Herkese ahşap madalya: “L’Eroica’da hepimiz dördüncüyüz”

Bitiriş madalyaları genellikle parlak metalden olur, bu yüzden L’Eroica’nın 29. edisyon için yaptığı seçim dikkatimi çekti. Gaiole in Chianti’de bitiş çizgisini geçen her bisikletçi, tamamen ahşaptan yapılmış ve çevre dostu mürekkeplerle basılmış bir madalya alıyor. Organizatörler bunu, sürüşün hep arka planı olmuş Toskana manzarasında daha hafif bir ayak izi bırakmanın bir yolu olarak sunuyor.

Sürdürülebilirlik boyutundan çok, buna eşlik eden hikâye hoşuma gidiyor. Rekabetçi sporda ahşap madalya dördüncülük ödülüdür; podyumu kıl payı kaçıran sonuç. L’Eroica’da, dedikleri gibi, hepimiz dördüncüyüz. Kimse birinci olarak bitirmez, geçilecek bir kronometre ya da tırmanılacak bir sıralama yoktur. Yine de herkes, yokuşları, beyaz yolları, tozu ve çamuru aşarak yalnızca kendi bacaklarının gücüyle bitiş çizgisine ulaşır.

Metinde ayrıca ahşabın metalde olmayan canlı bir niteliğe sahip olduğu da belirtiliyor: her damar deseni eşsiz ve bu, bisikletlerdeki insanların bireysel hikâyelerini yansıtıyor. Madalya, sürdürülebilir bisiklet sporunun ve ilk ile son bisikletçinin aynı ruhu paylaştığı bir topluluğun sembolü olarak anlatılıyor.

Eski çelik bisikletlerle sürüş yapan ve bunları toplayan biri olarak bu bana yerinde geliyor. Vintage bir sürüşün amacı hiçbir zaman sonuç olmadı; yorgunluğun güzelliği, onlarca yıllık bir makineyle varmanın heyecanı ve geçilen yerlere duyulan saygı önemli. Kişisel olarak, bir çekmecedeki bir metal parçaya kıyasla ahşap bir madalyanın çok daha iyi bir hatıra olduğunu düşünüyorum.

Kaynak: Eroica