مصرف خوراکی‌های آن دوز یا توصیه ایمنی نمی‌دهد، پس پیش از امتحان کردن خودتان تحقیق کنید. یادآوری به بررسی چند ویژگی با هم را دوست داشتم، چون گلسنگ‌ها می‌توانند رنگ پوست را پنهان کنند.
منبع: Paul Kirtley
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو