Filmcamera's op de tribunes: analoge fotografie keert terug in de stadions.
Een trend die ik prachtig vind: steeds meer mensen nemen een analoge camera mee naar het voetbalstadion. In een tijd waarin elke supporter een mobiele telefoon bij zich heeft, waarom dan kiezen voor film?
Het begon met de wens om de esthetiek van oude foto's te reproduceren, maar het is uitgegroeid tot iets serieus. Sommige fotografen begonnen dit werk op sociale media te publiceren en verwierf daarmee een reputatie binnen de verschillende supportersgroepen.
Gabriel Wisniewski, 25 jaar oud, documenteert de supporters van Coritiba op het profiel "Coxa Analógico". Met 24 of 36 foto's per rol en zonder direct het resultaat te zien, zegt hij dat hij echt moet nadenken over wat hij doet. De film dwingt hem ook om dichterbij te komen, te praten en midden tussen de supporters te staan, tussen de vlaggen en de drums. In het stadion is hij "de analoog". Hij vond dat er iemand was die het dagelijkse leven op de tribunes vastlegde, en niet alleen de spelers en de actie.
Júnior César, 35 jaar oud, van "Grêmio Analógico", ziet in de film een manier om te vertragen: "De film is een tegencultuur in deze digitale wereld." Omdat elke foto een kosten met zich meebrengt, is het nodig om na te denken voordat je afdrukt.
En de kosten zijn aanzienlijk: een rol met 36 foto's kost ongeveer 50 reais, en de ontwikkeling en digitalisering kosten nog eens ongeveer 50 reais. César schat dat elke foto tussen de 4 en 5 reais kost; Wisniewski heeft soms wel vijf tot acht rollen gebruikt tijdens één wedstrijd. Er zijn ook risico's: een hele rol kan verloren gaan, er kan een belichtingsfout optreden, er kan te weinig licht zijn 's avonds, en je kunt zelfs zonder film komen te zitten net op het moment dat het "Green Hell" begint, het feest met groene fakkels van de supporters van Coritiba.
Het wachten maakt deel uit van de charme. Wisniewski wacht een week of anderhalve week op het laboratorium en bewerkt de foto's weinig om de esthetiek van de film te behouden. César bewaart rollen zonder ze te ontwikkelen, en wanneer hij de foto's ontvangt, herontdekt hij momenten die hij misschien vergeten was.
Deze beweging gaat verder dan Brazilië: projecten zoals "AnalogFootball" brengen fotografen uit landen als Brazilië, Mexico, de Verenigde Staten en Frankrijk samen die het voetbal vastleggen op film.
Bron: Portal Jornalismo ESPM.
Het begon met de wens om de esthetiek van oude foto's te reproduceren, maar het is uitgegroeid tot iets serieus. Sommige fotografen begonnen dit werk op sociale media te publiceren en verwierf daarmee een reputatie binnen de verschillende supportersgroepen.
Gabriel Wisniewski, 25 jaar oud, documenteert de supporters van Coritiba op het profiel "Coxa Analógico". Met 24 of 36 foto's per rol en zonder direct het resultaat te zien, zegt hij dat hij echt moet nadenken over wat hij doet. De film dwingt hem ook om dichterbij te komen, te praten en midden tussen de supporters te staan, tussen de vlaggen en de drums. In het stadion is hij "de analoog". Hij vond dat er iemand was die het dagelijkse leven op de tribunes vastlegde, en niet alleen de spelers en de actie.
Júnior César, 35 jaar oud, van "Grêmio Analógico", ziet in de film een manier om te vertragen: "De film is een tegencultuur in deze digitale wereld." Omdat elke foto een kosten met zich meebrengt, is het nodig om na te denken voordat je afdrukt.
En de kosten zijn aanzienlijk: een rol met 36 foto's kost ongeveer 50 reais, en de ontwikkeling en digitalisering kosten nog eens ongeveer 50 reais. César schat dat elke foto tussen de 4 en 5 reais kost; Wisniewski heeft soms wel vijf tot acht rollen gebruikt tijdens één wedstrijd. Er zijn ook risico's: een hele rol kan verloren gaan, er kan een belichtingsfout optreden, er kan te weinig licht zijn 's avonds, en je kunt zelfs zonder film komen te zitten net op het moment dat het "Green Hell" begint, het feest met groene fakkels van de supporters van Coritiba.
Het wachten maakt deel uit van de charme. Wisniewski wacht een week of anderhalve week op het laboratorium en bewerkt de foto's weinig om de esthetiek van de film te behouden. César bewaart rollen zonder ze te ontwikkelen, en wanneer hij de foto's ontvangt, herontdekt hij momenten die hij misschien vergeten was.
Deze beweging gaat verder dan Brazilië: projecten zoals "AnalogFootball" brengen fotografen uit landen als Brazilië, Mexico, de Verenigde Staten en Frankrijk samen die het voetbal vastleggen op film.
Bron: Portal Jornalismo ESPM.
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren