دو آهنگر آخر در کدونگ‌کاندانگ، مالانگ، هنوز داس و قمه می‌سازند

در منطقه کدونگ‌کاندانگ شهر مالانگ، یک آهنگری سنتی با کوره‌ای روشن هنوز فعال است. به گزارش TIMES Indonesia، Sunar و برادرزاده‌اش Yono همچنان آهن را با دست در کارگاهی کنار دفتر پاسگاه پلیس Polsek Kedungkandang می‌کوبند. روزگاری حدود ده نفر در آنجا کار می‌کردند؛ اکنون تنها دو نفر مانده‌اند.

سند مکتوبی از سال تأسیس کارگاه وجود ندارد و تاریخچه‌اش از نسلی به نسل دیگر و از راه قصه منتقل شده است. امروز دمنده‌ای برقی به گرم نگه داشتن زغال کمک می‌کند، اما بیشتر شکل دادن به ابزار هنوز با دست انجام می‌شود. آهن از جمع‌کنندگان ضایعات تهیه می‌شود و بخشی از فولاد از فنرهای برگی خودروهای مستعمل، مانند اتوبوس‌ها.

ماده را گرم می‌کنند و بارها می‌کوبند تا داس (arit) و قمه (parang) شود. دسته‌ها از چوب لامتورو ساخته و با تراش دستی شکل داده می‌شوند تا در دست راحت باشند. قیمت‌ها حدود ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار روپیه است و تولید بر اساس سفارش انجام می‌شود، نه هدف روزانه.

رفتار Sunar مرا تحت تأثیر قرار داد. او به خاطر ثروت یا جایگاه در این حرفه نمانده، بلکه به خاطر تطبیق با نیاز خریداران مانده است. امیدوارم مهارت‌هایی مانند کوبیدن آهن و نصب دسته، با کم شدن جانشینان از بین نرود.

منبع: TIMES Indonesia