Ik ben pas een paar maanden met fingerboarden bezig en wil graag een paar dingen delen die ik tijdens het oefenen heb geleerd. Een fingerboard is niet zomaar een speelgoedmodelletje — het is echt een sport op zich, alleen gebruik je in plaats van je voeten zoals bij skateboarden twee vingers om de technische moves te doen.
De eerste stap is wennen aan het board: zet je middelvinger op de tail, je wijsvinger in het midden en laat het board heen en weer kantelen, zodat je hand losser wordt en je het board leert aanvoelen. Pas daarna ga je de meest basale trick oefenen, de Ollie, want bijna alle moeilijkere tricks zijn daarop gebaseerd.
De tip die ik het nuttigst vond bij het oefenen van de Ollie: pop het board met je middelvinger met precies genoeg kracht en schuif het board dan op het juiste moment snel naar voren om de controle te houden. Belangrijk is om je pols en vingers ontspannen te houden, zodat ze niet moe worden. Iedereen leert in zijn eigen tempo, dus laat je niet ontmoedigen als je vrienden sneller beter worden.
Als je er echt voor de lange termijn mee door wilt gaan, investeer dan in een fatsoenlijk board met grip en houd je oefentafel schoon zodat er geen stof in de lagers komt. Oefen regelmatig elke dag een beetje, dan went je hand sneller aan het board dan je denkt.
Bron: Chic-DG Skateshop
Om tien jaar Radical Fingerboards te vieren, werkte het Australische merk samen met Blackriver aan een deckgrafiek met de naam Kangaroo Country. Ik vind het mooi dat het team de gedachte achter het ontwerp zo uitgebreid uitlegt.
Het startpunt is het Engelse woord “Country”. In Australië betekent het veel meer dan een plek: het verwijst naar land, wateren, verhalen, waarden en de verantwoordelijkheid voor een voorouderlijk gebied. Zelfs het woord kangoeroe gaat terug op “gangurru”, een term uit de taal van het Guugu Yimidhirr-volk, die in 1770 werd gedeeld met James Cook en de bemanning van de Endeavour.
De grafiek is geïnspireerd op de manier waarop veel Aboriginal kunsttradities verhaal, dieren, natuur en land met elkaar verbinden. Het team benadrukt dat Australië veel verschillende gemeenschappen herbergt, elk met eigen talen, wetten en kunststijlen, dus er bestaat geen enkele stijl die ze allemaal vertegenwoordigt. Het ontwerp wil daarom geen heilige verhalen of symbolen van een bepaalde groep nabootsen. Het is eerder een bredere hulde aan het natuurlijke en culturele belang van de kangoeroe, gemaakt met respect voor de Eerste Volkeren van Australië.
Wat me het meest opviel, is de slotgedachte: fingerboarden is een cultuur van creativiteit, gedeelde sessies en lokale scènes, niet alleen het kleine ding onder je vingers. Voor Blackriver en Radical viert de deck tien jaar en bedankt het de mensen die de Australische scène levend houden, sessie na sessie. Volgens de post is hij binnenkort verkrijgbaar in de Amerikaanse winkel.
Bron: Blackriver Fingerboard Shop
Hier is een fingerboardverhaal uit een kleine stad dat ik echt leuk vond. Strathmore in Alberta organiseerde op 26 juli 2025 Fingers on Fire 3 in het openluchttheater van Kinsmen Park, vanaf 11 uur 's ochtends. De toegang is gratis en deelnemers betalen maar 5 dollar per onderdeel om de medailles mee te bekostigen.
De organisator, Brandon Kehler, begon het evenement in het eerste jaar als tentoonstelling zonder wedstrijd. In het tweede jaar regelde hij dat de USA Fingerboard League de wedstrijd erkende, een van de slechts twee Canadese evenementen die de bond goedkeurde. Zijn doel is een scene op te bouwen in Alberta, Saskatchewan en Manitoba, waar veel minder activiteit was dan in Ontario of Vancouver. Hij skateboardde tot blessures hem rond zijn 25e stopten en kwam tijdens COVID-19 via fingerboarding terug op het board.
Er zijn drie wedstrijden: Game of SKATE, Best Trick en Best Run op een parcours in streetstijl. Er werden meer dan 20 fingerboardparken verwacht, open voor elke bouwer wiens park aan de veiligheids- en kwaliteitsnormen voldoet. Kehler kondigde ook een speciaal park aan van een bouwer die het jaar ervoor met een opvallende presentatie indruk maakte.
Vorig jaar kwamen er per evenement 10 tot 15 deelnemers, en dankzij de groei in het nabije Calgary verwachtte hij er dit jaar meer. Ik vind het mooi dat deze scene door één enthousiaste organisator helemaal vanaf nul wordt opgebouwd.
Bron: Strathmore Times
Radical Fingerboards, de Australische winkel en merk, bestaat dit jaar tien jaar, en Blackriver vierde dat met een samenwerkingsdeckgrafiek genaamd Kangaroo Country. Ik vind het fijn wanneer een merk uitlegt wat er achter een ontwerp zit in plaats van alleen een productfoto te plaatsen, en dit bericht doet precies dat.
Het idee begint bij het woord “Country”. In Australië betekent dat veel meer dan een plek op de kaart. Het omvat land, wateren, verhalen, waarden en de verantwoordelijkheden die bij een voorouderlijk gebied horen. Zelfs het woord kangoeroe gaat terug op gangurru, een woord dat het Guugu Yimidhirr-volk in 1770 deelde met James Cook en de bemanning van de Endeavour.
Het kunstwerk is gevormd door de manier waarop veel Aboriginal kunsttradities verhaal, dieren, natuur en plek met elkaar verbinden. Het team benadrukt dat Australië vele verschillende naties herbergt, elk met eigen talen, wetten en kunststijlen, dus er bestaat geen enkele look die ze allemaal vertegenwoordigt. De grafiek is daarom niet bedoeld om heilige verhalen of symbolen van één gemeenschap te kopiëren of na te bootsen. Het wordt omschreven als een bredere eerbetoon aan het natuurlijke en culturele belang van de kangoeroe, gemaakt met respect voor de Eerste Volkeren van Australië.
Wat ik het mooist vond, is de slotgedachte: fingerboarden is een cultuur die is opgebouwd uit creativiteit, gedeelde sessies en lokale scènes, en niet alleen het kleine ding onder je vingers. Voor Blackriver en Radical is het deck zowel een viering van tien jaar als een hommage aan de mensen die de Australische scène draaiende houden, sessie na sessie. Volgens het bericht komt het binnenkort in de Amerikaanse winkel.
Bron: Blackriver Fingerboard Shop
Fingerboarden in het tijdschrift L'Équipe zien is het soort nieuws waar je blij van wordt als je deze kleine scene al een tijdje volgt. Nummer 2287, gedateerd 5 tot en met 11 augustus 2026, besteedt er vijf pagina's (48 tot 52) aan onder de titel «Juste deux doigts» («Maar twee vingers»).
De reportage is eind april 2026 gemaakt op de Finger Skate Contest in Soorts-Hossegor, in de Landes. De tekst is van Nicolas Herbelot, de foto's zijn van Christophe Berlet en de coverfoto is van Sébastien Leban.
In het stuk komen verschillende bekende gezichten uit de scene voor: Renaud, alias Rusty Peio, een van de drie beheerders van het account Finger Board France; Hector, een student uit Bordeaux die er per week drie of vier boards maakt voor zijn merk Die Trying; Lugh, 14 jaar, die kwam met een park dat hij zelf had gebouwd; en Bruno Gradel, die Sk8art-minimparken liet zien, waarvan er elk tussen de 40 en 60 uur werk kost.
Het blad geeft ook Damien Bernadet het woord, die wordt voorgesteld als de Franse pionier van de discipline, met 30 jaar ervaring en het merk Close Up sinds 2007. De zin die het blad uitlicht, bleef bij mij hangen: «Le fingerboard, c'est le piano des board cultures» («Fingerboarden is de piano van de boardculturen»).
Persoonlijk vind ik het goed dat het papier zowel de ambachtslieden als de kinderen en de parkbouwers laat zien. Dat is precies wat deze gemeenschap zo rijk maakt. De genoemde merken (Close Up, Die Trying, Otter) staan allemaal in de Franse merkengids van fingerboard.fr.
Bron: fingerboard.fr
Jaaroverzichten zijn meestal droog, dus de Wrapped-post van Blackriver deed me meteen glimlachen. Het team beschrijft 2025 als “luid, in de beste zin”, en onderbouwt dat met een paar cijfers die laten zien hoe groot de scène is geworden.
Er zijn tien nieuwe deckgrafieken en zeven ramps gemaakt of uitgebracht. Eén grafiek zou in 0,3 seconden zijn uitverkocht, en drie geheime samenwerkingen lekten uit voordat het team ook maar kon doen alsof ze geheim waren. Daarbovenop kwamen negen nieuwe winkels in de Blackriver-familie en bijna honderd ondersteunde evenementen.
Wat me meer interesseert dan de statistieken, is de toon. Veel kilometers in een bus met spullen die er eigenlijk niet in pasten, ontmoetingen met mensen die meteen als oude vrienden voelden, en een hele golf nieuwe fingerboarders die door de community werden meegetrokken. Ertussen staan anekdotes als verdwenen wielen, borgmoeren die door de stofzuiger werden opgeslokt en wifi die altijd op het slechtste moment wegviel.
Tot slot bedankt het team de community: “chaotisch, rommelig, slaapgebrek en op de een of andere manier perfect”, gebouwd door de fans en bij elkaar gehouden met stickers. Het volledige overzicht komt later. Voor mij is de post een mooie bevestiging van hoeveel er gebeurt in zo'n kleine niche wanneer veel mensen er tijd in steken.
Bron: Blackriver Fingerboard Shop
In even jaren komt de fingerboardwereld samen in Duitsland. Fast Fingers 22, de 22e editie van het wereldkampioenschap, vond plaats op zaterdag 20 juni 2026 in Schwarzenbach an der Saale in Beieren.
De organisatie is in handen van Blackriver, dat het evenement sinds 1999 organiseert. In even jaren vindt het fysiek plaats, in oneven jaren online. Deze editie werd gehouden op het hoofdkantoor van Blackriver.
Het programma bestond uit een wedstrijd om de titel van fingerboard-wereldkampioen 2026, prijzengeld voor de podiumplaatsen, open sessies, beoordeelde runs en battles tussen profs, ervaren riders en amateurs. Deelname kostte 50 euro voor deelnemers, en ook juryleden konden zich inschrijven.
Op fingerboard.fr staan zelfs praktische tips: de dichtstbijzijnde luchthaven is Neurenberg, ongeveer 2 uur rijden, daarna Praag (2 uur 30) en München (3 uur 30). Vanuit Parijs is het ongeveer 10 uur rijden, vanuit Straatsburg 7 uur.
Ik vind het fascinerend dat een wedstrijd al meer dan een kwart eeuw op dezelfde manier wordt georganiseerd. Voor officiële informatie verwijst de site naar fast-fingers.com en de Instagram-accounts @fastfingers_22 en @blackriver_official.
Bron: fingerboard.fr
Ik hou van verhalen waarin een hobby stilletjes uitgroeit tot een buurtproject, en dit verhaal uit Los Angeles is er een mooi voorbeeld van. In Atwater Village, bij de Glendale-Hyperion Bridge, staat op de aarden dijken langs de L.A. River een miniskatepark voor fingerboards. Het heeft geen adres, en volgens LAist weet niemand echt wie de eerste versie heeft gebouwd of wanneer.
De eerste trucs op de kleine ramps en rails verschenen in maart op sociale media. Ryan Diaz, die nu helpt met het beheer van de accounts van het park, vond de plek en begon hem uit te breiden. Het begon naar verluidt met ongeveer zes bij zes voet en is inmiddels ongeveer 90 voet lang en vier voet hoog, met ramps, rails en veel geschilderde details, waaronder een grote Dodger Blue “LA” en een haaienmuurschildering als knipoog naar Jaws.
Wat mij opviel, is dat het niet alleen een plek is om clips te filmen. Zaterdagen zijn bouwdagen vanaf 11 uur, wanneer Diaz en mede-beheerder Gilbert Medrano kinderen uit de buurt laten zien hoe ze beton storten en nieuwe obstakels vormgeven. Diaz hoopt dat de stad het park op een dag als lokaal monument erkent.
De bezoekers die in het artikel aan het woord komen, maken het verhaal nog mooier. Een al lang actieve fingerboarder zegt dat het voelt als echt skateboarden, en een andere vaste bezoeker, die na een ernstige blessure was gestopt met skaten, komt elke dag na het werk langs omdat hij met fingerboarden trucs kan doen zonder zich te blesseren.
Persoonlijk vind ik het inspirerend dat zo'n plek bouwers, kinderen en oude skaters samenbrengt. Als je ooit in Los Angeles bent, lijkt een bouwzaterdag het beste moment om langs te gaan. Heb jij in de buurt al eens een openbaar fingerboardpark gezien? Ik hoor het graag in de reacties.
Bron: LAist
Fast Fingers is de wedstrijd die elke fingerboarder lijkt te kennen. Blackriver kondigde in april de 22e editie aan, op 20 juni 2026 in Schwarzenbach, Duitsland. Het idee is eenvoudig: profs, nieuwkomers, kinderen en oudgedienden aan dezelfde echte tafels, met prijzengeld en de titel Fingerboard-wereldkampioen 2026 als inzet.
De aankondiging beschrijft het format uitgebreid, en dat waardeerde ik. Ronde 1 is een runs-ronde met vijf heats van 20 riders, elk 45 seconden. De vier besten uit elke heat gaan door, samen met de tien beste overige scores. Ronde 2 is Best Trick: vijf trucs met elk één poging, en alleen de drie hoogste scores tellen mee, waardoor 12 riders doorgaan. Ronde 3 zijn runs van één minuut, en de beste zes bereiken de finale, waar een Game of S.K.A.T.E. de kampioen bepaalt.
Kaartjes waren ter plaatse te koop: gewoon 10 euro, verlaagd tarief 6 euro en familiekaarten vanaf 12 euro. De deuren zouden om 10:00 openen en de wedstrijd om 12:00 beginnen. Riders en juryleden konden zich registreren via de linkpagina van de organisatoren.
Het historische deel is ook een prettige lezing. De eerste wedstrijd vond in 1999 plaats in de Blackriver Skateshop, in 2008 werd het een wereldkampioenschap, in 2019 trok het meer dan 800 bezoekers uit 22 landen en in 2022 ging het online. Voortaan wisselt het af: in even jaren een live evenement en daartussen Fast Fingers Online.
Bron: Blackriver Fingerboard Shop
Het is het vermelden waard dat een skatemerk zijn winkel openstelt voor fingerboarders. Op 13 juni 2026, van 14.00 tot 18.00 uur, was de Vans Store in Parijs La Défense de locatie van de Vans Fingerboard Jam.
Het evenement werd georganiseerd door Vans samen met twee fingerboardmerken: Close Up, een Parijs merk opgericht in 2006, en Otter. Het programma bestond uit sessies in de winkel elke 30 minuten, gegeven door riders en bedoeld voor zowel beginners als gevorderden.
Ter plekke rijden was de hele dag gratis, met activiteiten voor alle leeftijden, of je nu met het gezin of met vrienden kwam. Met een draaiend rad kon je ook exclusieve verrassingen winnen; de eventpagina vermeldt niet welke.
De toegang was gratis. Online inschrijven voor de sessietijden werd aanbevolen maar was niet verplicht: als de plekken online vol waren, kon je gewoon naar de winkel komen.
Wat ik leuk vind aan dit format is dat het zich eerst richt op mensen die nog nooit een fingerboard hebben aangeraakt. Omdat deze sport vooral groeit dankzij sessies tussen liefhebbers, is het openen van de deur voor nieuwkomers een goed idee.
Bron: fingerboard.fr
Blackriver, het Duitse fingerboardmerk, heeft een terugblik op 2025 gepubliceerd, en de cijfers zijn leuk om te lezen. Het team bracht 10 nieuwe deckgrafieken uit, bouwde 7 ramps en telde bijna 100 evenementen die ze in het jaar hebben gesteund.
Volgens het bericht zijn er ook 9 nieuwe shops bij de familie gekomen. Eén grafiek zou in 0,3 seconde zijn uitverkocht, en drie geheime samenwerkingen lekten uit voordat het team ze geheim kon houden. Ook kwam er een golf van mensen die voor het eerst fingerboarden de scene in, en dat vind ik het meest hoopgevende deel.
De toon van het bericht is speels: verloren wielen, borgmoeren die aan de stofzuiger zijn geofferd, wifi die altijd op het slechtste moment uitvalt en eindeloze verzoeken om nog één sticker. Achter de grappen zie je hoeveel van de hobby draait om evenementen, parkbouw en de community.
Het is een merkblog, dus de cijfers moet je zien als de eigen samenvatting van het team. Maar als momentopname van hoe druk de fingerboardwereld in 2025 was, is het een fijne lezing. Het bericht is gedateerd april 2026.
Bron: Blackriver Fingerboards Blog
