آیا سبک‌ترین تجهیزات واقعاً در حال فراگیر شدن است؟ آنچه داده‌های نظرسنجی کوه‌نوردان مسیرهای بلند نشان می‌دهد

اغلب به نظر می‌رسد که همه‌ی آدم‌های روی مسیر یک پتوی کوئیلت، چادری با چوب‌دستی‌های کوه‌نوردی و یک کوله‌ی DCF دارند. برای همین جالب بود که The Trek داده‌های نظرسنجی خودش را بررسی کرد تا بپرسد آیا تجهیزات فوق‌سبک واقعاً بر پیاده‌روی‌های مسیر بلند مسلط شده‌اند.

تعریف رایج تجهیزات فوق‌سبک، وزن پایه‌ی کمتر از ۱۰ پوند (حدود ۴.۵ کیلوگرم) بدون احتساب غذا و آب است. در نظرسنجی ۲۰۲۵ The Trek درباره‌ی مسیر آپالاچین، با ۲۷۹ پاسخ‌دهنده، تنها بخش کوچکی در این بازه قرار گرفت. کوه‌نورد میانگین با وزن پایه‌ی ۲۰ پوند شروع کرده و با ۱۸ پوند به پایان رسیده است. وقتی این داده‌ها برای اولین بار در ۲۰۱۶ جمع‌آوری شد، عدد معمول ۱۹ پوند بود، یعنی عملاً هیچ تغییری نکرده است. مسیر PCT تصویر مشابهی نشان می‌دهد: نظرسنجی Halfway Anywhere در ۲۰۲۵ میانگین وزن پایه‌ی شروع ۱۷.۸ پوند و پایان ۱۵ پوند گزارش کرد.

نویسنده چند توضیح می‌دهد. داده‌های نظرسنجی به اندازه‌ی کافی به گذشته برنمی‌گردد تا نوآوری‌های بزرگ تجهیزات را پوشش دهد، و بسیاری برای جا باز کردن برای امکاناتی مثل مت خواب پهن‌تر، جوراب اضافه یا یک کتاب جیبی، وسایل سبک‌تر می‌خرند. شاید تجهیزات بیش از فلسفه‌ی مینیمالیستی پشت آن‌ها فراگیر می‌شوند. انتخاب چادر هم همین را نشان می‌دهد: Zpacks Duplex و Durston X-Mid به ترتیب اول و دوم شدند، اما Big Agnes Copper Spur که فوق‌سبک نیست، سوم شد. کوله‌های سبک اما غیر فوق‌سبک، مثل Osprey Exos و ULA Circuit، غالب بودند و میانگین ظرفیت کوله ۵۳ لیتر بود.

برداشت من این است که فوق‌سبک یک طیف است. بیشتر کوه‌نوردان چند قطعه‌ی سبک را با تجهیزات معمولی ترکیب می‌کنند و بسیاری با حدود ۱۸ پوند راضی‌اند. نویسنده همچنین می‌پرسد سبک بودن تا کجا خوب است، چون کم کردن وزن ارزشی ندارد اگر صبح با تمام بدن درد بیدار شوید. اگر هدفتان زیر ۱۰ پوند است، بازار امروز از همیشه آسان‌تر کرده، اما داده‌ها نشان می‌دهد بیشتر مردم این هدف را ندارند.

منبع: The Trek