L'Équipe wijdt vijf pagina's aan de fingerboard
Fingerboarden in het tijdschrift L'Équipe zien is het soort nieuws waar je blij van wordt als je deze kleine scene al een tijdje volgt. Nummer 2287, gedateerd 5 tot en met 11 augustus 2026, besteedt er vijf pagina's (48 tot 52) aan onder de titel «Juste deux doigts» («Maar twee vingers»).
De reportage is eind april 2026 gemaakt op de Finger Skate Contest in Soorts-Hossegor, in de Landes. De tekst is van Nicolas Herbelot, de foto's zijn van Christophe Berlet en de coverfoto is van Sébastien Leban.
In het stuk komen verschillende bekende gezichten uit de scene voor: Renaud, alias Rusty Peio, een van de drie beheerders van het account Finger Board France; Hector, een student uit Bordeaux die er per week drie of vier boards maakt voor zijn merk Die Trying; Lugh, 14 jaar, die kwam met een park dat hij zelf had gebouwd; en Bruno Gradel, die Sk8art-minimparken liet zien, waarvan er elk tussen de 40 en 60 uur werk kost.
Het blad geeft ook Damien Bernadet het woord, die wordt voorgesteld als de Franse pionier van de discipline, met 30 jaar ervaring en het merk Close Up sinds 2007. De zin die het blad uitlicht, bleef bij mij hangen: «Le fingerboard, c'est le piano des board cultures» («Fingerboarden is de piano van de boardculturen»).
Persoonlijk vind ik het goed dat het papier zowel de ambachtslieden als de kinderen en de parkbouwers laat zien. Dat is precies wat deze gemeenschap zo rijk maakt. De genoemde merken (Close Up, Die Trying, Otter) staan allemaal in de Franse merkengids van fingerboard.fr.
Bron: fingerboard.fr
De reportage is eind april 2026 gemaakt op de Finger Skate Contest in Soorts-Hossegor, in de Landes. De tekst is van Nicolas Herbelot, de foto's zijn van Christophe Berlet en de coverfoto is van Sébastien Leban.
In het stuk komen verschillende bekende gezichten uit de scene voor: Renaud, alias Rusty Peio, een van de drie beheerders van het account Finger Board France; Hector, een student uit Bordeaux die er per week drie of vier boards maakt voor zijn merk Die Trying; Lugh, 14 jaar, die kwam met een park dat hij zelf had gebouwd; en Bruno Gradel, die Sk8art-minimparken liet zien, waarvan er elk tussen de 40 en 60 uur werk kost.
Het blad geeft ook Damien Bernadet het woord, die wordt voorgesteld als de Franse pionier van de discipline, met 30 jaar ervaring en het merk Close Up sinds 2007. De zin die het blad uitlicht, bleef bij mij hangen: «Le fingerboard, c'est le piano des board cultures» («Fingerboarden is de piano van de boardculturen»).
Persoonlijk vind ik het goed dat het papier zowel de ambachtslieden als de kinderen en de parkbouwers laat zien. Dat is precies wat deze gemeenschap zo rijk maakt. De genoemde merken (Close Up, Die Trying, Otter) staan allemaal in de Franse merkengids van fingerboard.fr.
Bron: fingerboard.fr
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren