ช่างตีเหล็กสองคนสุดท้ายที่ Kedungkandang มาลัง ยังคงตีเคียวและมีดพร้าอยู่

ในเขต Kedungkandang เมืองมาลัง ยังมีโรงตีเหล็กแบบดั้งเดิมที่เตาไฟยังลุกอยู่ ตามรายงานของ TIMES Indonesia นาย Sunar และหลาน Yono ยังคงตีเหล็กด้วยมือในโรงงานข้างสำนักงานสถานีตำรวจ Polsek Kedungkandang ครั้งหนึ่งมีคนทำงานที่นี่ราวสิบคน ตอนนี้เหลือเพียงสองคน

ไม่มีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรว่าโรงตีเหล็กก่อตั้งเมื่อใด ประวัติของโรงนี้ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นผ่านการเล่าเรื่อง ปัจจุบันมีเครื่องเป่าลมไฟฟ้าช่วยให้ถ่านคงความร้อน แต่การขึ้นรูปเครื่องมือยังทำด้วยมือเป็นส่วนใหญ่ เหล็กซื้อจากผู้รับซื้อของเก่า ส่วนเหล็กกล้าบางส่วนได้จากแหนบรถที่ใช้แล้ว เช่น รถบัส

วัสดุถูกเผาให้ร้อนและตีซ้ำหลายครั้งจนกลายเป็นเคียว (arit) และมีดพร้า (parang) ด้ามทำจากไม้ lamtoro และกลึงด้วยเครื่องกลึงมือให้จับถนัดมือ ราคาอยู่ราว 150,000 ถึง 250,000 รูเปียะ และผลิตตามคำสั่งซื้อ ไม่ได้ยึดเป้าหมายรายวัน

ทัศนคติของ Sunar ทำให้ฉันประทับใจ เขาไม่ได้อยู่ในอาชีพนี้เพื่อความร่ำรวยหรือสถานะ แต่เพราะปรับตัวตามความต้องการของผู้ซื้อ ฉันหวังว่าทักษะการตีเหล็กและการใส่ด้ามแบบนี้จะไม่สูญหายไป เมื่อผู้สืบทอดลดน้อยลง

ที่มา: TIMES Indonesia