Siberpunk evren “Neon Efsanesi”: Gigapolis'in altı ırkı, sonsuz gece şehri

Habr'da masa üstü rol oyunu evreni “Neon Efsanesi” hakkında bir yazıya rastladım: sonsuz gece ve neon ışıkların şehri Gigapolis'te geçen, alışılmadık bir siberpunk. Orada altı ırktan insan olmayan varlıklar yaşıyor, insanlar ise Merkez denen gizli bir semtte saklanıyor. Şehirde çocuk doğmuyor: yeni gelenler dışarıdan geliyor, Merkez'de doğan bebekler önce insan oluyor, ancak daha sonra ırklardan birine dönüşüyor.

En çok sevdiğim şey “Rakam” oldu: “medya tanrıları” tarafından yönetilen, katmanlı bir sanal şehir kopyası. Dijital dünya tek renkli; cihazlar arasında yeşil bağlantı çizgileri görünüyor ve mesajlar ele geçirilebiliyor, silinebiliyor ya da değiştirilebiliyor. Güzel ve mantıklı bir ayrıntı da var: şehirde ateşli silah yok, çünkü Rakam'la bağlantı gerçek nesnelerin hızını sınırlıyor. Ayrıca kitap bulundurmak yasayla yasak.

Irklar kendine has tuhaflıklarla tasarlanmış. Neo-vampirlerin teni mavimsi siyah ve yerden yükseliyorlar; her gün başka bir varlığın “rengini içmek” zorundalar. Zen-chi'lerin eli yok; bunun yerine düşünce gücüyle yönettikleri, “parmakları” olan iki taş blok var. Diyotlar metal ya da plastikten varlıklar, yanlarında hologram bir hayvan yoldaşları var; mantar-morflar ise dilbilime ve hitabete bayılıyor. Ayrıca hayvan-insanlar ve gölgeler de var. Büyük sarsıntılardan sonra sakinler başka bir ırka “sürüklenebiliyor” bile.

Oyunun temeli “Antlaşma”: farklı kahramanlar Merkez'deki bir gözlemcinin verdiği ortak bir görevle birbirine bağlanıyor ve davet almak prestij sayılıyor. Kurallar için “Neon Efsanesi: Öğreti Soruları” uygulaması var; burada jeneratörler d6 zarının yerini alıyor, nadir ve karmaşık durumlarda ise tarot'un büyük arkana destesi kullanılıyor.

Bir dünyanın rastgele fikirlerden değil, birbirine bağlı kısıtlamalardan nasıl kurulduğunun güzel bir örneği.

Kaynak: Habr